inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

een vluchtige damp

ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was


het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht


zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker wel bestaat
het kent geen taal
der letteren
maar komt en gaat

Schrijver: Julius Dreyfsandt, 17 feb. 2006


Geplaatst in de categorie: emoties

3,3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 415

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
kerima
Datum:
19 feb. 2006
Ik hoop dat uw scheppende woorden blijven komen. Erg mooi!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)