22311 resultaten.
tranen van de wind
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
3.224 Hier sta ik dan, samen.
Samen met mijn verdriet.
Roep je naam, het is niet eerlijk.
Ik kijk omhoog.
De warmte van de koude wind
Streelt mijn gezicht.
Ik lach naar de stilte in de zee.
Omarm me met de zon.
Overspoel me met de golven van je hart.
Laat me voelen dat ik niet alleen ben.
Je zal me omarmen met de zon
Gedragen door de wind.…
Tranen
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.509 Een kaars verlicht mijn wereld niet,
als die verzonken is in tranen,
tranen van verdriet.
Verdriet van alles,alles wat is geweest,
alles wat niet meer terug zal komen,
is nu alleen nog geest.…
Roos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.314 Liefde,
liefde is als een roos.
Prachtig
maar met doornen
als je niet oppast
dan wordt je liefde
ook meteen je dood
dan spatten de bloeddruppels op de grond
en maken de witte vloer
in één keer rood.…
Voortrazende reporter
snelsonnet
3.7 met 18 stemmen
2.062 Zo'n vijfentachtig jaren van haar leven
Heeft Mildred Heath aan de courant gewijd
Ze gaat stug door, haar honderd jaar ten spijt
Niet afgeschreven èn niet uitgeschreven
Haar ster zal elke dag wat meer gaan stralen
Laat haar de laatste deadline nog niet halen…
Best geborgen
poëzie
2.7 met 43 stemmen
4.000 Best geborgen
In de zorgen,
Liefde, leer mij schoon geduld.
Laat mij dragen
Zonder klagen,
Laat mij lijden zonder schuld.
-----------------------------------
uit: De Noodhoorn (1932)…
Geluk
poëzie
3.2 met 32 stemmen
4.212 Toen zagen wij de wolken kruien
En wachtten door de zwoele dag
Het breken van de donderbuien
In regenvlaag en hagelslag.
En de avond daalde en geen vertroosten
Van koelte en geen verkwikken kwam.
Toen barstte ’s nachts het grommend oosten
In blauwe gloed en rode vlam.
Wij haalden onze adem ruimer
En zonken uit de lauwe druk
Tot Uwe grondeloze…
Vervuild
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
728 De ruwheid van de zee
Nam de letters mee
In het zand geschreven,
Vergeef me
De dagen versleten
Woorden zijn vergeten
En de golven begraven
Ons verleden
We hebben gepraat
En we hebben gehuild
Maar de zee heeft onze
Liefde vervuild…
ben ik tamelijk vol van je 2
gedicht
2.3 met 79 stemmen
35.372 de opluchting toen wij elkaar
op zaterdagmiddag in
vroom & dreesmann op de parterre
met onze respectievelijke
verloofdes tegen kwamen
omdat wel bleek dat we alle twee
niet zo nodig moesten
aangezien we nou ja
al min of meer voorzien waren
dus kon ik je goed bekijken
terwijl je tegen me
praatte zag ik dat je ogen groen
en je lippen vermoedelijk…
Ik banjer door het leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
954 Ik banjer door het leven,
herfst op mijn gezicht,
stak ik de tijd goed over,
samen met mijn echtgenote
Ik banjer door het leven,
lach op mijn gezicht
De kinderen ontzogen,
doppen nu hun eigen bonen
Ik banjer door het leven,
fluitje in mijn hand
waarmee ik treinen blies,
tot veilige bestemming
Ik banjer door het leven,
banjo en harmonika…
Bokkapotje
snelsonnet
3.6 met 18 stemmen
1.731 Er zijn in Kenia condooms voor bokken
De vorm: een onderbuiks gebonden schort
Waarmee een geitenplaag voorkomen wordt
Want tja, die bokken fokken onverschrokken
Dus gaat, door zo'n condoom, de boel bedaren
Zal dat veel kolen en veel geiten sparen…
Ballade van de traagheid
gedicht
3.0 met 31 stemmen
15.580 ik hou van de traagheid van liggen in gras, als een vorst:
ik, uitkijkend over mijn aanhangers,
mijn ledematen, zeggend tot mijn linkerarm:
jij daar, breng mijn hand eens voor
mijn mond, dat ik geeuw, in orde,
ga maar weer liggen, goed zo,
tucht moet ik hier hebben.
ik hou van de traagheid van zijn,
zen, zegt men in het oosten, ik geloof dat…
zonder titel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
14 Soms blijven er gedichten drijven,
dan drijf ik op hun ruggen mee.
We varen samen richting zee
met om ons heen dolfijnenlijven.
Onze bestemming is de einder,
het land van zon en toverlicht.
Daar doet geen mens meer deuren dicht
en geen verlangen wordt er kleiner.
Maar soms ook zakt één door het ijs heen,
naar waar het donker is en koud,…
Steen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.119 hij schonk hem
omdat enkel een steen
hem onsterfelijk scheen
een steen
zomaar een kiezelsteen
ze kust hem en gooit
want zo alleen
verliest ze hem nooit…
Dood gaan
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.038 Er heerst stilte in de zaal
en ook verslagenheid
hard en zacht verdriet
een houding aannemen
dat hoort nu niet.
Bijeengekomen
voor een laatste keer
met deze ziel erbij
familie, vrienden en aanverwanten
iedereen een dagje vrij.
Het leven is één groot feest
toch zijn wij niet altijd blij
onze steming is ook wel eens bedrukt
dat hoort…
Het wafeleterke
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.655 Heel alleen aan 't tafelke,
Eet ons kindje een wafelke.
Hapt alhier een hoekske,
Boter vlekt zijn doekske.
Gaapt en bijt alginder,
Weer een putteke minder.
Dan in 't wilde, zeere, zeer,*
Altijd voort en altijd meer:
Wafel in zijn handekes,
Wafel in zijn tandekes,
En zijn gretige ogen gaan
Naar het bord waar de ander staan.
----------…
Ongewenst overlijden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.850 Zoals een traan mijn wang verlaat
ben jij er vandoor gegaan
weg uit mijn leven
weg uit ons bestaan.
Het afscheid kon niet komen
ook daarvoor ontbrak de tijd
je kunt niet alles hebben
het is tijd om te gaan.
Verdriet verschuilt alleen gevoel
en zegt niet meer dan dat
dan wat?
Het is zuur dat het zo moest gaan.…
Vergeten
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
848 Soms ontbreekt de rust
te genieten van wat er is
de stilte lief te hebben
en warmte te ervaren.
Je kunt die knipoog zien
en daarmee een glimlach
-ontlokken-
klein geluk maakt groot leven.
De nacht is donker
en lente brengt de zon
laten wij ontwaken
en leven alsof de bloesem komt.…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 Geen luid geluid, geen luid geluid
De winter vriest de vreugden uit.
Maakt grond en sneeuw en harten hard
En al de bomen zwart.
De hutten staan zo kil en stil
Alsof haar elk gesloten wil
Daarbinnen dringt de koude maar,
Daar uit de dodenbaar.
Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten…
De stoel & zijn dichter
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.099 Hij kijkt naar een stoel
en denkt: ik ben een stoel.
Ik sta hier net zo alleen
als hij daar: de man
op de rand van het bed.
Valt hij al in slaap?
Of noteert hij nog even
dat hij net zo leeg is als?
Kijk, hij geeuwt.
Hij praat met de stilte,
wordt moe van zichzelf.
zou een stoel willen zijn
kon hij comfortabel
in zichzelf gaan…
Vlinderwens
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.201 als mijn bloed ooit stolt
en een ziel ontpoppen mocht
denk hem dagpauwoog…
Rekenmeesters
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
2.384 Dat menig PaBoleerling slechter rekent
Dan een begaafd Groep Achtscholier vermag
Zou alarmerend zijn vandaag de dag
Terwijl 't misschien de tijd rooskleurig tekent
Wie weet wat later de scholier bereikt
Die nu reeds juf of meester meester blijkt…
Doeldenker
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
2.603 Een matige keeper in Greven
Die menig goal weg had gegeven
Zei laatst: ben je mal
Dat doet me geen bal
Ik heb toch een doel in mijn leven…
Liefdesfietsen
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
2.159 Hij houdt van fietsen
en van ijsjes.
Hij likt ze liever
dan de meisjes,
die vragen of hij
mee wil rijden.
Hij houdt van fietsen,
niet van meiden.…
50-plusser
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.191 hij eet z'n 50-plusbuik kogelrond
de ouderdom kent louter vette jaren
hij paft de hemel grijs met z'n sigaren
de senior leeft zeker niet gezond
op sporten is de grijsaard ook niet dol
hoewel ... hij zwemt graag in de alcohol
---------------------------------------------------------
50-plussers zijn te dik, bewegen te weinig, roken en drinken…
Er zijn, aan zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
737 Weinig nodig
Ik strek me uit
Over het zand
Op de aarde
Voel
De aarde
Onder mij
Ik sluit
Mijn ogen
Ik hoor de branding
Van de zee
Om mijn lijf
Voel ik
De streling van de wind
En de zon
Die mij verwarmen
Als een
Tedere omhelzing
Dicht bij
De aarde
Voel
Ik mij
Verbonden…
Verwarring
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.056 Wat je voelen wilt
en niet horen kan
zal je ervaren
en toch bedoelen.
Dat wat je ziet
kan wel eens anders zijn
dan dat het lijkt
of blijkt te zijn.…
Vlieg met mij mee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
980 Je vliegt soms in een wereld
met vleugels wijd
en over heuvels heen
-wat een uitzicht!-
In je achterhoofd weet je
er gaat gevaar schuil
in de wolken, op de grond
toch vlieg je door
-en geniet-…
en ... hoe gaat het met je?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.407 de hoofdpijn valt niet langer te verdragen
het zwarte geld is op, nu sta ik rood
de hond is ziek, m’n chef is hersendood
m’n dochter (15) loopt op alle dagen
m’n schoonmoeder probeert me te behagen
ze klimt, in negligé gehuld, op schoot
m’n zoon doet alles wat de Heer verbood
ik word door vrouw en kinderen geslagen
collega’s zijn aan stoelpoten…
DIT VERS, HAAR WEL VERDIEND APPLAUS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.654 voor moeder
Zoals mijn moeder met haar
vingervlugge handen
(bijna onzichtbaar voor een leek)
een balletje van rechts
naar links, omhoog, opzij,
omlaag, zó in de pan,
zo zie ik het een speler
toch maar zelden doen.
De afzuigkap en ik,
haar enige publiek.…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 De wereld ziet niet langer
alleen de kleuren zwart en wit
de regenboog komt tussenbeide
en de wereld heeft meteen meer pit.
Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.
Een omgeving vol met nieuwe elementen
je kunt ze haast niet missen
er is een grote verandering…