1878 resultaten.
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 wanneer het jonge groen ontspruit
het gras begint te groeien
voel ik de kriebels in mijn buik
begint de lente ook in mij te bloeien
de lijster in de conifeer
die mij 's ochtends doet ontwaken
weet ieder jaar steeds weer
de lente in mij los te maken
het lammetje in de wei
dat vrolijk staat te springen
maakt mij van binnen blij
't zijn allemaal…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.397 Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
en laat Uw blik hun innigste niet raken
tenzij Gij door de liefde zijt gedreven.…
Licht in 't donker...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.007 's Morgens kijk ik uit het raam
En zie alweer een grauwe lucht
Weer geen helder blauw met zon
Ongemerkt slaak ik een zucht
Heel de dag zit ik te sippen
Zelfs in huis toont het niet fijn
Tergend langzaam gaat de klok
Tot 't donker genoeg zal zijn
Dan ontwaak ik uit mn dufheid
Doe overal de lampjes aan,
Ontsteek her en der kaarsjes
die…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 nacht kunnen gaan
voorbij bloemen, haar bloeitijd voorbij,
voorbij het vuur en stilte van een graf
één HIER voorbij en in dat HIER
zijn alle verborgen woorden voorbij
het tragische gehuil, zelfs: Kon ik maar,
ook voorbij…
harten van één vader en één moeder
sluiten de deuren van hun kamers
met een HIER , waar herinneringen
en gemis ontwaken…
Stenen kabouter
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
583 Wanneer de zandman nog eens komt
en het werelds daglicht even verstomd
tussen waken en het ongebreideld dromen,
fictie in een bizar verhaal, vermomd
tussen tovernaar en bedelaar, toch
beschreven in gewone mensentaal, een
gedreven prins te paard, die menig
onstuimig hart deed verleiden, om toch
in het ontwaken uit te glijden over
ongedroomde…
Droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.156 het is alsof ik uit een diepe slaap ontwaak
ik open mijn ogen en zie dat het donker is
de maan staat hoog aan de heldere hemel
en beschijnt het grasveldje waarop ik lig
een koel briesje verdrijft de zwoele warmte
ik draai mijn hoofd opzij en zie jou
je ligt naast me en kijkt me lachend aan
jouw helderblauwe ogen glinsteren in het maanlicht
en…
Het raapt al kogels
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.814 Uit bloedroes en kruidwalm ontwakend
Heet één de zegevierende!
En ginds raapt, welbewaakt,
Het keizerskind van 't slagveld
Wat kogels spelend op,
En lacht.
2 Augustus 1870…
herinnering in ochtendgloren
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
564 dan omzichtig kussend
in omgekeerde volgorde
wandel je terug
naar je hoofd op je hand
vanuit dat perspectief
koesteren je ogen
nog even je geliefde landschap
ik ga de kipjes voeren
en een vers eitje voor je halen
fluister je zacht
met omfloerste stem
terwijl je lippen dit moment
bezegelen in eeuwigheid
wil ik voor altijd zo ontwaken…
Morgen?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
594 Morgen, als het lente wordt
zal ik seringen strooien uit
mijn bloemen slee, de stad doen
ontwaken vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt,
zal ik vlinders naar de bloesems
sturen en zal ik lachen naar
mijn autochtone overburen.…
Elke dag anders
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
984 Elke dag begint met ontwaken, opstaan of je nu geslapen hebt of niet
Elke dag heeft zijn rituelen, ontbijten, koffiedrinken, douche je wel, of douche je niet
Elke dag heeft zijn eigen inbreng, de ochtend loopt over in de middag
Elke dag heeft 24 uur, de klok telt de slagen, slag voor slag
Elke dag heeft soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 na lang en zwaar zo uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen…
IK HEB DE LIEFDE LIEF
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
841 in vleug’len ingebed
Mijn tranen reiken naar de wind
waar heimwee zich laat leiden
langs hoogtes zo amechtig diep,
naar zielegronden ongerept
waar hartstocht zich laat vlijen
omdat ik haar zo lief
Toon mij vergeten weten
waarin de zerk noch steen voorziet,
het dekkleed reeds versleten;
verlijmde ogen enkel nog
het smachten naar ontwaken…
Zolang jouw hart de hemel draagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 jouw overvloedige tranen drinken
II
Het gekir van jonge krekels
weerkaatst in het nachtelijk ruim
dat geen slaap kent
Je dekt mij toe
met sprookjes en open einden
waarin de draak zowel vriend als vijand is
In mijn slaap
is de droom een list
om aan de dag te ontsnappen
III
De wereld draait haar ronde
naar het punt van ontwaken…
Morgen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Morgen, als het lente wordt,
zal ik je rondrijden op mijn bloemenslee en jouw
hofje mag ontwaken vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt,
zal ik vlinders naar de bloesems sturen
en wuiven naar mijn autochtone overburen.…
Een uur eerder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Onze biologische klok doet ons ontwaken
als gevolg van een ritmische gewaarwording.
Maar nu wordt die klok overhoop gehaald,
want morgen moet zij één uur eerder haar dag aankondigen.
Wij volwassenen hebben het moeilijk om ons aan te passen,
wat met onze baby’s en kleine kinderen.…
et in arcadia ego
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 De schreeuw van pijn en onmacht
blijft bonzen in de borst,
het hart geklemd in kille kramp:
kan iets nog minder pijn doen
dan ontwaken?…
Troost Rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Wit wuivend riet door de zon op zien lichten,
ruwe windstoten ons doen ontwaken,
waardoor we in onze krachten raken
om niet om te waaien.…
Maak een stukje voor mij vrij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 Het ontwaken zegt
dat wij bestaan. Een droom kan nog
altijd uitkomen.
Maak een stukje voor mij vrij.
Geef een stukje van je hart.
Open een stukje voor mij apart;
en deel het leven door een deel
van mij.…
Epische poëzie "Julius "
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
524 als men de tijd omdraait
sta ik aan het begin van mijn leven
vanochtend na het ontwaken
werd ik uit mijn nest gedreven
gelijk al openbaarde zich het licht
ik bezat de gave vooruit te kijken
vrijwel direct ontstond er een gedicht
daarin groeide de toekomst in allerijl
ik schreef en schrijf nog steeds,
't begint op een epische roman te…
een uur eerder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Onze biologische klok doet ons ontwaken
als gevolg van een ritmische gewaarwording.
Maar nu wordt die klok overhoop gehaald,
want morgen moet zij één uur eerder haar dag aankondigen.
Wij volwassenen hebben het moeilijk om ons aan te passen,
wat met onze baby’s en kleine kinderen.…
Hoe herkenbaar is wees onzichtbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 Raciale spanningen, het steeds half slapend
met alleen je pen en gedachten, herinneringen
aan ooit dat verre land ontwaken in de Bijlmer,
en steeds als het licht wordt het Oosten voelen.…
Zoals de karekiet en merels het al bezingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Hoe vaardig is de natuur, kan en mag alles floreren,
genieten we van bottende bomen en het dagdromen,
kleurt ook het weelderige gras alras ons eigen gemoed
als weer een aanstormend gloren ons ontwaken doet.…
Het geluid van de lente
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
446 Terwijl het ontwakend licht wordt gevolgd en niet
meer eender welk donker, duister of obscuriteit van een nacht
mengen rijm en vers zich met de prille warmtestralen zodat ieder van ons
luistert naar een bijzonder en uniek performance in breekbaarheid en kwetsbaarheid.…
Wat ben ik zonder jou
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
455 Hoe jouw noten in vrijheid en uit liefde door
de lucht zweven van waar hun bewegingen geestelijk
en lichamelijk, rust en ontspanning geven op hetzelfde moment
wekken zij allerlei emoties en gevoelens op; een ontwakend sentiment nabij.…
Lentenatuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Tegelijk ontluikt zachte warme schakering van
groen die een steentje zal bijdragen aan dynamische groei
en jonge energie in de geleidelijk ontwakende natuur maar ook veilig-
heid en harmonie voor ieder wezen, een kalmerend en ontspannend moment nabij.…
Het pad van gruis
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
459 hart te ontsmetten
de dynamo van mijn dynamiek
kraakt roestig, als het ware
mijn hand kent nu slechts een wiek
het is verwachten, hopen op baren
ik droom doorgaans over mijn gesloten huis
en lig genageld dan wel verstijfd
vechtend tegen wederstandelijk geruis
waarin ik machteloos ben ingelijfd
als ik dan, opnieuw en opnieuw ontwaak…
Schoonheid van muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Hoe jouw noten in vrijheid en uit liefde door
de lucht zweven van waar hun bewegingen geestelijk
en lichamelijk, rust en ontspanning geven op hetzelfde moment
wekken zij allerlei emoties en gevoelens op; een ontwakend sentiment nabij.…
Morgenlicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
484 Voel de warmte van gemengde rood en oranje tinten
Vormen van schaduw accentueren of kleuren de schoonheid
van de ontwakende natuur mee, refrein en rijmregels van badende
vogels terwijl dauwdruppels kleven op de gladde grasstengels en bladeren.…
De stem van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Ontwakende paddenstoelen en zwammen als
glinsterende sieraden in eenheid en verscheidenheid bij wie
men ook nog eens in solo, duet en kleine groepen gewaarwordt en waarneemt
Van lauw tot vochtig, een met dauwdruppels bezaaid grastapijt draagt bij aan frisgroen decor.…
De rivier van het leven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
619 Bovendien stromen de golven mee op tempo
maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor
innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen
van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…