966 resultaten.
Linde
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
766 Een buiging in de mist,
de kruin nog in herkenning
begeleidt met een verkoelende geur
van dauw, vluchtig verlangen.
En zij, bedauwd en koud
telt de ringen van het lot
onder een beginnende regen
de levenslijn van kringen
zout en zoet.…
Dag!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
884 Het is nu was
Verleden tijd
Vriend en vijand
Wreed en zacht
Geen perspectief
Is wat jij bracht
Herkenning is
Het verlies van
Macht
Daarin ligt
De toekomst
Je bent nog steeds
Maar zonder
Kracht
Eindelijk is daar
Ruimte voor
Herstel en nu
Te zijn.…
De wereld draait door
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
709 Ze zouden je maar eens herkennen...…
Ledig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
405 in het lege huis
fluisteren muren
je geen herinneringen
toe
nieuwe geluiden
maak jij je eigen
al moet gezelligheid nog
geboren worden
koud is de leegte
ijskoud jouw hart
daar zij liefde nooit
herkennen zal…
Gewoonten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.407 Mijn gewoonten zijn zo gewoon,
Die niet meer als mijn gewoonten zie,
Maar als normaal deel van mijzelf,
Als zodanig niet meer kan herkennen.
Ik heb dus geen idee welke het zijn,
Het niet meer weten daarvan,
Hoewel eigenlijk gewoon, doet pijn,
Daar snap ik, snif, niks van.…
Geef Martin Ros terug voor de Kerst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
753 Een bejaarde besprak duizenden boeken uit zijn hoofd
vele jaren aaneen logisch met zoveel paraat te Putten
doel was per radio de trosfamilie cultureel te stutten
zijn wil was spetteren tot het licht zou zijn gedoofd
Altijd waren titel en auteur helder te verstaan
luisterdicht werden velen het boek positief gewaar
al was het hijgend hij kwam…
Man in deur
gedicht
3.1 met 15 stemmen
6.195 Hij staat omdat het moet
in zijn altijd open deur,
geeft ieder uit verweer
een trage, droge hand.
Hoe gaat het, goed
met mij, volleerd souffleur,
en maakt zich telkens weer
volmaakt van kant.
Iets heb ik nu ontmoet
in zijn verwarde boze geur.
- En met u, mijnheer?
Zijn ogen zijn verwant.
------------------------
uit: 'Deuren',…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 Je bent er nog. In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 Men heeft mij toegedekt met duizend namen
door eeuwen vroomheid en ontzag bedacht,
mij op een troon geplaatst, gebrand in ramen,
met milde tonen mijn gezicht verzacht.
Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.
De weelde van een…
intense geestdrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Gretig drink ik de
mokka uit haar wilde blik
de afdronk intens…
Bij elkaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Dat je je thuis mag voelen.
Bij elkaar.
Dat je niet angstig hoeft te zijn.
Voor een afwijkende mening.
Dat je elkaar aan mag raken,
omdat we zijn gecomponeerd,
uit hetzelfde bewustzijn.
Uit dezelfde sterrenstof.
Dat je verschillend lijkt.
Niet anders bent.
Dat problemen elkaar oplossen.
Dat je elkaar spontaan herkent.
Omdat liefde liefde…
Het is alles
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
699 Je zei: het is alles -
dus ik zeg:
ja, alles van jou
met alles van mij
alles van jou
is alles voor mij
het is alles -
alles wat jij bent
is alles voor mij
alles wat je wil
alles mag bij mij
het is alles -
alles van jou
bracht alles naar mij
alles wat je zei
op alles van mij
het is alles -
alles met jou
bevrijdt alles in mij…
De Troon van Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De bril is koud, gelukkig zo,
een warmte zou mij niet bekoor.
Het is mijn troon, mijn stille plek,
waar ik even rust mag zoeken.
Hier hoor ik niets, behalve mij,
geen stemmen, geen geluid, geen krijs.
Alleen het water dat zachtjes stroomt,
en mijn gedachten die vrij rondzoemen.
De tegels koud, de deur op slot,
hier ben ik even wie ik ben…
Ouder worden is een kwestie van ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 eten met enkel hoop als beleg
de deur open laten en vertrouwen op windstilte
de dag bewonderen als een schilderij van een onbekende meester
de eenzaamheid herkennen en in het gezicht uitlachen
het vlees aansnijden met telkens een nieuw mes
ouder worden is een kwestie van ontwaken…
Morgen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 over bergen en zorgen
zoek ik de poort
naar morgen
ongelovig kijken
lachende woorden
verborgen tranen
gekooid verlangen
herkenning van
mezelf in jou
gedachtenloos
zonder haten
uit liefde
loslaten
los
laten…
altijd lief
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
1.279 over het scheppen van de juiste afstand
weggaan om te blijven, jezelf herkennen
in wat is geweest en verlangen naar
een beter onherkenbaar dubbelleven
je met het andere gewone omringen
getroffen worden door een détail
mezelf en jou daarin tegenkomen
me afvragen hoe wij zijn gegroeid…
Desierto de Almeria
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
895 De wind draait pirouetten
op de vlakte van Almeria,
in zijn spoor volgen
dansende luchtspiegelingen:
door een sluier van zand
zijn kamelen te herkennen.
Van ver over zee klinkt
het zingen van minaretten,
hier, in de Pueblo,
slaat een eenzame klok.…
spiegelen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
810 voor de verweerde spiegel
al speurend in mijn ogen
raak ik spiegelend mijn ziel
in die weerspiegeling slechts
vage blik van herkenning
treurig geef ik een knipoog
mijn spiegeloog knippert ook
ik voel plotseling een traan
ben tot in mijn ziel geroerd…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
Winterwandeling
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
613 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
distichon 17 Hulpeloos/Hopeloos?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
972 Sommige lezers zullen dit distichon wel herkennen: de laatste twee regels van het gedichtje Hades/Heavy metal.
Mijn excuses voor het hergebruik!…
En toch...
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
659 En toch begint er iets te zingen nu,
nog aarzelend, maar zeker zijn er klanken
en woorden ook, van dankbaarheid en van
herkenning van de vreugde bij een ander.
Zo bergt het leven steeds een
nieuw begin, al moet de winter nu nog
komen; al is het herfst zo nat en triest,
maar toch begint al iets te zingen.…
Gevangen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
873 Je doolt rond in een wereld
tussen licht en schemer
ontwaken niet te vinden
uiterlijk stil en onbewogen
geen herkenning is in
jouw ogen meer te lezen
man, vader en zoon
in de bloei van het leven
gevangen in je lichaam.…
MANTELZORGER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 misschien is het
die stoere vent
of die statige oude dame
zij doen het stille werk
achter de ramen
Aan een lintje
kan je ze niet herkennen
een voetstuk
daar zetten wij ze op
zij moeten in het licht
vandaag
krijgt de mantelzorger
een gezicht…
Moment
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
680 Momenten van waanzin
wanneer ik mijn kin
recht op wil houden
om te herkennen
voor ieder
als je stil wil zijn
en welwillend
rechtop staat
en je over het punt gaat
van spanning en duisternis
naar het Licht,
sta je open voor een geheel nieuw zicht.…
'n Gesprek .....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.012 Interesse, warmte
straalt uit woorden
vormen zinnen
'n herkennen
Luisteren
't ontdekken
gevoel
op één lijn
Ontmoeten
in taal
klank
verhaal
Zoveel vragen
evenzovele
antwoorden
ooit ...…
.....in cirkels
gedicht
4.4 met 64 stemmen
6.712 nu lange monologen
zijn vervlogen
kijken de honden op,
herkennen dit als
simple waste of time.…
Het tweede drankje dat nooit kwam
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.905 Twee gezichten
zijn blij elkaar te herkennen
namen worden weer gezegd
zij gaat zitten, begint
hij antwoordt
hele zinnen volgen
heen en weer
maar de woorden
vloeien niet aaneen
en de stilte
weigert te nestelen…
Verdwalen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
623 Neem haar teder in mijn armen
zoek herkenning, haar ogen
zien alleen maar een vreemde.…
Wilgen...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 Ze staan
-onverstoorbaar-
aan de waterkant
de wilgen
ze houden van land
en water
Buigen zich
zover voorover
dat ze zich niet
meer strekken kunnen
Hun tengere voeten
klauwen
in modder, aarde
herkennen de waarde
van
het taai houvast
hun twijgen
verwijzen naar:
later.…