1789 resultaten.
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als de zee
bij vloed, ik sta als een steen,
als een rots, trots en stevig
hef ik m’n hoofd ten hemel
en laat mijn ruige bronstkreet
galmen over een bergmeer.
Ik rijs vandaag met U, Cernunnos,
Uw roep laat mij niet los; Heer.
Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
LAISCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Het bond de code vast met ijzerdraad,
meters hoog boven de onmachtigen.
Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat,
zo zichtbaar maken, voor mensachtigen.
Het werk bereikte de verwachtingen.
Met dure teksten werd de draad bekleed.
Zij bleven mens en sponnen wol van leed
want ’t had geschreven voor de duurzaamheid:
"er zij…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het streelt haar in het veelvoud van de tijd.
het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.
zij lacht de woorden weg en raakt hem…
Egoloos experiment
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
442 Egidius, wo ist die
E gebleven
Egoloze tripper in den hoge?
Elk woord of naam heeft
Ergens wel een E
Eise Eisinga (3)
Escher (2)
Euripides, dat zijn er ook al 2
En een experiment telt er zelfs 3
Er zetelt in mijn reptielenbrein
Ersatz fingerspitzengefühl
Empathisch allerminst, geenszins
Edoch rijm in voortgaand cadans
Eloquent…
Money money money...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
246 Alleen maar miljonairs in de finale
om een briljant te zien van 18 jaar
die meer verdient dan wij hier bij elkaar
Lamine Yamal Nasraoui Ebaña
de wonderboy van sterrenteam España?
Vast een idee van Trump en
van die kale
Het enige dat in hun ogen telt
is dat het leren monster rolt als geld!
Dat deed me denken aan Dick Advocaat
Voor Redelijkheid…
Rijmelarij
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.038 Geen vlijt en zweet,
Geen duizend regelen saamgesmeed
Met moeite, zorg, en kunst,
Verheffen immer tot poëet;
En, schoon ’t u schamele domheid heet,
Die van gevoel noch vinding weet,
De muzen, dwaze rijmerdrom!
Ontzeggen u haar gunst;
Zij sluiten u haar heiligdom.
Ei, keer weerom!…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 En zo ’k in mijn beden
Om regels of reden
Niet ver ben gegaan,
’k Vraag ’t elk in ’t bijzonder,
’k Heb plaats hier van onder,
Vul zelf het maar aan!…
LAIS CCXC
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog haar beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
De helling van de Sint Pietersberg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
742 Deze droom roomde de regels om zin te vinden.
Het was en is winter met deze mijnen boven me
Water dat van een glazen plafond landde.…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 is het LAIS die het ziet, haar blanke
vuur van huid verhoogd met manestralen?
zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt? bepalen
achtergrond en kleed 't goddelijke lijf,
en maakt het huis als code haar verblijf?
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…
LAISCCLXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 De zwaarte is het zwijgen van de steen.
Hemelblauw is hoe zwart in licht verstart:
onbewogen vliedt alles van ons heen
en ruimte laat slechts leegte in ons hart.
Dat onverschil daarbuiten maakt ons hard
en iedereen draagt maskers dag en nacht.
Het water waar de maan in straalt en lacht
de bleke bodem lokt, maar 't licht is koud:
LAIS is huiveringwekkende…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Het begon niet met zware stappen,
maar met woorden.
Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten…
Grootste Twent
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
15 Was Finkers níet tot grootste Twent verkozen
maar Willem Wilmink - nu helaas op twee -
dan had ik daar geen enkele moeite mee
daar had ik echt niet veel voor uitgeplozen
Als Tukker zag hij 't levenslicht in Enske
trok naar de hoofdstad en het randstadwesten
raakte verzeild in kleinkunstcabaret
gaf les als universitair docent
Kom daar bij…
Maandag 1september 2025 Samenzang Will Tura/Frida "t Is vandaag de eerste schooldag" jaartal 1968
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.067 Krijtstof vult nu de lokalen
Je leert eerste letters, woorden schrijven
wat later kan je lezen
zinnen begrijpen
boeken worden gekaft
boekentas gevuld
de rede die de kindertijd ontkracht
Pennenzakken, kleurpotloden
markeerstiften
fluohesjes 't verkeer regelen
de schort is nu passé
Smartphone, artificiële intelligentie
Chat GPT dat nu…
Etude
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
502 Met elke strofe vangt aan een prelude
In 't vingertoppenstrelen der beminden
Die ook spiritueel elkaar lief vinden
Ononderbroken spelend hun etude
Hun woordeloze vrije minnekozen
Wil 't liefste doorgaan tot
in 't eindeloze...…
Bozeboer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
887 Hoe was het weer... hoe het weer was
het weer of de lucht of de wind en de wolken?
koeien op stal weer die worden gemolken
het loopt als een tiet en het stinkt er naar sheet
De avond is ongemak, staand in hun plas
de voedselbank is er niks bij
wel de beer
in silo's die vol zijn, en rondom
in sloten
open geloosd vanonder hun staarten…
De dove orgeltrapper.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.081 Maar eensklaps zwijgt het orgel stil,
In 't midden van een regel....
De vreemdling krijgt een koude gril,
En de organist zegt: ‘Vlegel!
Wat knoeit gij hier? gij, vreemde guit!
Ik speel nu zelf het lied wel uit’....…
Eerste les in de geografie
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.458 Naast een berg vindt men in de regel een vallei of dal,
Dat er het omgekeerde van is, en daarom doorgaans ook lager wezen zal.…