925 resultaten.
Markt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het straatbeeld leemt
gekaderd in restanten van rust
om mijn lengteas heen
en op dat fatale moment
regent het zelfvertrouwen nat
nietigheid droogt mijn rug
overtuigd de klus geklaard te hebben
slaat het paard machtiger dan ik
door geen schrik getoomd
de dodenrit op hol…
Reuzenrad
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
776 Voor mij een fenomeen dat nimmer went
Die kermisvorm van volksamusement
Ik heb het altijd al een draak gevonden
New York krijgt óók zo'n wiel, dat was wel schrikken
Maar 't geeft Al Qaida iets om op te mikken…
KIPLEKKER
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 Omdat ik oud ben, slap en gauw verkouden
mag ik elk jaar weer voor de griep een prik
Maar nu verneem ik tot mijn grote schrik
dat pluimvee grieperig het bed moet houden
Ik hecht natuurlijk aan mijn vaste prik, maar
ik stel hem gratis voor een kip beschikbaar…
Dit open raam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Het ademen valt me zwaar,
Bergtoppen doemen op
Waar aanstonds
De ademhaling
Stoppen zal,
Luttele seconden
Voor de crash
Schrik ik wakker
In mateloze angst
En ruik de milde
Voorjaarsregen door
Dit open raam,
Waarvan alleen
De binnenkant
Nog bevroren is…
ruimtelijke ordening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 niemand neemt nota
van achteloos verblijven
de binnencirkel van een rotonde
de kromming van aarde
altijd en iedereen
is nog niet overal en nergens
de locatietheorie zegt van wel
ik schrik er niet meer van
de geest die een schaduw werpt
zelfs in het voorbijgaan
een geleding naar gebeurtenis
als ultieme plaatsbepaling…
Jij
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.574 Het kan een last zijn
Jezelf zo te moeten "dragen"
Het is de schrik van ieder mens
Maar achter elk persoon en zijn onzekerheid
Zit iets moois, waar je niet om hoeft te vragen
Verander niet voor die ander
Ook die draagt wat met zich mee
Probeer gewoon wat van jezelf te zijn
Want dat kun jij alleen!…
Spijt?!
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.357 Harde, rauwe kreten
trommelslagen op haar ziel,
het is zijn gistende woede
die weer tot leven komt
Haar gezicht een masker
van bevroren schrik
als hij haar aan wil raken,
aarzelend en schuldbewust
En weer hoort zij de woorden
"sorry, schat",
ze voelt haar lijf verstijven
want dat is wat hij altijd zegt…
Oorlog teistert
poëzie
3.5 met 24 stemmen
2.958 Krachtigen schrikken, heiligen moorden,
De wereld roeit haar eigen uit.
Arbeid, armoe, ziekte en zorgen
Verdwijnen voor de éne angst.
De dagen duren, de nachten langst;
Wat brengt de morgen?…
Caliostro
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
882 En jij maakte mij vele dingen:
Een glimworm, theeboom, gouden ringen,
Zodat ik wakker werd met schrik -
en een vraag: zeg Magier, wie ben ik?…
Stofje
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.208 blaas het stof
deksel hoog
til eruit
het hele leven
uitgepakt
foto's en wat poëzie
licht vergeeld
bladzijden iets uitgezakt
schrik ik daar
beeld van jou
alles terug
deksel dicht
stof is weg
net als jij…
Fluisterboot
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
995 mijn ogen
richten zich op jou
als felle lichtflitsen
in de lucht
schrik ik op uit
mijn gemijmer
probeer je zoete geur
op te snuiven
waar ik mij relaxt
in laat vertoeven
het maakt mij één
zonder een richting
op te gaan
van sluipweggetjes
pendel ik voort
in de fluisterboot
van jouw geheimenissen...…
Hardleers
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
843 Maar alle leiders schrikken zich vast lam,
Als het weer oorlog werd en niemand kwam.…
weg
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.037 als alle auto’s zwijgen
loop ik de velden in en schrik:
een hoge sprinkhaanvogel
van ver van over de rivier gekomen
waadt mijn dode hoeken in en uit
doorlopend knikken hij en ik:
wij staan op iemands rode lijst
wij gaan de weg van alle vlees…
Schrikbeeld
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
652 verzonken in een plas
schijnt de maan
in rimpels te sterven
een man richt zich op
het beeld verplaatst
hij kijkt omhoog
ziet tot zijn schrik de zwarte gaten
in deze novembernacht
zijn handen trillen
hij drinkt zichzelf vager
dan de godverlaten schim
verloren in het water…
Angst
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
199 Ik voel de moed mij in de schoenen zinken:
ik wandel ’s avonds even in het bos,
als daar een hond verschijnt, het beest loopt los,
ik schrik me rot: wil hij me gaan verminken?
Mijn lief voelt zich bij honden juist ontspannen,
zij heeft dat angstgevoel alleen bij mannen.…
Ouder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
813 Telkens als ik haar bezoek
lijkt ze weer wat brozer
dichter bij de dood
bedenk ik me met schrik
ze kijkt me aan en streelt
de angstblik uit mijn ogen
zoals alleen een moeder doet
en ik huil wanneer ze zegt
wat er ook scheelt
heus.. het komt goed
stil maar kind
mamma is bij je…
Ik noem jou mijn verlangen
gedicht
2.8 met 54 stemmen
15.418 Ik ben door schrik bevangen –
jij bent er niet.
Dat jij mij zou ontvangen
geloof ik niet.
-------------------------------------------------
Dit gedicht is verschenen in Het Liegend Konijn,
jaargang 8, nummer 1, april 2010…
Gisteren nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Gisternacht van schrik ontwaakt
en schaamte, en zoiets geks nog
en vannacht
weer over jou gedroomd.…
Benzineprijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Bij elke tankbeurt schrik ik telkens weer,
Vooral als ik na afloop moet betalen.
De prijzen zullen nooit een keertje dalen,
De Staat verhoogt de prijzen meer en meer.
Begonnen met het kwartje van Wim Kok,
Maar nu geeft elke tankbeurt mij een shock.…
Op de aard der Vooreilanden van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
948 .
--------------------------------------
Vooreilanden van Amerika – Antillen
beven- schrik brengen…
Avondlauw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
446 aanstonds verschijnen dronken sterren
aan een onlangs nog knokig hemelfront
de straat lijkt al voorbereid, zo loom
zo stil en gedwee de avondklok rond
er vertonen zich taalarme bladeren, om
in voegen te liggen, in luwte te schikken
seizoenloos te wachten op een zucht
op iets om in wakker te schrikken…
Uitzinnig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
615 Zwijg , zei ik
terwijl ik driftig op zoek was
naar zijn gelaten woorden
ik had ze ergens op stapel gezet
om niet te vergeten
geloof maar dat ik het ze naar
mijn zin zal maken
maar nu, nu lig ik overhoop
hij schopt de herrie in mijn hoofd
treffend hoe de stilte valt
schrik niet, roept hij mij nog na
ik vang en bewaar zijn kalmte…
Blauw is je blik
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
578 je oogt
zonder mededoog
blauw is je blik
ik wolkte groen
kolkte in cumulus
jij hagelde mijn schrik
in die koude
neerslag heb ik mij
met jou geschikt
lichtte even op
donderde wat na
maar de bui was over
zag de lach
een warme zon weer in
je groen met blauwe ogen…
Rijm
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 Bevangen
door de vorst,
rinkelen sprieten
bij een zuchtje wind,
en kleurt de winter
bleek van schrik.…
Kleurenstudie
gedicht
4.3 met 3 stemmen
7.681 Zo donker is de nacht van de dood
en zo wit is onze schrik.
----------------------------------
Uit: 'De gedichten', 1998.…
Ga maar
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.772 Gun me bij het afscheid nog een blik,
Zodat ik niet opnieuw schrik.
Ga dan maar.…
Geluid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.063 Omgeven door een muur van geluid
zoek ik vergeefs de stilte
dwalend door de nacht
verzonken in gepeins
schrik ik op van elk geluid dat
luid klinkt in het donker
ik zie niet wat ik hoor
een bay huilt
een kat miauwt
terug in mijn bed
sluit ik mijn oren
de stilte is oorverdovend…
Beschaving
gedicht
3.6 met 24 stemmen
26.837 Er was onder mijn hersenpan
Geen schuld die me bezwaarde -
Ik kende niet de fado van
De laatste mens op aarde -
Ik was een doodgelukkig kind -
Er waren kinderen als ik -
Ik waaide mee op elke wind
En had dezelfde schrik.…
incasso
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 te vaak met foto's
is het wild schrikken
ben ik dat
zoals die met die bolle kop
uitpuilende ogen getuite lippen
open mond trillende vleugels
je weet nog wel
van toen we mooi weer speelden
bij de maadjes
in de schimmelkaas
ja daar word je
wel even stil van
dat te verwerken…
Nacht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
478 de maan glinstert in een bleke schelp
de sterren zwemmen als lichtjes
in deze donkere nacht
een nacht van wijn en fylosofische dromen
om tegen de morgen koud wakker te schrikken
met het krijsen van de meeuwen
verveeld met de gedachten van de voorbije nacht
de pijn opnieuw netjes in je binnenste verpakt…