inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.498):

Smeltend lijf

In flanel diep gedoken
op mijn beslagen raam
zie ik wazige murmuraties –
elke seconde is gebroken

Cactussen wonen op mijn tong,
in een opgedroogde krater
terwijl de radiator
stomende liedjes zong

Pendel ik tussen Ecuador en Polen
klopt de hete watersnood
druk de knop bij elke halte
ijsblokken tegels worden zolen

Het kreunend, kwijnend lijf
druppelt uit alle weke delen
groeit de helix van mijn aderen
uit mijn hedera, stug en stijf

Schrijver: Evelyne van Xanten
Inzender: E. van Xanten, 1 maart 2026


Geplaatst in de categorie: ziekte

2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: