27289 resultaten.
jij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 ik zie jou bezig in de tuin
met haar dat alle kanten uitsteekt door de wind
de slobber trui en oude wijde broek
verbergen de door mij begeerde vormen
toch pompt mijn hart het bloed snel rond
dat hart dat jou tot aan zijn laatste klop bemint
maar weet jouw aandacht is nu slechts gericht
op bloemen, struiken, aarde en op wormen…
Met donkerpaarse strik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 hun tijd vroeg
grijze kaarten
met donkerpaarse strik
haar laatste wens
was anders
zij koos voor licht en wit
in samenzijn
met wilde bloemen
die bloeiden aan hun stam
een leven lang
met zorg gekoesterd
tot het aardse zijn voltooiing nam
de bloemen
wiegen samen
op het laatste zuchtje wind
stil verwaait
de handkus
van haar…
klimop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
587 en als van parelmoer
het licht onafwendbaar in knoppen
ik kan niet langer meer dralen
het blijde zal weer verhalen
zo hemels en zo aards
er is geen duisternis meer
waaraan ik moet weerstaan, geen ruw gescheiden
maannacht waarin ieder vers eindigt
met een optocht van ondoorzichtig cellofaan
ik sterf niet meer om de wonden van wind
die,…
woorden en dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
433 kijk je niet woordeloos toch
je ziet het bewijs dat deze aarde draait
dat denk je dus…
Lissette lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Spinrag voelen bewegen
tussen twee objecten
het zal de wind niet zijn,
sneeuwvlokken jagen
Een woord weglaten als wier
en kiezen voor wiens
vervolgens studentes
veranderen in studenten
Laat het begin nu maar,
het zaaien van pompoenzaad
de duiven van het veld verjagen
en wachten tot het groen
de lemen aarde kleurt
de zon langer…
Herfst
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.402 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
appels die niet ver van de boom vallen
we vinden er ook bodem
aardse van onachtzaamheden
na zwoele zomerse winden
ontdekken er weer eikels
zijn gevallen door koude
het intieme van de nacht
houden van zijn regens
regelmatigheid van zwijgen
tolereren stormen en dromen…
duister en licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Zonder het duister kan het
licht zichzelf niet zien
De aarde draait door, we
draaien mee en houden vast
Aanpassing is confronterend,
ik merk het elke dag
Zelfs de wind zocht naar
beschutting op gure dagen
Wij worden bepaald door waar
we gaan, niet waar we waren
Houdt de macht bij jezelf
en laat de angst maar varen…
Sluitstuk
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
452 met wind
in de rug
liepen wij sneller
omdat aarde
meer helde
werden onze
inspanningen
steeds feller
we lachten
om kleinigheden
in onze filosofie
bedachten dat
alles in oorzaak
en gevolg ook
actie en reactie
als sluitstuk had
zwaai en lach
niemand heeft
dat ooit bedacht
en toch zijn er dan
energiestromen
die elkaar kruizen…
Open
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Ik ben open,
Open voor het licht
van zon en maan,
open voor de duisternis;
Open voor weer en wind,
voor regen en voor kou,
voor de warme zomer;
Open voor de Aarde,
voor vlakte, berg en zee,
zuster plant en broeder dier;
Open voor verwondering,
voor mysterie en magie,
open voor verbinding;
Open om geraakt
en bewogen te worden…
JIJ KLEINE GABRIELLE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Zoals de wind
de zonnestralen wiegt
zo vluchtig was jij hier
jij kleine Gabrielle
Zoals de zon
de aarde warm beschijnt
zo warm je onze harten
jij kleine Gabrielle
Zoals het licht verdwijnt
stil in de herfst
zo ging jij heen
Warmer als de zon
lichter als het licht
vleugels van liefde
om ons heen
voor altijd.…
Voorjaarszon
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
417 nog wist ik
ze staan
hun kleur en
schaduw waren
niet vergaan
na lente's zoen
ze bolden in
wit en spruitend
groen net iets
boven de warm
vruchtbare aarde
van toen
waar ook de
bruine randjes van
de scherpe winden
nog charmant
verdoezeld hun
plaatsjes vinden
na dagen mist
zijn de knoppen
eindelijk gezwicht
voor het warme…
Wolkenkleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
397 Maar dan — op een dag — is de hemel blauw,
en ruikt de aarde naar zoet gras.
Jouw haren dansen vrolijk in de wind, .
het lijkt haast kinderspel:
geen wolk is grijs, geen wolk is wit.
Hier aan mijn zij,
reik jij naar het hemelblauw,
en zit je naast mij,
op die roze, roze wolk.…
Voor- en tegenwind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.395 Gaat het tégen-wind, mê-Vrind,
Laat een Schipper U dan leren
Te lavéren:
Doe, alsof je er niet naar vroeg
Om aan gindse kust te komen,
Maar zeil voort met wind en stromen...
En - ben je eenmaal ver genoeg,
Wend dan over de' andre boeg!
Gaat het vóór-de-wind, mê-Vrind!…
natter dan de bui zag hangen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.000 het regent licht
bladeren waaien
groen en natter
dan de bui zag hangen
in zijn snelle vlucht
tussen vlagen wind
en sluiers water
ontlaadt de bliksem
schicht na schicht, dreunt
gedonder zonder zicht
de plassen blikken
terug als de zon weer
vaal gaat schijnen
het kermist in de hel, drie
regenbogendik verdwijnen…
Ja...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
813 De nacht valt deze dag wat langer
in ver en kletsnat lamplicht
waarin het water stuift
vind geen beschutting
niets is waterdicht
een dak op palen laat de wind door
onaf en onverlicht
wil januari schrijven
terwijl mijn hand drijfnat papier beroert
en van mijn hoofd de druppels vallen
ja schrijf ik
dan stokt mijn pen
toch positief…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 De wolken en het water gaan voorbij;
oorlogen en gerichten, vluchtige bloesems
en oude sterrebeelden,
zij worden alle spoorloos weggewist.
en wat, mijn hart, rest er van u en mij?…
Diep strand
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.777 ik denk tegen de wind in
het ruisen van de zee
het geluid, de muziek
een cliché
in mijn oren
achterstevoren
terug... denk ik
terug... naar toen
als de zee spoelde
de liefde over mijn dam
toen zij kwam
zij, een onopvallend glasgordijn
een muur van troebel water
onzichtbaar
onder de waterlijn
sommige stuurlui staan aan wal
omdat ze…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Een herinnering droomt
groene zuilen, verborgen tuinen
verdeeld door wind en water.
Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.
Geduldige lezers vinden een bestaan
waarin licht en donker samen gaan.…
voor herfstgeliefden
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
886 laat mij wonen
in deze novemberbolster
in dit blijvend onderkomen
waar stilte leeft, zich voortbeweegt
naar duizend middenpassagiers
en naar alles wat verder gaat
zoals wind en water
wierook
het allerheiligst
in een ongekend later
laat mij liefhebben
zoals ik besta, ik weet waarheen
dit is herfst, een reden tot sterven…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Herfst
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 Het verkeer heeft hinder van je, de kinderen spelen,
de wind giert en het wordt fris,
ik weet het net als iedereen, het is herfst,
met prachtige kleuren, aparte geuren,
regenbuien en herfststormen,
het verkeer heeft hinder van je,
maar ik vind je geweldig, dus waai maar,
laat maar vallen dat water,
laat maar dwarrelen die blaadjes kom maar…
In grauwgrijze vlagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 zag op je gezicht
de lichte spanningsboogjes
van een aantrekkende wind
nog verstond ik je
maar langzaam ging
het geluid van je woorden verloren
samen op de dijk
zwoegen en optornen
tegen een aanwakkerende storm
striemend jaagt
regen in grauwgrijze vlagen
slaat water kapot op beton
wij draaien de koppen niet om
nooit heeft natuur…
Met woorden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Die avond en die roze
of water en wind en wapengekletter
het scheelt nauwelijks een letter
maar slaat andere toetsen aan.
Van geuren weet je hoe ze werken
en licht snijdt je ooit de adem af
maar woorden, wat vermogen woorden?
Ze zijn als tulle
en onthullen.…
Het paradijselijke
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 vluchtig wordt licht
als jij zwiert met de parasol
jouw immens plezier danst
ludieke schaduwen hier
je speelt met de wind
die in je blonde haren zingt
jouw ogen weerkaatsen
de golvende schittering van water
samen op strand met
het paradijselijke zon zee en zand
ik houd van het lachende kind in jou
jij mijn grietje en toch volwassen…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
Zong bevroren tranen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik draag blauw
een kind van
wind water en ijs
uit conceptie van
een koude vorst en
de warme moederborst
wij lijnden niet
in diepgaande affectie
contrasteerden levensgroot
de verschillen die
wij maakten overbrugden
onze generatiekloof
nooit heb ik
echt warm gezorgd
wist haar kille levenslied
zij zong bevroren tranen
in het…
Bij jou
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
266 Terwijl ik water en boot hoor praten,
De zon op mijn huid brand
En de wind de warmte koelt
Ben ik bij jou
Terwijl de buren het duidelijk niet eens worden.…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de stralen zich glijden over de aarde
Heerlijk warm zacht verkwikkend
De vogels laten zich wiegen op de wind
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Prikkelen de stralen de ogen wakker
Een nieuwe dag is weer begonnen
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Verdwijnen de zwarte sluiers van…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Een leven van vliegen tussen zwaarte-
kracht en een zweven met alle winden
mee; zich verbindend te werken aan
een nieuw hemels geluk, te ontsnappen
aan de aardse mêllee.…
Gezonken boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Ik reis
over kolkende wateren waar woestenij
en tropische liederen rinkaaneen weerklinken.
Kades bestaan niet. Enkel de doorschijnende modder
van de jungle en de uitgestrekte wind van de savanne
betekenen voor mij de terminus. Passagiers
begeleiden het eenzame galjoen
op weg naar zichzelf.
En de donkere wind krioelt van onrust.…