56346 resultaten.
Ik heb je nog steeds lief zo lief
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
520 Nu de nevelen zich om je heen verdelen
zeg ik nog steeds vandaag dat ik van je houd.
De herinneringen aan jou zullen niet vergelen
nu elke dag zich nog vol liefde voor jou openvouwt.…
[ De wereld draait steeds ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 De wereld draait steeds
haar rad van de tijd vóór mij –
Ik word duizelig.…
[ Steeds sneeuw of regen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Steeds sneeuw of regen,
steeds blijven de wolken grijs –
nog steeds geen lente.…
[ Ik word steeds ouder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Ik word steeds ouder:
meer eigen ervaringen --
meer anders dan jij.…
VERBAZING LEEFT STEEDS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Een grote lege vlakte
dor en verlaten
toont al wat je mist
ontzegd is _ geen deel uitmaakt
van eigen aard of kunde
die troosteloosheid zien
denken aan dat eenzame
maar er niet vandaan vluchten
plotseling
spuit een springbron hoog op
daalt weer in wijde bogen
schept in de rondte
een schone bloeiende tuin
te midden van leegte
die…
GOD STEEDS NABIJ
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Mijn Lieve Vader:
de dag met U doorbrengen
van morgen tot nacht:
sterkende woorden om zich
elk uur te herinneren.…
BEJAARD STEEDS STERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 waarin een spiegel glanst
aan twee trouwlustigen
gedurende heel het leven
van de beide geliefden
houdt de kledingdrager
aan zijn sierlijke booghaken
jassen en hoeden
die de tijd doet verschijnen
en later verdwijnen
nieuwe gewaden
tonen trots hun aanzien
het echtpaar woont tenslotte
in een bejaardentehuis
waar het meegereisde bezit
steeds…
[ Voluit leven, steeds ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Voluit leven, steeds
zoeken naar een evenwicht --
en mezelf vinden.…
[ Jij verandert steeds ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Jij verandert steeds,
je wilt me niet, en ik mis --
wat niet is geweest.…
[ Het Bureau groeit steeds ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Het Bureau groeit steeds
verder, achter in de tuin --
van het Hoofdbureau.…
HET WORDT ME STEEDS VAKER VEELS TE VEEL
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
485 Soms wordt het me teveel
en steeds vaker en vaker
veels te veel
de materie, het hebben van
doch steeds vaker en vaker
de emotie, het huilen om
het verraad, het verlies
door de wereld die
de aarde zo aantast
dus niet aanpast
vooral niet aanpast
dat wordt me veelal te veel
dan denk ik: Jan Jacob alias Jean
het is goed dat het leven…
Steeds een nieuwe start
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
215 Ik ben niet verslaafd, maar
ik kan niet zonder
de cocktails
van medicijnen, uitgedokterd
om te beteugelen
zonder me omver te trekken
Dit is wie ik ben, ik ben
wat ik eet en wat ik slik
bijwerkingen inbegrepen
lichaam en geest beide
onder druk, dagelijks
moet ik oefenen
de spieren, de gewrichten
en mijn gedachten
soepel maken
voor…
STEEDS ROND GAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
332 De verboden appel
van het Paradijs
heeft mensen verleid
tot vermeende alwetendheid
verspreidt thans
over heel de wereld
haar zoet wenkende geuren
spoort de mensen aan
tot steeds meer kennis
zichzelf te verrijken
waarachter
het kwaad loert als mensenvriend
die oog en oor wellicht
alle zintuigen streelt
op zachtzinnige wijze
soms…
STEEDS VOORT GAAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
96 Opstaan, ontbijten,
lijfbehoefte doen, werken
en weer naar bed gaan:
't kleine daagse doen: grootste
zegening voor het leven.…
50 jaar gehuwd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
793 Vijftig Jaar Samen
Vijftig jaar geleden, begon een reis,
met liefde en hoop, zo warm en wijs.
Hand in hand, door de tijd gevlogen,
met elk moment de liefde gewogen.
Jullie bouwden een leven, steen voor steen,
door storm en zonneschijn, steeds te been.
Samen lachen, samen huilen,
in elkaars armen altijd schuilen.…
VERLOREN ZOON,
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
750 Ik ben heel erg van
"DE VERLOREN ZOON"
en in die zoon
voel en zie ik
ook een dochter
een vader, een moeder
een oma, een opa
een nicht, een neef
een oom, een tante
een pleegkind, pleegouders
een vriend, een vriendin
een kennis en netwerk-relaties
'Daar moet op gedronken worden'
Ik bedoel, dat mag, zelfs feesten tot diep in de…
Vlam
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
680 Als een vlam zou ik warmte willen geven,
niemand alleen laten staan in de kou.
Aan jou, aan mij, aan het leven,
laten voelen hoe ik van alles en iedereen hou.
Als een vlam zou ik willen schijnen,
een baken in het donker van de nacht.
Voor de mensen, wensen, dingen die verdwijnen,
en vergeefs nog op wordt gewacht.
Als een vlam zou ik dan…
donker
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.011 hoe donker is de nacht
als ogen zijn gesloten
woorden zijn gestopt
en leven niets meer geeft
hoe donker is de ziel
als harten zijn gebroken
woede opgekropt
en geven niet meer leeft
hoe donker is de geest
als liefde lijkt te dwalen
denken steeds verstikt
en huilen niet verlicht
hoe donker is de dag
als wolken samen pakken
bliksem niet verschrikt…
Eindelijk
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.412 De overgave begint nu pas
je erkent nu je gevoel
Voorzichtig met je teentjes
in mijn liefdespoel
Hopelijk pootjebaden
over niet al te lang
Daarna tot aan je middel
en nog steeds niet bang?…
lynn
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
4.153 ook ons liefde
werd steeds groter
met elk stampje, elke stoot.
en nu negen maanden later
is het groot geheim onthuld,
wie je bent
en hoe je er uitziet
onze mooiste wens vervuld !…
op papier
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
800 misschien
in die ene dag van liefde
zal ik omhoog kijken
of omlaag
naar de zeemeermin
die tussen vlinders
zwemt
en alleen ’s nachts terugkeert
naar de genadeloze waanzin
van papieren bootjes
gevouwen op zwarte golven
die ze uitspuugt
steeds kleiner
tot wrakhout stroomt
in ogen, mijn ogen
onleesbaar
in de weerspiegeling
van…
Weerspannig draad
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.202 met groeipijn zie ik dat geworstel
alsof de draad geen einden heeft
bekijk mijn handen die te groot
alleen maar mogen wijzen
de lijnen zijn zo strak gespannen
en de liefde waarmee ze zijn bekleed
kunnen haar breken niet voorkomen
maar elke vezel in mijn lijf
staat open om steeds samen
de draad weer op te pakken
waar zij hem vallen laat…
waar sterren doven
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.380 gedachten gaan verloren
als schaduw in de nacht
waar sterren zachtjes doven
mijn droom niet langer wacht
in het sterfelijk dwalen
reik jij mij de hand
hoopvol, zachtjes leidend
tot waar het duister breekt
en twee stralende ogen
mij vol liefde beloven
dat waar sterren doven
jij steeds op mij wacht…
in je slankevingerhand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ik hoef je
niet te raken
in samen verenigen
we staten en maken
zo de wereld vrij
in je lach
schijnt steeds de zon
en als ik hagel
of weer donder
regenboog jij alles om
in je slankevingerhand
voel ik me veilig
kan ik doen en laten
wat ik wil jouw
liefde is me heilig
als jij je koppie
op mijn schouder legt
en…
tussen het laken
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.640 Ik wil jouw lijf
zacht tegen me aan
Innig verstrengeld
de nacht ingaan
Ik wil je ruiken
Je geur geeft rust
Lekker en zo fijn
net als jij me kust
Ik wil jou strelen
gelukkig maken
Steeds weer liefde
tussen het laken
Ik wil je koesteren
en ruimte geven
praten knuffelen
samen zweven
Ik wil bij je zijn
ben zo gek op jou
Wat is…
Droomgericht
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
684 steeds droomgericht.…
Een duizendkunstenaar
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.765 Hij kan een hand vol zand
leeg laten lopen op het strand
uitkijkend op de golven
die elkaar steeds weer bedelven.
Hij kan een meisje aanzien
met zoveel liefde in zijn blik
dat zij zich tot hem richt
en vuur vraagt voor haar sigaret.
------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 1993.…
Waanzin
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
818 Mijn vader eet slechts hugenoten
mijn moeder leeft op kikkerdril
mijn opa die is platgespoten
mijn grootmoeder had maar een bil
Mijn kinderen laten rukwinden, ruikend
naar benzodreen en fosferaat
voor de relatie is dat zeer fnuikend
vooral als je steeds in hun windrichting staat
En ik, ik kan alleen maar schrijven
over de liefde die ergens…
een jaar nadien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
607 Antonius leidt nog steeds: ik zoek
maar vind de weg rond brokken zelfverlies
elk stukje “toen” van jou- mama, verkies
en koester ik
in rijtjes stil geluk
zie ik stukjes levensles, beschreven
op een vingerhoed vol kleur
jouw wereldreis
groter niet
maar ook niet kleiner dan de wijs
van liefde die er is
zo rijk is mijn gemis…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…