4012 resultaten.
Afscheidsbrief
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.519 Omdat ze er niet zijn kon
Staat er eten in de pan
Een briefje: "even opwarmen
Drie minuten in de magnetron
Je krant die ligt al op de bank
De witte was gedraaid
De bonte is al uit de mand
even luchten tegen de stank
Je tenniskleding en je ballen
Zitten in je tas
Ik heb de rits maar dicht gedaan
dan kan er niets uit vallen
Bekijk maar…
Quies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.015 Met je handen in de grond
En je voeten in het water
Zie je acht dolfijnen lopen
Door de lucht
Met je tenen in je oor
En een staart als van een kater
Laat je alle wolken vallen
Als je kucht
Zonder geur, zonder geluid
Met een rare kleur of smaak
Gebeuren langverwachte dingen
Onverwachts
Zie je honderdduizend sterren
In de vorm van…
koud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.643 spijt komt vaak veel later
maar nu is hij weg
druppels vallen naar beneden
ik ril en voel me klam
maar ik blijf zoeken
naar de "zon" die me verwarmde…
Bommen
gedicht
3.5 met 265 stemmen
60.567 Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.
---------------------------
uit: 'Gedichten' (1951)…
Dikwijls
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
779 En misschien zijn 't wel de wolken die op een dag,
naar beneden komen vallen als bakstenen.
Ja dat vraag ik me dikwijls af,
wat zal ons doen verdwijnen?
Welk persoon of wat voor iets,
zal ons uitroeien?
Want DAT het ooit gebeuren zal,
dat is me allang bekend...…
Eemnes
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
1.666 van Eemnes binnen
tot Eemnes buiten
liggen nog steeds
in zondagse rust
langs de dijk
weilanden
vierkante eilanden
monotone schoonheid
tot de einder herhaald
polderwegen vallen
samen op een punt
en ik die niet wist
dat je er verder kunt
boerderijen wachten
in slagorde
erven geharkt, rustdagklaar…
zomereind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
949 natte bladeren vallen
in het vale donkergroen
van nog steeds groeiend gras
in verwaarloosd plantsoen
geven traag het veld
schakering na hun vlucht
als weerspiegeld in andere tinten
de grauwzwarte lucht
maar ook het onberekenbaar
in de draaiende wind
bewegend accent van de
witte stip van door kind
losgelaten boodschappenlijst
een blad…
De lente
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
947 Soms zo mooi
Soms zo lief
De bladeren die groener worden
De bloemen die weer lekker ruiken en kleuren
Maar wat nou straks als de bladeren gaan vallen
En de het donker wordt
En koud
En de wind gaat waaien
En de donkere wolken komen
Hoe hou ik me dan vast aan dat fijne uit de lente
En het fijne uit de zomer
Hoe hou ik vast aan mijn geloof…
EEN WINTER
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.263 De rimpeling van het water is verijsd
in een meewarige statische gebeurtenis gebleven
glanzend gevuld met luchtbellen
worden donkere diepten aan het oog onttrokken
een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang
met vallen en opstaan bewijst hij dat
de natuur verliest zijn waardigheid
bomen zijn geen bomen meer
gras is verstopt onder een laag…
Nieuwjaarsnacht
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.984 met het deksel van een koelbox
sluit de witte winterlucht
de onbekende stad
waarin wij beneveld
door champagne en verhalen
decadent verloren
door de nacht dwalen
over bevroren asfalt
glijden wij, duwen, vallen,
kussen, tussen muren
van de dichtgeklapte wereld
waarin niets leeft
dat zich buiten de straal
van onze lichaamswarmte
of…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Ik heb ze geteld
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
2.213 boven de wolken
vallen sterren
en ik wens
kijk je aan
terwijl je de nacht
op mijn armen drukt
boven de wind
luistert god
en ik bid
huil tevergeefs
wanneer je het daglicht
van mijn lichaam schraapt
in je ogen
wijkt de schaamte
en ik smeek
bedek bloedrood
de verloren strijd
van schrijnend verlies
onder de maan
sterven de…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
Een lila glimlach
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
967 ik brand me
niet aan netels
draag enkel
vergeet-me-liever
in mijn handen
loop langs klaver
die zich vierendeelt
ik pluk er geen
maar laat ze staan
-voor blijvende groei-
zie klokjes volop grazen
met een lila glimlach
voor me ligt de weg
die vrijheid ademt
-zonder vallen-
daar drink ik de nectar
uit volle honingbloemen
en slik…
Een windje zacht als neveldruppels
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
748 zacht als neveldruppels,
een beetje late zonneschijn,
niet meer zo wild en onuitstaanbaar
maar teer als 't liedje van een kind;
zo kan ook deze avond worden
na al het drukke en de last
van loden hitte, zwoegen, zweten,
een blij voorvoelen van de nacht
die koelte brengt en even vrede
al is het oorlog in Beiroet
en gaan vannacht weer doden vallen…
op zoek naar de stinkzwam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.113 wie zoekt zal vinden
reeds meer dan een uur
loop ik mijn neus achterna
op humusrijke grond in het bos
het waait hier flink
de roze stinkzwam
stinkt toch een uur in de wind
zegt mijn zwamboekje
zijn kleine rode broertje
Multinus Carinus
je zou van zijn stank
zelfs om moeten vallen
ga ik nu tegen de vlakte
was zojuist mijn gedachte…
mijn vogel
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.110 ik heb een vogel in een kooi
zijn veren vallen nimmer uit
jaagt al jaren achter zijn prooi
met een eentonig piepgeluid
ik hoef slechts een knopje in te drukken
en hij levert zijn werk op maat
soms wil dat echter niet gelukken
als de batterij haar leegte verraadt
in alle jaren heeft hij er pas één verslonden
al is dat wat overdreven uitgedrukt…
slikken of spuiten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
825 tien tellen
bij moeilijke vragen
waar je van uit je slof
dreigt te schieten
en dan onbeschaamd tien zeggen
mooi die roos uit vlaanderen
niet voor een gat te vangen
deed dat in slikken of spuiten
toen men haar uit het niets vroeg
met hoeveel mannen
zij het wel niet had gedaan
daarbij zij gesteld
dat zij alvorens een stilte
te laten vallen…
Eigen zelf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.252 De bladeren vallen neer
Maar de kleuren bereiken me niet
Hoe kan dat je in al die kleurenpracht
Alleen de duisternis maar ziet
Het gevoel dat ik dat felle blaadje moet worden
En geen bruine valse toon
Iemand moet zijn op wie men kan bouwen
De perfecte mensendochter of zoon
Maar de vingers wijzen mijn kant op
Weer wat fout gedaan
Ik wil…
Vincent
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
875 het doek hangt erbij
of het zo vallen gaat
bekroning op al het werk
dat bij leven verzet
zo onbenullig en futiel
bloemen met één oor
voor detail, zelfs de bijen
lijken wat weg te zoemen
in die eindeloze zomer
toen er nog zoveel verf
het is of de man zijn strohoed
zijn dood is ontvlucht
samen met die oliedikke lucht
een reis doorheen…
Darten
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
780 Pupillen veranderen in kleine briljanten
Mijn ogen vallen vreedzaam dicht
Een glimlach berust voorgoed in vrede
Al winnend verlies ik, einde wedstrijd…
Afscheid van mijn oude "ik" ...
hartenkreet
3.0 met 28 stemmen
1.589 Schilfers dwarrelen
op mijn vloer,
en af en toe vallen
grote stukken tegelijk.
Oude lagen "ik"
uit vervlogen tijden
leg jij bloot,
ook kleuren die ik
niet meer kan waarderen.
Maar om iets op te knappen
moet je met
een kaal geraamte
opnieuw beginnen.…
nederland waterland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de straat is leeg
druppels vallen in een plas
of ernaast en maken nieuwe plassen
mensen zijn de regen vooruit gerend
schuilen in portieken
waar spruitjeslucht hun naaktheid toont
ze wachten met de overgave van een hond
die niet eens zijn vacht meer schudt
nog staat het dorp stil
en bewegen grauw en grijs de wolken
straks malen molens…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Lastig fietsen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Niets is vervelender dan een klapperend gebit
als je in de ijle lucht in een bergetappe zit.
...Cees Priem had altijd, in de ijle berglucht, last van een droge mond waardoor zijn kunstgebit uit zijn mond dreigde te vallen. Dit heeft zijn profcarriére gehinderd.…
Nog even
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.607 Nog even laait het rood en geel
in oude eiken eer de bladeren vallen;
ik tel ze niet, - weet niet van hun getallen
maar zie dat het er wel heel veel
zijn, die dan andere taken krijgen:
ze worden humus voor een nieuw begin,
zo vinden zelfs de bladeren een diepe zin
en hoeven niet voorgoed te zwijgen.…
niet alles groeit
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
960 omdat ik de boom
van blad tot
karton
niet krijg gedicht
hij braakt bergen uit
en kinderen zonder glimlach
een moeder met gebrek aan geluid
en ongekuste lippen
afwezig
van elkaar en mij
hoe anders kan ik
schrijven
dat de betekenis van haar borsten
mij uit mijn slaap houdt
wanneer ik mijn doorschijnend kleed
laat vallen…
Diep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
948 Soms voel ik me zo diep,
sluit ik mijn ogen,
en zie het vallen van mijn tranen,
tranen van verdriet;
soms verstop ik me van de wereld,
opzoek naar de waarheid,
opzoek naar jouw sterren en dat heldere licht,
ik voel je warmte en zie je gezicht;
soms wil ik naar je toelopen,
ik wil je zoeken in alles wat ik doe,
ik wil je volgen,
ook al…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 rennend door de duisternis
met ergens voor mij vrijheid
achter sluiers van witte vlammen
Daar durf ik weer te ademen
met open ogen, open armen
ontsnapt aan een vergeten droom
Of ben ik toch gestruikeld
over diepgewortelde verwachtingen
en viel ik al die tijd
mijn granieten einde tegemoet
Hoelang zou ik al vallen?…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…