5288 resultaten.
Onverstoorbaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
492 het uitzicht tuurt in de verte
wolken drijven langzaam over tot
het pad wegebt in vergetelheid
vreemde vogel vliegt geruisloos
op de tonen van de wind
atmosfeer gelaten
de openstaande deur geeft doorkijk
naar 'n sereen achterland
dat er teruggetrokken bij ligt…
Een eigen weg
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
477 mijn bloed vloeit kloppend
in de ongestelde vragen
ik laat de wilde vogel
van mijn onbezonnen zinnen los
tussen de vluchtlijnen
van gebaren en gedachten
een onzichtbaar raadsel
op een onverwachte weg
de oplossing verdringt zich naar later
zelfs zij volgt haar eigen weg…
Herfstmelodie.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
629 Wat dwarrelend blad
dat door de wind wordt
gedragen samen met het
geluid van tjilpende vogels
tussen de bomen in het
bos waar het klinkt als
het zachte zingen van
een mooie herfstmelodie.…
koel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
665 Opnieuw de nachten
vullen met dromen
hoog in de lucht
vertrekken vogels richting
het zuiden
Het noorden blijft rood
op je rug gloeit
het vuur nog na
koel vertel
alles nog eens
In de schelpen
hoor je de smaak
na alles
morgen wordt vandaag
verlicht zijn de aders
van de stad…
Het lege huis
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
960 Ervaar jouw gevoelens in het lege huis
met de kanker als een woeste vogel
in een vogelkooi van ziek gevoelde dagen
jouw uitgehongerde lijf
lezend, in ziektebed, uit zelfbehoud
muziek van doden, eerder gestorven
dan de vrouw die je, geestgericht, liet blijven.…
Ma chambre
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
594 buitenshuis
de winterwind sneeuwt monotoon
slaan geborduurde ijsbloemen
op het raam
het ijskristal dat bijt
op ingelijste achtergronden
gevuld met licht
nog tevergeefs bij het raam
wacht mijn stoel
op een plezierig voorjaar
waar alle vogels wijselijk fluiten
vogelvrij…
Zuid wester
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 hoor hoe de wind waait
haar kracht toeneemt
bij alles wat ze doet
golven aanzet
te klimmen
tot grote hoogtes
om zich vervolgens
met volle overgave
neer te kletteren
zo te worden
opgeslokt door het
naakte strand
vieren vogels boven
het schouwspel
dat de zuidwestenwind
op touw heeft gezet…
Nefertari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
511 Hoe stoffig is het dal
Waar de wereld niet mooier bloeit dan
In het graf van Nefertari
Mij wordt de adem benomen door gele bloemen
Blauwe vogels en de koningin badend
Waar ikzelf tot haar intimi behoor
Het is mijn leven dat haar aantast
Bij iedere ademtocht
Ontneem ik haar meer kleur…
Valend licht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Blauwend vuur
water stuk getrapt
schoeisel
stof
van de weg
waar aan de nacht
pijnlijk kleeft
schimmig
rookpluimige bossen
mollen die kruisen
het bloemrijke mos
boomstille stap
vissen en vogels
gooien mijn richting
los…
Bevrijding
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 laat je haren wapperen in de wind
geef jouw tranen aan de golven
waarin ze veilig kunnen schuilen
rek je uit tot in de wolken
om door de zon te worden
gekust, tekent 'n regenboog
een omgekeerde glimlach
nemen vogels jouw zorgen
mee om je voor altijd te verlossen…
Vrijheid.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
863 vrij zijn als een vogel
hoog in de lucht
zweven over stranden
in duikende vlucht
opnieuw worden geboren
in de zilte lucht
omspan ik mijn aarde
in krijsend gerucht
vrijheid kent geen tijd
van aarzeling voorbij
ik voel het en beleef het
en geef het aan jou
voor ons allebei…
Wenende bomen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 wenende bomen verschieten
van kleur in nachtelijke schemer
vogels scheren langszij
opzoek naar 'n veilig heenkomen
paarden grazen op kale vlakten
schuil gaat de maan achter
een grijze nevel waarin
duisternis zich versluiert…
hoofddeugd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
637 een vlakte
leeg
op gras na
er boven zweeft
de monoliet
zwart
als fallische vingerwijzing
ver weg dichtbij
van hoog
dalen vogels
om de wijsheid
onder naar boven
groeit de streng
raakt niet
geen afdruk
wel een eenzame bloem
weerspiegeld in het donker…
huiver
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
650 tot twee keer toe
floot hij, de vogel die
het voorjaar riep
en ook de zomer
terwijl de tuinman naderde
waar ik hem zag
viel er een schaduw
over het lokkend groen en
jij en ik, opnieuw,
wij huiverden
in de omhelzing
duidelijk voelbaar
de rilling
van de tijd…
de vleugels van de morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 het zijn de vogels die me
door de morgen loodsen
het gloren van hun kwelen
is een streling op een vlies
in de stroming van de klinkers
trilt de dag nu open
de drilboor van de straat
wiegt de vleugels van een koor
als het wit van zilverreigers
verdrinkt in hete wolken
klinkt de morgen
zwart van troost…
Een droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 In mijn droom kan ik vliegen
ben ik als een vogel zo vrij
stuurloos dwaal ik in het rond
waar naar toe
heel even naar boven
kijken hoe het met ze gaat
samen spelen
emoties delen
luisteren naar hun stem
mijn vleugels worden moe
ik dwarrel naar beneden
en glimlach tevreden.…
Aan de zielen van weleer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
798 Ik schrijf de rust toe
aan de zielen
aan de zielen van weleer
Zij waren levensmoe
want hun stemmen
want hun stemmen klinken niet meer
Ik dicht ze vogels
daar bladeren ritselen
daar bladeren ritselen van verdriet
Zij gingen ons voor
doch wachten wij louter
doch wachten wij, want onze tijd is 't nog niet…
Het is oorlog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
916 Het is oorlog
vogels vliegen
verschrikt over
niet wetend waar
te landen voor even
men krimpt ineen
oren suizen
toch zijn
paardjes niet bang
zelfs aaibaar
het leven rijdt door
mensen glimlachen
in het voorbijgaan
en prijs mezelf
gelukkig
het is oud jaar…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…
uitsmijter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 je vroeg een om een gedicht
zelden sta je naast hem
die man om de hoek met druiven
lees tussen de regels
helder en zuiver
op de muren staan ze
teksten en vogels
jij ziet ze
ruik het
en heel af en toe
loopt licht
langs…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 Het bos was dit jaar vroeg van de partij
Eind maart stonden de bomen reeds te meien
De sneeuwklok was met krokus aan het vrijen
En vogels maakten al een hoop stampei
Nu valt het blad, zo gaan gewoon die dingen
Al bijna tijd om 'Autumn Leaves' te zingen.…
Een week
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.302 dinsdag vielen
dode vogels
door de leegte
van mijn hoofd.
tot de winterdag
de zondag
alles dicht ging sneeuwen,
liep ik door de
weekse dagen
alles droevig achterlatend.
--------------------------------------
uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2008.…
oprechte uitnodiging (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
570 ik raap het herfstlicht op
dat als een verre droom
rondom het raam ligt
't is een vriend, denk ik dan
getooid met ongekamde
schaduwen
't is een vogel
die het eenzame zwijgen cirkelt
op verstijfde muren
ik nodig hem uit
en leg mijn stem op tafel
naast zijn handen…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
Lichtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 Over de lichtheid
van ons bestaan
is al veel
geschreven, gedicht
Zo licht
als de vleugelslag
wiekslag van vogels
blijkt 't niet
Een meeuw
die je toelacht?
een merel
die goede morgen zingt?…
de dag breekt aan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 boven het water
verdwijnt een vogel
in het grijze hemeldak
de ochtend
sijpelt gestaag
de kamer binnen
leen mij je oor liefste
de toon van je stilte
is zo licht
liefste leen me
je handen als
alles is gezegd
je ogen liefste als
de dag zich tussen
ons inklemt…
elegie voor de elzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 Hoor de wind die jaagt over de vaart
en vogels, struiken noch bomen spaart.
De elzen houden zich nog kras
en vechten om hun bladerjas.
En zittend voor het beslagen raam,
op schoot twee warme katten,
kan ik, beroesd door jouw parfum,
de winter nog niet vatten.…
Paus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Maar nou die man die in die leunstoel zit,
Wie is nou toch die vogel in het wit?…
we zagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 we zagen hoe
het licht op
de gevels viel
hoe de schaduw
in een zachte
dans de zon
verdrong hoe
vogels in stilte
afdaalden
we zagen hoe
de zinkende
stad in het
water wegkwijnde
laat me jullie
meenemen
mompelde het
water met de
hand voor de mond…
zwerftocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 waarom zocht je de maagdelijkheid
van onbetreden terrein
als nachtblinde vogel in gekooid
niemandsland, met zeewater reikend
tot grijze horizon, echo’s langs
doofstomme gewelven
gelijkend op avondstilte, op aankomst
in marmeren afwezigheid
gevuld met bomenschemer en
bladerloze beenderen?…