4410 resultaten.
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
Dezelfde boom niet meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Kreeg de waarheid
Van jou binnen
Waar ik op beter
Had gehoopt -
Een paar maanden
Heb ik nog, hooguit
Een half jaar -
Ben verbijsterd,
Hersens kunnen het
Niet meer aan,
Ik kijk door het raam
Naar buiten nu,
Gewoon mijn eigen
Raam, het raam
In mijn huis,
Mijn eigen huis,
Kijk naar de appelboom
Die al generaties lang…
Heelheid van mijn leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Kijk naar de heelheid
Van mijn leven,
Naar de heelheid
Van mijn bestaan,
Waarvan de loper
Oneindig ver wordt
Uitgerold -
Waarbij de tijd
Verdwijnt, mijn tijd
Verdwijnt, en naadloos
Overgaat in de eeuwigheid…
Een handvol veren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Eeuwig zweven
Op een handvol
Veren die gewichtloos
Bij elkaar worden
Gehouden door pennen
Die niet meer dan
Holle scheden zijn -
Tonnen aan schoonheid,
Grammen slechts aan
Netto gewicht waarin
Ik op wil lossen
Ontdaan van mijn
Menselijke zwaarmoedigheid
En zweven wil ik,
Gewichtloos zweven
Tot in alle eeuwigheid…
Opgerolde tijd?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 Denk ik dat je terug wilt lopen
maar als je komt ga zitten
in mijn luie droom, trek je
gedaante aan van rebellie
verzet de gedachte van de overgave
het geeft niet hoe gehavend het
uitzicht was, verenigbaar in het
spoor van onverklaarbare dingen
zetting in de onwaarschijnlijkheid
van de opgerolde tijd van gisteren
onder een verkruimeld…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…
- Overlevingsstrategieën -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 overlevingsstrategieën
reanimeren
gedachten na de dood
doodgeschoten,
ondoorgrondelijk
weggestopt en begraven
de koele brise verandert
in een zinderende hysterie
vat ongrijpbaar licht
de dag schuift somber
tot aan de rand van de dood
jaren vinden bevrijding
uit innerlijke ademnood
betrachtelijk
als kinderlevens protesteren…
Bestemming bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Kijken met open
Ogen, en kom niet
Verder dan ziende
Blind te zijn -
Niet ontvankelijk
Meer voor kleur
Of schoonheid
Zoekend naar een weg
Die lijkt te bestaan,
Het doel dat ik
Wil vinden -
Zie zijwegen om me
Heen, te veel om te
Tellen, toch blijft mijn
Doel onbereikbaar ver -
Onverrichterzake besluit
Ik om te keren, en…
Ontwaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De zon slaapt een gat in de morgen
zachtjes streelt de wind haar haar
niemand maakt zich grote zorgen
totdat men haar vinden zal aldaar
zal men geschokt zijn, uitzinnig van verdriet
liet zij 't leven daar liefde haar verliet…
Hoe depressie eruit ziet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 Met vlijmscherpe blik
Fileer je mijn
Aanwezigheid in die
Uiterst steriele
Apotheek van jou -
Wegkijken lukt nog
Net niet, maar wat
Had je het graag
Gewild -
Mijn smoezelige jas,
Ongeschoren kop,
Mijn tandenloze mond -
Je walgt en kijkt
Uit verlegenheid naar
De grond, je schaamt
Je dat je zoiets goors
Moet aanschouwen…
Contactloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
368 Hersens die in
Zichzelf begraven zijn,
Geen signalen meer
Naar de wereld
Om mij heen,
Alleen het lichaam nog
Dat gevoelloos verder
Gaat, op weg wie weet
Waar naar toe,
Misschien wel gewoon
Naar nergens, en
Onderweg niemand
Die mij nog ziet
Als ik contactloos
Verder loop door
De donkere tunnel
Die mijn leven heet…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 in de kamers van gisteren
huist het gevoel van vandaag
ik had je graag zoveel langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als…
Icelus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Klassiek geschoold
Ben ik niet,
Na Mulo en Atheneum
De universiteit met
Wat aanvullende
Colleges Latijnse
Taal en Cultuur -
Maar soms waait
Er toch iets over
Van wat de klassieke
Literatuur ons wilde
Leren - vandaag krijg
Ik bezoek van Icelus,
Nuchter en down-to-earth
Als de omgeving waarin
Ik ben opgegroeid -
Ik merk…
De perfecte toon?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 Het heeft de muze in huis gehaald bijna
geruisloos en met virtuositeit bespeeld
een natuurlijkheid om wars van alles de
klarinet te behagen in de animositeit van de fluit,
zoekende op de geharste snaren in
de gaten van de eenzaamheid
oprechtheid van puur geluid geblazen
die een perfecte toon verspreidt,
tegenstelling in de schaduw van…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zombies zie ik
Zo ver het oog
Reikt, figuren
Die in een ver
Verleden wellicht
Ooit mensen zijn
Geweest, of in
Ieder geval mensen
Kunnen zijn geweest,
Hun lichamen nog
Herkenbaar, hun geest
Allang afgedwaald
Naar gebieden die
Zij zelf niet meer
Kunnen overzien -
En ikzelf dan,
Als ik in de spiegel
Mijn eigen gezicht…
elke dag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 vandaag spreekt mijn hart
zoals het gisteren sprak en morgen
spreken zal
een duizendtal kussen begeleidt me
elke dag, de stonden als een sonde
door de tijd
dat jij niet bij me bent
het mag
geen naam hebben zegt men
mijn
valentijn…
21 gram
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Een mens van
Vlees en bloed
Ben ik, met
Een behoorlijk
Lichaamsgewicht
Maar, ik ben
Toch meer,
Waar is mijn
Geest dan,
De bron van
Mijn ziel -
Is ze gewichtloos
Ten onder gegaan
In de massa van
Vlees en bloed -
Of is er misschien
Een geheime plek
In dit alles
Dat lichaam heet
Waar ze huizen kan?
21 gram, zeggen…
Langs de ladder naar beneden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Dag en tijd zijn niet meer
Als ik mijn leven heb
Losgelaten,
Niet meer dan
Een laken vol scheuren
En vlekken rest nog
Van wat ooit mijn
Bestaan was -
Op de plek waar
Mijn leven zich
Gescheurd en gevlekt
Op een ordeloze bult
Heeft neer gevleid
Ontwaar ik een lange
Houten trap die naar
De diepte leidt -
Mateloze diepte…
Gewaagd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Zul je mij vangen als ik val
als ik de sprong durf te wagen
om die afstand te overbruggen
van nu naar straks
niet wetend wat de uitkomst
zal brengen, wat ook niet hoeft
gewoon doen met beide
benen hoplakee
opdat ik me laven zal aan
hetgeen ik ontbeer, en pas zal
verdwijnen wanneer die glimlach
daar is, en mijn ziel schittert…
Hersenwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Hoe ver kan
Depressie gaan,
Vraag ik mezelf
En de hooggeleerde
Op dit symposium -
Is er iets om
Beducht voor te zijn,
Zoiets ergs als
Dementie misschien -
De professor schraapt
Zijn keel en zegt
Dan met rustige stem
Waarin de ervaring van
Decennia doorklinkt -
Ze hebben alles met
Elkaar te maken,
De overlap is immens…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 De gedachten en de woorden kolken
alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken.
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?
Er is wind en er zijn wolken, maar er…
Een muur van onwil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Pas van de universiteit
Gerold, trots op mijn
Eerste baan waarin ik
Aan mijn leerlingen
Kwijt kon wat ik
Allemaal op college,
Maar ook in het
Land van de doeltaal
Had opgestoken -
En trof in mijn
Eerste onderwijsbaan
Enthousiaste kinderen
Die veel van mij
Wilden leren -
Het klaslokaal, dat
Was voor mij het
Leukst…
takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 de kraaiennesten waren slechts gevuld
met wind en water
hun navelstreng werd onverhoopt
naar later weggewuifd
er bleef niets anders achter dan
het sloophout
van een oude boom
zijn droom verhing zich aan zijn kruin
het puin bewaard in ruwe schors
en hoop
lag op de grond
gewond maar nimmer koud
een crucifix in duizendtallen
liet zich…
Waarin de vader ontbreekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ogen dichtgeplakt
Met korrels slaap,
Ooglid dat nog
Van geen wijken
Weten wil -
Na veel inspanning
En ongewoon veel tijd
Begint het licht
Voorzichtig te gloren,
Niet veel, maar toch -
Door een waas van
Verlies en verlangen
Kijk ik bij onszelf
Naar binnen, en zie
Het huisgezin waarin
De vader ontbreekt,
Waarin hij althans…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Lang geleden vertrok ik naar het leven
en ontmoette er alle seizoenen.
Ik was gerustgesteld.
Ze bestonden enkel in mijn hoofd.
Niets dwong. Takken vergroeiden
met de dagen die in me dreven.
Pluimen rekten zich uit, sliepen
en werden weer wakker in de golfslag
van vruchtwater.
Uit de wolken vielen sporen,
bonte bloemen langs mijn…
lief zout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 onderhands zilt gevonden
vingers dragen het, welgevormd nu
naar mijn rug en
heen- en teruggewreven
dit leven voelt de geur van olie
uit een paarse bloem gepuurd -zo zacht
in eendracht met
wat korrels
aangebracht
om mij, mijn huid, mezelf te laten kennen
en zo draag ik, immer als een jas
jouw liefde
warm, weldadig
in de pasvorm…
Verdriet een stem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 Toen ik dan jou
En mezelf was
Kwijtgeraakt
En in de stilte
Van het klooster
Dat mij deze
Retraite bood
In mijn sobere cel
Mijzelf langzamerhand
Begon terug te vinden,
Was het dat
Ik als vanzelf
De woorden vond die
Mijn pen op het
Schrijfblok lichtjes
Vastlegde, en dat ik
Mijn verdriet een stem gaf
Die zacht vibrerend…
portret van het engelenmeer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
545 waar kan ik schuilen
als alles ongrijpbaar wordt
mijn lichaam in het water komt
en weigert te drijven, zelfs niet
in een enkel beeld, de ogen wijd
ik zie wat ik zie
het is onbegrijpelijk
hoe de geur blijft hangen
het rottend hout en hoe het huis
zich verwijdert
ik hoor het in de nacht
het pootjebaden van de dood
op de bodem ligt…
Emo-beving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Is zo gemakkelijk
Gevonden, een term
Om aan te geven
Dat de angst
Van de Groningers
Niet is terug te leiden
Tot de aarde die moe
Is van de miljarden
Kubieke meters gas
Die aan haar schoot
Onttrokken zijn -
Maar eerder zijn
Oorsprong vindt
Tussen de oren
Van diezelfde
Bescheiden grunnegers -
Was het nu een beving
Die…
waterpad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 ze staan er nog, de rijen oude wilgen
stekelig en koud
oneindigheid in stam en schors
zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht
naar buiten gericht zo boud, maar
in hun hart groeit traag
de zonnewende
even nog
dan voelt mijn voet het naken
van de weelde, uitgestrekt tot
overal
een lentegroet, een levenswens
het water geeft…