inloggen

Alle inzendingen over ziekte

1779 resultaten.
Sorteren op:

De weidse stilte delen wij

netgedicht
4,7 met 3 stemmen 34
De weidse stilte delen wij in kleine stukjes stilte boven de weilanden en in de broze stad overal gedeelde stilte.…

Meer dan de P hebben

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen 102
je kon zoveel een vakman was je met handjes van fluweel je had een goede naam met je handen vergaarde je zelfs enige faam en alles wat je kon en in je leven (over)won wordt je nu uit handen genomen je hebt meer dan alleen de P in wat is verdorie toch de zin van die genadeloze parkinson…

Waar was ik morgen?

netgedicht
4,6 met 8 stemmen 86
het vreemde land kende ik nog toen alle namen verstierven nooit meer weten waarom nooit meer weten waarvoor het te laat is stop de tijd kom later terug zoek de sleutels verban mij van deuren ze gaan nooit open nooit om te huilen waar is mijn land waar is mijn huis het huis wist wie ik was…

X

gedicht
3,3 met 63 stemmen 36.912
Bij een val Of een sprong… Wie zal het zeggen En komt het er op aan? In elk geval Was het gevolg: Bewegingen verlamd En de ogen dood. Zijn wereld is Gedragen worden. Transport Binnen nauwe grenzen: Muren van één kamer Eén huis. Nat groen gras En water van een spuitend fontein In zijn wereld brengen. Of nu vandaag bijvoorbeeld De…

De Genezing

poëzie
2,9 met 9 stemmen 2.528
Zij stond voor de grote spiegel En lachte haar beeltnis aan; Zij had haar zijden kleedsel, En haar parelsnoer aangedaan. Zij waande zich genezen; Haar wang was weder rood; Zo helder glansden hare ogen, Zij vreesde niet meer de dood. Och jong verkwijnend harte, Dat zich zo gaarne bedroog: 't Was de koorts die gloeide op haar wangen, …

Jezelf Vergeten

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 49
ze vergeet dat wat ze niet vergeten wil ze weet wel wat ze niet weten wil namen gezichten vervagen ze blijft ze al niet eens meer najagen want wat ze wel weet is ze staan nooit meer stil ze kan ze niet goed meer bekijken en langzaam sluipen de dagen dichterbij dat ze voor zichzelf zal gaan uitwijken…

Gegroet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
ik groet je maar je hoort me niet ik zwaai maar je ziet me niet vastgeketend zit ik nu mijn benen niet meer willen ingepamperd in dat wat eens mijn luie stoel was zijn de veren duidelijk voelbaar al lijkt de stof als nieuw het vertellen aan dat ‘ie versleten is kan ik niet meer en aan wie kinderen zijn opgegaan in de rook van alzheimer…

Naakt

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 60
Verdwenen zijn de pieken, de dalen De warmte en de kou Naakt Kaal Ontdaan van franje Status en applaus Het lichaam gaf het op De wil brak Wie ben je? Sta op Recht je rug Zeg wie je bent Wie je wilt zijn…

Alzheimer

hartenkreet
3,2 met 4 stemmen 135
Je bent nu nog als een verteerd blad, niets is meer over dat bij jou als mens eens zo kostbaar heeft gewogen, nog slechts de lege nerven in een fijn gemaasd patroon. Jouw kostbaar wezen dat nog zoveel te geven had, door de ziekte in de tijd vervlogen, blijf je in mijn herinnering, vervagend, als eens zo dierbaar persoon.…
Ruud10 dec. 2020Lees meer…

De Syrische verpleegster

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 156
Mijn droom vervuld van koorts en vage pijn stopte toen ik voelde dat iemand aan mijn bed was. Ik zocht rond en steeg omhoog naar wakker, opende mijn ogen en zag iemand in een jas. Toen pas zag ik de twee vriendelijk ernstige ogen, de pupillen door irissen donkerbruin omrand, donkere wimpers iets doorgetrokken en gebogen, geheime schoonheid…
Ruud 5 dec. 2020Lees meer…

Klokken slaan niet meer

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 49
klokken slaan niet meer wijzers wijzen alleen nog op jezelf in het hoofd blijft het almaar draaien en draaien, geeft je brein op geen enkele vraag meer antwoord, hoe je ook graaft en zoekt neemt grijze leegte steeds meer bezit van wie jij was, wie jij altijd bent geweest, zelfstandig, ondernemend, reislustig, nu ontvouwt jouw leven zich in…

Bloesems in Watermaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 57
Deze straat in wonderland een laan van roze wolken moet wel het einde zijn van de gewone wereld, hier begint het geluk en ginds moet wel de poort zijn maar daar wil ik nog niet heen Laat me langzaam lopen en genieten van bomen vol roze koeken Laat me wegvliegen uit pijn en misselijkheid uit de heilige drie-eenheid van mijn gedachten…
Zywa 3 nov. 2020Lees meer…

Dag klein mannetje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34
dag klein mannetje, dag met jouw blonde krullen pretoogjes en guitige lach op jouw loopfiets draai je vrolijk in de rondte wist je nog van niets dat er een ziekte in jou zou groeien kon je op dat moment helemaal niet vermoeden als leeuwen hebben we gevochten, vanaf dag één wiegend in mijn armen. en in een zee van tranen gleed jij zachtjes…

K versus K.7

netgedicht
4,2 met 5 stemmen 94
met mijzelf slaap maar zeg ik tegen haar ik sluit mijn ogen wil ik wel met droogte mijn lijdend lijf ingaan ze heeft geen woorden nodig 't afsnijden van de tijd 't besef dat een terugkeer misschien onmogelijk is ik draag het zand van de nacht naar het afscheid, het wanhopig zwijgen volgepakt met knars en kanker zal ik een briefje…

Bestaan

netgedicht
3,0 met 7 stemmen 52
Als hij komt onaangekondigd ongelegen onvermijdelijk neemt hij je mee als je gaat onvoorbereid onverwacht onomkeerbaar ga je mee van onzijn naar onzijn in een flits van viraal bestaan…

het bekende onbekende

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 66
als je aan je lijf iets vreemds en onbekends voelt en je weet dit is niet niets dit is niet zo bedoeld als je vreest voor grote ellende wat je in je lichaam leest veroorzaakt door die grote bekende onbekende als je bang bent voor het beest o God toch niet die met de zeis die vrees je van alles het meest het idee alleen al brengt je van…

k versus k.6

netgedicht
4,8 met 9 stemmen 130
avondronde de dokter komt hij glimlacht en vlindert met zijn hand over haar brandende huid zij knikt, uitgeput, uitgedund door woorden die achtergebleven zijn zij zwijgen samen een dialoog net zolang totdat zij nog een paar keer wakker schrikt…

Repri

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41
jouw hand glipt uit de mijne langzaam ga je op in de mensenmassa, op weg naar huis al twijfel je daar soms aan even daarvoor, vertelde ik je anekdotes uit een ver verleden die een glimlach op jouw lippen toverde zelf verval je in herhaling van hetgeen je net ook vertelde steevast luister ik omarm ik jou met liefde totdat het moment…

Pyjamadagen

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 20
Pyjamadagen van ziek zijn met dichte gordijnen denkend aan vrij zijn met dichte gordijnen genietend van elkaar Ziek zijn is vurig verlangen naar bruisende energie zonverlichte kamers nooit meer slapen zingen, lachen, elkaar onvermoeibaar voeden en op zijn hevigst lijden aan het verlangen met vrienden onsterfelijk te zijn…
Zywa30 sep. 2020Lees meer…

zin in het leven

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 34
onder het grijs van jaren sluipt in mijn hoofd een minuscuul propje dat stil en even maar mijn tijd en leven stopt in diepe slaap gevallen word ik langzaam wakker in een kamer die ik niet ken met rondom mij geschaard vreemde gezichten aan bed doctoren verrichten wonderen met aandacht en medicijnen slopen zij wat mij verlamd het…

Wanen van de dag

hartenkreet
2,5 met 2 stemmen 151
De zin die wij allen geven willen maken we gek met wild nieuws, dat geen nieuws is maar waan. Onzin, dat waan geworden is. Van alle dagen. Van deze dag. Zo veranderen we in waanzinnigen. Zo worden feiten complotten. Zo ontstaat waanzinnigheid. Gelukkig vallen de schellen, van vele verblinde ogen. Eens zullen wanen weer worden, tot wat…

Mann kan nur einmal glücklich sein

gedicht
2,5 met 147 stemmen 39.976
Gelukkig ben ik vanavond niet dronken Kan ik rustig zijn En hier lekker rustig zitten En hier lekker rustig zitten schrijven En lekker zitten Ik wil mijn kleine zusjes bij me hebben En lieve kleine dansjes met ze maken En ze met spelletjes vermaken Aan alle kanten doen mijn ingewanden zeer Maar met die twee voel ik geen achterdocht of pijn…

De eerste nacht

poëzie
3,6 met 7 stemmen 1.452
Het had geregend heel de dag, Het had gesneeuwd bij tussenpozen, Maart handhaafde, als hij lang niet plag, Zijn naam van wispeltuur'ge boze. En toen het tegen d' avond liep, Stak stormwind op met schrikb're vlagen. Klein zusje, dat al rustig sliep, Moest schreiend 't bed weer uitgedragen. In 't eind beving de slaap haar weer En zochten…

k versus k.5

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 94
de salon de ijzeren kast diep dankbaar vult zich langzaamaan appeltjesgroen, koraalrood, roze en hemelsblauw liever, heviger, zachter kan het niet voorzichtig spreek ik leuker uit zwart is geen kleur, hoor ik iemand zeggen de geur van koffie lokt mij naar binnen de kamer is als een landschap waarin haast elk dier opschrikt…

In de Kracht

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 23
De oude mensen op de soos zijn vrolijk en mobiel genoeg om te komen Andere bejaarden zijn gebrekkig thuis in hun lichamelijke ongemakken Ik denk me wel eens in, dat het 2050 is en ik in een gemakkelijke stoel zit te fantaseren hoe het vroeger was en dat ik door een wonder ineens terug ben in die tijd weer 24 volle uren per dag mag voelen…
Zywa20 sep. 2020Lees meer…

Lief lijfhuis (2)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7
Het is niet gezellig in mijn lijfhuis, zwetend op bed strek ik me wijd uit tot een X (waarde onbekend) om af te koelen maar er staat geen wind en de lucht is vochtig van verdriet om mijn lot en van angst dat dit het laatste is wat ik nog vol kan houden, dat het daarna te erg zal zijn (ik weet niet precies wat – soms is het te…
Zywa18 sep. 2020Lees meer…

Geenszins zonder zonde

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 35
Of je kunt ontsnappen aan je ver- leden, blijft een eminente vraag Ondoenlijk is het in mijn geval Het kan werk'lijk noch snel noch traag Het verleden heeft mijn geheugen Gedronken met heel grote teugen Echt mijn geluk, 'k ben een strijder van mijn noodlot de bevrijder Drie decennia verder in tijd Gelukkig met vrouw, werk en hobby's Reeds…

k versus k.4

netgedicht
4,1 met 9 stemmen 99
gedateerd verderop, in de gang, staat een oude vrouw voor een witte, steriele deur haar haren hikken scheef tegen haar linkeroor ik ben teruggekeerd van de zee, zegt ze het water heeft op mij gewacht het lijkt alsof ze naar de horizon staart wie ben ik, vraagt ze haar schaduw valt, vlak en verslagen ik kijk haar aan en hoor de meeuwen…

Hulpmiddelen

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 255
Stethoscoop en tensiemeter instrumenten tussen inspectie en palpatie. Naast de röntgenkamer staan de scans die met precisie kunnen wijzen naar een goed, slecht nieuws gesprek. Met een robot wordt een ingreep lichter uitwendig bestralen, ook doelmatig met een medicijnen kuur. In het team wordt nog bezien of protonen schade kan beperken…

Argwaan

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 37
nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult hoe…
Meer laden...