3784 resultaten.
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het verste duister
'samen thuis en samen uit.'
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
Getuigenissen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
977 Als iets mogelijk is
als het had kunnen gebeuren
dan is dat interessant
voor buren en vriendinnen
En de mannen die er iets
van opvangen, hebben snel
hun oordeel klaar
want niemand is onschuldig
dus zal het wel waar zijn
Wanneer een vrouw alleen
thuis geweest blijkt te zijn
kan ze bezoek gehad hebben
en verleid zijn tot intimiteiten…
Pontificaal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 ik verschoot
in het bos
waar bomen
hun stammen
ineens anders
kleurden en
perspectief in
een vreemd
licht overging
toch was ik
niet ontheemd
voelde me snel
thuis in het
tussenwortels leven
waar tot verbazing
nemen en geven
met heel ander
ogen werd bekeken
omhoogkijkend
verdwijnt de
vervreemding alsof
daar alle werelden
samen…
'Nakomertje'
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
4.949 Vol kinderlijk enthousiasme geboren
in het reeds volwassen huis
met alleen grote broers en zussen
met afstand de benjamin thuis
Velen zagen haar als ‘het zonnetje’
alleen zíj zag die zonneschijn niet
want aan de binnenkant van die stralen
voelde ze best vaak veel verdriet
Vooral door het grote verschil in jaren
groeiden ze ongemerkt uit…
Welterusten mam
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.716 De stilte van de nacht
Trekt een spoor over mijn rug
Naar onder en weer terug
Een traan teweeggebracht
Als wees niet thuis te rade
Te vroeg van mij ontnomen
Aan het stigma nooit ontkomen
Van een joch vol geestesschade
Ik wou dat je kon zien
Mijn trots verdiend behaald
Op het pad weer neergedaald
Een man nu van aanzien
Welterusten…
Boterbloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 Zo geel, zo mooi,
als botergoud
thuis gekomen
in het zwarte vaasje
je zetten zou
Nooit gedacht
dat je bloemenpracht
zo zou blijven in gedachten
Nu ik terugkijk
en je slechts in bermen terugvind
maar ook je wortels in mijn tuin
Waar ben je, behalve dan in mijn gedachten,
gebleven, onderaan de polderdijk?…
Gecensureerd ...
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
1.818 Heb jij dat ook als zestig plus
Je jongeheer die geeft niet thuis
Je stopt hem weer in je wapenhuis
En denkt: een andere keer maar dus
Maar strijdbaar als je altijd bent
Koop je wat pillen op de hoek
Erg duur, maar als een echte vent
Duld je geen oorlog in je broek
En neemt cialis of een blauwe
De vitale opa van weleer,
Gaat plots…
Vergetelheid van geest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 moest ze
in de ogen kijken om
ook hun afscheid te begrijpen
voelde nog de warmte
van samen ook al
kende ik niet alle namen
stukjes leven kwamen
in herinnering die
oplichtten in hun blikken
weer doofden
in vergetelheid van geest
het was mooi geweest
handen die ooit mijn leven
omspanden zwaaien mij nu uit
nog even en ik ben weer thuis…
Goed gezind
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.064 Al jaren staat mijn gezin bovenaan
En vervul als hoofd van het gezin mijn plicht
Privé, maar zeker in financieel opzicht
Alleen heeft Den Haag daar geen boodschap aan
Met wachtgeld lekker thuis, wie wil dat nou niet?
Jammer dat Balkenende het nog niet ziet!…
Genade
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
629 Je komt bij Pastoor Norbert van der Sluis
wanneer je lang ondragelijk hebt geleden
en met een beetje hulp bent overleden,
qua uitvaart van een koude kermis thuis.…
Twee vrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Als ik thuis
in haar blauwe ogen keek
da wist ik het zeker.
Ik ben niet monogaam.…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
In deemoedigheid
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
646 ik hoorde ze
schuifelend
naderbij komen
zag hoe stilte
haar hand op
zijn arm stuurde
waar hij al lang
in een vage einder
tuurde in een wereld
die hem vergeten was
hem niet meer zag
als medemens
zij kenden hun
plaats al een leven
lang in deemoedigheid
dicht bij hem en het
voelde als vroeger thuis
met hun voorouders
die hen…
Sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.140 hun tranen en keerden huiswaarts
maar ik bleef met mijn gedachten
zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten
jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden
jij was de toekomst gelijk met het verleden
uiteraard waren er die dag kraaien
om jou passend uit te zwaaien
ik ging een tijdje met hen mee
maar vond mijzelf uiteindelijk thuis…
Zwerver onder zwervers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Gelukkig voel ik mij vandaag
Nu ik zwerver onder zwervers ben
Mijn vrienden zonder dak, zonder thuis,
En ik die een vreemde in mijn gedachten ben:
Dolend heb ik mijzelf in mijn spinsels verloren
Wetend dat ik net als zij door Hem ben uitverkoren,
Klamp me vast aan die arm over mijn schouder
Van hem die letterlijk niets meer heeft,
Behalve…
Lief kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.432 houden
zo klein, zo kwetsbaar
nog van niets wetend
nog geen antwoord klaar
De start is goed
in liefde ontvangen
een jongen is bepaald
na ongekend verlangen
Kind van liefde tussen twee
zij geven je alles wat mogelijk is
zij gaan voor je zorgen
het is allemaal niet mis
Lief kind, wees welkom
lief kind laat je horen
lief kind voel je thuis…
Niet wachten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 Ik wil niet onder de
bomen wachten totdat
de bui is overgewaaid
Niet schuilen in het portiek
totdat de storm is gaan liggen
Of haasten om voor het
aanstormend gedonder
thuis te zijn
Raas over mij heen
Verdrijf dreigend onheil
met krachtige hand
Gesel mijn huid met
striemend geweld
Ruk met gretige handen
aan kleren en haar
Laat het…
Burgernet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 Aangemeld bij burgernet gaat soms
onverwachts de telefoon,
een kind verdwenen vanaf thuis,
nam de kuierlatten, heel gewoon.
Beseft niet dat je in huidige tijd,
niet meer zomaar weg kunt lopen,
maar leg dat maar eens uit!…
en nee, ik heb geen ego
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
584 geschreven
over verschillende onderwerpen
dat niet alles me is bij gebleven
maar goed, misschien is 't wel beter
want ook ik scheid kaf van koor
en misschien heb je 't nu wel door
dat ik zonder te rijmen een steek verder kom
en voor wie wil zijn ze welkom
de mensen die een nieuw fenomeen willen zien
heb ik de vele gedichten geprint en wel
thuis…
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Een verlatenheid,
iets van heimwee,
heimwee, naar een thuis.
Zelfs dat nam je mee.
Er is de werkelijkheid,
daar leef ik in.
Als vreemdeling, een eenling,
in een leegte zonder zin.
Ik kan je niet bereiken,
een onmogelijkheid.
Er is je graf, een harde koude steen.
Waaronder jij verdween.…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal…
vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 van de
menselijke maat
ze bestaan
al die onzichtbare
jaren maanden uren
van de waarheid
onze huid die
geen licht verdraagt
is van overal en
van alle tijden
de zon brandt traag
in dit polderland
geharnast schuilen we
achter donkere wolken
brenger van het leven
de menselijke maat
zegt: vandaag is
een mooie dag
jij bent thuis…
ach vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 er stond een hek dwars doorheen
het water twijfelde in stille poelen
ach, de kikkers riepen wel
libellen sprongen herwaarts van een blad
de kwel stond leegte
uit te huilen
schuilen binnen groen lukte niet meer
toen kwam een feloranje vlinder
zonder hinder in jouw huis
ze droeg de hakkels van gewond zijn,
maar
de kleuren van jouw thuis…
Wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 Nooit zag ik zo veel wolkenluchten
maan en zon werden vriend aan huis
ieder raam geeft andere vruchten
de hemel vergroot mijn thuis
De rivier stemt tot nadenken
de stroom van het leven is dicht bij
het raam bedient mij op mijn wenken
de keus van het raam is vrij
Dit huis is als een kathedraal
mijn oorsprong draag ik mee
bezinning, ontmoeting…
Zij branden erfzonden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
720 wit op zwart
bewaar me
van mijn schouder
want ik ben alles zat
niets kan me
weerhouden om hel vanuit
de fout te schouwen
naast criminelen
moordenaars en dieven zie
ik anderen die mensen grieven
zij branden erfzonden
zijn abel en de kaïn weer
in alles wat god heeft gezonden
jij hebt het goed gedaan
de hel is niet mijn thuis…
over de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 als thuis mijn
vingers over stukjes
landkaart schuiven
hangt de wereld voor
zolang het duren
kan van reislust
aan elkaar
geef mij een atlas
ik draag hem op mijn
rug over de aarde
ik loop de barre
sneeuwnacht in
zoek verglaasde kiezels
in woestijnen
in mijn geest verborgen
de reiskracht
zoveel groter dan ik
mijn vingers…
Koffietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Thuis of langs de weg.
In een grand café,
of in een koffiehuis.
Aandachtig koffie drinken troost.
Vraag niet hoe, vraag niet waarom,
want goddelijke koffie begrijpt,
wat wij mensen niet begrijpen kunnen.
Koffie ontspant ons lichaam.
Genieten van koffie voelt als een oase.…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
Nippend uit de kelk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ik daag jou uit, langzaam
om jou heen dans ik dwars
door de laserstralen heen
mijn ogen laten je niet los
Ik dring ver genoeg in jou door
om niet meteen met je mee te gaan
We spreken af voor morgen
en daarna over een week
Thuis wachten mijn ouders
met hun dromen over mij
In de stad wacht een carrière
en in mijn lichaam wacht alles…
Herfst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 We komen thuis
in het spiegelbeeld
van de ander.…