3465 resultaten.
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 geef me ruimte in de wolken
en toon me voor altijd mijn andere ik.
Kleine vlinder in de ruimte
speel met me onder de zon
laat me weer eens hardop lachen
zoals ik dat vroeger ooit nog kon
verwarm me als een warme deken
en verjaag de kilte in mijn hart
sluit me weer in jouw sterke armen
geef me weer een nieuwe start.…
Het stille verdriet in jouw ogen
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.607 Stille tranen zie ik in je ogen
recht door je masker heen
niemand mag naar binnen
je bent nog liever alleen
Er is iets in je kapot gegaan
wat ik nooit zal kunnen maken
ik wil wel maar alleen jij kan dat
al lijk je bang het kwijt te raken
Ben je nog aan het verwerken
ik wil jou al die ruimte geven
dan moet je dat wel zelf willen
om verder…
Mannetjesputter
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.385 Nu hoor ik zoveel putters zingen
terwijl ze door de ruimte swingen:
een Putterkoor: het lijkt een droom.…
De Bom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
844 Mijn hart is rond of vierkant
ik weet het eigelijk niet
Gekristaliseerde cellen
door ontelbaar veel verdriet
Snijdend koud voelt de harde wind
zielen dwalen rond in deze ruimte
Onwetend is het kleine kind
maar het gevaar dat komt van buiten
Gedrogeerde mensen op de straat
in elke hoek, ver in gedachten
Het is de stilte voor de storm…
muurbloem
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.677 het is haar stilte
haar leegte
haar ruimte zonder licht
waarin de doem
steeds sterker wordt
naar binnen lijkt gericht
het is haar denken
haar kern
haar leven onder druk
waarin de bloem
steeds zwakker wordt
onbruikbaar voor de “pluk”
het is mijn blindheid
mijn doofheid
mijn zwijgen zonder doel
waardoor de dans
ontsprongen wordt
zij…
Het land in mij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.331 Ik adem stil de ruimte in
en ruik haast de verse aarde
die mijn binnentuin rijk is.…
ANGST DIE ONS VERNEDERT
gedicht
3.1 met 46 stemmen
24.445 Wij,
voer
voor de ruimte,
ketting-
reactie,
kralensnoer van de zon,
wij verbeelden ons niets
meer, zien
met onze ogen niets
meer, horen
onverstaanbaar geluid,
geen geluid.
En zijn biddende huid.
Maar de wil van de laatste
dubbelganger in ons:
lichtvalk of elk ander woord,
zal geschieden.…
de vrouw en de zee
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
896 wat zij zegt:
ik heb hem niet weggestuurd
onze liefde zond hem heen
liefde... waar geen ruimte was
misschien in een ander leven
maar vind ik hem dan ?…
In de geest
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.511 De blauwe stralenkrans met witte stippen
Op de vleugels droeg het licht
Van hoop en wensen
Hij was een vlinder in de geest
Een eenling onder mensen
Hij zag de ruimte en de zon
Zag geen beperking
Als hij weer eens aan iets nieuws
Had lopen denken en er dadelijk aan begon
Het had voor hem de diepte van de onrust
En de korte lengte van…
zachtjes zwevend
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.852 zachtjes zwevend
geeuwtjes gevend
laat poes zich even strelen
soepel spinnend
muizen minnend
mag ik haar ruimte delen
kattig kroelend
wollig woelend
geeft zij kopjes langs mijn been
bazig blazend
ruziënd razend
stoeit zij met mijn grote teen
verdraaid veerkrachtig
parmantig prachtig
loopt zij dan weer weg
zachtjes zwevend
geeuwtjes…
Hoofdpijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.472 gestaag ruimtegebrek
is een knelpunt de hulpdienst
moet helaas prioriteiten stellen
er rommelt iets in mijn bewustzijn
een kapotte tegel wordt pijnlijk
uit de puinhoop verwijderd
ongeverfd hout ter zijde gelegd
het sloopbedrijf is ingeschakeld
om de puinhoop in mijn hoofd
op te ruimen de grijper krijgt
houvast de schoonmaak schept
ruimte…
als een zwarte sluier
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
3.088 een dag vol warme woorden
mijn gevoel in een ruimte
een is er die zich stoorde
ben ik die verzuimde
een dag vol vreugde, in mij pijn
als een dubbel evenwicht
waar zal haar pijn voor zijn
een beeld zonder uitzicht
zo vervagen mijn gele beelden
als blinkend voelen, horen en zien
wat me ooit warm streelde
ik heb het ooit gezien
hoe kon…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
659 maar geef me
een passende jas
met een sluiting
die ruimte laat
vrijuit te inhaleren
toon me jouw vallei
ongerept en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
blijven begeleiden
zonder ooit te verwateren
daar, op nauwelijks…
De erfenis te groot
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
981 de kleur
heb je zelf bepaald
in maten die
je al mocht weten
de inrichting was in
jouw gedachten al compleet
met ruimten zonder ziel
passen en opnieuw weer meten
toch was
de erfenis te groot
begon het grote schonen
niet alles zomaar in de goot
je hart is ruim
kamers anders dan gedacht
het opruimen doet pijn je
boezemt toch nog onverwacht…
Schoolplein
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.886 De kinderen spelen op het plein
hun lach klinkt als heldere klokjes
zo fijn om even de klas uit te zijn
wat ruimte voor rennende broekjes en rokjes
De kleuren zijn vrolijk en felgekleurd
ze duwen en trekken en vallen
ze tikken en buitelen over de grond
of spelen daar buiten met ballen
maar eentje staat eenzaam buiten het spel
hij kijkt…
Machteloos
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.033 Misschien zijn daar de jaren licht
in een altijd groene schildering
is er ruimte om niet geleefd te worden
en worden woorden nog gehoord
Tastend baan ik mij een weg door de duisternis
ik zie geen mens, geen dier
Niets...…
Het Tentamen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.964 Het onbeschreven vel drukt zwaar
en lijkt de ruimte op te zuigen
De chaos van boven, van binnen
Je lippen ademen droog de drukte in je hoofd
Ongebonden blijven de woorden
zweven in je maag.…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Een verweerde grijns, pijnigend
vanonder een vaag gelaat
- enigszins bedwelmd door vage illusies -
galmt in de uitgestrekte ruimte:
echo, oh, wie ben je
en waar ga je heen?
Het antwoord als altijd
een - vreselijke - stilte
als scherven stekend
in een gebroken urn.…
Dichtland
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.389 Eén hoog achter in dichtland voeren
dagdromen me mee, niet beperkt door ruimte
en tijd, ben ik Condor boven de Andes,
geest van het heelal, vagebond der zeeën.
Een wereld verscheurt door de deurbel
bezoek die stilte vertrapt, als stof
van de reis nog kleeft, jetlag kwelt,
gebroken dromen in m'n hoofd crashen.…
Je opgestoken wind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
844 je opgestoken wind
huilt regen in ons
bloemenbed waar borders
de seizoenen kanten
jaren hebben
daar patronen
in gelegd gesteund
door vaste planten
er was te weinig
ruimte voor eenjarig
bloeien het almaar
snoeien bleek funest
mag ik je vragen
de opgestoken wind
in minder vlagen te laten
regenen op ons bloemenbed
krijgen…
Een deur met het duistere
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.613 Een ruimte vol pijn en verdriet
die je niet wilt voelen,
niet wilt aanraken.
Geen bomen, geen water, geen leven:
dat is wat het leven mij zou geven.
Fictie of waarheid..
wie zou het zeggen?
Niemand die het mij kan uitleggen.…
Extra tijd
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.966 Een doelpunt kan wel vallen
winnend, gelijk of
verliezend zijn
De tijd tikt, komt erom
Niets kan het einde
nog uitstellen wat
zelfs het licht aan het eind
van de tunnel niet kan
Men heeft ruimte nodig
om afscheid te nemen
men kan niet tegen elkaar
blijven staan geplakt
Er wachten woorden en zinnen
de werkelijkheid moet…
Leven - Leven
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.990 Ik wil weer leven
mezelf ruimte geven
Eindelijk rust creëren
gevoelens evalueren
Ik wil goed denken
even flink bijtanken
Voelen wat ik nu wil
af die gekleurde bril
Ik wil gelukkig zijn
geen stress geen pijn
Geen onnodige tranen
niet hopen in wanen
Ik wil nu ontspannen
alle onrust verbannen
Energie niet meer verspillen
aan hoe anderen…
Berusting
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.073 de kamer was stil
van verdwenen gesprekken
de lucht ontwolkt
van gevallen regen
het pad onbegaan
door hen, die niet zoeken
de ruimte bleef leeg
maar het deerde niet meer.…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Baart de eeuwige ruimte wijsheid
waar nieuwe woorden beelden
scheppen en waar inspiratie
zich tentoonstelt.
Het zal het laatste kwartier zijn.…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.442 Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen
bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven.
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten' (1975).…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
iets over niets en iets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
805 een woord vermoord
een zin vergaat
het verhaal staakt
er is geen regel
die overleeft
deze leegte is gemaakt
voor dromen, visioenen
hoe je het beleeft
en de illusie doorzeeft
een hoofdstuk zonder hoofd
onzichtbare punten
mijn pennenvuur uitgedoofd
de gevulde leegte
vol van niets
ruim van ruimte
vol van gedachten
over iets…