start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1006)
adel (21)
afscheid (1358)
algemeen (1116)
bedankt (201)
biologie (35)
dieren (591)
discriminatie (99)
drank (161)
economie (52)
eenzaamheid (1388)
emoties (3948)
erotiek (527)
ex-liefde (1209)
familie (346)
feest (125)
film (28)
filosofie (929)
fotografie (30)
geboorte (251)
geld (54)
geweld (163)
haiku (1050)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1122)
huwelijk (179)
idool (61)
individu (723)
internet (75)
jaargetijden (651)
kerstmis (304)
kinderen (713)
koningshuis (40)
kunst (133)
landschap (131)
lichaam (259)
liefde (8059)
lightverse (444)
limerick (1106)
literatuur (155)
maatschappij (583)
mannen (126)
media (31)
milieu (66)
misdaad (103)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (227)
mystiek (160)
natuur (1241)
oorlog (313)
ouders (286)
overig (881)
overlijden (1217)
partner (191)
pesten (125)
planten (36)
poesiealbum (65)
politiek (273)
psychologie (749)
rampen (76)
reizen (143)
religie (979)
schilderkunst (45)
school (83)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (394)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (248)
sterkte (75)
taal (283)
tijd (754)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (123)
verdriet (2034)
verhuizen (43)
verjaardag (95)
verkeer (72)
voedsel (92)
vriendschap (840)
vrijheid (547)
vrouwen (209)
welzijn (328)
wereld (290)
werk (137)
wetenschap (58)
woede (203)
woonoord (131)
ziekte (629)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 5116):

Het lot

Gedachtenstromen als wilde stormen,
Verpletteren de werkelijkheid met kracht.
Fictieve beelden in allerlei vormen,
Bepalen je levensvisie met overmacht.

Gestaag vervagen de intermenselijke banden,
De verwarrende mist van twijfel wordt groot.
Met ogenschijnlijk een complot onderhanden,
Wacht geheel je vertrouwen een zekere dood.

Hectische tijden breken aan,
Dag en nacht mijlen ver van elk soort rust.
Groter worden de scheuren in mijn bestaan,
Het aanhoudende vuur wordt door niets geblust.

Dan heel abrupt is het overweldigend stil,
Als een groot koel meer zonder winden.
Niets dat nog rest van je ontspoorde wil,
Geen greintje levenskracht meer te vinden.

Ik slijt mijn dagen nu alleen,
Vermijd elke bron van mogelijk tumult,
Waar kan ik nog gaan, waar kan ik heen?
Dus ik wacht. Met veel, heel veel geduld.

De ongewenste ervaring is duur,
Er is wel degelijk iets kapot.
Door een speling van de natuur,
Een speling van het lot.

Schrijver: Hans Vogel, 05-09-2003

hans.vogelattimewind.nl


Geplaatst in de categorie: ziekte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1627 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)