inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Mijn tijdperk?

Ik bewaarde het laatste en het mooiste,
voor mijn beminden, de gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver

is mij om het even en de geluiden
uit de vlier, de momenten van twijfel,
opgelost door spitsvondigheid

tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet van jaren

vrije geest en lijf ergens opgehaald
tussen de geboorte en de dood
misschien zichzelf geneest in

het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder

daarover lang te zullen rouwen, blijft
het tot het einde boeien. Is mijn
tijdperk gedoemd tot verder snoeien?


Zie ook: http://www.pamapoems.nl

Schrijver: Pama, 17 mei. 2014


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Marije Hendrikx
Datum:
22 mei. 2014
Omdat je je bevindt in het middelpunt jouw, altijd bewegende, tijdperk is het onmogelijk om overzicht te krijgen en daardoor soms moeilijk om evenwicht te bewaren en het licht te zien, al blijft het 'tijdperk' boeien. Mooi verwoord.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)