inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1610):

Jaren later

Jaren later
op een heldere middag
vol nuchtere geluiden
en bezigheden in een huis
dat je nooit heeft gekend,
herinner ik mij plotseling
hoe zacht je ogen werden
als je mij aankeek.

En even verschijn je mij
ten voeten uit, onverwacht
overgekomen uit het tijdeloze.
Zo zacht zijn je ogen
dat ze mij verzoenen
met je weggaan, sneller
en onverwachter dan je komst.

------------------------------
uit: 'Tegen de wind in', 19662.

Schrijver: Hanny Michaelis
Inzender: rg, 30 nov. 2005


Geplaatst in de categorie: liefde

3,4 met 114 stemmen 61.506



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:tonnie
Datum:20 feb. 2006
Emailadres:ikkuh_2uhotmail.com
Bericht:Uit de grond van mijn hart: het is erg mooi gescheven.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)