Alle inzendingen over jan

5925 resultaten.

Sorteren op:

Goor

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
De zon schijnt vrijmoedig door de ruiten, hij ligt op de bank, lui uitgestrekt, zijn tong gaat even rond zij bek, in gedachten gaat mijn blik naar buiten. De koffie wordt op tafel gezet, ik wacht even, het is nog heet, de slagroom maakt ‘t compleet, helaas, de hond heeft opgelet. Met betraande ogen kijkt hij me aan, ik denk met bezwaard…
jan Arno14 december 2009Lees meer >

Molen op Tessel

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.158
De grauwe reus die, gans een bezig leven, tot elke wind zijn hoogmoed heeft gewend, staat, ogenschijnlijk nog bij kracht gebleven en stevig op zijn stenen fondament. Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude beplanking, is verschrankt en uitgeteerd en staat, ternauwernood bijeengehouden, nu in de wind verwinterd en verweerd. ‘t Armzalig…

Rood

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Het licht, het sprong van rood naar groen, voor mij zat iemand van ‘t uitzicht te genieten, en ik was wortel aan het schieten, ‘k dacht nog, geef gas… oen. Toen sprong het licht op oranje, dat was toch niet geheel onverwacht, maar hij had daar blijkbaar op gewacht, want hij trok op, langzaam … die kanjer. Mij stond het rode licht weer toe…
jan Arno15 december 2009Lees meer >

Wintervlinder

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.414
Snijd maar door mijn boerenland en glij voorbij aan slechts dit ene wat jou liederlijk vervloekte soms kon haten vanuit tenen om datgene wat jij meebracht soms liet knuisten in mijn hand om hier te houden wat verborgen was en lichtjes had ontbrand om boerenbenen die ik trapte door dit eindeloze leven van mijn boerenland dat heenging met de…
jan haak19 december 2009Lees meer >

Sneeuwpret

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.100
Oma reed ons arrensleetje met een rotgang naar beneden om te landen na twee schreeuwen en een stuiter in haar nek voor de koek en zopie tent waar zij mijn opa had ontweken die zijn tanden niet zag vallen na zijn gekke bekken trek En zo zochten wij daar samen met zijn allen wat bescheten naar de bijters van mijn opa in de sneeuw voor het…
jan haak20 december 2009Lees meer >

Inspiratie

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht in de zon, van links naar rechts, dan hoog en weer laag en vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad, mijn trawant.…
Jan Hertog22 december 2009Lees meer >

Paradox van Nu

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.652
Hollend door tijd en ruimte om het onmeetbare te vangen weg te dromen van nu om ergens maar te zijn Tussen ongeschreven woorden en uitgesproken zinnen toverden wij ons alles overtroffen wij onszelf Zo waren wij Koningen zonder koninkrijk kinderen uit verleden als tovenaars die stonden geboren uit een ei Groots genoeg om in één nacht…
jan haak25 december 2009Lees meer >

Schilderachtig tijdsgewricht

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 576
De ontkieming in het levenslicht kleurt een schilderachtig tijdsgewricht, pendelend van kleur naar penseel, streellichtende schildering: zacht warm en emotioneel. De jongleurs jongleren behendig in dit tafereel, Kabouters dansen vrolijk rondom een prieel Prinsen en prinsessen vormen statig een geheel, Ridders en piraten strijden moedig…
Jan Hertog25 december 2009Lees meer >

Kerst

hartenkreet
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Wij hadden de hele kerst de keuken open, dus kwamen de kinderen binnenlopen, ook vrienden zijn ons niet vergeten, dus werd er veel en smakelijk gegeten. Mijn drank zag ik snel slinken, zij bleven vrolijk en stevig drinken, riepen, ’t wordt mij eventjes te veel, daarna namen zij weer dorstig deel. En ’s avonds als wij, vermoeid maar voldaan…
jan Arno25 december 2009Lees meer >

Naar de zon

hartenkreet
1.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.764
Met een trouwdatum uit de jaren dat we vonden, dat vrouwen blij achter ‘t aanrecht stonden, dat gaf door de jaren heen een degelijk bestaan, zij volgde tevreden waar hij wilde gaan. Met de jaren is ‘t onderscheid aan ‘t verbleken, heel ongemerkt zijn wij bezweken, nu kom ik thuis en denk, waar blijft mijn thee? en vind een briefje, ‘k ben met…
jan Arno28 december 2009Lees meer >

Krijg de Hik !

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.645
Goedenavond lieve dame - zei ik kom ik U wéér tegen dus dat vraagt wel om een feestje en ik opende spontaan alvast een flesje donker bier dat steeds voor mij hier had gelegen en ik sprankelde van liefde toen ik voor haar kwam te staan Heel langzaam boog ze naar mij toe waarbij zij lachte - wat verlegen met haar ene hand omhoog slechts nog…
jan haak30 december 2009Lees meer >

Verstillende nevels

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
de oplossende dauw van deze ochtend danst in het spiegellicht van de zon. een mijmering weerspiegelt mijn theater een verhelderende schittering van dit bastion. Zie daar! Een rimpeling op stilstaand water golven van geluk overspoelen mijn hart nevels verstillen oceaan van ruimte de tijd is van mij vandaag een dageraad als warme sprei…
Jan Hertog1 januari 2010Lees meer >

Scrabbleleed

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.966
Jij vertelde mij met letters en een knieval er nog bij wat jij met mij wilde delen maar nog nooit tegen mij zei en ik zag er met een traan het woordje HUWELIJK ontstaan raakte buiten al mijn zinnen was zo vreselijk ontdaan want hoewel het lief bedoeld was en doorspekt van vleierij ging hier toch de drie keer letterwaarde aan mijn neus voorbij…
jan haak7 januari 2010Lees meer >

Bonte kraag

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Het bonte van de witte kraag van het goudgele vocht verwarmt bedwelmend het bestaan van de geest. En dat ondanks de kou van dit zoete nat. Proost.…
Jan Hertog8 januari 2010Lees meer >

Ome Toon

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Ome Toon was - wat ze noemden echt een wereldvreemde vogel die zijn hele lange leven steeds de wereld had gevreesd tot hij zelf op een dag zag dat hij verder wilde komen dan de randen van zijn dorp waar hij nooit was weggeweest En zo zat hij even later in het maatpak van zijn vader op de vangrail van de snelweg met een koffer op zijn schoot…
jan haak9 januari 2010Lees meer >

Het Wiel

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 8.364
's Winters willen wij de lente en in de lente liefst de zomer, en als het wemelt in de heggen zeggen wij: laat de winter komen. En daarna is er niets meer goed: het voorjaar komt er niet meer aan. Wij weten niet dat in ons woedt verlangen om maar dood te gaan. (naar W.B. Yeats) --------------------------------------------- uit: Wat blijft…

Zonnewind

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Wij zijn kinderen van eenvoud ooit uit sterrenstof geboren opgestaan in vroege morgen toen haar zonnewind verscheen en zo hingen wij er jaren in oneindig navelstaren onverzadigd aan haar rokken als haar schemerlicht verdween En toch - zij liet ons steeds geloven in haar zee van regenbogen die zij strooide over velden met verdwaalde hagelsteen…
jan haak17 januari 2010Lees meer >

Avond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Het kost haar moeite, maar zij staat, door ’t open raam hoort zij kinderen zingen, de dag ging zoals zo veel dagen gingen, kinderen fietsen lachend door de straat. Geen mens kwam even langs of praat, de dagen slijten met herinneringen, kinderen die hun eigen pad opgingen, de klok tikt door, het wordt al laat. Een schaduw trekt over haar…
jan Arno19 januari 2010Lees meer >

De kinderlach

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Het allermooist aan ’t Noordzeestrand, was niet de branding of ‘t warme strand, de vissersboot aan verre horizon, of de goudgekleurde ondergaande zon. Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand, de meeuwen etend uit mijn hand, die daarna opgingen in hun spel, van vliegen, zweven en dalen snel. Nee, het altijd durend krachtenspel, van wind…
jan Arno23 januari 2010Lees meer >

Uit de diepte

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 625
Uit de diepte. Moddersloot Geen gevaar Half ontbloot Water in je laarzen sopte Van tijd geen gewaar Nooit moe ’t landschap aan de rand Snoven het leven Jij en de rivier dreven Doake langs de waterkant Je jeugd waar naartoe Drijfhout brand Duden roken Je kop verbrand Eendenkroos in je haar Je Wereld zonder gevaar Koemist over…

Zeven Werken

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.561
Ergens tussen Groote Markt en kathedraal zat zij daar - winterbleek op schoot van Brusselse straten Gehavend - ontheemd van de wereld vervreemd tussen mensen die werkelijk haar ledigheid niet zagen Niet haar honger dorst haar schamel kleed de wind die haar de das omdeed het zieke kind dat aan haar borst in tranen werd gedragen Ze…
jan haak24 januari 2010Lees meer >

Er was eens...

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.506
Alles ging terstond voorbij met zwarte kraaien die zij lichtte zachte lippen die zij stiftte met karmijn - het diepste rood om in betovering verheven koningin te zijn in steden met haar peperkoeken hart waarin zij lege zielen sloot Zij woonde overal en nergens in een tijd die nog moest komen strooide kruimels tussen bomen brak geloftes…
jan haak30 januari 2010Lees meer >

Kiezen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Verloren in haar kamertje, nog maar een klein dametje, luisterend naar het treurige kabaal van echtelijke onrust, ’t oud verhaal. Waar eens de liefde bloeide, zij enkel vreedzaam stoeiden, hun liefste wens vervuld werd, heerst nu ’t verwijt, verzet. Hun liefde ging verbleken, hij is toen uitgeweken en ging wat vreemd tekeer, zíj vond…
jan Arno31 januari 2010Lees meer >

Vroege winter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
Toen de deur kreunend de inbreuk aankondigde en de koude wind even de warmte kon verdrijven. Toen was de stilte voorgoed verstoord door de onhoorbaar schreeuwende angst van het vergankelijke lichaam. En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan om een bad te nemen in zwart en grijs gaan de dagen een verbond aan met de nacht en zal het een vroege…
Jan Gutman31 januari 2010Lees meer >

De geest van Amalthea

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Van regenboog tot regenboog om stemmen te bewegen voor wat goud onder de hemel om te keren - om te legen veel meer dan men er kon nemen uit een pot welteverstaan waaruit de geest van Amalthea met de dood was opgestaan Het was de waanzin die zij vulde met vergulde ommewegen van hun kardinale deugd die uit erbarmen was ontstegen voor zichzelf…
jan haak31 januari 2010Lees meer >

Rozenbottels

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.350
Vuurboetsduin ontzie mij niet wanneer ik hier uw ziel geniet met ogen van een kind dat droomt van overzeese buren van lantaarntjes op zee in wat het Vlie hier achter liet in kokkels van verdronken land die dreven op een zeemanslied waar ik als kind U nader riep met moeder, zusje, vader liep over dit land van Stortemelk waar ik stil stond…
jan haak4 februari 2010Lees meer >

De bruid

poëzie
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 8.535
De lucht, over de jonge dag, Was helderder dan ooit. Iets ongewoon-verblijdends lag In weide en veld gestrooid. De torenklok zong, wat ze kon, De vlaggen staken uit: De bruigom was de lentezon En Holland was de bruid. Ze was des morgens opgestaan, Een ranke, frisse meid. Ze deed haar gazen sluier aan van dunne dauwigheid. Ze stak zich…
Jan Prins7 februari 2010Lees meer >

Poespas

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Met mijn uitpuilende ogen die ik graag de kost wou geven zag ik prachtig vervolmaakt op een bitter andijvieblad gestoofde blokjes pastinaken met vier reepjes bloemkoolstelen die met - iets nog van een zeebaars kiekeboetje wilden spelen op dat veel te grote bord waar ik een spruitje nog van at dat er alleen lag en niet snapte dat ik berenhonger…
jan haak14 februari 2010Lees meer >

Eeuwenoud

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 670
Het water van de zee is altijd zout, hoe men de politiek ook vertrouwt, of het nu dames zijn of heren, die met de waarheid gaan jongleren. Hoe zij de strooppot ook hanteren 't eigen gelijk zal prevaleren, 't spel, het is al eeuwenoud, het gaat om macht en om behoud. Te vaak te veel ging het al fout, het water van de zee is altijd zout.…
jan Arno22 februari 2010Lees meer >

Stenen Kus

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.908
Met een banvloek op de deur lag zelfs de dood vooringenomen in het voorportaal der Liefde tussen heiligen van steen waar hij alleen ging als verdoemde en als schandvlek werd verstoten van het zondagskind dat feestend in hun armen werd gesloten Want zij hielden voet bij stuk achter facades die zij troonden en van kansels waar geluk steeds…