2838 resultaten.
Bladeren door het boek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
646 Nu ik in de generatie terecht ga komen
die van plus zestig
gaan mijn gedachten geregeld op de loop
bezinning maar ook heftig
Mijn ouders waren er altijd
van mijn geboorte tot aan hun dood
ik besef nu
hun aandeel in mijn welzijn was groot
Later heb ik ze overtuigd
van mijn liefde voor beide
ik was er vaak
dicht aan hun zijde
Dol waren…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 zochten naar de duizend
vensters van lichtzinnigheid,
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans van
toeval deed verbleken, een
oceaan van onvoorspelbaarheid
uit haar wakend oog welt een traan
als liefdevolle bezinning…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 Wat ooit een scheibeek was
is nu slechts spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt…
Writers' block
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.148 Dan zou je vast wel zwichten
voor me, als sneeuw voor de zon.
Maar dichten kan ik werkelijk niet,
en het proberen hoeft niet echt.
Dus neem, mijn lief, als je me ziet,
mijn liefde gewoon aan, voor oprecht.…
Kerstboom exit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.793 december 2004
mijn kerstboom waaide weg
bevries de glimlach
op de lippen
van de voorbijganger
ijzig is zijn adem
zijn kille blik
dat sneeuw zijn lijf
waarin verliezen huist
mogen bedekken
o boom ooit afgekapt
alles wat jij bent
was wat jij was
ik nodig je uit
houd me vast
en voorbijganger ga
om koud te wonen
-…
Helden
gedicht
3.1 met 36 stemmen
9.561 Iets kan niet stiller zijn
dan sneeuw die valt
en daarin zonder vals vertoon
een vader te zien gaan,
op zoek naar zijn verloren zoon.
-----------------------------------------
uit: 'Noachs Kat', nr. 12, 2004.…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 Was het maar leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten…
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 De altviolen zijn gestemd
en ook het kwaad vermoeden,
de lawine van de nieuwsberichten,
de geuren en kleuren van de lente
onder het witte van de sneeuw die
genadeloos alles toedekt.…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij
van dit verlangen dat mij maakte
brak, maar aan mij kleeft
verscholen in het winterland
witter te zijn dan witte sneeuw…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 In rode wijn
droomt zon
haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in…
zware hoge berg
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.449 Zware hoge berg
Het was zo zwaar als lood
De trappen leken van ijs
De lucht van sneeuw
De mentaliteit was laag
Zelfs te laag voor mij,
Want ik leek net een oude opa
Mijn conditieniveau was sloom
Al dagen zat ik op een fiets
Waar ik werd voorgetrokken door een vriend,
Maar vandaag kon ik de hoge trede
Van het hoge gebouw
Niet beklimmen…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken
dat de zon het sterven licht
zou maken
maar toen ik je gevonden had
met sneeuw…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…
Voorbij de achterkant
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.045 In gedachten tover ik een lach
op zijn achterkant
Fantaseer ik een glooiende zon
zakkend achter de bomen aan de horizon
van een typisch stukje heideland
...Denk aan het mooie van een zeeuwse kustlijn
aan verse, nog onbelopen sneeuw op een schoolplein
Of aan: gewoon een blik op de stadslichten
vanuit het raam van de laatste trein
Want hoe…
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst
spreekt hij met tere kleuren
de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen
lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken
de rustgevende klanken voelen aan
als een zachte warme knuffeldeken
ze voeden mijn honger naar tederheid
woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig
als meeuwensporen…
De terreur van het ochtendhumeur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
799 de deur
die geopend wordt door het ochtendhumeur
Het gezicht doordrenkt met chagrijn,
dat gewassen lijkt met schoonmaakazijn,
is goed op dreef met bekritiseren
en alles op haar af te reageren
Ze weet het al, negeert zijn woorden van zuur
verstopt haar vrolijkheid 't eerste uur
kruipt veilig in haar onzichtbaar cocon
tot verdwenen is als sneeuw…
Bijna Kerst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.595 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
vlokken
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
818 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
Hymne voor Meiko
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
856 Een fluit speelt
over het morgenrood
een hymne voor Meiko
voorbij de hemel zweeft haar stem
een zwaai een dans een droom
haar echo groeit tussen de bergen
verzamelt klanken
uit de snaren van de wind
rozen dansen in de sneeuw
de bloesem in haar hart
wijst de weg naar huis
de bomen buigen
een nederige groet
de lotusbloem opent haar…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 11 stemmen
4.237 De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…
De vrouwen die ik heb gekend
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.516 De vrouwen die ik heb gekend
zijn mij voorbij-getreden
als zwaarden, in vaste vuist geklemd,
die bevriezende sneeuw door-sneden.
Hun hoop, hun schoonheid en hun schroom
bleef in mijn oog geschreven;...
- maar groeide er ooit tot in de boom
wat werd in bast gedreven?…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
Oprijzend uit de hofvijver
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
437 wanneer gaat het
weer sneeuwen
op het lange voorhout
zal het schreeuwen
van meeuwen verdwijnen
in de wit neerdalende rust
waar mensen gestaag
schuifelend voorwaarts bewegen
omdat de trams het hebben begeven
langs kade en muur
oprijzend uit de hofvijver waar
het bestuur zijn laatste uur torent
komt die winter er nog
na verhitte…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Hij schiet omhoog en omlaag,
van water naar wolk,
van wolk naar water,
rakelings langs
de eeuwige sneeuw.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
940 De stilte die zeker komt
brengt frisse tinteling aan het gezicht
van die wandelaars die de eerste stappen
zetten in de maagdelijke sneeuw.
Het kwinkeleren van een winterkoning
en een roodborstje in het struikgewas
laat hen even stilstaan.
Om met geheven hoofd
te luisteren naar het wonder van de natuur
dat winter heet.…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
De kunst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.642 Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…