4410 resultaten.
verband
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 mijn handen lijken wel
op die van jou, als vrouw
en als persoon
verlies ik, doodgewoon mijn
kalme levenslust
angst vergrijpt
zich, aan mijn zwakke moment
hoe lang ik jou al heb gekend
doet er nu
niet toe
jij was moe -en ik
ik blies de dagen
naar een ander stervensuur
een oude muur, gekerfd vol letters
schrijft ons testament…
naamloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 ik kan niet wennen
aan poƫten met een liefdesgedicht
in hun hand
het zachte geluid aan het slot
dat je haast niet kan horen
alsof ze het verhaal maar ƩƩn keer
vertellen kunnen
en enkele minuten later beweren
dat ze niet van liefde houden
weet je wel
zo'n zwarte dag waar de ware toedracht
verborgen blijft in een monoloogvers
en…
Laag voor laag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Gedachten en daden
Die in mijn ziel
Met gevoel zich mengen
Tot hem, de mens
Die ik ben hier en nu,
Woorden die wellen
Tot regels die mijzelf
Verbeelden in taal
Die laag voor laag
De diepte in gaat,
Net zo lang tot ik hem
Die ik genoemd wordt
Gevonden heb, terugveroverd
Op de geschiedenis die er
Met mijzelf was vandoorgegaan…
Te gek voor woorden III
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
704 hij pakt zijn jas
en naait een binnenzak, ja hij is handig
met naald en draad
de kleur is verkeerd, het had bruin moeten zijn
karmozijnrood is voor priesters
en hoerenhuizen
regen, alweer die regen
het getik maakt hem gek
hij denkt aan Romana
zij hield van hem, hij zoekt een foto
hoort weer haar stem
maƱana maƱana
waarom verdomme gingen…
Met open ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Voor jou
Grote, wijd opengesperde ogen
Die uit alle macht proberen jou
Te zien die ik maar niet
Op mijn netvlies krijg,
Star kijkende ogen die
Uiteindelijk niets zien
Dan louter leegte, jij die mij
De waas van mijn gezichtsveld haalt,
Ogen van mij die plots weer kunnen zien
En jou aan mij hebben teruggegeven…
dankwoord
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 en dan nu mijn lief,
moet ik gaan
in dit aardse staan de bloemen
binnen tinten paars en wit
een gouden hart noemt zeven slagen
waar geen enkele toon in zit
ze dragen nog het leed
van kille winterdagen
daar tel ik vijf- plus ƩƩn,
als kleine klokjes licht, ze zuchten niet
ze zingen als ik blijf
en spelen met het overzicht
dat altijd…
Gesponnen kerker
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Spieren die zelfs in diepe slaap
Hun spanning niet laten vieren,
Die kabels zijn in gedroomde
Herbeleving van weer een verre nacht,
Die nu plots weer actueel wordt,
Nacht waarin wel geslapen
Maar niet gerust wordt;
Ziel, het diepste ik,
Gevangen tussen scheepskabels
Van gedroomde achterdocht,
Brommend in de veilige omgeving
Van…
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
Wat nu nog een droom is
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Volg de vrije vlucht
Die Hanny vandaag zo
Tastbaar mooi beschreef;
Ben die zeemeeuw die met
Gestrekte vleugels van tien
Hoog naar beneden zweeft -
Ik die geen vogel maar mens ben
Bij wie de vleugels niet zijn aangeboren
Wil in mijn droom in vrije val naar beneden
Waarna al mijn vluchtige toekomstdromen
In tienduizenden bijna onzichtbare…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
667 aan de stalen tafel
schrijft hij zijn annalen
zijn pen gevuld met vitriool
de data en de namen
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het…
Stenen wanorde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 brokken van bestaanbaar
blijken maskers met glas
angst, opstand en vergeten
uit deelwoorden te beitelen
wat overblijft is zitvlees
door een haastig schietgebed
als een klein gebaar
van onvermogend graniet
indien na jaren bovengronds
tot voltooid te vergruizen…
Mijn tijdperk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Ik bewaarde het laatste en het mooiste,
voor mijn beminden, de gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
is mij om het even en de geluiden
uit de vlier, de momenten van twijfel,
opgelost door spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet…
Geboorte van Psyche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Lichamelijk ter wereld komen
Duurt een uurtje of acht,
Soms meer, soms minder,
Maar als je er dan bent
Leer je puur spontaan
Te ademen, te drinken
En te leven van het moederhart
Dat je dagelijks omringt -
Voordat ook je mentale geboorte
Afgerond is ben je al gauw
Een jaar of twee en half verder
Je weet nog niet wie je bent
Maar…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Als laatstgeborene wat te laat
verstervend alle tijd een rol te spelen
gespiegeld in een onherkenbare gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren openslaat.
het oude lichaam de eigen geest ontdekt
het lijf in stoffelijk verband in de elasticiteit
van leven in het extreme uitgerekt tot twee
werkelijkheden, de schijndood…
Achter de chaos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Achter de chaos die dit leven overheerst,
Waarin geen lijn of vorm meer te ontdekken valt,
Waarin gedaanten vormloos in elkaar overgaan,
Bevinden zich de woorden van een heldere geest
Die nauwgezet aanvoelt dat alles dat is geweest
Alleen maar kan worden weergegeven in dit gedicht
Waarin woorden alleen nog beelden zijn op schrift
Voor…
Zwerver onder zwervers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Gelukkig voel ik mij vandaag
Nu ik zwerver onder zwervers ben
Mijn vrienden zonder dak, zonder thuis,
En ik die een vreemde in mijn gedachten ben:
Dolend heb ik mijzelf in mijn spinsels verloren
Wetend dat ik net als zij door Hem ben uitverkoren,
Klamp me vast aan die arm over mijn schouder
Van hem die letterlijk niets meer heeft,
Behalve…
Wie ben ik?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 Zie in het dossier
Mijn blauwdruk staan
Opgesteld en goedgekeurd
Door gewichtige personen
Hoor van hen wie ik ben
En heb het gevoel dat wie
Zij tekenen niet de persoon is
Die doorgaans door mijzelf
Ik genoemd wordt
Als ik naar huis rijd
En overweeg wat ze over mij
Hebben gezegd, concludeer ik
Dat ze toch meer over mij
Hebben…
Tegen de zwaartekracht in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Terwijl mijn gemoed
Zich zichtbaar verzwaart
Tot in de diepste
Krochten van mijn ziel
Word ik opgetild door jou,
Klein pluisje, dat
Tegen de zwaartekracht in
Zichzelf verhoogt, en zich
Moeiteloos een weg
Naar de hemel baant…
Morgen bestaat niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Vertragend tijdsverloop,
Wijzer die maar niet
Vooruit te branden is,
Tijd die kruipt, die stilstaat
Voor mijn gevoel,
Gedachten die vertraagd worden
En uiteindelijk als een
Televisiebeeld worden stilgezet;
Door-en-door verkort
Toekomstperspectief
Dat niet verder reikt
Dan het avondeten hooguit
Leven van uur tot uur
Dat een eeuwigheid…
duizend kamers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 In het huis met
duizend kamers
hoort men alleen
de doffe blaf van
de zwarte hond
de zangeres verloor
haar stem en
zwijgt in alle talen
de poƫet vangt
tevergeefs de
vervlogen woorden
de beeldenstormer zit
onthand vastgenageld
aan de grond
de gekooide vogel zwijgt
gelaten en kijkt niet
meer naar boven
alles is een gerucht…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Eindelijk heb ik de zolder opgeruimd.
Geen stofnest heb ik er vergeten.
Oude boeken raakten er geschift.
Afstoffen heb ik opnieuw geleerd.
Spinnen heb ik achterna gezeten.
Nu pas durf ik in mijn kelder af te dalen.
Hersenspinnen kruipen daar driftig rond.
Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen.
Er wachten kisten vol ongeleerde lessen…
Onderhuids?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Elke dag een streepje
ouder je kijkt niet op
of om en je wordt ergens
in de ruimte aan jezelf
in iemand weerspiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je weg kunt glippen,
jezelf verkleind het doel
zonder dat je het dromen verleert,
een vergezicht dat tegen zichzelf
en in de ochtendspiegel keert.
Misschien heeft de dood…
Fluitenkruid in 't gemeenteperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Geen distel meer
Te zien, door
Ongeschoolde gemeentemannen
Vakkundig uitgeroeid
Tussen ontelbaar vele
Wilde rozen die op
Barsten staan -
Maar tussen al dat
Moois troont zo maar
Een elegant geurende
Jongedame in onkreukbaar
Wit getooid -
Hier is de natuur
Onverwacht het allermooist
Voltooid…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
zān uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
Nu nog ongebruikt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
579 Ik hou van de donkere
Uren in mijn diepste wezen
Waarin mijn zintuigen
Zich hebben verdiept;
In hen heb ik, als in
Oude brieven, mijn dagelijks
Leven teruggelezen dat
Nu nog ongebruikt voor me ligt;
Door hen kom ik dan te weten
Dat ik nog ruimte heb voor
Een tweede leven, dat breed
En tijdloos voor me ligt…
Willens en wetens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Wanorde, zo noemt
Borgdorff mijn poƫzie,
Maar dan wel gedeeld
Door twee, regels die
Willens en wetens
Door midden zijn gehakt
Door de mens die
Ik genoemd wordt,
Oogluikend toegestaan door
Hen die ook in mij wonen -
Gebroken regels getuigen
Van een gebroken ziel,
Brokstukken poƫzie
Van hem die aan zijn eigen
Ik ten slachtoffer…
Voor hem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 letters liggen
her en der verspreid
bijeengeraapt weven
ze niet de woorden
welke deze ochtend
nog spoorloos leken
woorden vol hartstocht
die schoonheid doet
versmelten bij
het ontdekken van
de eenvoudige waarheid
die aan de voeten
van een ieder ligt
-die maar horen wil-…
Bij vader op de fiets
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 In de avond van
Mijn vroegste jeugd
Zit ik veilig bij
Jou voor op je fiets
Jij die mijn vader
En mijn veiligheid bent
'k Heb vanaf mijn
Zitplaats die in alles
Geborgenheid ademt
Zicht op die antieke
Koplamp van jou
Waarin het Philips-logo
Is uitgespaard,
Het licht komt er
Weldadig warm door heen
En ik voel mij getroost…
Weggegooid uit schuldbesef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Een zwijnenstal de
Werkkamer waarin
Ik mijn leven op
Orde krijgen zou -
Prullenbakken al in
Geen weken meer geleegd,
Emmers en voormalige
Plantenbakken puilen uit,
Net als het gemoed waarin
Ik mijzelf nog levend houd -
Aangekoekte koffiemok,
Op zijn vroegst weken geleden
Door mij geleegd, met resten
Van Mars-repen die ik in…
Een barst in alle dingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe kan ik nou geloven
In dingen die alleen
Maar heel zijn,
Potdicht, geen scherfje
Eraf, geen barstje te zien -
Misschien dat de
Antiquair er dan
Wel veel voor geeft,
Persoonlijk zie ik
In zo'n oud attribuut
Toch liever een barstje,
Of anders een kleine scheur
Waar moet anders in deze
Pikzwarte nacht het licht
Door naar…