2935 resultaten.
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Waarom enkel in de herfst die kleur
die je hevig doet hunkeren?
Langer worden de schaduwen
en korter de dagen,
het licht dat je verheugt wordt zeldzaam,
de gordijnen gaan dicht
tot weer een lente je wekt
en doet herleven.…
herfstsonnet/sonate
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
781 er strijkt een stok over de snaren
de galm van herfst hangt in de lucht
iets dat je slechts kunt evenaren
wanneer je even heel diep zucht
er zit wat drama in mijn lijf
een vleugje weemoed van verlangen
waar ik mijn dromen aan durf hangen
er gaat een wijsje door mijn hoofd
met wat verdrietige akkoorden
die ik vandaag niet zal verwoorden.…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 In de vroege ochtendnevel
loopt een man over de heide.
De nevel en de heide dempen
de geluiden van zijn voetstappen.
In deze omgeving is hij een
lichtende werkelijkheid
op die grote, stille heide
waar het rijp zichtbaar is.
Iedere stap zingt onder hem
een melodie van de stilte.
Hij ziet dat de bossen al
geel, bruinoranje getooid zijn.…
herfstmode
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
772 zie mij hier nu staan
in mijn bonte herfstkleuren
de mooiste mode…
Domineert patroon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
650 soms dwarrelt
een blad in eigen ritme
kleurt zich wat apart
daar waar veelheid onze
blik niet meer kan richten
steelt zij toch mijn hart
in het herfsttapijt
vlijt zij zich neer in
een merkwaardig onderscheid
domineert patroon
met haar wil ik verschoond
van kou tot aan de lente rusten…
klaterend goud
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
571 als klaterend goud
valt het zonlicht in het bos
bron van levenskracht…
De weemoed hangt tussen de huizen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
736 De weemoed hangt tussen de huizen
zoals de nevel over 't veld;
hoe dikwijls hebben wij elkaar
wat vreugde of droefheid gemeld,
maar nu de dagen zo korten
en de bomen haast niet meer praten
valt er in de harten ook kilte
en komen er tranen,
onaangekondigd.…
Een herfstdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
940 Herfst, te mooi
om voorbij te laten gaan.…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.016 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn…
Kleurige kruin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
682 Het zit tegen de horizon geplakt
ik word weer door de herfst gepakt.…
Gaan en blijven
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.029 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen;
Het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.
Wie leeft…
Door warmte bevangen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.704 De ruitenwissers vegen de kletterende
regendruppels van de voorruit
Op gedreven wijze jaag ik door de nacht
over de snelweg naar mijn Lief
die thuis op me wacht
De brede rechte weg, anders altijd zo druk
is op dit tijdstip leeg en verlaten
het herfstweer in deze nacht één groot drama
De amper zichtbare omgeving vormt kale schimmen
In de…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Och hoe droevig sleept de dag. Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.
Sombre wolken door mijn…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood:
Een blozend dak, een gladiolusvlam,
Een rozige appel of een hanekam,
Zal dat mij troosten over zomerdood?
O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 nog geniet ik van de zon
die de rijke oogst
van zomer kleurt
de wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
in het zacht nazomer rijpen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 er is geen vergelijken
met seizoenen die
in goede doen hun
vruchten hebben afgeworpen
zon en regen laten zich niet korven
maar jij bent lente
en een nieuw begin
ik dacht mijn leven terug
daar kwam jij ergens in toen
ik een jochie was en jij mijn meis
nooit heb ik begrepen
hoe jij zo kleur en geurvol
wist te leven, pas in de herfst…
Herfst(d)achtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Nu de wereld toch is afgestript
van ondergang tot ondergang
begrijp ik noch de waarheid
en de leugen noch waarom
oude slaap het gepelde
mimosablaadje mijn vinger
kan verdragen en violen
werken op het verbeelde
zo droomt het geen buiten
daar stript nazomer even nog…
De zomer sterft
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.473 Want telkens komt ze weer terug
maar doet nu eerst een stap opzij
maakt plaats voor herfst en winter
en komt met de lente dichterbij.…
herfstwandeling
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.092 louter mist en stilte
rond wazige bomen
het water oeverloos
ruisend
slechts de geur van
grond en dwarrelend
blad
van lichte weemoed
en vergankelijkheid…
Oktober
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.165 waar mijn muts gedaan
met warme hand gebreeën
voor vorst en winterkou
ik wil sneeuw begaan
waar dagen zijn gevreeën
eeuwen ken ik nu de rouw
zie achter muts vandaan
een kind op blaren sleeën
wel vreemd, hoe kan dat nou
ik kleef aan
en volg je op je treeën
ben ons eeuwig trouw
zal naar huis nu gaan
we gaan getweeën…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
Wie is er nog van levend hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte
nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind
nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar
verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren
aan de steeds kaler wordende bomen in de stad
Voel me weer de huismus
onder de winterkoninkjes
kou en regen trotserend
tot de zon weer komt
Wie is er nog…
het is begonnen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
777 het regent
verboden woorden
blaren zweven
bomen vellen
bloemen
zinnen doen toch
wat zij willen…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 Nu moet mijn ziel de beelden drinken
in 't licht dat overal nog gloeit
en dat - ragfijn - vóór 't stil verzinken
mijn oog en hart nog hevig boeit.
De bomen staan als donk're palen
die reiken naar de horizon
alsof ze 't laatste licht gaan halen
voor 't leven dat niet winnen kon
en dat in kleuren dood zal bloeden
en in de winter zal…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
Mist van oktober
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.153 Eksters voeren oorlog
met ratelende bekken
in een boom bedekt
met een witte deken
een kat kijkt verstoord
door het takketak lawaai
glijdt vervolgens soepel
in zijn eigen gang
de kijker schenkt
zichzelf een beker thee
plooit zijn handen erom
heen, vormt een kom
hij oefent opnieuw
aandacht gericht
op het oog van de storm
om…
Ken je dat…
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.973 van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
en lente jong de zomer
met haar bronzen huid
en zalig rollebollen
op het platgewalste groenegrasmatras
diepe zuchten
langs het lichte korenbloemenblauw
zalig zachte warme lippen
lieflijk overvloedig kussend
op die lustige van jou
onder oranjerode luchten
vochtig vrijen in de herfst…