4822 resultaten.
Meer dan herinnering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.399 je schaduwen vervagen
door het heldere licht
dat anderen aandragen
je lieve lach
krijgt zonder zorg en pijn
weer warmte en kracht
ogen lichten op en stralen
als de mams uit vroeger dagen
in aanpakken zonder dralen
jij bent meer dan herinnering
leeft weer op tussen ons in
samen verder gaan in een nieuw bestaan…
Hoe alles ons gegeven is...
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
526 Hoe alles ons gegeven is,
al is het nu geen lichte dag,
geen dag vol zon en warmte
maar nevel overal en
heimwee in de trage uren.
Toch worden wij gedragen,
door arendsvleugels opgetild
tot waar we zelf gaan vliegen
en anderen dit leren.
Hoe alles ons gegeven is,
al blijft er duisternis en dood,
vergankelijkheid en nevel.…
Die kleuren dansen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
631 ik heb de stilte lief
koester haar met
woordloos gefluister
luister naar haar bloemen
die kleuren dansen
op een speelse wind
zij droomt in
ijle tonen de muziek
van mijn monoloog
stroomt zonder rimpeling
in de spiegelgladde zee
van warmte en begrip
zij is mijn thuis waar ik
koning ben en onderdaan
in haar kan ik weer samengaan…
Een winterslaap verder
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
525 het was jouw adem
tegen de ruit
warmte van binnenuit
die tot kleine druppels bevroor
het uitzicht
onmogelijk maakte
door een kou
die ons beiden diep raakte
in confronteren
wist de vorst
ons buiten te sluiten
door het ijs op de ruiten
wij kenden onze plaats
maakten het warm
in huis en met haard
glimlachten een winterslaap verder…
Breekt in duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 de zon
schijnt in kristal
breekt in duizend kleuren
je ogen lichten op
een twinkeling glijdt
over je gezicht
lippen glanzen
en je lach
straalt warmte
woorden gaan
in lentevlucht
cirkelen naar mij terug
bloemen geuren
wiegen in de
sprankelende voorjaarslucht
kom maar zonnefee
neem in je verschijnen
de voorboden van zomer…
Geef nemen een kans
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
536 vaardige vingers
vlechten de
madeliefjes tot krans
jij hebt mij
in geel wit
met lente omhangen
jouw armen
reiken mij
zomerse warmte
jij hebt geven
tot talent van
het leven gemaakt
bent daarvoor
vaak tot op
de bodem gegaan
streef naar balans
geef nemen
nou ook eens een kans…
Voedselbank voor de dieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een conversatie op straat
Je denkt toch echt niet dat ik mijn dier verlaat
Nee, dat hele kleine beetje eten
Wil ik voor mijzelf wel vergeten
Maar ik doe mijn hond of kat niet weg
Dat is liefde begrijp nu toch wat ik zeg
Armoede is delen met je dier
Die geeft nog een beetje plezier
En warmte in mijn hart
De voedselbank voor dieren is…
Schitterend tableau
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Fiets door het dorp
Zoals zo vaak, zo veel,
Voel de zomerzon
Zijn warmte vooruitwerpen
Over dit vroege voorjaar,
De vogels zingen mij
Hun nieuwe dag tegemoet
En aan het eind van
Dit groene weiland
Dat hier voor me ligt
Zie ik een hartroerend
Schoonheidstafereel
Van de merrie met haar
Jongste veulentje
Die samen zo gelukkig…
altijd om mij heen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 altijd om mij heen
voel ik jouw warmte
zo dichtbij ben jij
in afwezige aanwezigheid
mijn ogen verbeelden
in gedachten jouw gezicht
van toen je hier was
naar het hier en nu
ik beleef steeds de tijd
van de momenten samen
die opgeborgen in mijn hart
jou in mij altijd leven laten
in alles wat ik doe en laat
als schild van bescherming…
Ochtendnevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 boven het veld
tot aan de gevel
hangt laag
de ochtendnevel
als ik vaag
voor me prevel
vandaag
ga je snevelen
de zon is nog laag
maar straks lepelt ze
gestaag bij beetjes
haar warmte
over de nevel
die bevelt traag
kan daar niet tegen
raakt beneveld
verdampt
verdwijnt
terwijl de zon prevelt
van laag
steeds hoger
in de hemel
schijnt…
Het kittig tikken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
640 je danste zacht
in mijn gedachten
zag je lopen
springerig in jeugd
de korte laarsjes
het kittig tikken
in je pas voorspelde
toen al frivole deugd
soms mocht ik ook
je nachten delen
de wind noordoost en
jou met warmte strelen
dan kozen we voor
hemelhoog en sneeuwden
alles onder want als jij smolt
restte altijd een fraaie regenboog…
Gelijke tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 waar wateren zich voegen
lijken oevers op elkaar
gaan tranen naar zee
als vogels over dunne
huizen vliegen, wuiven
wolken schrilheid weg
met regen en wind ruimt
het vuur, rest de warmte
van het tastbare woord
om elke ochtend dezelfde
dingen te doen, het water
te koken, dagen te lengen…
Valentijn anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
815 je greep bloedt in mijn schouder
onder jouw weidse veren
balancerend
even nog die warmte in een scherpe groet
ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan
de ongebonden eenzaamheid begrepen
tussen regels door geweten dat liefde
ook betekent
los te laten
door te gaan
14-02-2016
*Voor H. Mac Donald en T.H. White…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja, ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeën kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was.…
En toch . . .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 De stiltes vullen jouw kilte aan
jouw warmte leidt tot rumoer
gevoelens etaleer je met emoties
maar die schok is niet voelbaar
want de elektrische lading
ging in rook op met illusies.…
Haar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Haar lichte aanraking
straalt warmte en verlangen
ogen kruisen, blikken
in elkaar gevangen, maar
speels wegkijkend.
Smachtend naar
haar handen over
naakte huid, kietelend
en plagerig, ontvlamt
een kreun naar haar.
Wanneer lippen elkaar
vinden en bijna raken,
haar adem voelbaar
hunkert, en het zachtste
kussen, ooit denkbaar.…
Het wit nog slapend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 geen maan
kale takken doden
herfst en zomer
nog warmt de grond
met oogsttapijt
de winter komend
je vorstte
uit het donker
het wit nog slapend
lichtte op
in winterlicht
de zon ontwakend
mijn koning winter
kom zacht naderbij
ik heb je sporen al gezien
en neem de macht
het is zo lang geleden
verover dit jaar dan misschien…
Zeemeermin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Even vlug
trok jij een ander plan
zwom aan land
rekte je uit
toen de zon
haar warmte en licht
aan je gaf
jij glinsterend
mooie water fee
het zoute water
droop van je af
maar de golven
wenkten je terug
je riep nog kom
het kan
ik liep met je mee
maar bleef op het strand
en dacht was ik maar
een zeemeerman…
Op drift sentiment
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
734 Als stervende zwaan
met onhoudbare windvlaag
stijgt de warmte op
en raakt sentiment op drift
door laatste traan op toneel.…
doordeweekse ZON-dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Wanneer ze hoog aan de lucht,
haar stralen omlaag stuurt,
mensen zich koesteren in haar
warmte,
wanneer de dag dan altijd te
kort duurt, omdat we meer willen
en nog meer,
wanneer de zon haar kunsten
toont, zijn er weinig, die je dan
hoort klagen!…
ook in je ogen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
655 ik deel je zon
een simpele matras
gewoon op het terras
hoog wit schrijft
verre reizen in het
blauw ook in je ogen
lijnen iets verbogen
omdat de warmte trilt
en jij mijn handen wilt
om ons leven te bekijken
de jaren vergelijken en
te tellen wat er is verspild
ik draai je om
en kus met jou de toekomst
vandaag is er alleen…
Dat ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.087 Dat ik dat mag allemaal
die warmte, dat lijf, mijn lijf
het water, eten
alle functies
liggen, slapen
lopen, dansen
dat ik uniek
als elke bloem
dat ik muziek
kan horen
mocht geboren
baren
kijken naar mijn willen
me en de ander kan verstillen
dat ik mag geven
ja mag leven
en nog zoveel meer
dat ik daag'lijks leer…
proef in warm rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
748 ik zie
je woorden op papier
verlost van hun dimensies
zacht spreek ik ze hier
hoor warmte in frequenties
ze openen de beelden
die jij me geven wilt
ik fluister het oranje
voel je zachte vormen
gelukkig zonder franje
direct kom je zo bij
me binnen ik proef in
warm rood de zinnen die
ik in woorden op papier
nooit heb kunnen vinden…
evenwicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Ik voelde de koude
en vergat de warmte.
Ik zag de dorre vlakte
maar vergat de oase.
Ik beleefde oorlog
maar vergat de vrede.
Ik zag de dood
en vergat te leven.…
het zomerde een middag lang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
696 we liepen samen
warmte trilde zacht
wind wist wat wij wilden
koelde ons heel even af
het gras was groener
dan we dachten
wij onhandiger
dan we verwachtten
het zomerde een middag lang
in traagheid van het leven
nemen was van geen belang
we wisten eindelijk te geven…
stilte luistert zachtjes mee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.306 de nacht is zacht en
zonder onderscheid
ik weet dat je nog kijkt
in het licht van onze liefde
nog kijkt naar sterren
in mijn ogen, handen
die je warmte beloven
in het wachten op de zon
je fluistert om geen
schaduwen te wekken
de woordjes voor ons twee
stilte luistert zachtjes mee
zo wil ik met je praten
uren hebben dan niets in…
Geniet van mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
569 Leuke lieve mannen genoeg
maar niet bij mij, te weinig
wordt er genoten
van mijn lichaam, ik wil
me overgeven
aan stoere begeerte
ermee stoeien, hem ruiken
wanneer ik wakker word
in de warmte van twee
passende lichamen
in mijn bed, in mijn bed
in mijn verlangen
naar stoppels en handen
duwen in mijn huid
kracht in mijn vlees…
Yulia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 De zachtheid van je mond
in de ochtendstond
de warmte van je buik
de geur van jou die ik ruik
het zachte golven van jouw schoot
waar ik steeds van genoot
bij het krieken van de dag
jou prachtige verliefde lach
jou kussen zo innig en teer
mijn liefde voor jou doet mij te zeer
kom nu vlug naar mij
dan maak je me superblij…
je schaduw maakt me bleek
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.059 je hebt mijn groen
mijn bloem zal bloeien
in jouw blik
waarom die schrik
als andere ogen de
kleuren ook graag mogen
je schaduw maakt
mij bleek, je warmte
laat mij in de steek
alleen het licht
op mijn gezicht
zal me doen spreken
ik ben je ent
je wortels
hebben mij herkend
kom laat me in
je kroon de wereld zien
ik lees je…
luister naar je stilte
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.111 je riep me terug
in een bekend gebaar
je ogen spraken
van vergeten
hoe kon ik
de woorden weten
als we niets meer
voelen voor elkaar
ik zie je
in de schaduw van
vandaag en luister
naar je stilte
mijn handen strelen
je wat vaag
op zoek naar warmte
in je kilte
er vonkt hoop en
liefde wordt geboren
de nacht gaat weer voorbij…