1880 resultaten.
Negen maanden hormonen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.891 gevoel
Innerlijke geest raakt compleet verward
Een berg gevoelens vormen een enorme warboel
Je voelt je merkwaardig en schaamt je voor emoties
Enorme pieken in je gevoelstoestand
Verloren richtingsgevoel, verlies van de normaalste noties
Maar wij helpen je wel, rijken graag de helpende hand
Maar het is het mooiste wat je kunt krijgen…
Stel…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Fietsen stuk, de mandoline bleef heel
Jaren stond ze
Met haar ranke steel
Daar, in uw te kleine kamer
En we dronken nog koffie
Langzaam werd later
Verhalen nam ik mee -
Dan wordt het middag
Alles hapert tot u stopt
U verslaat de tijd
en gaat hem voorbij
Fietsend met uw mandoline
Bloemen plukken in de wei
En kunt u Opa zien
Snoepen…
Nieuwe Buren
hartenkreet
4.9 met 23 stemmen
2.601 Aan de overzijde van mijn gracht
Wonen sinds kort nieuwe buren
Een stel met een bijzondere hobby
‘s Nachts staan ze stiekem te gluren
Samen sluipen ze door de huiskamer
Lijken geheimzinnig intiem te praten
Zoenen elkaar…kijken opgewonden
En ik hou ze nauwlettend in de gaten
De luxaflex gaat nu verder omhoog
En ik zie twee grote statieven…
Idyllisch Enderttal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
664 (bedevaartkerk)
Vanaf hier wandel je door het oerprachtige Enderttal … een woeste beek, waarlangs een aantal oude watermolens (vroeger: 34) de show stelen... tot de ‘Weissmühle’ of verder (+ 3 km!) tot in Cochem, door het prachtige Stadtwald!…
Dit is het land
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.240 wat anders loos
En in dit land zijn alle oude mensen
Afgeschreven en verdwijnt de VUT
Al hadden zij nog zoveel levenswensen
Zo heeft hun toekomst weinig nut
En alle dingen hebben hier twee kanten
Maar de regering aast alleen op geld
En boze stukken staan in heel veel kranten
Op prinsjesdag is alles u verteld
Een bos is hier alleen maar een stel…
Woestijn I
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 voortdurend eert als ode
aan de vrije wilsbeschikking van
de kleinste zandkorrel
ik eet het stof en zuig me vol
van beweging in materie die
voortleeft en niets meer dan
de ruis voedt die zich nestelt
in de schurftige korst rond
het materiële omhulsel van de geest
ik aanbid haar, de hogere vorm
van puur stoffelijke individualiteit,
en stel…
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 -
Is het een bloemperk,
Waar goudgele bijen,
De geuren stelen der paarsfluwelen
Violen-reien? -
Is het de boekweit,
Waar hommelhorden,
Wit bestoven van 't bloemenroven,
Gonzende snorden? -
't Mugje, dat zingend,
In de orchis gedoken
Vast bleef kleven en moet sneven,
De ogen geloken?…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 De bloem, door gure najaarsvlagen
Verschrompeld en verdord en van de steel geslagen,
Verrukt het oog niet meer;
Maar als de lente naakt, de winterboei verbrekend,
En langs het grazig veld de schoonste kleuren tekent
Dan rijst zij schoner weer.…
Droom-vrouw, kom!
poëzie
2.8 met 16 stemmen
5.609 Maar schuift op haar venster zacht;
Roomblanke roosjes houden er wacht;
Maanlichte klokjes op zilvrige stelen
Zullen er fijntjes voor hen spelen.
Windvlugge elfjes, diedeldomdein,
Wiegen zijn wiegje op dromerig refrein.…
Geboorte van de kleuren
gedicht
2.5 met 22 stemmen
10.749 vroeg de ochtend soms, of liever
vroeg de regen ('t regende pijpen-
stelen). De zon scheen daardoorhen
en kleurde als een boei,
werd een oranjeappel,
verschoot van vroeg goud
tot geel en groen,
zag dan weer blauw,
waste met indigo
een bloembed, violet.…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 Bora
het liefst, of de Harmattan, met hun messen die snijden in het brood
van het donker en geboren worden dan je zaden, de naakten die je kleden,
van de kosmos een zoon, kosmetisch, zoneloos, gemorst als korstmos
langs een rotsblok in een atlas die je leest om te reizen: van de dorpsweg
naar de tramway, vanwaar een twijg loopt uit een steel…
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 dat ik staar naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen haakten uit de
lentezon, schaduwen getooid met
gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van hun vragen, waarin
schade en schande ballancerend werd
gedragen op een zilver blad, in het
glinster van de ochtenddauw en feeën
op glazen spitzen, medeleven stelen…
GERRIT VAN VEREN OP HET IJS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
876 Stel je verstandige raad niet op prijs?
Kun je haar woorden zó spoedig vergeten?
Gerrit van Veren, je bent eigenwijs!
't IJsvermaak schijnt je te lijken, maar toch -
Waag niet te veel, of je zakt er door henen;
(Gerrit, je bent voor je leeftijd wat log)
't Zou, dunkt me, kil zijn, mijn vriend, voor je benen!…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 Wijd als vleugels spreidt het licht
zich vanuit een stille kern
De ogen spreken diep en barmhartig
Parmantig klopt het hart
op de poort van het verlangen
De droom is een hemeltuin
waarin gedachten fladderen
als dartele vlinders
En ranke vingers op de tast
beroeren wat ontvankelijk maakt
Wat steels elkaars blikken proeft
- zoete…
Scheuren
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.123 Je vermaant;
stel je niet bloot, zeg je, val niet ten prooi
aan de vogel die rooft.
Ik kan van jou niet weg: je splijt niet
slaat steeds met me op de vlucht
en brengt me thuis. Je staat om me heen
als een muur, hard, blindelings. Loop niet te ver,
zeg je, loop je niet dood
in de steile scheur in je hoofd.…
FESTIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 Mijn stel ware vrienden daar trek ik me dan aan op
Wat kunnen warme en begrijpende harten me slepen tot de hoogste top.
Schattige lieverds, ik kan jullie nooit genoeg danken
In voor en tegenspoed samen een potje janken.
Soms past dan iemand maar niet geklaagd
De diepste vriendschap wordt nimmer of nooit belaagd.…
Opgespoord
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
780 ook een beetje laf
Haar moeder geeft haar ferme raad
’Kijk toch niet zo gepikeerd
Je hebt dat kind geen kwaad gedaan
Het is niet geaborteerd’
Maar toch is dat een schrale troost
Haar geweten blijft maar knagen
Ze is te jong, te groen, te zwak
Ze kan het echt niet dragen
Ze heeft een hele weg te gaan
Ze moet nog zoveel leren
Een rijper stel…
Alleen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
843 maar niets
Ze blijven me afkeuren
Ze zullen daarom ook niets doen
Om mij eens op te beuren
Maar laat maar zo, ik ben niet boos
Ik kan ze wel begrijpen
Ik verwacht ook niet dat mensen steeds weer
Dansen naar mijn pijpen
Dus daarom zeg ik, laat me maar
Ik heb je hulp niet nodig
Ik weet dat jij je zorgen maakt
Maar dat is overbodig
Toch stel…
Fatsoen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
589 Ik woon nu in het buitenland
Mag hier zijn als gast
Gedraag mij net en ook beschaafd
Dat vind ik heel gepast
Dat hoort als je erbij mag zijn
Dat hoort als je erbij wilt horen
Ik steel daar niet
Maakt niets kapot
Ik wil daar niemand storen
Doe rustig aan
En integreer
Ben nimmer agressief
Ik mopper en ik klaag ook niet
Neem alles graag…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Ik laat mij drijven op mijn ziels-weten
en bij elke omwenteling van gebeuren
laat ik de stilte een kus stelen van mijn mond
waarbij mijn lippen de toekomst prevelen
en zinnen uit het gouden kosmisch boek,
in nachtelijke stemkleuren,
eeuwenoude verhalen mijn gehoor gaan strelen.…
Opa’s schuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Soepel en lankmoedig
liep de steel van de bankschroef in zijn
vereelte hand, die de gang afkapte en
nieuw vloeiend aan het lopen bracht.
Het doffe raam vertelde wat je weten
wilde van de schemering,
de geur van honing doezelig slaperig in
het halfduister van opstaande raten.…
Gepikte kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
618 Dat mag niet, zei de jonge gast,
met 'n glimlach om z'n mond
stel dat iedereen hier plukte,
op dit kleine stukje grond?
Ze keek 'm aan en zei toen zacht:
ik pluk ze voor m'n man z'n graf,
heb geen geld om bloemen te kopen
dus moet ik hier wel plukken toch?
Want met lege handen naar het graf,
dat kan niet, is een straf!…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 FOTO VAN NU HULLUKUG
Ik stel me aan je voor:twee Javaanse grootmoeders
Poolse grootvader en een Belgisch/Nederlandse
van jouw gedichten leren houden in het van kwaad
tot erger en jou horen is indringender dan lezen
vader een lyrische dwerg, je moeder een reuzin
wat ons tegenhoudt is de gewoonte van tegenzin
na een donkere tunnel het licht en…
Zelfverzekerdheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Een vrij simpele vraag
Die ik stel aan mijn maag.
Wat gaan we vandaag weer eens eten?
De opties zijn immens
Daaraan zit geen grens.
Hoezo begin ik te zweten?
De interne strijd
Die zich altijd verspreid.
Ik voel me door mezelf bezeten.
Een mening die ik spreek
Leidt me tot een preek
Die ik straks weer ben vergeten.…
Zekerheid...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
597 Stel dat dit waar zou zijn,
zou de Christus dan zijn zoon wel zijn?
Hij heeft hier op aarde geleefd.
Hij hield van mensen,
verzachtte hun leed.
Voedde velen met vis en met brood.
Met een liefde zo groot.
Was bereid zelfs zijn leven te geven
voor mensen in verdriet en in nood.
Waarom gaf hij alles.
Waarom bestreed hij de dood.…
Parbleu!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 wat te denken van mien ouwe
leu
Die koekeloeren mee over mijn schouder
Met Anne Elf Alona Liz en Cyn
Asel Lyubov Ahamian Malenka
Corinne Tas Suz Anneke Amean
Wat hij beweert klinkt ook voor
hen steeds bouder
Z'n taal is glibberig en glad
als gel
De poëzie raakt steeds meer
in de knel
Dat vind ik niet alleen, maar
't hele stel…
Bij mij geen kramp door de krimp!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Westerkerk voor nodig
praktisch een organisatie van arbeid en kapitaal
een hele onderneming, management en personeel
Ik bagatelliseer dit geenszins niet, want
hoe fijn is het niet in de Wester te mogen zijn
de woorden, de klanken, het licht
de mensen, de aanspraak en de koffie achteraf
daar is geld voor nodig en heel veel menskracht
maar voorop stel…
Samen eten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 Een kort moment van contact,
af en toe keek hij steels naar haar.
Na weken groetten ze elkaar
voorzichtig in het voorbijgaan.
En weer wat later bleef hij
soms even bij haar tafeltje staan.
En op een gewone donderdag
was het dan eindelijk zover.
Hij bleef weer bij haar tafeltje staan
en zei: ‘Mijn naam is Jean-Pierre.’…
Prometheus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
166 De vraag die hier voorligt is serieus,
heus
hij kwam hedenochtend zomaar ineens
au bout portant en out of the blue
uit de lucht als een stel ganzeveren
dat rauw op mijn dak viel als was het een drone
in het snelsonnet zie je het dreigend gevaar
de k van kleinkunst, de c van cultuur
de spiegel van humor en taal wordt te duur
en te licht…
op zolder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
11.601 vergeten vriendjes
elke woensdagmiddag was plezier
schoolagenda’s vol met popidolen
dezelfde als op posters aan haar muur
koffers vol met stukgedraaide platen
discofeestjes thuis, maar tot elf uur
roze schriften vol liefdesgedichten
verwoording van gevoelens op een vel
kasten vol met boeken over liefde
vrienden om haar heen werden een stel…