Alle inzendingen over m m

4834 resultaten.

Sorteren op:

God is geel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Hij beveelt de zonminnende citroenvlinder richting de bosrand te gaan voor het houden van een heilzame winterslaap Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt Zodat het ieder uur een beetje meer sterven mag De bladeren die van de bomen waaien zijn geel nu hij ze weer heeft teruggenomen omdat hun vermoeide takken ze niet…
M. Bos14 oktober 2020Lees meer >

Grote bonte specht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Grote bonte specht In een rood broekje gehuld Hakt zij berkenhout In een blanke stam Omlijst door zonnestralen Begint zij haar nest April dient zich aan Tot haar lege nest syndroom Zal dit haar thuis zijn...…
M. Bos20 oktober 2020Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Toen haar eenzame oude dag langzaam in tijd wegtikte verscheen er voor haar vermoeide voeten onverwachts een zonnestraal Op een wonder had zij al jaren niet meer gehoopt Kleine stofdeeltjes stegen op gevangen in de lichtstraal Verwonderd als een kind grepen haar verkleumde vingers naar het sprankelende licht Plots voelde zij een warme…
M. Bos26 oktober 2020Lees meer >

Reïncarnatie van een boomblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Gouden blad in de wervelende wind Als een kind zo verwonderd Dwarrelt zij daar zeer gezwind Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen Alle winden meewaaiend Welnu is de grijze herfst gekomen Precies zoals een jaar geleden Heeft de oude eik haar afgestaan Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden Klaar om nogmaals dood te gaan……
M. Bos3 november 2020Lees meer >

De schelp

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Als ik luister naar het ruisen van de wind Waai ik terug naar mijn kindertijd Waar ik klein was en bemind Terug naar oma’s oude vensterbank Waar een schelp fier stond te pronken Die ooit ver in de diepzee lag verzonken Met de schelp tegen mijn oor geklemd Maakte de bloedstroom des levens Zich met een zeebries aan mij bekend……
M. Bos3 november 2020Lees meer >

God is rood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen om zo te verfraaien wat vergeten lijkt Hij is de fragiele klaproos in de berm die geduldig wacht om geplukt te worden door een kind waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien Totdat de schemer…
M. Bos25 november 2020Lees meer >

De keuze(1)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Ach weet je, zei de politicus het is niets meer dan wat Spielerei Eigenlijk slechts wat boreaal geneuzel Vandaar dat ik nu maar stop met die partij Met mijn inkomen zit het vooralsnog wel goed Beste kiezers, bedankt en iedereen gegroet!…
M. Borgman26 november 2020Lees meer >

God is zwart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt in de top van een hoge boom en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten En de nachtwezens zo hun ruimte geeft Hij is de steeds veranderende schaduw voor hen die schuilen willen tegen de aldoor brandende zon…
M. Bos26 november 2020Lees meer >

De keuze (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Hé weet je, zei de poiliticus stoppen deed een beetje zeer Vandaar dat ik hier sta Kijk, hier ben ik weer Een goede boodschap zou ik zeggen Dit besloot ik zonder overleggen Ik maak een lijst met hart en ziel Dat doe ik snel en zonder bug En jullie stemmen me terug Ik wil weer jullie leider zijn Dat zorgt voor reuring Dat vind…
M. Borgman27 november 2020Lees meer >

God is groen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen En blijmoedig in het donkere water verdwijnt Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren Die in groten getale in de voedzame bodem…
M. Bos7 december 2020Lees meer >

Wederzijdse liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Nevelig herfstbos Herbergt vele roodborstjes Tjilpend in de kou Het jaar loopt weer af Ze kleuren tezamen rood Op een grauw toneel Wolkjes waterdamp Gevormd door kleine bekjes Cirkelen weeldig Bladloos in de kou Met zijn talrijke bomen Woont het bos in hen...…
M. Bos9 december 2020Lees meer >

Avondschemer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Gelijk een grijs geweven deken valt de avondschemer naar benee Zwarte boomtakken als haarvaten vormen netwerken die ook in ons lichaam terug te vinden zijn Ganzen vliegen aan de horizon op weg naar verre oorden Al vloeit de inkt wat ongelijk een beeldrijk oneffen patroon onstaat en laat zo de hemel van marmer lijken Deze ets zal worden verfraaid…
M. Bos12 december 2020Lees meer >

Zeurpieten

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Ik zie de demonstranten komen Met een donderend geraas Van de zomer nog niet bekomen En het volk wordt al weer dwaas Vol met angst bonst ons hart Als November is gestart Vol met angst bonst ons hart Zijn ze dit jaar niet te zwart Zie de stoom komt uit hun oren Er wordt niet meer normaal gepraat Niet de kinderen maar de senioren Gaan weer…
M. Peperkamp14 december 2020Lees meer >

Sterrenzee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Donkere golven rijzen op In klanken van ruisen en zuchten krullen zij langzaam om Alsof zij de maansikkel aanbidden die badend in bleek licht boven hen hangt Een zilte adem wordt ingehouden vergezeld door een korte stilte Boven de golven van donkerte verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen Dan buigt het geheel volledig neder Stort in en…
M. Bos15 december 2020Lees meer >

Bevroren zwanenmeer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek en een grijs donzig kuiken terugblikte Begon zij nieuwsgierig kleine barstjes in het glas te pikken Al snel ontstond er een kunstwerk van verfijnde breuklijntjes Bloemen van ijs ontsproten in het o zo tere glas Zij bleef met haar snavel pikken totdat haar spiegelbeeld langzaam transformeerde…
M. Bos20 december 2020Lees meer >

Boom met duizend kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
Diep verscholen in een bos Staat een boom met duizend kleuren Hij heeft een vreugdevolle tijd beleefd als majestueuze beuk Toen eekhoorntjes zijn verse nootjes aten onder zijn kruin van dode takken En hij zo de basis mocht vormen van hun levensverhalen Terwijl zijn witte bast langzaam afbladderde door het gekras van kleine spechtenklauwtjes…
M. Bos1 januari 2021Lees meer >

Tsjernobyl

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 678
Een onzichtbare vijand ademt een verroeste stad De kermis is verlaten Het levensspel is uitgespeeld Een radioactieve pop wacht eenzaam op de terugkeer van een ziekelijke dame die destijds nog een kwiek meisje was Doorweekt motiefjesbehang probeert vergeefs te sieren wat allang vergeten lijkt De natuur knabbelt aan grauw beton treedt brutaal…
M. Bos9 april 2021Lees meer >

Bezinning

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
De zomer is getransformeerd in een door mistflarden omsluierde dame Sluipend door vochtig kreupelhout laat zij de spinnen weer weven Bladeren laat zij loskomen door haar nootachtige geur die haar volgt als een chique parfum Voor de najaarszon heeft zij nevel bijeengedreven Alsof zij zo wil bezinnen Door te laten sterven opnieuw wil beginnen…

Openluchttheater

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Een zeebries zucht zijn adem uit Grillige boomtakken proberen tevergeefs tegen de richting van zijn zilte lied in te groeien De zon draait Schept een luid akoestisch geluid dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest De schaduwen verschuiven en worden weer langer Hun dagelijkse dans traag uitvoerend Totdat totale duisternis als een doek voor…

Herfstfilosofie

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
Gemaskeerd door dode bladeren en de waterdamp van paddenstoelen draagt de herfstwind een geur van nostalgie met zich mee Een onmiskenbaar zoet aroma met een bittere ondertoon Terwijl krassende raven ritselen door het gebladerte bewandel ik een slingerend pad door mijn ziel Dauwdruppels transformeren spinnenwebben in kastelen van flinterdun…
M. Bos17 oktober 2021Lees meer >

Koekoeksklok

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Handmatig uit hout gesneden bladeren omlijsten zijn woonst Voor het kind is hij een mysterie Voor de oude man een boodschapper Zware dennenappels hangen onder zijn huisje als roerloze kegels omdat hij zonder hen zijn taak niet vervullen kan Zo vlug hij verschijnt Zo vlug hij verdwijnt Een krakend houten deurtje opent bij aanvang van de nacht…
M. Bos31 december 2021Lees meer >

Illusie der eeuwige jeugd

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
Wat ochtenddauw doet verfraaien laat spinrag vergeten Zo vergeet men die jong is soms degenen die oud zijn en tot grijs vervagen De ouden van dagen vergeten daarintegen nooit hun reeds vergane gloriedagen toen zij als het frisse ochtenddauw het spinrag tot een kasteel van kristal verfraaiden de zon op hun jonge huid voelden en dachten dat…
M. Bos10 maart 2023Lees meer >

Waarom is het zo gegaan?

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 695
Jouw luidkeelse lach, haal ik onmiddellijk voor de geest, Ik had zo graag gewild, dat het leven voor jou draaglijker was geweest. Een lieflijke zachtaardige jongen, heeft besloten om verder te leven, op een plek hier ver bij ons vandaan. “Waarom, waarom, waarom; waarom is het zo gegaan?” Een onmogelijk vraag, heb jij uit ultieme wanhoop aan…

Onthaast

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Onthaast! Hier en nu Het leven haalt je in Stop hier! Neem even rust Alsmaar rennen heeft geen zin…
M. Reijnen6 september 2023Lees meer >

Wortels van hoop

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik durf niet te meer bidden Mijn hart lijkt van steen Gelijk een onherbergzaam landschap van God verlaten Reikend naar Zijn sturende hand lijkt de leegte Hem te willen ontvangen Wil Hij hier nog wijsheid planten, nog liefde zaaien? Krachtige wortels van geloof mogen mijn land begroeien Bladrijke bomen van hoop mogen ver reiken totdat zij sieren…
M. Bos28 januari 2025Lees meer >

Stof

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 294
Als zand verstrooid door vele levens Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen te weerkaatsen terug naar Uw alziende ogen Laat mijn ego leeg worden als een woestijn Verken de dorre plaats Bewoon het en laat de zandduinen zingen Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
M. Bos25 november 2025Lees meer >

eigen huis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 344
hij kan vrij bewegen in zijn eigen huis waar hij niet stil hoeft te zijn voor wie daar nooit komen zal hier gelden zijn regels niet de tegeltjesonwijsheden aan de binnenwand van zijn hersenen geramd en het spijkerbed kan er door de voordeur uit het laatste laagje water aandachtig opgedweild alle naklingelende kopjes kapotgekeild…
Lorenzo M.21 januari 2026Lees meer >

geen toekomst zonder verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 380
kon hij de bergen zover krijgen dat zij hem bezoeken zouden zijn gebaande paden meedragend waar het hem zwetend vergaan is zou hij de geuren nogmaals ruiken van de struiken waardoor hij kroop zijn vergaarde schade verdragend al hem toch zwetend ontgaan zal mocht hij op beelden wederkeren of in negatieven draaien zijn vermaarde daden opdragend…
Lorenzo M.27 januari 2026Lees meer >

landschappelijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 383
heel wat water door de rivier langs de bomen aan de kant al dat gras aan de overzijde van de duimdikke dijken onbespreekbare bloemen de zon en de regenwolken als die nachten op de dagen van het donkerste naar licht door muren van bordkarton met verse verf aan kwasten verre sterren als verbeelding van de ordening van ruimte het gebied…
Lorenzo M.31 januari 2026Lees meer >

haaienbek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 361
Och, kon hij toch voor eender eens, deze ganse eeuwigheid, zijn slepende zelftwijfel ergens overzees, of in een nieuw verleden, als schatkist begraven, zijn schip laten enteren, zich laten gijzelen, exempli gratia, door een paar losgeslagen femboy-piraten. Elk laveren voorbij, wind in zijn zeilen gevangen houden, inslaggaten…
Lorenzo M.3 februari 2026Lees meer >