Alle inzendingen over kent

3507 resultaten.

Sorteren op:

Pijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Je kent me door en door en in de nacht zie ik je - al is het in een glimp - opdoemen uit de mist. Contour van je gezicht. Ik kan je tekenen zien en horen, naast je voelen ga ik je bijna waarderen. Jij vijand van mijn leven, omarm mij als een vriend.…

lief,

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden rond het zwarte gat dat missen heet ik weet dat het goed met je gaat- je huppelt blond rond bronnen vol jeugd jouw vlechtjes vrolijk in cadans de trance van nu mijn tafel draagt ook roze tulpen elk laat zien hoe mooi- je bent ik hoop het dat jouw tijd ook zomers kent en winters onder witte sneeuw…
switi lobi17 januari 2013Lees meer >

leven komt en leven gaat

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.388
je kunt bloemen brengen naar de graven en as verstrooien op het veld schepen varen in en uit de haven een oude man telt traag zijn geld hoge bomen buigen niet voor kleine struikjes aan hun voet er is geen wedstrijd in verdriet voor wie elke traan oprecht begroet leven komt en leven gaat de kosmos doet haar ding zij botst en deint, kent…

De wereld koud aan je voeten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
drie maal daags Kom ik je op het fietspad Tegen, Jumbo-tas onafscheidelijk Aan het stuur, blik op oneindig, Tevreden neuriend in jezelf De wereld koud aan je voeten Ziet je niet staan van de mist Elke dag probeer ik je te groeten Maar ' t lijkt wel of je me niet Hoort of ziet, of je in jezelf Verloren bent en jij jezelf niet kent…

Al zo vertrouwd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 871
Op pepermuntblikjes in mijn vitrinekast, u kent ze vast wel, die van Wilhelmina, bent u al vele jaren een graag geziene gast. U en uw levenspartner gaan dagelijks door mijn hand, ‘k ervaar in die beweging geleidelijk een band. De cafeïnevrije zit in ’t verlovingsblik, achter de bruidskus schuilt de koffie met meer pit.…

Eeuwige droom

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Wie kent onze naam woont in het huis achter onze ogen ? In welke wereld bestaan wij ? Zijn wij dan iets behalve verlangen ? behalve schoonheid ? De schoonheid van een droom ? Vliegen op vleugels van sneeuwlicht naar een ongezien land diep in het hart...…

Aura borealis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
zwaartekracht valt als appels van de boom ongeremd door ongerijmdheid in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent zonder weet van afstand, bij wijze van spreken ik schijn de middernachtzon te kunnen zien om de hoek in de schaduw van donkere bossen in nieuw licht van oude kennis er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog dan vreet…
Iniduo4 oktober 2013Lees meer >

Als het stormt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
sterk, teer als mos als eb aan mij zuigt en ik de boeien pak ben ik niet meer overtuigd, is mijn zelfvertrouwen zwak vanaf de drassige oever zie ik in de verte de horizon, eens het beloofde land, verward zie ik een schim steeds minder aan mij verwant als ik over liefde spreek stokt de adem in droevige stilte van mijn mond en kent…

Aurelia

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
is er een ochtend na nachtbraken is wat niet kan ook wat niet wil deze tango zonder lijven te raken vroeg de maan aan de aarde stil een jaar met louter schrikkeldagen kent ook uren van verborgen leven die zich nooit zonder te vervagen aan de openbaarheid prijsgeven nachtvissers blijven water verzwijgen zodat bovendrijven geen moeite kost…
Iniduo10 januari 2014Lees meer >

De wereld aan mijn voeten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
in het venijn met het inzichtelijker worden van het leven bleken de gegevens niet meer de basis te zijn voor het bestaan het strijden is gedaan de verlokkingen zijn in mijn geest gelegd door opvoeding en gemanipuleerd maatschappelijk besef nu straalt ultieme vrijheid in haar transparante pracht maar de wereld aan mijn voeten kent…
wil melker8 oktober 2014Lees meer >

Rechtsomkeert

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Zij kent de weg met ogen dicht weet waar de kuilen zijn waar opgestoken tegels. Een hond waakt over zijn domein. Er komen stappen ongehoord zacht naderbij omringd door langvervlogen rook zwaar ademt ze zijn komst in. Hij spreekt geen woord maar leidt haar losjes rechtsomkeert.…

PLANNEN MAKEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ontloop de dans Volg de signalen Trek een streep Bepaal je grens Zoek een doel Dat je kunt halen Vervul je droom En leef je wens Ontzie het risico Van zwakke schakels Van valkuilen Vals sentiment Dubbele agenda's Tegenstrijdige belangen Ontwijk het pad Dat je niet kent Wees niet bang Te kunnen falen Ga er voor Met heel je hart Wees…

Nummer 8

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
de lucht van de lege straat kent een stadse geur de stilte is vreemd ik ga voorbij de verlatenheid, aan de linkerzij, deur voor deur doeken dienen als luiken immers de hitte speelt op het beklede raam sluit de wereld buiten de oude man op nummer 8 ontmoet alleen zijn naam hij denkt in dromen over de wens naar morgen als zijn naasten…

De dood en geverfd haar

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
M’n ouwe maten leven niet allemaal meer Je kent het wel Goede bedoelingen, zwak beheer Soms spreek ik hun vrouwen Geen tijd om te rouwen Problemen, alsmaar problemen De jongste ligt de godganse dag op z'n nest te gamen Dochterlief is zwanger van een illegale behanger en altijd gezeik over geld Alsof alleen geld telt Zelf helrood haar…

Een enkele dauwdruppel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Dauwvol, berouwvol om alles dat dauwdruppelend aan een heden voorbij kan gaan, kent morgen een verleden dat niet aan het spinnenweb voorbij kan gaan.…

In ons Huis van Zen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
Hij kent de wegen, die door het duister leiden. Mijn oude kater, is mijn wijze meester. Mij heeft hij niet nodig, maar ik hem wel. Bij hem voel ik me thuis. In ons eeuwig Huis van Zen....…

Een volk onder een ster. Suriname 40 jaar onafhankelijk

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Zijn geschiedenis is turbulent, maar wie de Surinamer kent; vertrouwt op een toekomst met multiculturele wensen die tussen de Amazone en de Caribische zee welvaart geeft aan zijn mensen.…

Op de drempel van een nieuwe start

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
De geest van de vrek kent drie historische fasen die 's nachts bij hem aankloppen om empathie, dat hem nimmer deed verbazen. Verschijningen in drievoud van de geest van een heel leven, die een herkansing biedt om dit maal iets om de kerstviering te geven.…

Bij de rivier

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
wereldleed een gezelschap van droevige mensen op weg naar niemand, nergens is er leegte de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd met nog meer verdriet van droeve mensen die in stilte willen wonen, zonder wanhoop van dat zonderlinge, eenzame, van dat leed omdat ze de dood steeds horen fluisteren met die fluisterende stem die iedereen kent…

Golven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
wie kent ze niet in z'n leven? Van hoge,lage van waarde in onze zoektocht langs aarde gras - en kruidenrand van het evenwicht Het is soms even 'n stil water vervat in woorden een gedicht Door wind niet aangeraakt,bewogen ...onberoerd Maar wind wakkert aan rimpelt het papier Laat zich gelden wij....…

Het Kadaster

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.407
Alleen de wind heeft men nog niet gevangen en ook de regen kent uw grenzen niet, de vogels die in ‘t luchtruim hangen nestelen in ieder grondgebied. Ach, vleugels.....is bij zekerheid en zorgen de wiekslag van de ziel ook kadastraal geborgen?…

carpaal tunnelsyndroom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
de onrust in mijn ene hand trekt voren door de nacht, de andere houdt - rustig nog - mijn zere vingers vast ze branden gaten in mijn slaap ondertussen gaapt vermoeidheid als een grot vol scherpe punten overdadig en steevast vergaat de wil tot schragen, want het dragen kent geen grenzen meer elke keer slaapt slechts mijn hand en elke…

De volgers

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
ik heb de schrijvers en hun schrijfsels allang naast mij neergelegd ze raken mij niet meer ik ben er aan gewend het zijn de schaduwen op straat rond mijn bestaan zij volgen al jaren mijn passen de straten weten hun afdrukken het papier kent hun gezichten de winkels weten van hun komen alle klokken staan gelijk en mijn jas verbergt de…
Dianah24 april 2016Lees meer >

Het wolkje schaduw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
was het verwarring die ik in je ogen zag licht contrasterend met je open lach het wolkje schaduw dat je blik verwijdde tot voorbij de horizon gaf jou wat schrik een eerst besef dat liefde ook seizoenen kent en niet alleen aan lente went in perspectief vergroten hebben we van samen zomerslang genoten en nu de eerste oogst misschien…
wil melker25 oktober 2016Lees meer >

Verwaterde twijfels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Dat vissen kent nimmer de voren; waaruit het water helder naar boven opwelt. Waar al het onduidelijke pas helder zal worden als het juiste verhaal op zijn tijd aan de geduldige visser wordt verteld.…

Het is koud op zolder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Droom van warme chocolade De houtkachel die snort Het leven kent echter geen genade Wat nog rest lijkt zo kort.…

morning has broken

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
einde bericht denkt u maar helaas 't relaas kent nog een wrang vervolg de machinist hield zich aanvankelijk groot maar at die dag geen hap dronk meer dan goed voor hem was en slapen deed hij ook al niet…

Cirkel van liefde

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 865
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij beroer me met jou vleugeltippen om samen te duizelen op hemelhoogte en rusten op een aardse bloem jij slaat de akkoorden op mijn woorden en samen zingen we het refrein hoe groot is de vreugde van het samenzijn in die nimmer aflatende dans van de eindeloze cirkel van leven dat geen einde kent…

God rolt de zonnen door zijn handen…

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.611
De ruimte kent geen randen en eindloos staat de sterrentuin te branden. Als dauwdrop aan der aarde bloeme’ weerspiegel ik het al. Ik hoor de sferen zoemen Gans 't sterrendal probeert Uw naam te noemen.…

De kleine dondersteen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 604
hij lacht naar de wereld trekt zijn eigen plan het jeugdig onbevangen is niet lang aan hem blijven hangen hij kent blikken gebaren en gezichten als een open boek gevatheid en sturen zijn voor hem een voortborduren op zijn idee iedereen gaat gemakkelijk en in vol vertrouwen mee toch komt de dubbele bodem steeds meer in…
wil melker24 augustus 2017Lees meer >