Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

kleine vlinder

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.419
geef me ruimte in de wolken en toon me voor altijd mijn andere ik. Kleine vlinder in de ruimte speel met me onder de zon laat me weer eens hardop lachen zoals ik dat vroeger ooit nog kon verwarm me als een warme deken en verjaag de kilte in mijn hart sluit me weer in jouw sterke armen geef me weer een nieuwe start.…

Het stille verdriet in jouw ogen

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.607
Stille tranen zie ik in je ogen recht door je masker heen niemand mag naar binnen je bent nog liever alleen Er is iets in je kapot gegaan wat ik nooit zal kunnen maken ik wil wel maar alleen jij kan dat al lijk je bang het kwijt te raken Ben je nog aan het verwerken ik wil jou al die ruimte geven dan moet je dat wel zelf willen om verder…
lin b24 april 2005Lees meer >

Mannetjesputter

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.385
Nu hoor ik zoveel putters zingen terwijl ze door de ruimte swingen: een Putterkoor: het lijkt een droom.…

De Bom

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
Mijn hart is rond of vierkant ik weet het eigelijk niet Gekristaliseerde cellen door ontelbaar veel verdriet Snijdend koud voelt de harde wind zielen dwalen rond in deze ruimte Onwetend is het kleine kind maar het gevaar dat komt van buiten Gedrogeerde mensen op de straat in elke hoek, ver in gedachten Het is de stilte voor de storm…

muurbloem

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.677
het is haar stilte haar leegte haar ruimte zonder licht waarin de doem steeds sterker wordt naar binnen lijkt gericht het is haar denken haar kern haar leven onder druk waarin de bloem steeds zwakker wordt onbruikbaar voor de “pluk” het is mijn blindheid mijn doofheid mijn zwijgen zonder doel waardoor de dans ontsprongen wordt zij…
Jeroen Swaan12 november 2003Lees meer >

Het land in mij

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.331
Ik adem stil de ruimte in en ruik haast de verse aarde die mijn binnentuin rijk is.…

ANGST DIE ONS VERNEDERT

gedicht
3.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 24.445
Wij, voer voor de ruimte, ketting- reactie, kralensnoer van de zon, wij verbeelden ons niets meer, zien met onze ogen niets meer, horen onverstaanbaar geluid, geen geluid. En zijn biddende huid. Maar de wil van de laatste dubbelganger in ons: lichtvalk of elk ander woord, zal geschieden.…

de vrouw en de zee

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 896
wat zij zegt: ik heb hem niet weggestuurd onze liefde zond hem heen liefde... waar geen ruimte was misschien in een ander leven maar vind ik hem dan ?…

In de geest

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.511
De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

zachtjes zwevend

netgedicht
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.852
zachtjes zwevend geeuwtjes gevend laat poes zich even strelen soepel spinnend muizen minnend mag ik haar ruimte delen kattig kroelend wollig woelend geeft zij kopjes langs mijn been bazig blazend ruziënd razend stoeit zij met mijn grote teen verdraaid veerkrachtig parmantig prachtig loopt zij dan weer weg zachtjes zwevend geeuwtjes…

Hoofdpijn

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.472
gestaag ruimtegebrek is een knelpunt de hulpdienst moet helaas prioriteiten stellen er rommelt iets in mijn bewustzijn een kapotte tegel wordt pijnlijk uit de puinhoop verwijderd ongeverfd hout ter zijde gelegd het sloopbedrijf is ingeschakeld om de puinhoop in mijn hoofd op te ruimen de grijper krijgt houvast de schoonmaak schept ruimte…

als een zwarte sluier

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.088
een dag vol warme woorden mijn gevoel in een ruimte een is er die zich stoorde ben ik die verzuimde een dag vol vreugde, in mij pijn als een dubbel evenwicht waar zal haar pijn voor zijn een beeld zonder uitzicht zo vervagen mijn gele beelden als blinkend voelen, horen en zien wat me ooit warm streelde ik heb het ooit gezien hoe kon…

Schrijf me niet over poëzie

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 659
maar geef me een passende jas met een sluiting die ruimte laat vrijuit te inhaleren toon me jouw vallei ongerept en uitgestrekt waar ik mag struikelen over stenen die uiteindelijk treden blijken te zijn naar de verheldering van zuivere vocalen die me als een bergstroom blijven begeleiden zonder ooit te verwateren daar, op nauwelijks…
Nina Laverona28 augustus 2007Lees meer >

De erfenis te groot

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 981
de kleur heb je zelf bepaald in maten die je al mocht weten de inrichting was in jouw gedachten al compleet met ruimten zonder ziel passen en opnieuw weer meten toch was de erfenis te groot begon het grote schonen niet alles zomaar in de goot je hart is ruim kamers anders dan gedacht het opruimen doet pijn je boezemt toch nog onverwacht…
wil melker11 oktober 2007Lees meer >

Schoolplein

hartenkreet
4.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.886
De kinderen spelen op het plein hun lach klinkt als heldere klokjes zo fijn om even de klas uit te zijn wat ruimte voor rennende broekjes en rokjes De kleuren zijn vrolijk en felgekleurd ze duwen en trekken en vallen ze tikken en buitelen over de grond of spelen daar buiten met ballen maar eentje staat eenzaam buiten het spel hij kijkt…
chatfant12 april 2007Lees meer >

Machteloos

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Misschien zijn daar de jaren licht in een altijd groene schildering is er ruimte om niet geleefd te worden en worden woorden nog gehoord Tastend baan ik mij een weg door de duisternis ik zie geen mens, geen dier Niets...…
Hanny31 mei 2007Lees meer >

Het Tentamen

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.964
Het onbeschreven vel drukt zwaar en lijkt de ruimte op te zuigen De chaos van boven, van binnen Je lippen ademen droog de drukte in je hoofd Ongebonden blijven de woorden zweven in je maag.…

Vreemdeling

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Een verweerde grijns, pijnigend vanonder een vaag gelaat - enigszins bedwelmd door vage illusies - galmt in de uitgestrekte ruimte: echo, oh, wie ben je en waar ga je heen? Het antwoord als altijd een - vreselijke - stilte als scherven stekend in een gebroken urn.…

Dichtland

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Eén hoog achter in dichtland voeren dagdromen me mee, niet beperkt door ruimte en tijd, ben ik Condor boven de Andes, geest van het heelal, vagebond der zeeën. Een wereld verscheurt door de deurbel bezoek die stilte vertrapt, als stof van de reis nog kleeft, jetlag kwelt, gebroken dromen in m'n hoofd crashen.…
Custor19 juni 2007Lees meer >

Je opgestoken wind

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
je opgestoken wind huilt regen in ons bloemenbed waar borders de seizoenen kanten jaren hebben daar patronen in gelegd gesteund door vaste planten er was te weinig ruimte voor eenjarig bloeien het almaar snoeien bleek funest mag ik je vragen de opgestoken wind in minder vlagen te laten regenen op ons bloemenbed krijgen…

Een deur met het duistere

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.613
Een ruimte vol pijn en verdriet die je niet wilt voelen, niet wilt aanraken. Geen bomen, geen water, geen leven: dat is wat het leven mij zou geven. Fictie of waarheid.. wie zou het zeggen? Niemand die het mij kan uitleggen.…
willeke28 juni 2008Lees meer >

Extra tijd

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.966
Een doelpunt kan wel vallen winnend, gelijk of verliezend zijn De tijd tikt, komt erom Niets kan het einde nog uitstellen wat zelfs het licht aan het eind van de tunnel niet kan Men heeft ruimte nodig om afscheid te nemen men kan niet tegen elkaar blijven staan geplakt Er wachten woorden en zinnen de werkelijkheid moet…

Leven - Leven

hartenkreet
4.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.990
Ik wil weer leven mezelf ruimte geven Eindelijk rust creëren gevoelens evalueren Ik wil goed denken even flink bijtanken Voelen wat ik nu wil af die gekleurde bril Ik wil gelukkig zijn geen stress geen pijn Geen onnodige tranen niet hopen in wanen Ik wil nu ontspannen alle onrust verbannen Energie niet meer verspillen aan hoe anderen…
car9 juli 2008Lees meer >

Berusting

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.073
de kamer was stil van verdwenen gesprekken de lucht ontwolkt van gevallen regen het pad onbegaan door hen, die niet zoeken de ruimte bleef leeg maar het deerde niet meer.…
Chatfant29 augustus 2008Lees meer >

dood in een voortvluchtig rood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ik ga vandaag de lucht inpakken wolken, blauw, de regen ik kan er niet meer tegen gewoon in zinnen buien om mee te beginnen witte wolken schrijf ik af grijze moeten zich nog legen blauw stop ik in beelden ondoorzichtig door de kou de ondergaande zon gaat dood in een voortvluchtig rood dan komt er ruimte in het zwart dat op zal lossen…
wil melker2 februari 2004Lees meer >

Ik sloot mijn ogen en was in

gedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.910
Ik sloot mijn ogen en was in een donker bos, zodat ik ze weer kon openen; de rechte stammen stonden ordelijk en los, het loof was zwaar en hing tot op gelijke hoogte, de kruinen grepen op gesloten wijze in elkaar en het was er vochtig en verademend; een ruimte waar ik mijn ziel bevrijden kon uit het on-eigene en wat haar inspon en verstikte…

Vuur in de nacht

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 998
Baart de eeuwige ruimte wijsheid waar nieuwe woorden beelden scheppen en waar inspiratie zich tentoonstelt. Het zal het laatste kwartier zijn.…

Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen

gedicht
3.3 met 368 stemmen aantal keer bekeken 89.442
Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven, waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken en op de vrije wind daartussen, die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven. ------------------------------------------------ uit: 'Vergezichten en gezichten' (1975).…
M. Vasalis26 februari 2026Lees meer >

een vluchtige damp

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
ik snuif de vochtige damp opstijgend uit het natte gras het vult mijn longen en aders zoals nieuw leven ruikt zoals aldoor het prille was het geurt mijn dromen vol van ruimte en lucht het geeft mij vleugels laat het zware gaan het schept een nieuwe vrucht zo voel ik even aan de schepping word gewaar van het onbestemde dat zeker…

iets over niets en iets

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 805
een woord vermoord een zin vergaat het verhaal staakt er is geen regel die overleeft deze leegte is gemaakt voor dromen, visioenen hoe je het beleeft en de illusie doorzeeft een hoofdstuk zonder hoofd onzichtbare punten mijn pennenvuur uitgedoofd de gevulde leegte vol van niets ruim van ruimte vol van gedachten over iets…