476 resultaten.
Achter verre horizonten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.084 De fijnzinnige muzikant heeft eens gezegd
er woont een viool in mijn ziel
dansen op klanken het mysterie leven
met ogen naar de hemel gekeerd
opzien naar de warmte van zonsopgang
melancholie bij zilveren maan onder jasmijn
achter verre horizonten zout water proeven
waar hij speelt daar worden oceanen groen
en snaren kleurt hij rood…
Uit de as die ik achterlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
479 ik wilde ooit
het magistrale in mezelf
naar boven halen
iets met sculpturen
fantasierijk en speels
maar ook cultureels
gedragen door zuilen
van grieks origine die
tijdloze schoonheid hebben gezien
schouwde integer het
fundament van mijn leven
ontvouwde mijn ziel
wist dat ik alles zou geven voor
het monument van mijn dromen
tot…
Een mysterieuze twinkeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 grijs sombert de dag
maar de lente
vonkt nog in je ogen
een mysterieuze twinkeling
van energie en kracht
die kleurt als je lacht
dan lijkt de zon
voor even te schijnen
uit een klarende lucht
om in een zucht
ook weer te verdwijnen
als buiten de regen gutst…
Overkant
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
579 Mysterie zoals er zovele zijn.
Voelen kunnen we het niet,
bedenken nog veel minder.
Vandaag in het Gallo-Romeins museum:
waar zijn al die mensen gebleven
die hier leefden 40.000 jaar geleden?
Waar is het leven gebleven?
Wat is leven eigenlijk?
Waar groeit de liefde?
Op welke akker?…
stilte
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.131 het nachtelijk blauw
vlijt zich als een donker kleed
over de aarde
de wereld in een andere
dimensie hullend
hoorbare
stilte
omhulling
en
weidsheid
biedend
de magie
van de nacht
neemt mij
bij de hand
laat mij
een moment
het contact
met de eeuwigheid
ervaren…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie,
en eenzaamheid,
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien
tot eens het water
van de stroom
in zee zal vloeien.…
Zonder geijkte waarheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 een mysterie
is niet te ontrafelen
toch heb jij de gave het
in een ander licht te plaatsen
een nieuwe kijk
zonder geijkte waarheden
jouw benadering
zet zoden aan de dijk
jij ontneemt zijn
virtuele vleugels
geeft religie en geloof
een ander perspectief
leent hoop een
hechte basis in vertrouwen
en weet dat liefde is
om samen van…
Nefertari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
511 Hoe stoffig is het dal
Waar de wereld niet mooier bloeit dan
In het graf van Nefertari
Mij wordt de adem benomen door gele bloemen
Blauwe vogels en de koningin badend
Waar ikzelf tot haar intimi behoor
Het is mijn leven dat haar aantast
Bij iedere ademtocht
Ontneem ik haar meer kleur…
Jo van Wiggen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
654 ‘k ben van je schilderij
gaan houden,
‘t was al te koop
maar ‘k wil het niet meer kwijt
die uitgestrekte armen
in het donkergroene,
de wachter naast het bed
die bij haar schreit
het Licht door
t wit gordijn dat nodigt:
daar ginder zal het
altijd zomer zijn
jouw schilderij,
een groot mysterie,
het maakt iets binnenin mij
onweerstaanbaar…
Toch niet weten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 Zoveel is ons bekend, en zelfs de ziel
zou nu ontrafeld zijn, maar
ik wil niet geloven dat wij
dit alles zomaar begrijpen;
ik zie het meer
in ’t groot vermoeden
hoe alles met alles verbonden is
in oorsprong en bestemming,
in liefde en herkenning.
Nu en morgen,
langs de rafelrand van dit ogenblik,
langs de rivieren die naar de zee stromen…
Zo dierbaar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Zij die zorgen voor mysterie in het
Leven en mij ook moed geven verder
Te gaan.…
avebury
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 hier blakert de dood
in de cirkel rust
verweerd tussen schapen
keert het tij der levens
met ongelooflijke mildheid
groeit hun vruchtbaarheid
over het veld monolieten
de grassen wiegen in de wind
de stilte verzegelt éénieder
op de groene heuvel…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
In het magisch realisme
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 waar mystiek
met torens openlijk
naar de hemel wijst
zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht
wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden
aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel
lichaam en geest zijn
onderscheiden…
HET KAN VERKEREN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
643 (oftewel van mysteriespel tot klucht)
De geestelijken deden aan toneel
Het kerkvolk kon op die manier iets leren
Als het vertoefde in het Huis des Heren
Viel het ontzag en opluchting ten deel
Het was rond dertienhonderd functioneel
Om Bijbelteksten zo te ensceneren
Ook wereldsen gingen het uitproberen
Dat zorgde voor een brok in clerus’…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 We kennen onszelf nog niet eens,
wat zouden we over een ander weten?
Heel het geheime en verdrongen verlangen,
al de zorgen, het zoeken, de hoop
of wanhoop, de duisternis en het licht,
ze blijven een raadsel, een labyrint
dat we telkens weer doorlopen maar de
uitweg blijft verborgen tot we het opgeven
te zoeken naar de diepe zin. Die ademt…
Oude Mysteriën
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 Moeder Aarde
geeft na 4500 jaren
één
van haar vele
mysteriën prijs.
Stenen diep begraven,
reuzen lang geslapen,
rijzen omhoog
uit de peilloze diepte
van ons collectieve geheugen,
herinneren ons
aan oude rituelen,
dansen bij volle maan
en sterren die de weg wijzen,
voor wie er oog voor heeft.
Groter
dan het heilige…
Tussen Ster en Zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
755 Ster van vuur
Gloeit haar hitte
In de diepten
Van zijn water
Schijnt haar licht
Op toppen van golven
Sinds het eerste uur
Werd zij bedolven
Door zijn kracht
Dansen aan de hemel
Ritmisch door getijden
In vervoering gebracht
Laat zij zich leiden
Tot het nu van later…
Inua
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.815 Zie, ik sta als een trillende snaar voor u
Raak mij aan, kalmeer mijn beven.
Bent u mijn god, ben ik uw schepsel
Of ben ik de vrouw voor haar man
De dichter voor zijn lezer?
Is dit de bestemming, het doel van mijn zingen?
Wij groeien apart samen in bewustzijn.…
De vlammenstaarder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 Als iets verbrandt
gaat het in vlammen op
de oude vorm versmeult
tot nagenoeg wat as.
Het begint vaak klein,
met een vonkje ofzo,
en verzwelgt en bedwelmt
alles op zijn pad,
tot een gloeiend heet
en rokerig restant,
maar altijd minder
dan er eerst was.
Dus ergens verdwijnt
er iets, tussen
voor en na zit een
hypnotiserend gat.…
Licht dat geen klaarte brengt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
468 Soms weet ik niet meer wat te zeggen,
te denken of te vragen, te dromen ook;
de dagen zijn zo anders nu, zo vol van licht
dat toch geen klaarte brengt, dat doet verstillen.
Ineens weet ik dan ook: je hebt niet veel te willen,
het leven is een diep geheim dat je verplicht
en dat ook verder gaat als vuur en rook
en dat je nimmer zomaar uit kan…
Toppunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het summum van schoon-
heid is zij
Haar opgebonden
los, in staart
Gevarieerd in kleur door de
stralen van de zon
't Water spiegelt haar
contouren
Dat mooi figuur voor
door een ring
Beslist met mooiste rondingen
die dus beroeren
't Enigma van haar
zijn, basis
van haar mysterie
Aanwezig
slechts door hier beslist niet te zijn
Tot in…
De warboel van leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
556 In de warboel van leven
over ongelijke keien
takken waaronder ik buigen moet
probeer ik een doorgang te vinden
onder gebroken zonnestralen
het vroege ochtend licht
wetend dat dichtbij
het rechte pad naast me
badend in ochtendzon
waarover, als ik dat wilde
evenzogoed lopen kon
maar,
zoals ik op mijn eigen wijze
kies voor het mysterie
van…
Fugalied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Het groot mysterie blijft verrassen.…
Een engel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
502 Een weg overgestoken
De grens voor voorbij
Nevel en waas
Tot ik je hand voel
Vingers verstrengeld
Warmte en liefde
Vooruit marcheren!
Zoals soldaten naar hun veldslag
Zoals doden naar hun graf
Je geeft me de kracht
Geen hel of vuur lijkt me onoverkomelijk
Met jou dicht bij mij…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
730 Golven komen en gaan.
Bladeren vallen van bomen.
Wolken drijven met de wind.
Zonder plan. Vanzelf. Spontaan.
Leven eindigt en begint.
Leven begrijpen is onbegonnen werk.
Elk mens beseft dat. Onbewust.
Alles wat adem heeft weet.
Elk ongeboren kind.…
Een hopeloze brief
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Misschien zal ik nooit geen antwoord krijgen
en zal jij voor mij eeuwig zwijgen
dan is jouw mysterie even groot
als het leven, als de dood.…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 het vraagt om aandacht
maar ik weet niet wat
struikelend miste ik
het zichtbare deel van niets
zelden komt dat voor
want de zon gaat op
voor niets niet op
mijn ogen branden op het net
gefocusd op wat was
wat is geweest
herinneringen zijn mijn zwarte gat
breed cirkelend in kolking
en dan weg
het licht mijn geest
vergeet…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde is
hoeveel ik ook van hem weet
zelfs als hij mijn liefste is
blijft er genoeg te raden
Ik noem het geheimen
dat komt in de buurt
van het mysterie…
In de eeuwig bloeiende tuinen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
600 als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God
geen duister meer ons uitzicht zal versperren
als wij wonen boven die oneindige sterren
en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken
indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod
als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God.…