10183 resultaten.
Een nieuwe Schijf van Vijf
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
446 Ik hoorde van een nieuwe Schijf van Vijf
Alweer zo’n uitgebalanceerd dieet
Het stimuleert, het is maar dat u ’t weet,
Het welzijn van de geest en van het lijf
Maar ik neig toch meer naar de Schijf van Zes
En loop de kelder in voor nog een fles…
Wij Justianen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
173 De blinddoek
voor haar ogen
spaart haar zicht niet
niet om de sappen uit
één citroen
in de ogen van haar knol
te aanschouwen
niet om de constructie
van gedeelde bouwwerken
te wantrouwen
maar om te zien
dat wat niet ziet
beweegt
haar zwaard
is geen lijdend voorwerp
maar wordt verwerpelijk
wanneer
het te zwaar
wordt en…
iets in niets
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
61 iets in het niets,
het begon allemaal met niets.
en toen kwam er iets iets moois en dat mooie iets.
was,was jij. bent mijn iets in het niets…
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 Ik voel opa/s ziel in mij
samentrekken van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
Niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…
Ongerijmd vogeltje
gedicht
4.8 met 4 stemmen
1.764 Buiten de keukendeur ligt iets:
een (zodra je je hebt gebukt)
uit Darwin gedonderd
van cellen gemaakt onvoltooid ding.
Piepjong probeersel ter verbetering
van het ongevederde niets,
prefiguratie van een merel.
Maar het bloed is nog rood
in het bijna doorzichtige vlees. Gek
die gele stekels waar de veren zijn mislukt.
De bek snakt nog. Hij…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 een zwerm gesternte er omheen en het is kern
van niets, en niets is het heelal. ongezien
is het er licht, de lege weg voorbij het einde
van de weg. op doelloos draaiende spaken
spalkt de tijd haar tikkel-tokkel van het vuil
dat willoos waait, het stof op gore straten.
stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.
het draagt de rotte…
TAND OM TAND
snelsonnet
3.7 met 54 stemmen
3.864 De tandarts werd bedreigd, gekweld, beroofd,
ze pijnigden de arme man omstandig
en maakten hem een flinke som afhandig
en slingerden hem daarna naar zijn hoofd:
“Jij hebt ons dikwijls dikbetaald bezeerd
maar ditmaal zijn de rollen omgekeerd !”…
Anders tellen
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
1.779 Zo´n honderdtwintig Pippi´s bij elkaar
Was niet genoeg om ´n record te breken
Maar wiedewiedewie met Pippi-streken
Tilt aan zo'n droge optelsom nou zwaar?
Hier komt de Langkouslogica gelegen
Van tweemaal drie is vier en twee is negen…
MADE IN USA
snelsonnet
3.1 met 15 stemmen
1.056 Normaal word je van top tot teen gescreend.
Maar met zijn pasgeboren babyvliegen
Kon hij de zaak tóch makkelijk bedriegen
Een kort succes voor deze dierenvriend.
Want hij werd vliegensvlug van boord gezet
Omdat hij reisde zonder vliegbrevet.…
Etiketten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
544 U moet goed op de etiketten letten,
Omwille van uw eigen veiligheid.
We kunnen daar ook onze actie kwijt,
Er valt gewoon van alles op te zetten.
Maar vóór u onze actie heeft bekeken,
Kijk éérst eens of de datum is verstreken.…
Rule Britannia
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
691 Nu Cameron een referendum wil
Kunnen we hier toch moeilijk achterblijven
Laten we ons nu wel of niet inlijven
Al is er met die Britten een verschil
Zij hebben Cameron en ‘t Britse Pond
En wij...de Euro en Maurice de Hond…
Red Handed
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
752 Hij stond te praten met ‘bebloede’ handen,
Z’n wapens hield hij bij zich: mes, machete,
Het was een daad van woede, van verzet,
Zoiets gebeurt veel vaker ‘in zijn landen’.
Maar wat me opviel aan die lompe vent,
Was zijn perfecte Londense accent.…
FRANSE SLAG
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Géén Franse uitstapjes!
Forse terreurdreiging !
Dit soort Djihadgevoel
zorgt voor veel stress
’t Alternatief wordt nu
Schiermonnikoogluikend
toegestaan door
het bewind van IS…
alles gaat voorbij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 een vrouw prevelt magische mantra’s
in de schaduw bij de heg van prikkeldraad
een zwaluw scheert over vuren
om angstgeesten te verdrijven
lost dan weer op in het wolkendek
moeizaam weeft de tijd zijn web
een mus knaagt aan aangekoekt leed
zuchtjes lucht persen zich door de heg
heimwee is iets anders dan het was
een landschap…
Eerlijk delen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
538 Zullen we alles delen
wij de lusten en zij de lasten.
Wie kan het iets schelen,
wie repareert de barsten?
De miljardairs uit het vrije westen?
De aandeelhouders die winst nastreven?
Jij en ik, die onze Tesla’s testen?
Wie wil er echt een stukje welvaart opgeven?
Ik? Ik denk er over na
terwijl ik op vakantie ga…
VOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 [verval 10/10]
als de storm komt, liefste,
en de storm zal weldra komen,
sluit de deuren, de ramen en jouw ogen.
laat los wat niet van jou is: het leven
is een zwoele zucht die eindigt
in ellende en gebrek aan lucht.
het zwart is diep en trekt aan ons,
wij hebben amper in het licht gestaan.
alles haakt in alles, niets wordt overal.…
HAAKS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
473 er zijn profielen, geschreven lijf in tegenlicht.
er is ontelbaarheid die ook geen woorden vindt.
er is een toekomst zonder ons, de weg is vrij.
de dagen korten, ook deze zomer is weldra voorbij.
het ziet mensen in de straten, ratten in de val
van ratten. alles is tot alles opgeteld, niets
van waarde weert zich nog, want alles is goedkoop
en…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 het werd een boom voor haar. zijn takken
reikten hoger dan de piramiden en de stam
greep dieper dan elk graf. twijgen raakten
aan boezemwiegen en bloesem zoende mond.
proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.
als ’t…
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 het is goed om na het vrijen hoog de hemel
in te kijken en te lachen om en met het licht.
zo ook de kraaien kraaien om de bomen
die vergeefs de luchten willen aaien.
in het woelen heeft de wereld zich gekeerd.
het werd een zij, zij een het, kruis in het moment.
zij werden nog, begonnen weer elkaar te zijn.
de schoonheid was en had geen kleed…
TIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 zal het haar dan nu met deze zomerdag vergelijken?
eerst, verlaten in het donker, verlangt het naar het licht.
het ziet hoe ratten vreten aan de wallen van de nacht.
het glijdt altoos somber weg en verder nog naar nooit.
daar staat zij plots, haar bloesje los, en stralende.
het ziet hoe het in haar en hen de wijde hemel ziet.
ziezo. ook al zijn…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 er komt verlangen in de zee van het verlangen,
een draaikolk van lust in het golven van de lust:
enkels vormen enkels in het water en het zand.
het treiterkleedje deint omhoog, en valt nat neer.
nog half aan land omrandt het maanlicht vals
haar zachte lijnen, werpt vage schaduw scherp
op algen, schelpen en botte ribbels in het zand.
het sleurt…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…