7931 resultaten.
Hoopvol...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
997 Hoopvol wachten
dagen en nachten
op dat ene woord
Gevoelens vermoord !
Gedachten omschreven
zinnen verweven
blikken ongelogen
Lichaamstaal ? Bedrogen !
Moeilijk te verwerken
Woorden die versterken
Ogen vol emotie
'n traan die ik zie
Onrust in lijf en leden
Horizon verbreden
Zoekend naar iets
blijft over ... niets !…
Antoinette
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.599 noemde haar Antoinette
liet mij dromen in mijn droom
waarin ik zonder schroom
haar borsten kussend plette
door haar rondingen van Rubens
maar desondanks zeer sierlijk
ontstond slechts die ene wens
die maakte me zo dierlijk
omdat zij in mijn ogen
heel beroemd zou kunnen zijn
verlangde ik haar handtekening
terwijl zij vurig kuste
en…
Tour de leugen deel ?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.421 De ene na de andere fietser
wordt de tour nu uitgezet
doping, leugens,
er volgt ontslag
heel de tour is nu besmet.
Sport is gezond, wordt
gepromoot én duur betaald
vraag is alleen wordt de
eindstreep nog wel gehaald?…
een fragment van aanwezigheid
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
740 mijn lelijkheid
breekt de grond
open
door een bevrijdend
oordeel van de dood
vlinders
in donkere tijd
leggen wanhopig
hun gewicht
op mijn trommelvlies
wanneer een maskerade
verzandt in late zonde
van leegte
ik leg me
naakt in de aarde
en vraag gratie
in dat ene moment van
waarheid
mijn ogen ver weg
als vogels…
Er wordt beweerd
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.113 Maar ik kan zo moeilijk weerstand
Bieden aan dat ene oog; mijn scherm.
En later aan de A-4tjes die gehoorzaam
Door mijn printer worden uitgespuugd.
En dan wil ik tegen al die mensen zeggen:
'Kom, leg uw hand op dit papier; mijn huid.'
Was het Leo Vroman..?…
zonder haar
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
1.721 Geen zin in het leven, zonder die ene persoon.
Je bidt…en vraagt om genezing..
Genezing voor die eenzaamheid.
Zal dit gevoel weg gaan...?…
Een bron van inspiratie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.319 Zij is een bron van inspiratie
ik vind haar overal in terug
in de uitdrukking op mijn gezicht
in de woorden die ik dicht
Overal laat zij zich zien
nergens ben ik alleen
zij is in ieder teder gebaar
ieder liefdeslied gaat over haar
De magie die zij uitstraalt
voelt goed aan
brengt haar
steeds dichterbij
maar die ene kus zou haar
volledig…
Verjaardag van Sterre
hartenkreet
3.1 met 102 stemmen
21.386 33 vanaf vandaag
en wijzer och
vraag dat maar
aan hen die me kennen
gelukkig niet zo veel
toch mis ik er een paar
van wie de stem
hun gebaren zo teder
op hun plekje vallen
dat er tranen prikken
van geluk weliswaar
ik hoor hun stemmen
zingen in mijn hart
mijn ene hand warmt
zich aan de andere
liefde belt terug
vandaag handsfree
naar…
Niemand
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.771 Er komt een dag voor iedereen verschillend,
voor de ene vroeg, voor de andere laat.
Dat zij die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent
nooit meer ben je iemands kind,
Nooit was iemand je zo dierbaar
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.…
Spontaniteit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.214 als je het geeft
het is niet zomaar iets
Het is de kus uit het niets
je voelt je als een gezonken schip
je zit er helemaal doorheen
dan die kus, die doet iets
Het is de kus uit het niets
zij voelt zich als een gezonken schip
zij zit er helemaal doorheen
dan die kus, die doet iets
Spontaniteit
iets van nemen en geven
de ene…
Ze zat daar rechtop
poëzie
2.9 met 14 stemmen
4.288 Ze zat daar rechtop en keek,
de ogen op éne streek.
Stil licht school daarin,
een lach- of een schreibegin.
Haar handen en haar gezicht
waren in de kamer licht,
haar ogen lichtten naar voren –
de stilte deed ruisen horen.
Ik wachtte of ’t spreken begon,
langzaam aan ze begon
woorden stil na elkander
als kindergewandel.…
Oude tuin
gedicht
2.0 met 699 stemmen
92.679 Een zootje stengels
rest je, dat niets draagt, niets dan die
ene margriet, in haar iele dans soms
kwansuis kussend je platte gras.
---------------------------
uit: 'Oude tuin', 1991.…
onbeantwoord
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.553 onbeantwoord,
dat is mijn liefde
ooit heb ik gedacht
dat hij van mij hield
m'n vrienden en vriendinnen
begrijpen hem niet
ze snappen niet dat hij niets in mij ziet
en ze zeggen
jij bent knap en jij kunt veel jongens krijgen
maar ik wil net die ene
die niet verliefd op mij is
ze vinden mij ondankbaar,
niemand kan mij helpen
af en toe twijfel…
Schrijven In de lucht
netgedicht
3.8 met 38 stemmen
2.505 vergeten
hoe groot je ogen waren
of hoe speels zij konden zijn
zag dat weer even
wist opnieuw hoe
vriendschap mocht zijn
ik was vergeten
hoe jong je nog was
en de eigen wereld
wist te bespelen
lachend zoals
lachen bedoeld was
spelend met woorden
en blikkend
op muziek van
reflecterende akkoorden
ik zag het weer
zomaar
die ene…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
telkens
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.691 alleen nog
maar een mooi woord
wat mij nu niet
meer bekoord
in al zijn aanwezigheid
waar is dat gebleven
al was het maar voor even
terug bij mij
in mijn leven
en geen verledentijd
het is bijna bizar
zonder te leven
wetend hoeveel ik heb te geven
komt dit ooit nog
op mijn pad
vraag ik mij af
telkens weer
dat warme gevoel
voor die ene…
Voorbij.....?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
978 gebaartjes, zinnetjes,
maar onthoudt me dat ene grote.
Zegt, maar niet met zoveel woorden,
dat hij me missen zal.
"Maar ik ga toch niet emigreren?"
Nog één afscheidskus,
zet me er dan zachtjes uit.
En heel langzaam zak ik dan
in een diepe zwarte put.
Waarvan ik vermoed, maar niet zeker weet,
dat hij daar ook zit.…
pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.017 Stoppen stoppen ik ga stoppen, ik kan het niet meer aan,
Geen dag dat ik niet denk daaraan,
huilen huilen altijd weer huilen,
Ben ik er bovenop, altijd weer nieuwe kuilen,
pijn pijn altijd maar pijn, geen ene dag zonder,
Waarom nou nooit eens dat wonder boven wonder,
Jalours jalous waarom altijd jalouzie,
ik kan er niet meer tegen, nee echt…
ik lach bij het zien... (zingend)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
700 harde, zachte woorden
ik spreek ze elke dag
ik schrijf ze elke dag
denk niet hij is onevenwichtig
schommelt niet, maar scheurt
van het ene naar het andere uiterste,
dat is mijn aard,
ok, een beetje uit balans
de magie van woorden blijft
evenals dat van het leven
wonderlijk toch
ik schrijf kruispuntigen
doordelende tot de priem
scheidingsvlakkerige…
De brug
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
814 De brug,
Waar ik net naar beneden heb staan kijken,
Waar ik net had staan twijfelen,
De brug die ik niet meer wil zien…
Het water,
Waar ik nu naar sta te kijken,
Dat ene jonge eendje,
Dat zijn moeder kwijt is.
Ik,
Ik die weg wou,
En nooit meer terug wou,
Zie nu dat het zinloos is.…
In plaats van een stoeipoes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.072 Ene Mees wou ook graag met 'r slapen.
Ze zei: 'Ik wil koren, geen kaf, Mees.'
De knaap, in de put, daar ze 'm afwees,
zocht troost, die hij vond
bij z'n slapende hond.
Hij behielp zich zowaar met een mafkees.…
Nachtvlinderen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
675 die ene zin
hij moest nog komen…
mijn pen wacht
in trillende handen
op dat wat maalt
de woordendans
die rondjes draait
als een nachtvlinder
bevangen, speels
in de weerkaatsing
van het lichtjesheelal
zo zoetjesaan
zal er een strofe ontstaan
in het vers dat
tot leven dreigt te komen
leg ik een vergeten
het niet meer willen…
Geen sprankeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
547 wij spreken
maar de woorden
fladderen in het rond
rusten nu eens
in de ene dan weer
in de andere mond
er is geen sprankeling
nooit stokt het oeverloos
geneuzel dat onze tijd verbeuzelt
ik kijk haar aan
voel trage stromen
informatie langs mij gaan
ben doodgebloed
in de niet aflatende vloed
van wetenswaardigheden
heb haar verlaten…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Leven met één beeld
met één herinnering
het ene gevoel
in één nacht.
Gevoel van een portret
een tijdloze gedachte
door één lichaam
zo fluweel zacht.
De verborgen angsten
een wond van droge tranen
verdriet zonder pijn
tegen beter weten in.…
paasdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 in den beginne
was er alles
overweldigend het bladerdak
der subtiele bescherming en dan
de zon erdoor
in den beginne
sloeg de slang zijn lijf om
ruwe schors, de stamvader werd
stil
op het laatst een aardkorst
kil vanonder grof geweld
en duizend gele bloemen, vastgesteld
op slechts die éne dag
het mag een feestdag
heten…
Blaren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Hoe het er komt 'k heb geen idee
maar voorlopig ben 'k er lekker mee
de ene na de and're blaar
verschijnt op mijn voeten, toch raar!
Als iemand weet hoe of 't komt
hou 'k me aanbevolen want niks
is vervelender dan blaren
die er eerst dus echt niet waren!…
De veelgestolene
gedicht
3.9 met 7 stemmen
2.106 Als zij loopt zoals ze loopt, zoveel
benen en ik zie haar gaan en kijk
hoe ze voet voor voetje werkelijk
wordt, die schoenen die ze borstelt als ze
recht voorover in het strooizout valt
wil ze nooit meer uit, zo ben ik echter
zegt ze, uit haar ene gang groeit haar
volgende, zij doet maar raak (zomaar
is ze werkelijk door mij heen en klaar…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
uitroken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 er zijn dagen
dat woorden kleven aan je lippen
geluid is dan niet hoorbaar
je zou dat ene aan willen stippen;
maar liefde is onverklaarbaar
ik vul de leegte met een sigaar
keer op keer, het denken remt
in de keel roggelt de diepte
de rook verdampt meer en meer
de wereld is klein van binnen
of, wat ook kan, te groot van buiten
ik schrijf…
is het voorzien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 wat ik je zeggen wilde
verstilde
in de taal die ik liefheb
grenzenloos vervlogen
dat wel
het is de beweging achterwaarts
in een diep gevoel
ja, ik weet dat mijn bestemming
verloopt langs die ene weg,
een enkeling begrijpt wat ik bedoel
ik was nog kind toen het
zich openbaarde,
maar hoe te gaan
ik zat daar in het gras
wist van heg…