4410 resultaten.
Buiten de tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Ben mezelf voorbij gelopen
Zo ongenadig hard voorbij gelopen
Door alle grenzen heen
Mezelf uit het oog verloren
En ook jou, en ook jullie
Zie ik niet meer,
Heb het contact verbroken
Zonder het zelf te beseffen -
Heb alle records verbroken,
Score niet meer waarneembaar
In de tijd, ik heb buiten mijzelf gerekend,
Ben terecht gekomen…
Regen verdoezelt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
428 langzaam
voortbewegend
als in 'n wereld vol watten
kijkend om me heen
observeer ik
doch dringen woorden
niet door, hoezeer ze
ook bedoeld zijn
de stilte immens
verdoezelt regen
het werkelijke (ge)zicht…
middel baar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 ‘je bent oud’ zeggen ze, ze keert zich om
en kijkt naar al haar woorden
een samengeraapt vocabulaire
gaapt bodemloos de put voorbij en blij
draait zij zich terug
ja ze is oud; ze draagt de dag
op handen en met flair gebaart ze,
dat het mag
wis en waarachtig blijft het fout
haar jonge kant nog te belichten, maar alla-
ze is er nog…
Als het stil wordt in mijn hoofd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
450 Als alle lawaai om me heen
Verdwenen is, alle herrie
Van de wereld, het woeden
Van de verwilderende wereld
Stilaan is gaan liggen,
Is het eerst nog druk
In mijn hersens, gedachten
Van heinde en ver,
Gestuurd of spontaan
Die de chaos van de wereld
Nog een tijdlang laten voortbestaan
In de woonkamer hierboven;
Waarna het ook…
Onbehouden huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Genoeg tranen om me aan te laven,
Maar ze kwamen niet, droogden op
Al voor ze ontstonden,
Droogte die mij teisterde
In windvlagen van zinderende warmte
Die door kieren en naden
Binnenkwam in dit onbehouden huis,
Huis dat van binnenuit werd uitgehold
En waarin alleen Zijn mantel die
In mooie plooien naar beneden hangt,
Zijn rechterhand…
Muren sleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Zo graag had ik de muren
Die ik om me heen heb opgebouwd
Nu eens voorgoed geslecht
'k Heb wel mijn best gedaan,
Maar lukken wil het niet echt -
Onmacht die te groot is,
Kracht die te gering is,
Muren die om mij heen
Zijn opgetrokken uit stenen
Van angst, het cement gemengd
Met argwaan, uitgehard tot
Onbreekbaar beton, zijn het…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…
In tegenstellingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Maïsveld badend in de brandende zon,
Strooien hoed die mij beschermt tegen
Dodelijke steken -
Aardappelveld overspoeld door rijke modderstromen,
Oogst onmogelijk gemaakt voor tractoren,
Geen machine die er nog kan komen -
Alleen mensenhand die uitkomst biedt,
Overvloedig licht dat welhaast alles onzichtbaar maakt
Ogen die maar niet…
het dode stuk van de rivier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
538 vreemd is het gelaat
van de nacht
en als losgeraakte touwen
stromen twee rivieren
regen is wat er liggen blijft
lakens alleen gelaten, in de nabijheid
van morgen
ik herken ze niet
en de stappen die ik zet
ter hoogte van jouw ademhalen
sterven bij leven
ontheemd tot op het laatste woord
wie zal nog de oevers zien
uit dode rivierarmen…
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Graankorrel in vers geploegde aarde,
Milde regendamp die jou ter wille is
Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen,
Op twee richels vanaf de rotsgrond
Waar je geen schijn van kans had gehad
Ben jij in goede aarde gevallen
Zonder het zelf te beseffen
De zon geeft warmte en laat je groeien -
Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling…
Aanwakkeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 zal ik of zal ik niet
het wordt zo eentonig
kom, jaag haar op stang
voor de broodnodige afwisseling
als het hoogtepunt bijna bereikt is
het uitloopt op ruzie
kun je het weer goed maken
voor de broodnodige afwisseling…
Pekelzonde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Man en vrouw lopen onthand,
ontmoeten tegenstrevers in dun
belijnde steegjes inzake een stad
zonder offensieve intenties.
Tot op zekere, arctische hoogte
heeft het voor hen weinig zin
tegen de zondvloed te brallen.
Hun lijfsbehoud is ambtshalve
uit oevermoerassen getreden,
nog dampend van naijver en
hallucinerend door wondkoorts.…
Büch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Op een ver strand
In een van mijn dromen
Kom ik je tegen,
Zonnehoed op,
Donkere glazen voor je ogen,
Met in je ene hand een pak
Gezonde gele toverrijst,
In je andere een bundel
Van Keats, aan het eerste
Verdien je, van het andere
Geniet je, romanticus pur sang
Met wallen onder je ogen,
Op elke zoektocht die je onderneemt
Even…
doorgaans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 altijddurend
voelt een hartenklop
zo licht en zwaar
tegelijk
er prijkt een woord
in gedachten
en het schrijft zich
onverrichter zake
groot
in weerwil van de dood
duurt stilte,
eeuwen lang…
Eeuwige onmacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 Het wordt me afgepakt
Waar ik bij sta,
Alsof ik er niet sta,
Alsof ik er niet ben,
Alsof ik lucht ben
Voor haar en voor mezelf -
En jij zegt dat ik er
Iets van moet zeggen,
Dat ik het niet goed
Moet vinden, dat ik
Het niet moet willen
Dat zij er zo mee wegkomt;
Die laatste woorden
Hoe goed ook bedoeld
Steken mij
En ik…
Dirk Huizingastraat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 Filadelfia, zo heet het kerkgebouw
In een voor mij onbekende straat,
In een stad die ik nog maar
Een heel klein beetje ken,
Als eerstejaars worden wij
Verbannen naar dat eenzame gebouw
Aan het eind van deze straat
In de volksbuurt die Oosterpark heet
Om daar tentamen idioom te doen,
De laatste zware toets die ons
Toe moet laten tot…
Als het bloed niet stolt,
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Leg nu ook af waarachter
de wereld te voorschijn komt
In de schemering van dagen
de verlossende toon van het
omwentelende woord in de
zomen van begrip genaaid.
Ieder waarde werd een ding,
iedere zin die ons toekwam
in zandkorrels opgegaan, toen
de vloed onverhoeds aanviel
ieder woord dat werd gewogen
ontoegankelijk,
tot eigen gebied…
Dat er mee ophield
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Van de geboorte af aan
Het huis waarin ik woon,
Vlees en bloed van God gekregen
Waar ik zelf niets aan hoefde te doen,
Dat mij een dikke vijftig jaar
Gehuisvest heeft, en er dan
Plotseling mee ophoudt -
Omhulsel dat er nog wel is,
Maar disfunctioneert, ontilbare
Zwaarte, alleen stramme bewegingen nog,
Urinebuis die ontstoken raakt…
Zeventien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Zeventien, 5 vwo,
Met de hele groep naar
Een voor ons vreemde school,
Gemeenten verderop, onbekende buurt,
Beroepenvoorlichting is het toverwoord,
De hele dag worden we doorgezaagd
Over alle mogelijke ambachten
Die naar ons lonken op het moment
Dat ons werkzame leven zal beginnen -
Tegen half vijf zit de lange dag erop
En stap ik…
vriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 haar hand op mij
mijn hand op haar,
de ander houdt een kaars
de hemelbaar van duizenden gelovigen
in één - en wij samen -
onze tranen wassen stap voor stap
tot het gewicht van een ster
de aarde raakt
en zacht als in mijn eerstgeboren uur
geef ik me bloot
daar, op de grond van oude tijden
ligt geen grens meer, tussen
leven en
mijn…
Als Absalom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Als Absalom hang ik met mijn
Lange haren in de doornige
Struiken van mijn verleden -
Verder wil ik, verder moet ik,
Ik weet het, om niet oneindig
Stil te blijven staan -
Vastgehouden door de tentakels
Van de oude tijd zit ik gevangen
In alles dat mijn bestaan bezwaart;
En toch zie ik licht, daarginder,
Daar in de verte, daar wil…
Die ongemerkt voorbijgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Voel de lauwe midzomerbries
Om mijn gespannen kaken
Hoor vogels van allerlei pluimage
Kwinkeleren dat het een aard heeft -
Ik die zie met mijn gevoel,
Lees met mijn oren en vingers,
Diepgevoelde sensaties
Die binnenkomen door mijn neus,
Pannenkoek met spek, kaas en appelkaneel
Die lonkend op mij wacht,
Leef maximaal in het hier en…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 In de stilte,
het stille en ik,
we kennen elkaar
en zwijgen in het niets,
ademen onze eigen taal
die alleen de leegte bekoort
de hartslag hoort...
De stilte en ik
ontsnappend aan het lot
als twee zwijgers
smeken we, verlangen we,
luisteren we naar onze gebroken stem
die stom geslagen is en aarzelend
het wakker wordend kiemen aanhoort.…
Minder is meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Je ogen hoeven niet zo
Hard te staan, ontspan
Die harde lijnen om
Je kaken - een knikje
Is genoeg, een hand is
Snel gegeven - meer hoeft niet;
't Is goed zo als je 't doet, zo,
Neem de ruimte voor jezelf
Die je nodig hebt, en laat hen
De ruimte om in te leven,
Tot dat het leven je kust -
Laat je meevoeren door de
Ragfijne pianomuziek…
Antwoorden en vragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 Voor hoe lang moet ik op reis gaan,
om eindelijk thuis te kunnen komen?
Hoeveel mensen moeten me erkennen,
voordat ik in mezelf geloven kan?
Is leven zegen of een vloek?
Wat moeten ik doen, wat laten?
Vragen die ik vinden wil.
Antwoorden die ik zoek.…
Schaduwkant.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
433 Hoe ik mijn wortels veranker
in de schaduwkant,
die ook mijn ik is als mens.
Onzichtbaar schud ik haar hand
en wandelen samen onder de straatlantaarn.
Op de steenplavei
spat een traan.. !…
Een ontdekking, het is de waarheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Muziek die ik maak, samen met de anderen,
Cello, viool, en alt die met elkaar strijden,
Elkaar aanvullen en opvangen,
Golft door de kamer en door onszelf,
Biedt troost die door geen woord
Gegeven kan worden, geeft vorm
Aan ons verlies, aan het verdriet
Dat niet alleen ik maar ook zij voelen,
Immers zij missen de mensen die ik mis,
En…
prematuur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
607 mijn grote lijf
droeg klein jouw leven,
beschut dacht ik-
ik wilde het je geven
de zekerheid van moeder zijn
met liefde kocht ik,
langs mijn uitgezette lijn
de hemdjes, truitjes,
zacht getint en fijn
om nu alvast, te laten voelen
hoe ik “straks voor jou
zal zijn”
ik was nog lang niet klaar
toen vruchtwater besloot
vooruit te vloeien…
het kluwen van de tijd...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Een lied en de liefde
de liefde en het leven
het leven en de dood,
overlopers als spionnen
in zandlopers,
in de klauwen
en het kluwen
van de tijd !…