26654 resultaten.
Valentijntje
netgedicht
3.6 met 862 stemmen
71.540 ik zie twinkel in de lichtjes
die glinsteren in jouw nacht
tussen de sterren van de hemel
wijl de maan nog op mij wacht
ik hoor de tinkel in het klater
van het water dat er stroomt
langs de keien in het zand
wijl de kater van jou droomt
ik voel ge-tintel in mijn hart
van het bloed dat er gloeit
ook het kloppen van mijn aderen
omdat jij…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…
ik speel met vlaagjes wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
931 ik speel met
vlaagjes wind
en draai in lucht
mijn hoosspiralen
met warme
lucht schrijf ik
in zand mijn kleine
droomverhalen
het overzicht
vlecht ik van
schaduw en het
licht van zonnestralen
ik vlij de sprookjes
op de laatste zuchten
voor de wind gaat rusten
en de avond ze komt halen
lees ze als je kunt
in het nazomerschemeren…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
vereeuwigd silhouet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
998 een spoor van voetstappen
op het geplooide strand
ligt kronkelig te wachten
langs golven van de oceaan
een briesje wuift het lange haar
als de hand een schelpdier vindt
die wonderlijk verscholen ligt
haar schaduw zwicht synchroon
zand bloost met de lucht
en omarmt haar silhouet
terwijl het water schuimend rolt
wordt zonlicht zacht gewist…
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…
Zilveren tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 In verte
waar meeuwen hun schreeuw
krijsen in noorderwind
dwalen gedachten samen
heel even dacht ik
jou hier te treffen
te horen en te voelen
maar het blijkt een illusie
van de nacht
het donker verbergt
mijn getergde gelaat
ik proef het zilte zout
raap zilveren tranen in zand
wis de sporen
in dit verlaten land…
opkomende vloed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 in nog koele ochtend
toebereidselen op komst
traag verbleekt de maan
als ceremoniemeester
als waren zij kantjes
van het bruiloftskleed
verkennen witte golfjes
aarzelend het zand
lichtruisend het bruiloftslied
kakofonisch begeleid
door talrijke meeuwen
als de getuigen
gereed ligt
nog maagdelijk strand
uitnodigend
voor de bruiloftsdans…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…
Winter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.004 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Een vrouw
gedicht
3.3 met 87 stemmen
36.424 alsof het een harp was die
in zijn hart paste, een droom
van een ding dat mooi was
als een voetstap in het zand
zo gevoelig als gras, zo goed
van vorm als een ei, geheimzinnig
als een spinnewiel of wimper-
kruller, luchtig als turf
vreemd als een sneeuwvlok
lekker als een teruglopende
wekker, zacht als de
luchtbel in een waterplas…
Voeten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
893 Langzaam, hand in hand,
gaan twee voeten
elkaar begroetend,
door het mulle zand.
De een na de ander,
de ander na de een,
en zachtjes teen voor teen,
telkens langs elkander.
Maar dan stoppen de voeten,
Want ze zijn nu plus twee,
twintig tenen ontmoeten.…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
Niets is verloren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.041 De nacht valt
ik kijk naar de sterren
en droom een leven
ver hier vandaan
duizenden kilometers zand
de zon brandt
zijn gouden stralen
vertelt mij eeuwenoude verhalen
laat mij emoties voelen
bundelt oerkracht
in mijn diepste zijn
ik voel de rauwe pijn
van een verloren leven
God laat mij even, als het kan
de beelden herbeleven…
Speeltuin
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.120 De draaimolen draait te kleine rondjes
Er is een zandbak maar geen zand
Van de speelgoedhuisjes is de ruimte
Binnenin erg aan de magere kant
Zie je die wip daar in ’t midden
Da’s een plank met splinters
En die scheefgezakte schommels daar
...Staan zo al drie winters
De toegangsprijs is niettemin behoorlijk
Maar al jaren koop ik kaartjes…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van vroeger onder het zand…
Strak omspannen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 "alles is liefde"
je omspant de heuvels
en de grot
met zacht blauw
als van satijn
dartel dansen benen
dragen voeten
zand tussen
de tenen
heldere ogen
stralen liefde
warme handen
vingers spelen
lippen strelen
voelen elk zuchtje
van de wind
als een tedere fluister
luister, luister luister…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
De ogen der Goden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 Om zand te strooien in
de ogen der Goden?
Wat hij wil is levensvreugd,
maakt van zonde weer een deugd
Maakt van water rode wijn
de mens zal nooit meer dolend zijn...…
Vrij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
747 zijn loodgrijze ogen
verhalen niet van rauw geslagen nagels
in ontheemde handen
kinderkopjes, verdwenen onder ‘t zand
het uitgeholde huis krimpt
ineen zakken de muren
scherend langs de lijn tussen doods en dood
kunnen eb en vloed noch eerste kwartier
zijn verlangen keren
een laatste stap nog en hij is
vrij…
DE LAATSTE TOOST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.077 wat een mooie dag
voor de dood
laten we gewetens toosten
oogwit strikken voor
aderlatende wijn
net iets te euforisch zijn
laag verlangen zingen
in grenzeloos mineur
tonen lezen
uit weggedragen handen
en laat ons dan
nagelaten
adem twijnen
ineengestrengeld zwijgen
de laatste gedachte
een afdruk
in zinderend heet zand…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ik wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn…
Door het stof der aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ik zal kruipen door het zand,
stof der aarde omdat men
mij niet naar de waarde schat.
Ik zal lijden.
Ik wil offeren, geven, weggeven,
zonder enig hebben en houden.
Alleen maar
omdat ik geloof!…
In zomers blond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 tussen zonnestralen
strakte frisse wind
met onverwachte vlagen
in zomers blond
speelde hij met licht
tussen verwaaide haren
joeg langs strand
een handvol zand
over bruingebrande lijven
maar op de boulevard
flaneerden engelen
in hun luchtig verenkleed
de zon scheen fel
kou kende geen genade
er was geen warmte van de hel…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…