6857 resultaten.
Felix was blank met bruine haren en een zachte g.
gedicht
2.8 met 88 stemmen
28.854 Felix was blank met bruine haren en een zachte g.
En: hij was kleurenblind, hij keek met scheef
getild gezicht en toegeknepen ogen naar de lucht.
Ik deed het heimelijk na. Wat heb ik hem bemind
toen ik vijf jaar was. Hij was negen.
Er is een bruine foto van ons allen aan de waterkant
gezeten in het gras, en daarop houd ik vlak
boven zijn hoofd…
dag vader
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.622 met een foto in de hand
zit hij in zijn versleten zetel
waar zijn zitvlak de tijd heeft
uitgevlakt, tot eeuwig vermaakt
zodat zijn dagen blijven duren
vele uren langer dan zijn gevoel
nog maar kan erkennen
de glanzende glimlach blikt
vijftien bij tien groot omhoog
naar zijn gelaten ogen
in zijn hart nog de warmte
die armen om hem heen…
De pechvogel
gedicht
3.0 met 18 stemmen
10.428 mijn moedertje is nooit meer slapeloos - dag
ik strand hier op uw graf, nog immer bergaf
het marmer strelen, voel de laatste herfstzon
wat ge niet meer ziet, ben ik aan 't stockeren
wat ik nu doe, ik laad wat wrakhout op mijn
kar want ik ga een wrakhoutscheepje maken
vol kwaliteitsmomenten, plus maar ook min
de baren moe en zinkt…
Raam
gedicht
2.3 met 43 stemmen
11.574 Meer dan 't gebeurde telt wat kon gebeuren
en niet gebeurd nog steeds gebeuren kan.
Je loopt een huis langs en herkent daarvan
de grammofoonmuziek, de braadvleesgeuren.
Is dit jouw huis - of woont een andere man
met vrouw en kinderen binnen deze muren?
Vitrage voor de vensters, dicht de deur en
geen pad waarlangs je achterom kunt gaan.…
Stilte als decor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 ik wist het
grote huis met
vele hoge ramen
waar als ik binnentrad
de sfeer het ouderwetse
van voorbije jaren had
omdat de klokken
waren vergeten
het heden aan te geven
zij tikten langzaam
het verleden weg zonder
dat er iets werd gezegd
gebaren uit ervaren van
voorheen hadden stilte als decor
waarin het middagzonnetje scheen…
Eindoordeel
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
783 Op mijn stugge beukenhouten benen
Vervolg ik met moeite mijn rechte weg.
Eieren loop ik struis op mijn tenen;
alle kippen voor mij dus aan de leg.
Geen woorden van dank wanneer ik niets breek,
De tale God's is nog steeds niet verwoord.
Toen de gemeente naar de Herder keek
bleef Z’n boodschap vooralsnog ongehoord.
Hoe zal men mijn levenspad…
Het kan zomaar gedaan zijn
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.034 De dagen zijn te kort
om van te leven
de dagen zijn te kort
om van te geven.
Dagenlang denk je eraan
wat te doen met dit bestaan
maar denken is zonde van de tijd
want je bent het leven zo maar kwijt.
Leven is een gave
genieten is een "must"
Leven is zo heerlijk
het moet voelen als een lust.
De zekerheid van sterven
is een ieder wel…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Op een dag door de verrekijker gezien uit de serre van mijn tante:
de plotselinge nabijheid van een vrouwengezicht onder de rand van een
hoed, een hand op een blinkend fietsstuur. Een mand waar iets wits in
beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte
Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting…
Beslan
gedicht
3.2 met 36 stemmen
21.325 Siberische koude / de school ingestort
telt de oude clown / zijn dagen op het plein
Pak sneeuw op zijn pak / de kinderen ver weg
hangt alleen zijn adem / om zijn neus van peen
Bloed is gegijzeld / lach volgde op de voet
en die witte pop / lijkt een strafloos kruis
mummie van een koning / in een koud koninkrijk
[3 september 2004 - 2006…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen
49.131 Voor Herman de Coninck
Loodzware dagen zeggen we maar
wat weegt zo'n woord weinig; het laatste
zeilt op stadsdamp neerwaarts, kromt
zich keer op keer om zijn betekenis.
Argeloos keren de huizen hun dierbaarste
wanden naar buiten, fluisteren Lissabon,
Lissabon. Tussen keuken- en badkamertegels
zoeken wij traag naar de tekens, verrijzenis…
vlinderstruik
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.095 in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn schoonouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 Vergeet me nooit Josephine
Blijf altijd aan me denken
Wat meer kan ik je schenken
Dan een kus en de herinnering.
Een vrouw verdronken in de regen
Deelt haar verlangen met de zee
een stille schreeuw uit het verleden
Neem me mee
Neem me mee
Neem me mee
Is het 'De Vrijheid' waar u hier op wacht,
Of ís het soms de zee?…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Stapt hij straks aan hand gedwee
kleinkroost zijn pier af in banding?
Wat knispert daar onder je voeten?
Aarzelt hij dadelijk vreemd bij het los
in hengsels hangend hek
op inklinkend pad van rivierklei?
Wat opent het wuivende bos?
Beklimt hij stroomopwaarts bodem
verliezende stuwwal?
Aan mijn hand in zijn groeiende mantel
stamelt…
Geheugenverlies
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.247 Ik kijk terug in de tijd,
bijna alles is weg en kwijt.
Hoe was ik toch als kind,
is er dan niets dat verbindt?
Alles loopt door elkaar,
geen richtlijn wat raar!
Wie was ik toendertijd,
was ik een boze of rustige meid?
Wat was vroeger mijn wens,
ben ik nu wel dezelfde mens?
Is er nog enig verschil,
was ik toen ook al zo stil?…
BELEEFDHEDEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 Gedag zeggen:
een deugd
Handje geven
je rechterhand
je linkerhand
op je rug
Het mag ook
in andere volgorde
Ik weet niet
of 't iedere gast bekoorde
Opgelegd pandoer...
van mijn vroegste jeugd?…
het onzichtbaar bewijs
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
821 de transparante deeltjes van het geluk
zijn voor anderen niet zichtbaar
doch zelf merk ik de beleving
van destijds nog altijd daar
de tastbare momenten van optimaal
genot uitvergroot door een
rozegetinte bril...
als er iets is waaraan ik me kan warmen
dan zijn het de plaatjes ingeplakt
in het album van het geheugen
Lejo van Kuijeren…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 De slaapwagen was de einder. Een gunst van de nacht.
Tot en met de tekening in het fluweel
had Gropius bedacht. Leder, geslepen spiegels
en de luxe hierin een zinsnede te verbeelden.
Hij hoort zich nog zeggen: Daarna reizen wij af
naar Virginia of Californië. Tijd genoeg. Zolang straten
en pleinen de namen van schilders en schrijvers dragen.…
Vernieuwing
gedicht
2.9 met 36 stemmen
15.411 ik weet wel dat ons denken een computer is
maar ook dat er een terras bij is
en aan de overkant een gebouw
waarop met rode verf een woord staat
dat nog niet geprogrammeerd is
en dat je tussen de auto's door
kunt laten oversteken naar
de stoel naast je
die nog vrij is
in ons hoofd zit wat voorbij is
------------------------------------…
Kerkraadse gedichten
gedicht
3.1 met 21 stemmen
22.529 Voor mij was glück auf
een nachtgroet, in het donker
gesproken door mannen
voor hun behoefte zittend
op de schop terwijl muizen
brood uit hun jaszak vraten
geen treffender beeld
voor de komende slaap
wanneer ik in bed
mijn vader groette
voor hij de deur sloot.
-------------------------
uit: Tirade, 1976.…
Moeders antwoord
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.396 Een jaar nu
is moeder dood
Haar kist onder
de bloemenzee van toen
Gaat nog
zo vaak open
Soms korter
dan een ogenblik
Soms meer dan
een kwartier
Moeder geeft
'r gedachten prijs & bloot
Ik stel haar
'n vraag
Het antwoord
op haar dunne lippen
Immer zegt ze:
ik ben hier
Dat is na
een jaar geruststellend.…
Moeders stem
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.793 Ik hoor hem:
moeders stem
Kan m'n oren
m'n oren niet geloven
Alweer een jaar
dood & begraven
Zand erover
zoveel scherpzand
Steen erop
zware roodrosse steen
Stil...
zo meteen
hoor ik
hoor ik weer
haar stem.…
Verloren voorwerpen
gedicht
3.1 met 13 stemmen
7.590 Hazenschedel. Zonder oren. Tot het
bot teruggebrachte waakzaamheid.
Onvindbaar verstopt aan een slootkant.
Herinneringetje van zilver. Kristallen
druppel hemel. Logeerliefde. In het
zwembad van mijn pink gegleden.
Eeuwen ongezien onder het tuinpad:
munr.Zeelandia. 1872. Luctorleeuw.
Verloren bij een weddenschap.
Lorgnet. Messing. ovale…
Vader, hier zijn de kleine
poëzie
2.6 met 26 stemmen
17.706 Vader, hier zijn de kleine
Bomen waar de mandarijnen
Groeien van het plezier.
"Het is als Perzië hier."
Ja, vader, de witte
Kleine Arabieren zitten
Lachende bij de fontein.
'Weet je nog waar we zijn?'
------------------------------------------
uit: 'Verzamelde Gedichten', 1996.…
Bokswereld
gedicht
3.4 met 30 stemmen
40.395 Half Moon Inn
San Diego California
Op het gazon rond
het zwembad groepen ze samen
de gok- sex- en horecaf-
bazen doen zaken
Soms laat er een
zich voorzichtig te water
Van ver klinkt de stem
van Bep van Klaveren
"Ik gaf 'm een hóek ...
Hij hep nóoit meer gebokst"
De temperatuur loopt op
tot 26 graden
---------------------------…
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Het is of ik me-zelf bezoeken kom.
Hier woonde ik op twee-hoog
in de korte Prins-Hendrikstraat:
het was oorlog.
Aan het schuif-raam fladdert een stof-lap;
die doet me denken aan een kapelle.
Ik hoor ook een stofzuiger 'lux'
en ruik het stof.
Ergens een matje nijdig klopt
en een piano pingelt studeerachtig,
o, zo studeerachtig in de warme…
Niet in de hemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
878 De lach op je gezicht
nu je in de hemel bent.
Je lijkt gevonden te hebben
waarnaar je zo lang hebt gezocht.
Hier is alles nog als toen
alleen is er nog meer rust.
Het lijkt wel alsof je mij mist
of je wacht tot ik bij je kom.
Maar ik kan niet twee werelden leven
zeker niet met mijn geluk hier.
Ik heb en maak plezier
ondanks dat ik niet…
Zestig jaar
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
951 Ik ben al in de Oorlog gestorven,
zestig jaar geleden in vredestijd.
Mijn premature dood heb ik georven
vanuit de kampen in de Nazi-tijd.
Mijn vader zweeg over zijn oorlogsleed;
heeft het eindoordeel aan mij gelaten.
Maar er is zoveel dat ik niet weet,
want ik hoor enkel dode soldaten.
Wat is het verschil tussen lafheid, angst
of verzet…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.157 ooit draaide ik hem in mijn jonge
jaren op een oude pick-up
volledig stuk
verslond de liedjes die hij zong
vol sobere klanken en gelaten
akkoorden
tot ik hem vandaag weer hoorde
zijn stem als vanouds bezwerend
door de kamer klonk
en ik -net als toen- vol weemoed
meezong: dance me to the end of
love, dance me to the end of love…
Welluidende gewaden
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
420 jij hebt stilte van
haar stof ontdaan
woorden laten
opstaan uit hun
welluidende gewaden
pas later kwamen
ook de kleurnuances
die stemming en
emoties bepaalden als
herboren naar boven
waar tijd ooit
sleetsheid van het
vroegere liet zien
geven nu rust en balans
herinneringen alle kans
behoedzaam gaan
je vingers langs
breuklijnen…
memories
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.621 mijn glimlach huilt
het verlangen in mij is dieper
dan de diepte
waarin de horizon verdrinkt
ik sluit mijn ogen
om de beelden te vangen
waarin het verleden
besloten ligt
mijn huid kippevelt
in de warmte die mij overvalt
het is alsof het verlangen in mij
geen richting wil kiezen,
hou ik van je,
hou ik niet van je,
stuurloos ben ik…