3044 resultaten.
Tot morgen...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.109 Tot morgen, zeggen we bij
't afscheid.
Maar of morgen nou volgende
week is,
dát ben je bij 't zachtjes
sluiten van de deur, al kwijt.
We lopen de deur uit,
in 't besef,
dat je vergeten bent
dat we er waren.....…
Bang
hartenkreet
4.5 met 32 stemmen
2.588 radeloos
en bang
vecht ik
al zo lang
eenzaam
en verlaten
te bang
om over
angsten te praten
iedere dag
en ieder uur
sloopt het mij
dooft
't mijn levensvuur…
...bijna herboren...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.316 geen plek om te schuilen,
te vluchten voor meer
geen plek om te huilen
en 't harte zo teer...
hoop bijna verloren,
gejaagd als een hond
nu bijna herboren,
maar nog niet gezond...…
nervositas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.476 uit de ruïnes rijzen zenuwen
ze razen door de buizen van het huis
kneuzen de ruimte
waar mijn gemoed geduldig veinst
slechts mijn gemoed te zijn
en niet de bruisende bron
van mijn gebundeld wezen
ik sla op de vlucht
voor de kraaien in mijn haar
mijn woorden glijden uit
vergeten mijn inborst te kneden
ik sta op de rand
bereid over lijken…
Geheugensteuntje
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.157 lijkt een hel
Beroerd en misselijk, ieder uur
Te moe om op te staan
Die gore zware chemo-kuur
Slaat hopelijk goed aan
Door pijn en twijfel van de kaart
De moed voor even kwijt
Wat is je leven dan toch waard
Als je dag in dag uit hier strijdt
Maar toch, bekijk het positief
Bedenk wel als dit werkt
Dan komt er weer een zomer aan
Is de ziekte…
zon/ licht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.426 de zon verwarmt mijn gezicht
moe en leeg
leg ik mijn hoofd neer
op het papier
in de hoop
dat de woorden
vanzelf zullen verschijnen
de warmte brengt me in een trance
in de veronderstelling
dat dit alles
ooit wel goed zal komen
distantieer ik me
van alles
schakel
licht en geluid uit
om even
te kunnen verpozen
in de
duistere wereld…
moe gestreden
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.908 MOE GESTREDEN
moe gestreden
veel geleden
gevallen
en weer opgestaan
wankelend
en onzeker
ga ik door het leven
samen, soms alleen
geliefd, verlaten
omarmd, verstoten
zoek ik de weg
die bij mij past…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
belofte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.749 BELOFTE
ze worden vaak gedaan
geven hoop
en licht in de duisternis
worden geloofd
ook al blijken ze loos
maar nauwelijks nagekomen
maken schuld
soms zelfs boos
stranden in vervlogen dromen
telkens weer…
GRIEP
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.631 Griep, je voelt je rot
je lichaam doet pijn
je hoofd zit vol snot
je wil weer beter zijn.
Je kunt niet denken
je kunt niets doen
wel een glaasje schenken
van een geperste citroen.
De zon gaat schijnen
je neemt een aspirien
de virussen verdwijnen
ze houden 't voor gezien.…
Polycythemia Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Mijn lever, mijn milt
hebben zich volgezogen
met veel teveel bloed
Ongeneeslijk po-
sitief, waagt hij te betwij-
felen of hij sterft
Tijd zal mij leren
wie uiteind'lijk de tango
met mij zal dansen
Tot die tijd pluk ik
de jaren die mij resten
samen met mijn lief
'k Laat mij pas kennen
als mijn lach écht gaat huilen
't Noodlot nabij…
Een Litteken
netgedicht
3.8 met 317 stemmen
39.713 Niet meer dan
een lange witte streep
op een bruingekleurde huid
een litteken
niet meer dan
een schram op de ziel
een litteken
niet meer dan
een weerspiegeling van pijn…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 Daar stond op een teedre Bloem,
Van God op aard' geplant,
Om tot zijne eer te bloeien.
De vruchtbre morgendauw
Droop mildlijk op haar neer,
En deed haar welig groeien.
De wandlaar, die haar zag;
Die hare scheuten zag;
Gaf dikmaal haar zijn zegen:
"Groei" sprak hij "Bloemtjen groei;
Voor zeis en storm bevrijd;
Gedrenkt…
Ik, bang voor...
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.777 Ik, bang voor het spook
onder het bed...
Kruip onder dons.
Je weet wel,
zo'n gevoel van, ons kende ons..
En dan de zoetstofwisselingstherapie
die je te lijf ging met
bloemenhoning, appelstroop, pastachoco
en eenvoudige huishoudjam.
Ik, ooit een vrije meid,
ben een gevangene geworden
van het beleid -
een pario
Wat ik liefkoos…
Tranen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.194 Donkere wolken
angstaanjagend
veroveren ze de hemel
verduisterd licht
alles donker
overspoeld met zoute tranen
Plots
een zonnestraal
aarzelend nog
tranen drogend met haar warmte…
Dag lieve Daphne
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.854 Dag lieve Daphne
Kort én krachtig
Maar te kort
Het is genoeg
En daarom,
Dag lieve Daphne
Geen vaarwel
Of tot ziens
Want ik neem geen afscheid
Dag lieve Daphne,
Welkom
En ik hoop dat je pas weggaat
Als ik weg ben…
Le petit mal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.412 gebrandschilderd
glas dat dagelijks licht
en suiker kleuren filtert
in mijn donker zicht
wentelt stof en glinstert
schuin omlaag naar
de stenen vloer sintert
zwart naast wit waar
mijn bewustzijn daalt
door het flapperen
van lange gewaden
met hun wervel
en rokken ruisen
mijn tijd vervliegt
in het stofspel dat volgt
de stilte heerst
tot…
'k Ben er éven niet.
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.471 'k Ben éven weg...
je zult me éventjes niet zien...
'k bén er éven niet....
je zult me éven moeten missen...
'k Ben éven weg van huis...
'k Moet "even" naar 't ziekenhuis...
dus "plaats" ik even niet...
Maar wees niet ongerust...
al is mijn lichaam géén machine...
'k Ben gauw genoeg weer op de been,
je zult 't zién...
Dus, 'k…
angst voor het onbekende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.876 angst vreet de appels
uit de kruinen van mijn dag
mijn nekharen overeind hijgend
en wolken volgen zijn hand
ze leggen zich vlokkend neder
op de vensterbank van mijn ogen
het onbekende staart me
recht in het verbleekte gezicht
zijn ogen zijn zo donker
dat ik niets kan dan tasten
en mijn gedachten vallen
in een heelal van een…
Het lot
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.224 Gedachtenstromen als wilde stormen,
Verpletteren de werkelijkheid met kracht.
Fictieve beelden in allerlei vormen,
Bepalen je levensvisie met overmacht.
Gestaag vervagen de intermenselijke banden,
De verwarrende mist van twijfel wordt groot.
Met ogenschijnlijk een complot onderhanden,
Wacht geheel je vertrouwen een zekere dood.
Hectische…
Tijdloos
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.126 De stormen van emoties trekken aan me voorbij,
Als wind en regen langs een kas.
Gevoelige bevestigingen bestaan niet voor mij,
Noch een beschrijving waarin ik pas.
Ik kijk rond vanaf mijn duistere eiland,
Zie met grondige waakzaamheid de mensen.
Want al snel raak ik de rand,
Van zoals vastgesteld mijn grenzen.
Het waren denkbeelden van de…
Fibromyalgie
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.143 Ik heb fibromyalgie
ik ben het niet
Ook ik heb een normaal leven
al is me dat "gezond" niet gegeven
Mijn situatie is verder normaal
en ook ik heb een moraal
Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg
ondanks al dat gezwoeg
om alles voor elkaar te krijgen
En als je dan soms wordt genegeerd
of ze begrijpen me verkeerd
zou ik wel eens willen…
cardialgie
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.410 pijn aan borst met daarin hart
trekt op gelaat: grimas,
vage vragen, streepje dood.
hand tast, beroert pijn en borst,
tikt hart op vingers: blaas
aanval af, kies hazenpad.
ziel valt voor hart op knieën:
verklaar lichaam blitzkrieg
niet, lichaam noch oud noch zwak.
hart, mijn allerliefste hart,
wacht nog wat, leg nog niet…
Stiltes
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.983 Er vallen stiltes, die er vroeger niet waren,
gaten die je niet op kunt vullen,
hiaten in gesprekken, je stokt in een verhaal,
kan het niet meer afmaken, weet niet meer waar
het over gaat.
Ik denk, wat nu, wat moet ik nou,
je verhaal afmaken, je hiaten opvullen, moet ik
zeggen dan waar 't over gaat?
Dan ineens trekt er een glimlach over…
Sister Morfine
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.918 Je haren zijn niet meer
dan vlas
huid als glas
broos als perkament
doorschijnend als een schim
ben jij
terwijl je lacht
om een grap van mij
Laat ons lachen
en vergeten
want we weten allebei
nog even
en het leven
is voorbij…
Onderzoek
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.753 De koker ingeschoven
ontdaan van alle trots
ontkleed tot op het vel.
Mijn hersenen in kaart gebracht
het lillend hart
mijn weke buik
de knoken van 't skelet.
De onrust
vlug gesust:
het gave staal
een veilig graf
de gladde wand
een koele schoot.
Al snel stoot hij mij uit.
Daar lig ik uitgestrekt
op 't stalen bed
dodelijk ziek…
pijn
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.959 Mag ik even alleen zijn,
eventjes maar?
Even razen en tieren,
ik word gek van de pijn.
Even mijn tranen
de vrije loop laten.
Even niet hoeven te praten.
Ik wil even niet,
dat je mijn tranen ziet.
Pijn
kan ondragelijk zijn.
Daarom vraag ik:
Mag ik even alleen zijn?…
Levenslang
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.966 Razendsnellen speren
hun ware doel voorbij
geen kracht om af te weren
zijn ze een deel van mij.
Hun plekjes gevonden
onzichtbaar aan de wand
tonen ze geen wonden
alleen hun scherpe kant.
Dankbaar voor mijn zorgen
stralen ze keer op keer
gemeen groetend...tot morgen
dan treffen wij ons weer.…
Stukje leven
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.741 Je kunt elkaar alles geven,
maar geen gezondheid of het leven.
Konden we elkaar maar alles geven,
dan stopte ik met ademen, heel even.
Om jou mijn lucht te geven,
of een stukje van mijn leven.
Zodat jij iets langer hebt,
al was het maar even.
Ik wou dat ik je dat kon geven.…
pijn
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.290 pijn die niemand ziet
is stil verborgen verdriet
daardoor gaan hemelse dromen
soms aan jou verloren
beheerst het doen en laten
moeilijk over te praten
laat jouw lachen vergaan
in het huilen van een traan
pijn is nooit te meten
gaat langzaam aan jou vreten
toch pogen mensen in lijden
anderen met een lach verblijden
dit zou ik willen…