34187 resultaten.
Cementwater, dorst
gedicht
3.0 met 27 stemmen
17.355 Cementwater, dorst
vogelbek, rivierslib.
Spuwend vuur van mijn kinderslaap.
Keizersnee, kachelpook
farizeeër, echoput.
Koud dier van mijn kinderslaap.
Pisduivel, drijfzand
hyena, zeveraar.
Trapgat van mijn kinderslaap.
-------------------------
uit: 'Zandloper', 1997.…
Zes
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.279 meer dan een beeld
is mij bij van wit en
zwart in kleur gedacht
als het groen van ons in
het grasrollend oliedrum
vrienden voor mijn leven
met jou de heuvel neer
leven bevatte wat het kon
- blik liet niet verder zien -
van schoon en kwader goed
zoals het wassend water wit
in teil ons altijd deed
buiten op de stoep
- nog…
gestapeld tot een graf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.576 hij is niet dood
maar leven
doet hij
ook niet meer
gewurgd door ideeën
met boeken als de strop
vergiftigd door de politiek
dat kostte hem zijn kop
zijn woorden zijn gestenigd
gestapeld tot een graf
hij is niet omgebracht
maar met de dood verenigd
zijn teksten zijn verdwenen
gedachten slechts herinnering
ze hebben…
een hand als duizenden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
944 ik keek je aan
voelde de klink
je opende een hand
als duizenden en liet me
zonder drempel binnen gaan
de ruimte was sacraal
in vleugjes wierook
droomden heiligen
hun beelden in een
eeuwenoud patriarchaal
ik zag de doopvont
waar mijn moeder stond
een priester om de kinderen
in te schrijven goot heilig water
over generaties jonge…
HET OUDE JAAR
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.709 Kijk, op een maanden oude foto
lacht een beminde mij nog toe.
’t Is een herinnering aan vreugde
en toch maakt het mij droef en moe.
Hier staat een groet van alle kind’ren
met een vakantiekiek erbij
en verderop zie ik een versje.
Als ik het zing dan troost het mij.…
Vrouw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.676 tochtvlaag scheerde zij aan mij voorbij
eer ik wist, wat zij mij te doen aanried
huiverend stond ik op een duinslag
nabij de zee, die landinwaarts dreigde te springen,
die trachtte mij te verzwelgen met een weids gebaar
ik, die niet goed wist, wie zij was, wat zij deed
niet alleen de zee, ook de winter was nabij
die mij zou dopen in eindeloze herinneringen…
mijn etalage zet ik buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
810 ik heb een etalage
met gezichten die niet leven
ogen staren en hun monden
doen niet van zich spreken
ik ken ze uit hun
woorden op papier
tranen en verdriet
zie je in hun trekken niet
als ik hen lees
beginnen ze te leven
ze weven dan herinnering
in het antwoord dat ze geven
ik wil ze handen schenken
een lijf dat kan omarmen
verbazing…
Droomden over gisteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
948 we hebben je bezocht
een graf zoals zovele
het kruis iets groter dan normaal
centen konden ons niet schelen
zon staat hoog
vogels fluiten zomer
en weer is er ik de kou
die ik altijd voel bij jou
we droomden over gisteren
hoopten steeds op morgen
jij zag leven als een feest
ik ben er nooit geweest
na jaren ben ik hier
maar kan je…
Gebroken glas
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.063 Voor mij ligt een veld
bezaaid met koude, scherpe stukken
Herinneringen aan toen
aan hoe het vroeger was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Ik laat me vallen
moedeloos
tussen alle scherven
van dat wat ooit geweest is
van alles wat ooit was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Vang jij me…
Jaren later
gedicht
3.4 met 114 stemmen
63.343 Jaren later
op een heldere middag
vol nuchtere geluiden
en bezigheden in een huis
dat je nooit heeft gekend,
herinner ik mij plotseling
hoe zacht je ogen werden
als je mij aankeek.
En even verschijn je mij
ten voeten uit, onverwacht
overgekomen uit het tijdeloze.…
Alchemie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.045 Loden herinneringen
worden tot goud.
Gekoesterd verleden
bedwelmt mijn heden
in een roes
van gelukkig zijn.…
Angela
gedicht
2.1 met 18 stemmen
10.838 Zij had de gang van een bezetene,
badplaats, midden februari:
zo schijnbaar onbedacht
'Ben ik iets kwijt? Nee, daar...'
snelde zij langs halfverholen
eet- en drinkgelegenheden.
Een vreselijk dunne man
hield haar staande met plotseling
geheven brauwen.
Om hem direct op zijn gemak te stellen
had zij een horloge moeten dragen
en niet gedreven…
Terugblik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
849 ik ben van hier
met volle vaart
naar ‘s and’ren daags
gegaan
en nog
terwijl ik onderweg
nog peinzend
over morgen
kwam d’and’re dag
alsof het nog
vandaag
- maar onweerlegbaar
gisteren of eerder nog
daar was ik dan
zag om me heen
en merkte ja
dit ken ik hier
hier kwam ik
vaker langs
op weg naar
morgen
ik zette mij
verwijlde kort…
Het jaar 2005 ergens in Nederland
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.061 stoere man in haar armen
niet in Bosnië of Kongo
niet in het jaar 1945
maar vanavond
gewoon in Nederland
gewoon in de 21e eeuw
huil je in haar armen
vecht je met herinneringen
van een oorlog waar je was
ergens in Irak
een oorlog
die niet eens de jouwe was…
Kerstnostalgie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.805 zoete spijs en wildgebraad
verwachtingsvol tot watertanden
de kleintjes wassen braaf hun handen
als de kerkklok zessen slaat
vader vertelt het kerstverhaal
zijn stem beeft licht bewogen
en als ieder zich rond tafel zet
smeekt moeder in een zacht gebed
voor armlastigen Zijn mededogen
die sfeer van Kerstmis is vergleden
- naar de herinnering…
Bij de dood van slager Griffioen
gedicht
2.8 met 61 stemmen
43.040 Nu is de meesterknecht van dood
de weg van alle vlees gegaan,
gedenk zijn naam veelvuldig
De hogepriester van de slacht,
in zijn tempel heersten winter
en de wetten van het mes
De schepper van de blinde vink,
de hoeder van de varkenshaas;
grootmoedig in zijn offergaven
Gedenken wij de slager dus
maar bovenal zijn oude ziel
die los…
daar lag hij, de kist was open
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.656 de in barok stijl opgetutte laan
belette mij niet om de modieuze
strakke lijnen te volgen waarmee
het crematorium was neergezet
volgens de plannen van de stadsoudste
die nog net voordat hij pensioneerde
zijn eigen oven wist te sieren met het
laatste restje architectuur van Berlage
vreemd genoeg kwam ik hier voor heel
iets anders, ik kwam voor…
Nu op kameel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
667 waar is de tijd
als ik langs cheops rijd
nu op kameel
het fijne stof
weer in mijn ogen bijt
ik het westerszijn vermijd
ze stappen traag
en arrogant door het
woestijnenloze zand
het is ineens cultuur
hun tred heeft al eonenlang
dezelfde voetstap neergezet…
Het kan zomaar gedaan zijn
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.034 De dagen zijn te kort
om van te leven
de dagen zijn te kort
om van te geven.
Dagenlang denk je eraan
wat te doen met dit bestaan
maar denken is zonde van de tijd
want je bent het leven zo maar kwijt.
Leven is een gave
genieten is een "must"
Leven is zo heerlijk
het moet voelen als een lust.
De zekerheid van sterven
is een ieder wel…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Op een dag door de verrekijker gezien uit de serre van mijn tante:
de plotselinge nabijheid van een vrouwengezicht onder de rand van een
hoed, een hand op een blinkend fietsstuur. Een mand waar iets wits in
beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte
Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting…
Beslan
gedicht
3.2 met 36 stemmen
21.325 Siberische koude / de school ingestort
telt de oude clown / zijn dagen op het plein
Pak sneeuw op zijn pak / de kinderen ver weg
hangt alleen zijn adem / om zijn neus van peen
Bloed is gegijzeld / lach volgde op de voet
en die witte pop / lijkt een strafloos kruis
mummie van een koning / in een koud koninkrijk
[3 september 2004 - 2006…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen
49.131 Voor Herman de Coninck
Loodzware dagen zeggen we maar
wat weegt zo'n woord weinig; het laatste
zeilt op stadsdamp neerwaarts, kromt
zich keer op keer om zijn betekenis.
Argeloos keren de huizen hun dierbaarste
wanden naar buiten, fluisteren Lissabon,
Lissabon. Tussen keuken- en badkamertegels
zoeken wij traag naar de tekens, verrijzenis…
vlinderstruik
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.095 in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn schoonouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 Vergeet me nooit Josephine
Blijf altijd aan me denken
Wat meer kan ik je schenken
Dan een kus en de herinnering.
Een vrouw verdronken in de regen
Deelt haar verlangen met de zee
een stille schreeuw uit het verleden
Neem me mee
Neem me mee
Neem me mee
Is het 'De Vrijheid' waar u hier op wacht,
Of ís het soms de zee?…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Stapt hij straks aan hand gedwee
kleinkroost zijn pier af in banding?
Wat knispert daar onder je voeten?
Aarzelt hij dadelijk vreemd bij het los
in hengsels hangend hek
op inklinkend pad van rivierklei?
Wat opent het wuivende bos?
Beklimt hij stroomopwaarts bodem
verliezende stuwwal?
Aan mijn hand in zijn groeiende mantel
stamelt…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…
Geheugenverlies
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.247 Ik kijk terug in de tijd,
bijna alles is weg en kwijt.
Hoe was ik toch als kind,
is er dan niets dat verbindt?
Alles loopt door elkaar,
geen richtlijn wat raar!
Wie was ik toendertijd,
was ik een boze of rustige meid?
Wat was vroeger mijn wens,
ben ik nu wel dezelfde mens?
Is er nog enig verschil,
was ik toen ook al zo stil?…
BELEEFDHEDEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 Gedag zeggen:
een deugd
Handje geven
je rechterhand
je linkerhand
op je rug
Het mag ook
in andere volgorde
Ik weet niet
of 't iedere gast bekoorde
Opgelegd pandoer...
van mijn vroegste jeugd?…
Avondgebed
gedicht
2.7 met 34 stemmen
19.070 Wind en regen sloten de vensters.
Wij zaten geknield bij de haard
in de godsdienst die wij zouden erven.
De vrouw die ons had gebaard
zei formules om ons te verkleinen.
Haar stem zeurde taai in de nek.
Wij zaten stom, pas ingewijden.
De man die ons had verwekt
hief de hand. Wij boden het hoofd.
Hij prentte zijn duim in de hersens.
Wind…
vide grenier
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
575 mijn hoofd is een rommelzolder
barstensvol oude lettergrepen
waar ik ooit houvast aan vond
ik probeer een hoeveelheid
aan belegen impressies te ordenen
wanneer ik van een handvol woorden
nog een aardig versje kan maken
is dat toch mooi winst…