inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Bij de rivier

Het is alsof ze de dood hoort fluisteren
nu ze hier is, bij de rivier, die luistert
naar haar woorden van stilte en verleden

en in haar verdriet woont een mysterie
vol eenzaamheid en wereldleed
een gezelschap van droevige mensen

op weg naar niemand, nergens is er leegte
de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd
met nog meer verdriet van droeve mensen

die in stilte willen wonen, zonder wanhoop
van dat zonderlinge, eenzame, van dat leed
omdat ze de dood steeds horen fluisteren

met die fluisterende stem die iedereen kent.

Schrijver: Jeroen Splinterman, 5 jan. 2016


Geplaatst in de categorie: individu

4,3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 153

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
7 jan. 2016
Ik heb het gelezen en herlezen, dat zegt genoeg:-)

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)