568 resultaten.
De rups trekt zichzelf in twijfel
gedicht
3.2 met 40 stemmen
24.662 De rups trekt zichzelf in twijfel
steigert op de twijg, lijkt blind rond
te tasten in de richting van de vlinder die hij wil
stort dan neer
recht voor de bek van de merel.
Hap!
Weg vlinder.
------------------------------------------
uit: 'Bagatellen voor een landschap', 2001.…
Balanceren
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.362 Als een schim
balanceer je
op het randje
van leven en dood.
Vechtend, verlangend
naar het leven
voel ik je vragen
door je ogen.
Het heeft geen zin
om oorzaken te zoeken,
verwijten te maken
of te oordelen.
Het balanceren
kost je al genoeg
de inzet is hoog
het is leven of de dood.…
Thijmen
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.054 Je vroeg me je te vergeten,
maar nog zie ik je met bloed
besmeurde gezicht.
De hulpeloze blik in je ogen,
bleef strak op mij gericht.
Bij de kus die je me gaf,
waren je lippen al zo koud.
Ik wilde het niet beseffen,
maar jij wist "dit zit fout".
Je vroeg me je los te laten
uit mijn gedachten,
en je een plaatsje te geven
in mijn…
ruzie
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.073 en zo kwam het dat
boze blikken elkaar bekeken
dat vuige woorden over en weer
en weer terug kwamen
een slaande deur heel veel geluid
kon maken maar
dat je toch nog zwaaide
op het tuinpad
en ik niet terug
dat later die dag
een motoragent sprak
over de dood die soms
meelift langs de weg
als ik je s’nachts op het pad ziet
kijk je niet…
Trap met zeven treden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.228 Bewegingloos ligt de bulderende lach
aan de voet van de trap met 7 treden.
Vormloos, vitaliteit voortijdig gebroken,
val als dieptepunt van een ongeluksdag.
Vleesgeworden gemoedelijkheid ontwricht.
Vervreemdend stil, onzekere hospitaalgang.
Besef van tragedie breekt traag door.
Resteren laatste adem, huilende gezichten.
Overlijdensberichten…
ik laat je gaan
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.717 Je auto, de eeuwen oude boom
die niet eens wilde meegeven
de snelheid, waar jij voor ging
kostte je meer dan je leven
Genoeg tijd hoopte je nog te hebben
maar vechten tegen tijd is zinloos
jij leefde nog meer dan hard
en je lichaam was te broos
En ik weet het heel zeker
jij bent kwaad op die boom
vergeef me mijn gedachten
maar zo was…
Spirit
snelsonnet
3.8 met 22 stemmen
2.127 Dit weekend is er sprake van een wonder
Niet door de Geest die neerdaalt, maar een kind
Dat in haar val een stoere buurman vindt
Geen nood, hij zet er graag zijn schouders onder
Gelukkig valt de peuter op de man
Wat andersom vaak zonder straf niet kan…
Oostindisch doof
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
839 Vanmorgen reed ik van huis
en een brommer sneed
mijn auto op een haar
de coureur, jong gespuis
begon te schelden en riep
“ik sla je in elkaar”
Van verbazing stapte ik uit
het was toch hij
die mij niet zag
maar hij balde zijn vuisten
sloeg zijn helm tegen mijn ruit
met een sadistische lach
Getracht hem te kalmeren
maar…
Belg achter stuur
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
641 Hij maakt ongaarne ongelukken, maar
rijdt hij z'n auto in de soep of prak,
dan neemt-ie 'n vork of lepel uit de bak.
De Nederlander twijfelt: 'Is dit waar?'
Heel nuchter denkt u: 'Dit is vast gelogen.'
Ik moet bekennen: 'k houd u voor het lapje:
't verhaal is vroeger uit een duim gezogen.
Nee, zelfs van Belgen wordt dit niet verwacht.…
verloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
699 nadien
de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor…
Welkom thuis
snelsonnet
3.1 met 20 stemmen
2.271 De klas kwam van het schoolreisje retour
En dus stonden de ouders braaf te wachten.
Er was geen kind te zien, maar ach, ze dachten:
Die liggen in de bus vast op de vloer.
Helaas waren ze deze keer abuis:
Ze lagen wel, maar in het ziekenhuis.…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Waar hij was
was het donker.
Nachtelijke wervelwinden en hun
verteerde herbes de Provence flitsen
grauw verzwakt over de gesmolten
muren. Hij vertrouwde
op verwrongen theelichtjes, ginds ver.
En zijn verbonden vlieger
klonk hem als Vivaldi in de oren.
Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen. De vissen donderden…
ongelukje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 er ligt pels op de weg
met nog een stukje staart
van wat ooit poes was
of hond of mol of egel
zolang het maar kon kwispelen
een trage regen vaagt sloom
wat vormeloze stukken
in een ziedende goot
het afvoerputje versperd
met wel een ton dode bladeren
ergens huilt een kind misschien
om een dier dat is verdwenen
en de auto's razen verder…
Koffie
gedicht
2.7 met 16 stemmen
11.980 Ik was vier en viel met mijn scooter
van de trap met de marmeren tegels
bij ons in de woonkamer en ik viel
hard en met mijn hoofd omgekeerd op
de tegels en ik gilde en mama zag dat
er bloed uit mijn hoofd stroomde en
mama gilde en ik gilde en mama rende
de straat op om hulp te halen en het
deed nog steeds pijn en onze Egyptische
overbuurvrouw…
gij?
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
1.643 om te zwijgen
niet meer of minder
ze verzwijgen niets
kinderen van hun god
en nog zo ongelukkig
hij was het niet
nee, vader, nee
en ja, zo sprak hij
wijs, strak in het pak
en zij eruit
bracht zij zichzelf
en alle rotzooi erbij
en hij, hij was hij
onschuld in een pak
met vouw waar hij het wou
met wie hij maar wou…
GA WEG...!!!!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.350 harmonie
tot nu toe voor ons ongekend
Die zal ons vleugels geven
die jij eigenlijk al hebt
Een ongevleugelde engel
zo puur en ongerept
Soms zijn dromen mooier dan het leven
en is het maar beter dat het zo blijft
Bang me weer aan iemand te geven
bang dat ik van angst weer verstijf
Jou er niet in mee willen slepen
in mijn eeuwige ongeluk…
Een zwarte maandag
netgedicht
3.2 met 33 stemmen
1.740 Eigenlijk begon mijn dag al klote
toen ik, stomdronken van de slaap
met veel gerek en nog meer gegaap,
m'n kop aan het keukenkastje stootte
ik deins terug en zoek naar steun,
maar slaag daar natuurlijk niet in,
waardoor ik keihard, vol met m'n kin
op de rand van het gasfornuis kleun
daar staat, juist, dát potje met vet
dat ketst dus zo…
Vogeltje
gedicht
3.3 met 102 stemmen
34.650 Een vogeltje overreden,
over een vogeltje gereden.
Het zat daar midden op de weg
wat lam in kop en leden
en deed niet wat vogeltjes doen
als een auto komt aangereden.
Achteruit in de spiegel stoof het op,
nieuwe avonturen in 't verschiet.
Hoera, het leefde, want
dooie vogeltjes vliegen niet.
Alsof de streling van mijn chassis
het weer…
bloemetje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.216 bloemetje langs de weg
auto's razen voorbij
eentje ging van de baan
slachtoffer had dikke pech
bloemetje werd daar gezet
bloemetje langs de weg
verdriet in de grond
plaats niet verliezen
wil nog blijven leven
nu eens verwelkt, dan weer vers…
Door het 'lot' gegrepen.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.831 Ik sprak je weinig, zag enkel soms een lach
zo jong nog, als zestien jarige die zoveel vreugde wou.
maar wat mensen niet zagen, was een enorm grote traan
zoveel pijn wat je bezat en dat, terwijl je zo'vrolijk'was.
Begin oktober op weg van school naar huis,
zo trots op je scooter,
die je mocht door drie kilo aan te komen,
zo reed je in de wind…
Twee levens stuk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
813 IK vind het vreemd
IK vind het raar
Het was een toeval
Het kon gebeuren
Het was misschien een ongeluk
Stop toch met onzinnig zeuren
In dood en leven
Levens stuk…
In het zwembad
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.935 In het zwembad
glijdt een jongen rennend uit -
dat was het dan
buiten knikt vol onbegrip
een meerkoet ja en amen…
Langdradig verhaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Een ongeluk gebeurt in haar bedrijf:
onvoorbehoed verwekt de man een kleintje.
Dit wordt door haar onaangenaam gevonden.
Ze kan niet werken. 't Is een grote strop:
d'r handen worden door het kind gebonden.
Er volgt een lange tijd van armoedzaaien.
Tenslotte neemt ze toch de draad weer op
en slaat dan als de bliksem aan het naaien.…
Treinconfrontatie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
780 De schijnwerperlichten
Haar soelaas
Zij bestemt zo zeker
Een laatste keer
Wil zij zich geven
De doelgerichte stap
Rust, nu zo grijpbaar
Dichtbij, het einde
Van haar zinloze leven
Haar silhouet
In 't schijnwerperlicht
Zijn doelloze paniek
Rest nog willoos toekijken
Een ijzige gil
Door merg en been
Een moordende klap
De sneltreinmachinist…
Geen Titel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.104 Een jong gezicht
Verbitterd door verdriet en pijn
Tussen oude mensen
Met wie ze één zou moeten zijn
Een jaar geleden
Nog een lachende vrouw
Die kon lopen en kon praten
En altijd het beste voor iedereen wou
Na platgedrukt te zijn, geplet,
Door grote wielen overreden
In stukjes gescheurd
Weggerukt uit haar oude leven
Zit ze in een vreemd…
De voortekenen
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.743 Witte ijsvogels wiegen
Zich op zee en twijgen dichtbij.
Zij wijst ze en roept ze met helle
Bekoringsstem: "Zij voorspellen
Geluk!"
Maar ik zie verder: van het bergenjuk
Komt een donkere stip neersnellen,
Een zwarte vogel voegt zich er bij.…
dansend leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 het leed
speelt - zingt - juicht
het geluk
kwijnt - stikt - zwijgt
eindeloos vertraagde tijd
tot aan de dood een eeuwigheid
gevuld met dansend leed
en dood geluk…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 tussen woede
en haat
traag groter wordend
in de verte
de vrouw
die je worden zou
maar nu nog klein
steeds kleiner wordend
tussen mensen
die jou niet zien
zo klein maakten ze je
ze moeten weg
zodat je weer
groeien kunt
groter
zo groot
dat je over hen heen
kan uitkijken
naar hoe het ook zijn kan
vol ruimte
en warmte…
De helpende hand
gedicht
2.8 met 28 stemmen
12.983 Volmaakt van veren -
een jonge tjiftjaf
van de grond geraapt en
op je hand geklommen
lichter dan een zegelring.
Je blaast hem zachtjes op
zijn rug - maar hij laat zich
niet wegblazen, hij klemt zich
nagelpuntig aan je vast
jij bent zijn vriend geworden.
Hij hoeft de vrijheid niet
niet nog meer regen
niet nog meer storm
geen honger…
Schattebout
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.769 Ja lach maar - toe lach maar
bijna kostte het mijn leven
toen ik staande in mijn hemd
en door de haast wat ongeremd
er met de Franse slag mijn kraag
nog snel een strijkbeurt had gegeven
Het is een zoenvlek - zei ik steeds
maar oogstte enkel medeleven…