4298 resultaten.
de gnoe
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.318 een echte gnoe
die zegt geen boe
zoals een koe
maar gnoe
wanneer hij zich
terecht terdege
afvraagt hoe een
koedoe
daarentegen
ziet men koedoes
welbespraakt te zijn
geweest
daar men tegen
gnoe in talen
meestal nog zegt
wildebeest…
Snuffie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
944 Alsof de dood niet zwaar valt
bouwt ze haar leger tegen de schemer,
daalt gehoorzaam door de pijn.
En zij ging rusten
in mijn handen, wachtend op de uitslag
van de witte naalden -
Maar god wat nietig, geen geronk meer
in het mechaniek, geen draadloze
met moeder.…
Als ik met mijn hond zit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.127 Als ik met mijn hond zit
en met dat beessie praat
dan moet je toch eens kijken
hoe of zijn staartje gaat.
Hij zit daar mee te zwabberen
zijn tong iets uit zijn mond
hij draait dan ook een beetje
zijn togus in het rond.
En als ik er mee stop dan
en niet meer praten wil
dan gaat zijn tong naar binnen
en valt de boel weer stil.
Uit mijn…
de verloren verte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.045 ik zie mijn verloren verte
in schemer gehuld
en droom van gazellen,
rank en gracieus,
door lichte nevel omhuld
zij springen tussen
struiken van liefde
luisterend naar
een vlijende tederheid
die hen als vanzelf
kwetsbaar voorwaarts begeleidt
ik wil hun dorst laven
met zachte zuchten;
kom maar, lijk ik te zeggen
jullie zijn mij…
Een vogel
gedicht
3.2 met 62 stemmen
16.122 Een vogel is een vis die niet kan vliegen.
Een vogel is een vis die niet zonder water kan
en op het droge snakt naar lucht.
Een vogel is een vis die hoog moet
omdat hij lijdt aan dieptezucht.
Een vogel moet landloos balanceren
op de horizon tussen verlangen en vlucht.
Een vogel is een vis die tegen de hemel
kleeft, een beest dat zijn…
De mestkever
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.558 De paardenvijg wordt gedropt,
het mulle zand stuift op,
midden in het bos,
het paard gaat in galop.
De mestkevers worden wakker,
ze ruiken een feestmaaltijd,
wie er het eerste is,
blijft de eeuwige strijd.
In hordes trekken ze er op uit,
hun grote schild op de rug,
heel veel zwarte pootjes
rennen vliegensvlug.
In de mest leggen…
De knaap en het hondje.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.261 De Knaap.
Hondje, zit op!
Stil met de kop,
Recht met het lijf,
Houd u nu stijf.
't Buikje vooruit,
Braaf, kleine guit!
Kijk mij nu aan:
Zo, wél gedaan!
Hondje.
Ach, moet ik al leren, en 'k ben nog zo klein;
Ach, laat mij met rust, tot ik groter zal zijn.
Knaap.
Neen, hondje! 't is best, dat gij nu al wat doet;…
Als ik naar een schildpad kijk
hartenkreet
2.9 met 19 stemmen
2.235 Als ik naar een schildpad kijk
of soms naar een slak
dan denk ik die zijn goochem
die nemen hun gemak.
Dan denk ik bij mijzelf
die nemen fijn de tijd
voor wat enkele meters
zijn die een daggie kwijt.
Ze lopen niet te stressen
ze doen heel rustig aan
hoe kan ik van ze leren
om ook zo kalm te gaan?…
Elegie
gedicht
3.3 met 31 stemmen
13.080 Zij, dreigend met een zwakke poot
blies naar de naderende dood
en ging haar laatste brug
boos, met een hoge rug.
Gootkat, dievegge, tijgerin
die nooit vergeefs iets vroeg
had aan zichzelf genoeg.
Haar snauw bevroor, haar oog besloeg,
haar zijden pels werd hard en droog -
een lieflijke vriendin
keert tot de wormen in.
Maar ik vergis…
De vlieg
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.382 Het brommen van een vlieg is in de kamer.
Ik kan niet werken door dat domme brommen.
'k Sla met mijn waaier, links en rechts, vergeefs.
De Keizer houdt niet van mijn hekeldichten.
Hij heeft soldaten om mij uitgezonden.
De Hemelzoon stoort mijn gezoem de rust.
Ik ben naar deze schuilhoek uitgeweken…
Spanrups
gedicht
2.3 met 44 stemmen
13.424 Een oog, een lus, een hoge rug,
dat onaanzienlijk takje vlees
dat lopend op zijn tenen stokt.
Een reuzenrad in miniatuur,
een viadukt, een ereboog,
zo vordert hij op weg naar groen.
Als iemand uit het midden leeft
dan hij, hij heft zijn lichaam op,
zijn houten huid kan op zijn kop
en op zijn achterbenen staan,
hij boogt op stilstand…
groene amsterdammertjes onder elkaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
882 zo vele jaren keken boer
sperwer en havik in Amsterdam
eenstemmig naar exoten
neem de groene halsbandparkiet
als onbekenden uit tropen
vraten zij die lawaaiplaagpapegaai
spilziek en omnivoor mooi niet
maar de roofvogels hebben eindelijk
de smaak te pakken
nu kan worden afgewacht
wanneer de eerste stadsagrariër
eens over de dam komt…
vuurjuffers doen 't al
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.080 wie maakt zich nu
nog niet klaar
voor de daad
waar geen maat
op staat
de vuurjuffer
die normaal al
onverpopt
vroeg vliegt
doet het nu al
nog vroeger dus
in het voorjaar
ik zag haar
aan de scharrel
iel vlammen
en wierp de dame
elegant en fragiel
een handkus toe
het is slechts een tel
dat deze tere libel
uit nevelen en wazen…
dodemansduim
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
818 het ziet er niet uit
stel je ziet hem
of haar in aquaria
je schrikt je een ongeluk
vraagt wie ligt te sneven
zie dit laatste teken van leven
die vishouder ging zeker stuk
drukkend op zijn duimdiploma
neem een bundel zakken
ieder met acht kamers
die het allemaal apart doen
in en uit één eigen zakgaatje
omringd door acht tentakels
om…
Vreedzaamheid in Groningen
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.362 De koeien in de weilanden
grazen geduldig
de lammetjes staan met hun ouders
een grasland verder
in de hoogte op die paal daar
zit warempel een nest van
een ooievaar.
Na de volgende omrastering
staat een koppel paarden
geduldig te grazen, een veulen
dartelt om de moeder heen.
Vreedzaamheid in al zijn eenvoud
Zet een groep mensen…
Shaba
netgedicht
4.1 met 57 stemmen
1.307 Zonder afgrijzen werd je ouder
hond fries stabij van ons
wat heb je veel gegeven
deel van ons leven
ongecompliceerd lief wezen
het verdriet gemis
geen mens kan zeggen
dat dit gemis geen rouwen is.…
H5N1
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.515 Je slaat je vleugels uit
Zo vrij, een vlucht over de volken
Wit verenpak, een bruid
Met als bruidegom de wolken
Jij zwaan, jij vogelkoning
Vol kracht je vrijheid nemend
De mens een schertsvertoning
De lucht adembenemend
Jouw macht, niets houdt je tegen
Maar heel in het geniep
Krijg je moeite met bewegen
Je sterft aan vogelgriep…
Bokito
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.518 wat kijken ze toch naar mij
die apen achter het raam
wat dragen ze voor stoffen
zie waarin hun voeten staan
kijk eens naar die ruimte
wat is hun wereld groot
zal ik de sprong eens wagen
dat moet lukken met die sloot
ik zal ze eens flink op stang jagen
"de boom in" zogezegd
heb geduld mijn apenvrienden
wat ik denk meen ik echt…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 verstoten en door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel…
zwaluw
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
996 Deze zwaluwen gieren door de lucht
zij maken van het vliegen hun werk
gierend razen zij door het zwerk
vandaar dat ik ze als gierzwaluw merk.…
Andermans hond
gedicht
3.9 met 73 stemmen
21.574 Ik ging niet wandelen met de hond,
de hond ging wandelen met mij.
Kijk, zei hij, kijk, zo doe je dat:
je snuffelt wat, je kruipt eens
onder groen, je doet daar wat je
daar moet doen, je kwispelt -
nee dat kun je niet - loopt achterna
wat vleugels heeft, je rolt je op je
ene zij, je andere zij, je ene zij,
je mond staat op de tocht, je zoekt…
Mijn eerste date via internet
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.611 wat me verbaasde
was het onbekende dat zo vlug
veilig voelde waarna alles meer werd
dan een oogopslag
zoals jij en ik
gisteren
toen ik nog naar je foto keek
en naar morgen, de dag vol zag
met heerlijke momenten
beelden die we speels volbrachten;
verlangend naar het beter verstaan
in ons verschillend leven
alles ging snel : je glanzend…
Negen levens…
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.477 De kat van nummer zeven
gaat elke dag naar nummer negen
Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen
en samen wandelen zij door de stegen
Maar op de dag ging het fout
De kat had het aldoor zo koud
Ook had hij het flink benauwd
Poezenvriendin kwam met vlugzout
De kat van nummer zeven
begon langzaam te zweven
Zijn ogen zwart, begon te beven…
strijd
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.937 al een tijdje kijkt de reiger
op de vijver neer
en denkt ik krijg er
ook nu wel eentje weer
hij cirkelt boven het water
en ontwaart een stuk of tien
een paar tellen later
heeft hij genoeg gezien
hij duikt naar de aarde
als een racende raket
en schat de buit op waarde
maar ai, hij stuitert tegen het net
hij worstelt en komt boven
en…
wat een schouwspel
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.261 Het is een wervelend spektakel, vier kittens in een doos
nooit vervelend, altijd grappig, altijd is er wel wat loos...
een getuimel, weer een sprintje, ha een duikelend klein kattenkindje..
even snel nog toiletteren, soms de dames soms de heren...
dan weer naar het restaurant, altijd is er wel wat aan de hand.
nooit vervelend, altijd lol,…
eekhoorntje
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.216 ineens spring je tevoorschijn
prachtig beest, klein en fijn
je bent haast tam
even zit je stil en dan...
met het zonlicht op je staart
spring je met gezwinde vaart
razendsnel over de muren
naar de tuin van de buren
op een zonovergoten tak
ga je geheel op je gemak
zitten knabbelen aan een nootje
dat je vastklemt met je pootje
in een…
Guus
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.254 De tuin ontwaakt
in het vroege licht
Een zijdezacht pootje
beroert mijn gezicht
Een koud nat neusje
stempelt mijn huid
Een zacht spinnen zegt
‘kom eruit’
Blauwe ogen
kijken mij aan:
Ochtendgroet van
een Heilige Birmaan.…
HOND
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.655 Jij hebt fluwelen, zachte oren,
en een hele lieve mond,
en je wil mij het liefste dwingen,
voor een héél lang blokje rond!
HOND…
Haar tieten
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.567 haar tieten
zijn weldadig
prijzenwaardig
een melkfabriek
goed uitgemolken
boterzachte wolken
romig vol tepelkloven
om te prijzen en te loven
tot dat uierziek het verleert
dat dit alles 't kalf ontbeert
gezond voor 't op groeiend kind
de koe tot vleesberg wordt bemind
___________________________________
de boer valt in de prijzen wanneer…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 nog blanco is het beeld
waarop ik mijn dag wil verhalen
als mijn vingers zich vast warm lopen
door van links naar rechts te dwalen
op het door as vervuild toetsenbord
er zit een vlieg rechtsboven op het scherm
en terwijl ik dit schrijf daalt zij teder af
zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf…