9412 resultaten.
Het 26e jaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 Lopend langs water
Dragen glinsterende golfjes
Dwellende gedachten
Over bezonken beslissingen van later
Moeten nu beslecht
Door versnelde stromen aangespoeld
Voel ik mij gevangen in een web
Van water
Druppels
Sijpelend door mijn denkend brein
Vlakken scherpe zijden
Van dit luw en lijzig leven
Af…
Botshol
gedicht
3.3 met 16 stemmen
12.826 Water onder water
luistert niet. Likt niets los.
------------------------------
uit: 'Botshol', 1980.…
Mijn bewuste doop
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.365 Met mijn hoofd gebogen
kwam het water over mij
ze hebben niet gelogen
je voelt God heel dichtbij.
Een gezang werd ingezet
buiten zag ik een regenboog.
Na deze doop las ik een gedicht
over hoop, liefde en vertrouwen
tranen liepen over mijn gezicht
ik ging een nieuw leven bouwen.…
zee (1)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
575 de wind jaagt
wolk tot
over het duin
de stad er achter
wacht mij voor later
voor nu voegt
zand mij
een nieuwe huid
eten meeuwen krijsend
schuim uit jouw schoot
en adem ik
water…
Ongrijpbaar
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
646 kleuren van een regenboog
vloeien als dunne waterverf
traag over het verlaten meer
maar als je ze wilt grijpen
verschijnt er plots een woord
(zie ook website)…
ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.501 Licht in het water
Glinsterend
Diepe duisternis
Zwarte wolk
Meren vervagen
Mistig
Storm op zee
Spattend water
Lange duinen
Waaiend zand
Kapotte steiger
Drijvende plank
Kleuren op de bodem
Koraaleiland
Zwart wit ver weg
Gezonken schip
Sprekende vis
Zielsverband
Spiegels op de kade
Waarheid…
Waterloosheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
840 Waterloos zijn
Synoniem met chaos
In de infrastructuur
Op het Zernike
Sluiten de scholen
Tegelijk om negen uur
Massale stormloop
Op de bussen richting het centraal station
Waar de chaos ook al begon
Eeuwen wachten in de wind
Voelend alsof
Ik me even in een metropool bevind
Ach oude bus
Ik wacht niet meer
Lopend vind ik mijn weg…
Als ik naar huis ga
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.471 Ik ruik het stilstaand water
Het donkere water
en het riet
Stram, scherp en taai
zoals diep van binnen
oud verdriet…
de bron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
787 verborgen ergens hogerop
ligt de bron
water vult een greppel
't is niet meer
toch, een dam kan de stroom niet stoppen
stil stijgend
tot die overloopt
het gaat verder
greppel, sloot, beek, rivier
en weer even onzichtbaar als het begon,
eindigend in zee
of..
is dat de bron?…
Waardland
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
882 brak en drassig gruwt het
vlakke waardland van de zee
en haar niet aflatende kuren
steeds gooit zij haar golvende haren
heimelijk over zijn naakte huid met een
boosaardig schuimbekkend geluid
zullen dijken en vliedheuvels
haar wassende ergernis nog keren
of kolkt zij over in stormgedruis
brak en drassig beeft het waardland…
oesterschelpje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s
Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt
In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand
Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten
Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand
Vol verbazing blijf…
Water in Amsterdamse wijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.095 De Geuzen-geest daalt neer uit
verleden met gebalde vuisten;
hij staat dreigend aan m’n bed
schreeuwt: land valt in duigen,
in naam van Oranje sluit de
poorten en de duigen-naden;
je verraadt ons, 't water lekt
in onze oude (wijn)vaten.…
ZigZag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Kabbelend rolt het omlaag
Schuimt wit als een vloek
Schittert blauw van geluk
De lucht snijdt steriel
Zachte blaadjes tranen
Veranderen stof in diamant
De stenen rollen samen
Muziek in krakende geluiden
Misschien zoals het hoort
Een waas pakt de weide af
Alles word zwaar en dik
Geluiden klinken hol
Je roept me steeds vaker…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Waterloper
gedicht
2.9 met 18 stemmen
8.778 rood kleurt de rivier achter mij
ik ben zwaar
maar voeten tasten vederlicht af
de weg naar de bron.
bij een bocht vind ik rust op een rots.
langs mijn linkerbeen snijdt wat voorbijglijdt
en zich verder in de verte kronkelt
geen wier zal hier vertellen wat de bocht
verbergt: (verdrinkingsdood? roeiboot? een vrouw
als een dam?)
wenkbrauwen…
Regen valt, water vloeit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.161 waar regen valt
waar water vloeit
ieder zoekt zijn eigen weg
de ene graaft een put
de ander bedrinkt zijn kroeg
volgers van het pad
zwemmers tegen de stroom
ieder zoekt zijn eigen weg
de ene volgt zijn droom
de ander gaat er vandoor
waar regen valt
waar water vloeit
het leven laat je niet ongemoeid…
Waterlopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 gaat water lopen
angstig door vele goten
bang van riolen…
Mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
630 Hier aan 't water,
'k weet het zeker,
wordt mijn zwijgen wel verstaan.…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
Een droom van water
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
449 het is als een droom van water
die vanuit je handen
door je vingers sijpelt
het druppelend vallen
in een glimmende plas
ik schenk mijn dorst
aan dit dromende water
verbeeld me dat ik goudgevend leef
drink van je omhelzing
spoel kletsnat in een echo aan…
haiku
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
407 Spelen met water
Twee voeten over de kant
rimpels dragen ver…
Water voor een dorstig man
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
711 Ik span
mijn arm en
rek de lengte
van mijn ziel
Ik gooi
een bal op
en vang een glimp
van jouw lach
Ziek zijn, is
een cirkel willen
beschrijven
Ik vloei
mijn pen en
schrijf de traan
op je wang
Ik schenk
water voor een
dorstig man…
Avondgroet
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
756 Ik hoor geklater van het water
door het fonteintje van de vijver
en het kikkergekwaak
tegen elkaar op, vol ijver...…
Knoestig staat de wilg aan de waterkant
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
443 Knoestig staat de wilg aan de waterkant
zijn voetenwortels stevig gegrond in de waterrand.
Kleine mossengroepjes in verschillende kleuren groen
hebben zich genesteld op zijn bomenbast.
Tussen zijn worteltenen wriemelt het watermoer
en verstopt in het riet een moedereend die haar kleintjes wast.
Een kleurrijke vlinder fladdert tot op mijn…
Leven als water
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
683 Hoe frappant gedraagt zich de oceaan,
die ook alle kanten op kan gaan,
van oost naar west van zuid naar noord,
zoveel water door vele mensen reeds bekoord.
Een meertje een valletje een vaart of een dal
het mooiste van water is het leven wat er zijn zal.…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen naar
verliefdheid die zich over de aarde stort
als water…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 haar melodieuze stem horen,
dat is haar, dat is mijn wrede lot,
dat is het lot van alle ouders die
hun kind, hun dochter, hun zoon verliezen
mijn dochter, vol jeugd en blonde schoonheid,
een meid met pure kracht, passie, heftigheid,
haar mooie lijf en alles wat ze was,
tragisch verdronken en diep verzwolgen
in een wijds, wreed web van water…
Limerick 1
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
798 maar wat een paniek,
hij had reumatiek,
het water liep toen langs zijn billen.…
Watersnood
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 het wassende water stijgt
tot ongekende hoogtes
doet boten uitrukken
voor dingen van alledag
overledenen ontkomen niet
aan natte voeten
nietsontziend de stroom
die hen overweldigt
dagelijks peilen zij de grond
hopend dat de zee haar armen
opent daar zij niet met
zeebenen werden geboren…
Geflest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Men dokte grif een onbekend bedrag
Voor een bijzonder flesje oeroud water
Uit 1853, écht het staat er
En iémand had een héle fijne dag
Dus wilt u ook een keertje flink bedonderd?
Ik heb nog emmers vol uit 1600!…