1969 resultaten.
Droom van werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 Weerstand tegen het onvolmaakte heden.
Verzet tegen een onvoltooid verleden.
Weerzin tegen wat nog komt.
De lat die steeds maar hoger ligt.
Doelen die verdwijnen in de mist.
Wachten op verwachtingen.
Onvoltooide dromen.
Zie!
Een duif vliegt door de straat.
Luister!
Wind suist door de hoge bomen,
als muziek die dove oren streelt.
Ik…
Is het nu te laat?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Kennis is de vijand van ervaring.
Een mening is nooit een daad.
Discussie leidt niet tot waarheid.
Beschrijving is niet zoals het gaat.
Dostojewski besefte indringend,
gebonden aan zijn executiepaal:
'Ik heb nooit geleefd,
ik heb gedacht over het leven...
en nu is het te laat'.…
Het wegvagenvuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Nooit gevraagd om de strijd.
Van binnen naar buiten mensen.
Geschreven vaag in tijd.
Zonder enige vaste vrome wensen.
In Ohrid zit een dichter.
Omgekeerde omvang van het niets?
We reizen mijn vriend!
Verder in dit ruimteschip.
Een dichtertje.…
donkere dagen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
514 duizenden
sterren
aan de hemel
schitteren
als kleine
diamanten,
wijzen
mij de weg
in mijn donkere
dagen
licht
wordt gebundeld,
straalt zoveel kracht,
effent
de wegen
op mijn nog onbekend
levenspad!…
aangeraakt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
414 het verschil
tussen land en
lucht verdwijnt
op de kaart
alleen een
witte vlek
en nu op deze
loodwitte dag
wacht ik
op een teken
van je marmeren
gesloten ogen
het was een witte witte
dag toen sneeuw en
wolken elkaar raakten
en jij het verschil
niet zag je reisde
voor eeuwig af…
Alles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 In de beslotenheid van adem
is het leven als een heraut
die spot met eenzaamheid
zijn hoongelach tekent een frons
op het eindeloze voorhoofd
dat de horizon voorstelt
een god is nimmer te bespeuren
de enige aanwijzing is een plek
die overal en ergens is
waar men nooit op zoek naar gaat
daar waar men denkt te vinden
wordt op ongeloof…
Ik heb echt wel ' gevoel '
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
435 Ze zeggen: wat ben je hard
ik zeg: ik overleef
opmerkingen zijn snel gemaakt
men vraagt niet, men stelt
bijtende woorden, valse akkoorden
Ze zeggen alsof je er niet bij zit
ze praten alsof je doof bent
ze doen, alsof je er niet toe doet
ze menen- en bedoelen het zo goed.
ze zeggen: je hebt geen hart
weten zij veel.
Want: wanneer je maar…
geen haast
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
525 jouw positieve stralingen
bereiken gezwind
mijn verlangend hart
wees gerust, liefste
geen haast komt hier
aan te pas
ik geniet nu volop
van bloemachtige sferen
met hun rustgevende kracht
mijn dromen tolereren
ik denk aan jou vannacht
zo vredig,zo zalig
slaap zacht…!…
mijn schip ligt klaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
649 de zon is daar
mijn schip ligt klaar
ja, dus varen maar
de mannen aan boord
hijsen de zeilen
lichten het anker
met wind in de loef
zetten we koers
in de richting van de zon
we varen nu heel snel
vijf knopen wel
trotseren hoge baren
we zeilen nu al uren
en het blijft maar duren
met het ontwijken van alle gevaren…
zweven als een vogel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
689 soms in mijn dromen
vlieg ik hoog door de lucht
niemand houd mij tegen
op zoek naar hemels geluk
door wind gedragen
zweef ik als een vogel
vrij van alle zorgen
zoals een doelgerichte kogel
zweef ik over steile bergen,
duik in diepste dalen,
vlieg over blauwe zeeën,
niet bang te verdwalen
in hogere sferen komende
wil mijn…
Verstekeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Zo af en toe lift er iets met me mee,
dan loop ik niet alleen, maar met z'n twee
Ik noem het m'n verstekeling, gewoon
een niet noemenswaardig klein ding.
Zo af en toe zit ie in m'n zak
'k laat 'm zitten, puur voor gemak
en als het tijd is, laat ik 'm eruit
soms wil ie niet, de kleine schavuit.
'k Zal bekennen wat of 't is
't is een duveltje…
Het lied van de muzen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 Mijn reis is nu al begonnen.
Nu al dragen de muzen een nieuw
lied met hen mee.
Nu al verwelkomen zij mij uit
een toekomst, en lijken mij te
melden op zekere tijd reizen wij
met jou mee.
Heden ga ik op weg en in mijn
hoofd klinken de stemmen van de
muzen. Hun klanken op de stromen
van de wind lijken mij te willen
zeggen: 'op zekere tijd…
Het mysterie van de berg van St. André
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 In de Konijnenberg verscholen;
ergens diep in haar holen;
op een plaats waar een konijn niet komen
kan; bevindt zich de ziel van de onbedorven
man. 's Nachts van onder haar kruinen, omgeven
door het helmgras en de duinen; huilt uit het
diepste van haar hart iets menselijks, dat zich
met zeewind heeft verward. Het lijkt of die stem
uit de berg…
Verschijning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Vol ongeloof staar ik naar de plek
waar ze net nog zat.
vond het niet eens gek
Verbazing dat ze zich weer
vertoonde, alsof ze zeg maar
hier nog woonde.
Als ik de plaats bevoel,
waar ze zonet nog zat:
voel ik haar warmte nog.…
Papierbakvondst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
512 Terwijl ik wat oude Parool's weggooide,
zag ik een mooie ansichtkaartfoto liggen.
Ik greep de kaart met de foto van het
middeleeuwse postkantoor in Tintagel.
Het is werkelijk prachtig wat ik zie
en even waan ik me de bewoner hiervan,
met in de achtertuin vrolijke biggen,
lekker knus en veilig tijdens hagel
en vrijgewaard van iedere…
Goede raad kost niets
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
668 Wat moet ik nou, vraagt hij
zij zegt: volg je hart.
Is dat niet hard vraagt hij?
nee, antwoord zij.
Wanneer je 't hart laat spreken
kan 't nooit verkeerd zijn.
En als je niemand benadeelt
moet 't wel de juiste keuze zijn.…
het seizoen van de raven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
554 dit is het seizoen van de raven
ze zitten overal
zwart gevederde grote raven
krijsen dood en verderf
nu de bladeren vallen
van bemoste bomen
vallen ook de mensen
met bosjes tegelijk
de meesten verzetten zich
anderen steken hun armen in de lucht
en rennen door de wind
over het zand van het strand
zij schreeuwen
de vogels uit hun…
Samhain
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
520 Nu komt het los
Wil het niet meer
Even geen ruimte
Het te verkroppen
Parels van weemoed
Dringen zich op
Branden mijn ogen
Willen niet stoppen
Zo'n dag
Echt zo'n dag
Vol melancholie
Behelst mijn gevoel
Doet mij stil staan
Eist al zijn tol
Zuigt mij zacht leeg
Bedreigt voor 1 dag
Mijn zwakke bestaan
Vandaag is zo'n dag
Magisch Samhain…
De reden is er één van raadsels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 De reden is er één van raadsels,
die iets verhult van de ware
aard. Nimmer zal die volledig de
waarheid spreken. Een mensenhand
onthult bijna altijd slechts de
halve kaart.
Relaties worden vaak impulsief
gesloten. Niet altijd doorzien
zij de raadsels van die andere
geest. Waarvan dan in aanvang
veel wordt gehouden, totdat wat
er opdoemt…
Gemiste trein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Achter het station strekt zich de polder uit.
Er staat een boom op het punt al haar bladeren
te laten vallen.
In de vroege novemberzon toont zij nog eenmaal
haar volle pracht.
Hij denkt aan treinen die hij wel gehaald heeft.
Wordt dan de boom.
Blij als een schoolkind met een geschonken uur.…
Een mummie van woorden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.076 Geen god vertoonde
ooit zijn gezicht
en geen gedicht
spreekt onomwonden,
verzegeld verzegeld,
egyptisch graf,
zo wacht ik af
in al deze regels
of ik zal worden
gevonden, verstaan,
een mummie van woorden
onder het puin vandaan.
-------------------------------------------------------
uit: 'Er loopt een gedicht voor mij…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Het zonlicht
speelt z'n spel
met wolken
Wolken
hun spel
met zonlicht
Is het verstoppertje?
krijgertje?
is het...
m'n gebrek aan inzicht?
Het zicht
erop is
in een woord: schitterend.…
Moment (iii) ik zie hen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Voor het eerst
buiten het nu
omarm ik de bomen
van het bos dat ik zie
omarm ik de stroming
van het water dat zij drinken
het water van het stille ven
dat hen tot aan de voeten staat
het donkere water dat hen tijdloos
rimpelloos weerspiegelt
de bomen dragen het bos
de stilte in
en het bos luistert
geeft hun stilte weer
in de ruimte…
Bron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 En zo springen we van
kamer naar kamer
We verliezen het spoor
de geur, het kloppen
van ruisend bloed in ons hart
de kleur
van waar we werkelijk waren
wie we werkelijk voelden
in wie we onze cellen klonken
de klank ook
het luisterend genieten
van hoe we ons overgaven
werden wie we waren…
Leonard Cohen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
782 De grote zanger zwijgt,
maar wie nog horen kan,
luistere naar zijn stem.
De wijze dichter schreef,
maar wie nog lezen kan,
leze zijn gedichten.
De grote ziener zag,
maar wie nog kan kijken,
ziet.
Wie voluit durft te leven,
dooft zijn eigen vlam.…
Lopen- lopen, LOPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Ik loop en kom vooruit,
ik loop kijk in de rondte
'k loop, 'k voel m'n kuit
alsof m'n been niet wil.
De verte komt niet nader
lijkt steeds verder weg
toch zet ik elke stap
omdat m'n hoofd het zegt.
De einder is nog net zo ver
als toen ik begon te lopen,
m'n benen willen nu niet meer
'k begin naar het einde te hopen.
Verlangen naar…
Bedding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
455 Achter mijn oogleden is een donker heelal
met miljoenen sterren die ons omhullen.
Onder de wollen deken lik ik de wonden
en helen de goden jou en mij.
Door aanhoudende poem-poem-poem
duik ik er weer in, ook al is
mijn bed heel moe van mij.
Ook al slaap ik niet, het filmscherm
toont de meest boeiende beelden.
Achter mijn oogleden is…
Spiketotal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Wat heerlijk je weer te ontmoeten, blij en oh zo fijn
Vet knuffelend begroeten, je bent toch weer zo mooi.
Haastig dicht naast elkaar op de sofa, zin je op te vreten
Je mag schuilen in mijn schoot, ik lust je rouw ook bloot.
Bruine en olijfgroene kijkers treffen en raken
Lijfjes zo dicht verbonden, totale overgave raak!
Elke seconde betekent…
Vlammend marmer
gedicht
4.8 met 4 stemmen
4.034 In galop de vlakte door. Vuur:
strobrand trekt de nacht
omhoog. Melkwitte vulva
Veldman, het brandt in uw slaap
Rook waait in, waait uit
Bloedeigen damp, sintels
Wie bewaakt uw stallen
hakt het overjarig stro?
Hartenzeer of zadelpijn
De teugels blijven achter
Geen beugel verwacht een voet
die in marmer reizen moet.
--------…
Visioen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 O, zeeën van liefde
met tranen gevuld
de velden zijn al gezaaid
met kleuren die komen.
Verdriet, is als water ontkomen
nieuw leven ontspringt
uit de jaren van leed.
Wat slecht en niet goed was
het loopt al teneinde
de tranen gewist.…