inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1928):

Beschaving

Er was onder mijn hersenpan
Geen schuld die me bezwaarde -
Ik kende niet de fado van
De laatste mens op aarde -

Ik was een doodgelukkig kind -
Er waren kinderen als ik -
Ik waaide mee op elke wind
En had dezelfde schrik.

In dromen martelde ik verwoed,
Maar had van niets berouw -
Nu ben ik menselijk en goed
En heb het Spaans benauwd -

-----------------------------
uit: 'Spaans benauwd', 2005.

Schrijver: Gerrit Komrij
Inzender: hvh, 5 Jul. 2006


Geplaatst in de categorie: moraal

3.5 met 23 stemmen 23.688



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:hoi
Datum:29 May. 2012
Emailadres:wieowiezalikzijnhotmail.com
Bericht:Het is een mooi, maar niet volledig begrijpbaar gedicht.

Naam:demi
Datum:25 Sep. 2007
Emailadres:lol_hihilive.nl
Bericht:Erg mooi gedicht.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)