794 resultaten.
Op de tochten (deel II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Wedloop van oorzaak en gevolg,
ontstaan, bestaan, vergaan,
beroer nog eens wat ledematen,
wat het oog niet ziet, en het oor niet hoort,
bekoring van het te vergevorderde,
omarm mijn verdriet, omarm mijn geluk.
Ik aanvaard de aanvaarding,
of dans en dans niet,
ik bijt of word mij gebeten,
of bloos en bloos niet,
en kijk nog eenmaal achterom…
Op de tochten (deel V)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 Wat pompeus geklater,
het valt, of valt tegen,
het stijgt, of stigmatiseert,
ontbering van verlating,
vier dubbele ontkrachting,
sterf, sterf, sterf, sterf.
In het zicht getreden,
kompas wat verlegt,
geen naald, nog koers, nog horizon,
modaliteit dan, ik streep je weg,
tegen ooit, tegen ooit, tegen ooit,
oud besef, nieuw quadrant, bevochten…
Op de tochten (deel IV)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Naakt door slechts de naaktheid,
omgeven door slechts de omgeving,
verbannen door slechts de verbanning.
Ogenschijnlijk de knopen geteld,
keer op keer de pyromaan geweest,
stilistisch te werk gegaan,
maar ik ben geen inboorling.
Staak de besmetting,
verwek weer weerzin,
uit obstructie, uit het individu,
narratief van goed gezelschap…
Hij neemt de tocht terug,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 Hij neemt de tocht terug, door de kieren
waarlangs hij naar binnen gekomen is;
de rusteloze wateren waaruit de woorden
klateren kwamen; over de verzakte ijzeren
lijnen waar loco-motieven op griezel rijden.…
Langzamerhand
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
3.542 slordigheid
valt niet op te rapen,
je bent gestruikeld
op je tocht naar
gulzigheid,
niet buiten maar
in en door jezelf
je rangschikt me
als dertien
in een dozijn,
ooit uitverkoren
op je uitgelezen weg
nog even raap ik
je woorden op,
je hoeft zelfs
niet te zeggen
dat je me mist
ik lees de leugens
wel op het blanco blad
slordig…
Wanneer de vogels zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
919 Steel niet mijn illusies
van achterhaalbare waarheid
in de geboorte van jaren
die mijn spiegelbeeld verscherpen
Laat mij nog wat dromen
in dit vergroende veld
waar wind boomkruinen streelt
en bloemen de aarde benevelen
Maar wanneer de vogels zwijgen
neem ik jouw vleugels over
maak mij dan ademloos
in de stilte van één tocht…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
niet te stuiten?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 Ze doen Europa beven
Gelukzoekers uit Afrika
Gemeden hier als paria
Door valse hoop gedreven
Kansloos zijn ze en toch
Wint de drang van zelfbedrog
Al mislukken negen tochten
Om de tiende wordt gevochten
EU hou het humaan
Pak de smokkelhavens aan
Schiet alle boten lek
Niet ná maar vóór vertrek…
Kruistocht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
608 zogenaamd ingenieus
plantten ze zaad
in mijn hoofd
dat uitgroeide tot een boom
ik kapte de stam
zaagde het hout
en bouwde mij
een windmolen
die ik in mijn eentje bevocht
op mijn tocht kwam ik
de zaaiers tegen
ik riep he
kennen jullie mij nog
maar niemand wist wie ik was
lachten mij uit
en wezen op hun voorhoofd
niemand…
Lucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 De lucht
willen we in
als vogels
op vleugels
Losser
onze teugels
waarmee wij
gebonden zijn
aan 'deez aard'
waar wetten
van de zwaartekracht
beide voeten
aan de grond
houden
alleen bij wijn
en andere alcoholisch vocht
Maken we
-schijnbaar-een tocht
die veel weg heeft
van zweven.…
Zinvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Enkele schepen wagen
de tocht naar een betekenis
In het vooronder ga ik
onder een zeil als verstekeling mee…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
De 40 Gedichten van Danny van Strien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
696 Het eerste Boek werd uitgegeven
Met teksten over het leven
Tientallen tot honderden exemplaren werden er verkocht
Het leven was zwaar
Dus was het een lange tocht
De 40 Gedichten van Danny van Strien
De tweede druk moet als Boekenschrijver komen
Desnoods in Eigen Beheer
Want het leven is niet eerlijk
En het leven doet zeer…
Nog één keer boppe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
571 Ik maak straks weer een tocht in andere tijden
met mijn vergeten lieveling van toen
wat kostte het een moeite voor ons beiden
hem eerste te zien worden - kampioen
zij wil dat wij langs ieder water rijden
Ik zei mij best, maar niet voor dag en dauw
dat heeft in 't holst der nacht geen enkele zin
nooit zal het hier nog vriezen van de kou
nooit…
Vliegen
netgedicht
3.5 met 95 stemmen
16.795 Ik vloog altijd hard
Op deze lange tocht
Haren verward
Wist niet wat ik zocht
Ik vloog altijd hard
Alles voorbij
De wereld zwart
Niet echt van mij
Toen kwam de dag
Dat de motor zweeg
Ik steeds meer zag
En niet meer steeg
Ik vloog niet meer
En raakte de grond
Kwam zachtjes neer
Precies waar jij stond…
mijn vele graven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
3.956 passeer in golven van gevoel
de getijden waarin ik ben verdronken
maar ook telkens weer ben geboren
Mijn vele graven die ik telkens
weer ontvluchtte, scharen zich
nu allen aan mijn zij
Geleerd heb ik niet om dood te zijn
ofschoon mijn masker
suggereert, jij bent mijn
Ik laat en onderga de tellen
van de tijd, en assembleer mij
met de tochten…
Verlangen
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
2.400 Deur op een kier
het tochtte van verleden.
En hoe nog later
Alleen maar nu
Niet meer moeten, alleen mogen
Tot jij te laat voor de trein van zeven
Misschien nog net die van acht.
O mocht je nog eens vragen
Om te blijven tot na de nacht.…
HET DUIFJE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
733 In het kopje van het duifje
zit een heel mooi instrument
zoeken is totaal niet nodig
het beestje kent
en
vindt zijn weg
kilometers lange tochten
maar èèn doel
het vliegt naar huis
mochten ook wij mensen
wensen zo gericht te zijn
op GOD
zwervend
falend
en toch komend
zonder zoeken
bij HEM thuis…
Een vleugje lijkengeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
607 ze kloppen
op mijn deur
treden binnen
als ongeziene gast
wat blijft
is koude tocht
met vaag een
vleugje lijkengeur
ze schuiven
door de muren
kijken me vanuit
de spiegels aan
het is geen gluren
maar hun verschijning
kent niet de beperking
van het aards bestaan
ze vervluchtigen
mijn woorden verzuchten u
het tijdelijk te stoppen…
Huis van zoveel ramen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
917 je hebt de deur
niet dicht geslagen
ze kiert en kou
tocht door
het huis met
veel beslagen ramen
die we samen
openden in eerste blik
ons mooiste vergezicht
ben je teder
nagekomen je overspoelend
met warme dromen
ooit gaan wij samen
genieten van ons thuis
het huis van zoveel ramen…
het binden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de tocht langs
zwarte zeeën en
vreemde rivieren
voert niet naar de
plaats waar alles
weer goed komt
waar zwaarte in
gewicht te vangen is
een handbreed
aan dagen laat
vroeger stapvoets
over de brug verdwijnen
naar de overkant
van verloren tijd
een bittere schreeuw
vernielt de keel:
bevestig ons…
big bang
netgedicht
3.2 met 40 stemmen
7.189 De seconden in jouw ogen
big bangen honderden
dromen en broze korreltjes
geluk van elkaar
een omarming is een tocht
in overvloedige warmte
achter de tred van je hart
de zoete woorden in
je weet op mijn gezicht
het geschapen geluk
met een glimlach te onderstrepen
laat de ons dan niet tot
een stipje herinnering vervagen
ik zie je graag…
Elke dag
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.783 Elke dag een stille tocht
elke dag liefde
elke dag werd er gevochten
elke dag een feest
Elke dag nu een herdenking
elke dag een kist
elke dag een overdenking
elke dag een viering
als op 4 mei.
Het hoeft geen oorlog te zijn
om onze geliefden te herdenken!…
Iets dat me duint
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
516 er is iets dat me duint
naar het Wad, de tocht
door het vlakke land
pluimt nog na, na deze
langgerekte dag
toch telkens als ik staar
over het water valt het
me op dat het me eigenlijk
niet meer boeit, alleen
de emotie spreekt nog
uit een andere tijd
maar steeds is er die drang
om weer die kraag te beklimmen
en de witte punten in de…
Ken je dat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 je kleedt je aan
stift je lippen
befietst straten
legt de wereld vast
ook hen die niets vermoeden
of toch
de kou kruipt dichter
tot de batterij overlijdt
de tocht huiswaarts aanvangt
bij thuiskomst zie je
hoe je mascara
rondom je oog is uitgelopen
en het rood
op mijn tanden kleeft
en mijn t-shirt
binnenstebuiten
aan heb
zo'n dag…
Al fietsend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 Gebukt door vele winden,
zwoegde ik mijn trappers lam,
mijn fiets en ik, wij zijn geen vrinden,
de tocht duurt altijd veel te lang
Gegeseld door de regen,
waait daar maniakaal,
de gierende wind mij tegen
tis oorlog op mijn paard van staal.…
Ontdekkingstocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 ik hou van je heuveltjes
en van het struikje
onderaan je buikje
ik wandel door je landschappen
tot aan de vijvers van je ogen
daar
in de zalig warme zonnestralen
van je lach
leg ik mijn ziel te drogen
al je letters
drink ik gulzig op
en met een dronken kop
zing ik mijn beste lied
het was een mooie tocht
maar de weg terug naar…
Winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 Stille tocht -
een eend is op zoek
naar een wak.
Aan de noordpool
klinkt een ijselijke gil
van een beer..
'Sneeuw is mooi'
zei de zwerver 'maar
je kunt er niet van eten'.
De stoel waarop ik
ging zitten was nog warm
van andermans billen.
Klimaatverandering -
wie heeft er nog last van
wintertenen?…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
Dichtbij en veraf
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
3.122 met veel liefde
werd tijd rekbaar gemaakt
en lange tochten
werden vruchtbare reizen
naar gloedvolle jaren
in natuurlijk samenzijn
tot een laatste zonsopgang
de rietkraag aan de overkant verlichtte
een laatste reis wordt werkelijkheid
het afscheid is zwaar
maar,
de onbekende bekende zwaait
laat de koffers maar staan
een hand…