Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

Het wassende sinopel

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 873
in ‘t koele groen vertel ik jou van het gevallen blad van de wind die zuchtte omdat de lucht niet wilde klaren die takken knakte van de gebroken stam in ’t koele groen rapen we de vruchten en planten ze terug in veie aarde we dopen het wassende sinopel met onvoorwaardelijk vertrouwen als vruchtbare voedingsbodem voor onbelemmerde…

Een vreemde eend

hartenkreet
4.4 met 45 stemmen aantal keer bekeken 2.005
Ik heb een paar Chinese vrinden Zij zijn dol op de natuur Zij wilden mij laten ondervinden De schoonheid van ’t biologisch creatuur Een wandeling werd uitgekozen Lang groen en water, terug naar de roots Ieder sprietje uitgeplozen Een nieuwe wereld, niets dan goeds Het hoogtepunt van onze toer Was de eend in al haar glorie Gewapend met kijker…

radeloos (senryu)

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 821
alsof een briesje wanhopig tot windstilte een tornado streelt…

fluitenkruid

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
als een witte zee danst ze golvend door mijn blik klinkt haar speelse melodie zo wijd ik horen kan onstuitbaar dompel ik mij in haar pure pracht kijk en luister en geniet…

water

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 996
Water Bron opwellend ontstaan geklater Luister ruisend druppels pletsende schittering van zilver Bruisend fris frissend verfrissend Dorst verkwikkend vormenloos speels sijpelend Oase lessend blessend groengerand levensgevend bevruchten Erosie uithollende woestheid glad polijsten spuiten spelonkerig nauw Kringende uitdeining rimpeloos…

Het slijk der aarde verdicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Alles wordt hier afgezet het vergezicht dempt oorverdovend stil het slijk der aarde in slenken opgehoopt waar lamsoren lopen te grazen genomen eet men zeekraal met vers is iedere naam in het zeezout omgeven hiert baart men zorgen naast geluk en paart er slik aan schor in die gedachten heel wad geboren in alle rust is dit in mist…
Ries11 juni 2007Lees meer >

liefderijk ochtendgloren

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.210
daarginds waar de hemel de aarde kust is de schildering idyllisch vanaf het palet ruikt de dageraad naar vers gras koebloempjes ontwaken met ochtenddauw kabbelt een beek zijdelings uit zicht als het opkomend zonlicht ragfijn de contouren verdubbelt schittert de schoonheid alom…

De boom

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.891
zij is pas negen hij is net elf ze zijn zo volwassen vinden zij zelf hij klimt de boom in zij staart hem na hij vraagt:'kom je ook ?' zij zegt:'denk niet dat ik ga" zij blijft het proberen hij doet het haar voor zo zal het wel lukken maar zij krijgt het niet door hij is pas elf zij net negen klimt hij tot in de top zij glimlacht…

zegen van boven

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 641
regen kleurt gras weer groener dan het was geeft geur en glans aan blad en bloem als een milde zegen van boven over gras zo mals zo groen…

senryu

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 621
vrijheid denk ik klinkt als het openklappen van een roos blad per blad…
jandeb30 juni 2007Lees meer >

bitterzoet

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.193
hoe vroeg in het seizoen een braambes naar me lonkt, zo ogenschijnlijk paars en rijp hoe onweerstaanbaar mijn verlangen naar haar zoete smaak, de vrucht zich gewillig plukken laat hoe bitter nog haar sap dat over mijn tong naar binnen glijdt, mijn lust zo snel vergalt…

Ongevouwen vlerken

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 701
~~~ biddende vogels kijken tijdens het gebed devoot naar de grond heim’lijk speurend naar een prooi voor het laatste avondmaal ~~~…

een kleurrijke visie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 724
De zon speelde, de lucht die kleurde Uiteengezet in een zonnige winterdag Geen wolk die hier de lucht besmeurde Alleen een wolk die goed in de ogen lag De lucht gekleurd, in geel wit en blauw Zelfs de vogels laten het onbevlogen Een schouwspel tussen het levensgrauw Laat zelfs de tijd even onbewogen Barst – De lucht breekt in glas Door…
clear vision22 februari 2008Lees meer >

Versterven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
wanneer ik nu het land bekijk dan vliegen de raven niet meer op alsof ze thuis gekomen zijn verstommen de dagen vertraagt het denken in ijs de herinnering blijft boven een dun sneeuwtapijt verdwalen prille lentekleuren in een verwaterd grijs trekken daar jaargetijden tot een puntig gemis…

Onweer

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
De weergoden mennen zwarte paarden door ‘t uitspansel, schrikbarend als de hel Hun sporen glinsteren fel en in de lucht kletteren hier en daar de karwatsen De wind giert en toont als een bondgenoot zijn kracht. Gebald in herhaalde stoten hijgt hij huiverig door het gebladerte dat in alle stamsoorten nederig buigt Dan kraakt het samengetrokken…

Bakerpraatjes

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 785
ik hoorde laatst het bakerpraatje “krijsen in april de meeuwen dan gaat het in augustus sneeuwen” maar dat past niet in mijn straatje liever tap ik uit het vaatje “brengt de avond morgenrood dan is er met de klok gekloot” een veel genuanceerder plaatje want als april doet wat hij wil mag augustus ook zelf kiezen voor een sneeuw- of zonnebril…

Verwelkende schoonheid

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 935
Ach schone bloem Ontvouw je nog eenmaal Opdat wij Voor de allerlaatste keer Jouw kleurschakering Mogen aanbidden Sluit het licht Voor eeuwig op In je groenende blaadjes Voordat het duister Zijn intrede doet Dag schone bloem Genoten hebben wij Van je schoonheid Die nu verwelkt Maar in onze ziel Eeuwig groeiende is…

De zee

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
Aangetrokken door haar grillen Reisde hij terug naar die plek En zie, daar zijn de blauwe stormen Die ingewikkelde mozaïeken vormen In rust genietend van het kabbelen Waar geen einde aan lijkt te komen Een storm zwelt zachtjes aan Tijd om in haar op te gaan In hypnose door de zee Ging hij immer met haar mee…

Het benevelde doek

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.232
kijkt mij vragend aan vanaf een palet met gras, bomen en struiken of raak ik zo intens begaan omdat de regen mij van het levende sap laat ruiken als het benevelde doek moeiteloos een compositie schetst in de stille morgen en de samenhang van tinten woorden doet verstommen, waar alles zichzelf onvoorwaardelijk bemint en van nature…

Tropical beach

gedicht
1.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 12.134
Oplettendheid bracht de vogel. Hier ligt het geluste in aftel, het aas van de vissende bomen. Voor vogelhoofdboothuis een kano al omgekeerd op een plankje. De vogel het nut van de snavel. De snavel het nut van de vogel. De zin van kleurige wieken naar de tak van de vissende bomen. Droom standen vol notige zaden. Het kuifje dat even omhoog…

waterwerken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
aan dit strand verzandt de tijd in een korrelig boek verdwalen we in zeegeluiden totdat het koud en kouder wordt aan dit strand ondermijnt het wassende water de handgegraven waterwerken en het laatste zandkasteel aan dit verlaten strand laat ik opnieuw het zand door de zilte vingers glijden totdat ik me los maak en vertrek…
j.bakx20 juli 2008Lees meer >

Waardland

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 882
brak en drassig gruwt het vlakke waardland van de zee en haar niet aflatende kuren steeds gooit zij haar golvende haren heimelijk over zijn naakte huid met een boosaardig schuimbekkend geluid zullen dijken en vliedheuvels haar wassende ergernis nog keren of kolkt zij over in stormgedruis brak en drassig beeft het waardland…
Hanny25 juli 2008Lees meer >

Chaostheorie

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 988
Een plons Een drup Een cirkel in de vijver Verstoorde rust Trilt nog lang na En verdwijnt dan in de diepte van het niets Wenende engelen Storten hun smart Uit over dit serene tafereel De drup De plons Chaos zonder blijvende gevolgen Doch het water Is nooit meer als voorheen…

boerenland

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 757
het land nog dromend het vroege uur onaangeroerd de zon als een purperen bal zacht rijpend boven goudgele akkers vol geur van hooi en rulle aarde en wij, wij kijken ademloos toe laten de stilte liever onbetreden het dunne licht onaangetast alsof we hier overbodig zijn uur en land zichzelf genoeg…

De laatste zomerse rode roos

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
door de regenval staat er nog één laatste zomerse volbloeide rode roos in de tuin al haar andere metgezellen zijn verwelkt, verwaaid een schemering van droefenis zucht in mij geen enkele rozenknop kan ik meer zoenen heel eenzaam en alleen sta jij nu in volle glorie te bloeien nog eenmaal schijn jij met je rode gloed je kleurenlicht…
Quicksilver22 augustus 2008Lees meer >

Uitgroeien

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 699
naarmate water stijgt lucht al donkerder dreigt zie ik graag haren langer groeien en onkruid weliger bloeien niet meer knippen wieden of maaien nu is het tijd krachten te sparen opstandig lange manen klittende gewassen laat ze zijn als chaosbeeld vrije natuur weerstaat en heelt…
Ludy Bührs4 september 2008Lees meer >

ochtendmist

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 992
een vochtige deken verblindt het zicht van polder en lucht ganzen verdoezelen hun vlucht in doffe klanken verzonken leegte…

Hermelijnwit

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 919
waar de aronskelk dauwdruppels vangt spiegelt een hermelijn onschuldig wit als schaduwspel van zijn sluipende moord in het levensvocht van de ochtendzon dan hoort dit leven een kilte lied de stervende schreeuw die stilte wordt en dauwdruppels vangen de ochtendzon als de aronskelk zich vult met bloed…
danny cant.19 november 2006Lees meer >

Berken, m'n vrienden

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 679
Berken... ze zijn m'n vrienden geworden spelenderwijs Ze weten van licht en schaduw schaduw en licht Ze spelen ermee ze zingen ervan als zijn ze op reis op vooral warme dagen Ik teken 't op in dit korte gedicht: 't zijn ware vrienden.…
Harry Daudt26 november 2006Lees meer >