7646 resultaten.
mijn grote liefde, mijn grootste leugen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.066 jij bent bij me
ik leef voor jou
jij bent van mij
ik kijk in je ogen
en zie mijn grootste droom
jij en ik, ons
iedere dag val ik met je in slaap
iedere dag wordt ik met je wakker
iedere dag wil ik je meer
wij zijn net als iedereen
altijd samen
slechts in één ding zijn wij verschillend
jij bent er niet
ik ben er niet voor jou…
Hoe ik ontroostbaar blijf
gedicht
2.2 met 92 stemmen
24.106 Hoe ik ontroostbaar blijf
in deze zomertijd
met de violetblauwe vlekken
aan de hemel
aangetast door weemoed
die me overvalt
als een te grote afstand
als mijn verbrande kindervoeten
zeldzaam als je bovenlip
met de bevroren mondhoek
als een potloodtekening
word je langzaam zichtbaar
met de dubbele vleugels
met de ivoren schouder
jij…
Droomgericht
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
684 Je raakt me, maar je hebt geen stem
of tederheid in droom verloren
je kent me, weet nu wie ik ben
er is in mijn hart geloof geboren
je kust me, maar jouw hart is doof
voor liefde, in de nacht bevroren
met alle ernst, in mijn geloof
en hoop die ooit mijn stem laat horen
zwijg ik in stilte, mijn beide ogen dicht
ik heb je lief, mijn lief,…
als wij
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.586 als wij samenkomen
in balans onze berg berijden
de ravijnen afsnijden
de passen vermijden
in de dans recht in het hart
van onze passie verkeren
in de ontlading van het verlangen
een nieuwe oeroude wereld creëren
als wij
ons intens gedeelde moment
als we samengekomen zijn
elkaar deinend in de ogen kijken
in onze glimlach gevangen…
Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht
netgedicht
4.9 met 56 stemmen
2.052 De aanloop niet langer houdbaar
alleen het uitgestelde moment bedwong
het verlichten nog van de verwachtingen,
onschuldig, vrolijk en minzaam,
verdragen meer dan onstilbare honger
naar het wollige witte melk,
koppen steken reikhalzend bijeen
het verlangen naar het schrale zoet
van de vroege lente.…
Feilloos
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
449 Je legde feilloos
het verschil tussen
emotie en intelligentie
bloot in de vijver
die ik aanbad
met mijn nachtmerries
en ik vergat de dag
soms van de nacht te scheiden
volgde de oerdriften
van de held in mijn verhaal
op een dag vond ik een dode haan
onder de bomen van mijn achtertuin
ik vertelde hem alle vergeten verhalen
hield de…
Wachten op een engel
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
728 de rozen moeten gesnoeid, de heg geknipt
de houten schutting mist zes planken
het hoenderhok schrankt, naast verstokte druivenranken
bij de vijver waaruit het water ontglipt
ik zal de hemel op mijn schrale knieën danken
wanneer Azraël mijn naam aanstipt…
Lente
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.310 Almoeder der verlangens, 'k hoor u klagen
En smachtend roepen in verlatenheid,
Uw stem weerklinkt in 't blaten van de geit,
Die rukt aan 't koord in de ijlschauw van de hagen.
Uw stem weerklinkt in 't zwaar geloei, bij vlagen
Gestoten uit het stierlijf, in 't gekrijt
Van al wat zoekend naar bevreed'ging schreit
In 's nieuwe levens…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
overmacht
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.250 in haar fantasie
is hij
een man van karakter
een kameraad
bemiddeld
een minnaar van de bovenste plank
en bovenal
de ideale vader van haar kind
helaas
zij heeft - het - mis
wát
moet er van haar terecht komen…
ik ben het leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
700 ik ben de wind om je oren
nog voordat je werd geboren
ik ben de zee aan je voeten
de blauwe luchten en de wolken
ik ben de aarde onder je benen
de oever die het meer omrandt
het verlangen dwars op alle stormen
ik ben het leven al eeuwig doorgegeven…
Volg mij..
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
780 Omringt door eenzame bladeren van hoop
en de donkere schaduwen van verlangen
naar het licht van uitzonderlijk vuur..…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 Hoe jij op de stalen rand van een dood leven zwerft
het noodlot dat in je vingers zweeft, met het zwerk dat je vervloekt
alsof je onbewoonbare moeder je weer uithuizig spuwt.
de waanzin die je in de keel van een hond legt, alsof
je de ogen aflegt voor de afgronden die je achter laat
de ladders die je achter je optrekt als toekomst
dat vertrekt…
Klein(e) kunst
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
852 Weemoedig klinkt geruis
mijn bloedbaan zingt
een verlangend lied
op 't ritme van de wind
door samenzang met regen
wordt melancholie
ritmisch weergegeven
in gedempte melodie…
Het is de dauw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
667 Het is de dauw
van het crematorium
die verschroeit de huid
er ontbreekt een lach
een liefdevolle warmte in ogen
en gulheid in tijd en ruimte
net als de bril op het gezicht
met het gewelddadige gewicht
van gedode beeldende dromen
een onsterfelijke werkelijkheid
in verlangen het blijft
wat in dromen sterfelijk blijkt.…
Deuntje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Ik fluister tegen de boom
dat mijn hart een dansje maakt
voor jou
ik neurie in de wind
het deuntje van je glans
ik draag in mijn borst
een kruidje van de dag
dat ik je klaarlicht
uit de verte komen zag
ik herkende heel je gloed
en schokte bij je blik
die mijn bestaan verlichtte
met de vlam van juist en vol
nu fluister ik naar…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 Mijn boot was schroot. Tot ik de zon op de vistrap zag –
brak in duizend manen. ‘Ik tentakel je wel op.
Nu ben je mijn mantel en mijn kraai, jij babbelaar
maar verliefd zijn en gelijkertijd ook koken – neen.’
Ik: ‘Groot veulen knikte goedendag naar de trein daar
tussen Luik en Leuven. Nar op een beer. Wolkengloed
als goud op blauw. Vuurbal…
Hunkering
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.132 Destijds wou ik graag schitteren.
Nu ben ik oud; ’t is niet gelukt.
Geen uitgever heeft me gedrukt
dus rest mij nog slechts twitteren
en facebook of een compliment
van vrienden die je toch al kent.
Helaas, zij kunnen niet voldoen
aan mijn verdomde zucht naar roem.
Prijs mij dus, stuur mij mails, aanbid me.
En ik beloof u rijm en ritme.…
Ik Wil
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 Je vroeg
Wat wil je
Ik
tegen jou
aan
Zacht
Rustig
Veilig
In ontspanning
In overgave
In open hart
In je armen
Jij
in mijn armen
In elkaars holletje
In zwijgen
In stilte
In slaap
In ontwaken
Met mijn onveilig voelen
Met mijn diepe verlangen
Me veilig voelen
bij jou
In mij
Ik open
nu al
Zo ver
Mijn angst
Zo dichtbij…
Dank zij jou!
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.053 Dank zij jou!
Dank zij jou, durf ik weer te leven
een wereld die ik nu anders leer kennen
de moed die me zo werd terug gegeven
dat, maakt het aan andere dingen te wennen.
Een arm om je heen een fijn gevoel
van rust,warmte en ook geborgenheid
het helpt me streven naar een doel
wat je heb je me met woorden verblijdt.
Kort, maar heerlijk…
Terugkeer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
729 Bij de thuiskomst op Ithaka
was er alleen de hond
herkende mij bij het snuffelen
aan de bezwete hand
De geur van na een everzwijnenjacht
het hart klopte nog in de keel
alsof het land, het water
de zon me niet herinnerde
al was er wel de vertrouwde wind
met een verhaal van jaren zout
Zou jij nog dezelfde vrouw
alle gegadigden voor jouw…
Cet age est sans pitié *)
gedicht
2.5 met 41 stemmen
17.751 Ze glimlachte zo trots en raadselachig bovendien
dat het gevaarlijk leek - wij zagen niets van het verlangen
in 't uren lang met krabben-armpjes uit het venster hangen.
Maar moeder wel - ze bleef vaak even staan, zei wat
en vroeg wat, nauwelijks te verstaan, en op een dag
vertelde zij: ze vroeg of ze me moeder noemen mag.…
In neergeslagen blik
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
529 er dwarrelen
schaduwen langs de zon
handen die ik niet kan grijpen
ogen die me mijden
in neergeslagen blik
of afgewend gezicht
helder waren wegen
kleurrijk de contacten
en warm de harten
totdat schaduw viel
de zon verbleekte
en de kou opkroop
ik had mezelf
bloot gegeven in het licht
van een verboden leven
wil melker
27/…
EEN KLOOF
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.600 venijn
lijkt de band even verbroken
omdat wij onszelf niet zijn
dan groeit er een kloof
die niet te overbruggen lijkt
er valt een stil onbehagen
omdat de een voor de ander niet wijkt
dan lijkt het bijna
of wij elkaar niet verstaan
allebei een andere taal spreken
wij alleen verder zullen gaan
dan toch is er die kleine vonk
het verlangen…
Het stenen liefdespad
netgedicht
4.6 met 44 stemmen
2.191 een verstrooid licht overschaduwt
't schijnsel van in zilver gedoopt verlangen,
het vooruitzicht dat niet langer de verbeelding
aan banden legt, maar een fonkelnieuw begin
het verlangen.. laat niet los
zij laat haar wegen doorschemeren,
in ongekende stilte dompelen…
de dagen zullen mij baden, haar vinden
als…
onbereikbare weerspiegeling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
592 de weerspiegeling
in mijn droom
gaf een close up
van je ver gezicht
alsof ik je even
kon aanraken
met ogen dicht
zelfs op de tast
onbereikbaar blijf je
als een fata morgana
van een liefdes-oase
in een eenzame nacht…
telkens
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.691 liefde..is
voor mij alleen nog
maar een mooi woord
wat mij nu niet
meer bekoord
in al zijn aanwezigheid
waar is dat gebleven
al was het maar voor even
terug bij mij
in mijn leven
en geen verledentijd
het is bijna bizar
zonder te leven
wetend hoeveel ik heb te geven
komt dit ooit nog
op mijn pad
vraag ik mij af
telkens weer
dat warme…
Nog slechts
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 besta jij uit gedacht
of stof van dromen
nam jij vorm in mij
zoals verlangen naar geld
even later tien euro vond
Leven wij kort en hevig
ontelbare momenten met
en voor elkaar
Wij krijgen het geheel
niet opgeteld
Er is geen oplossing klaar
Dus zoeken wij ver van elkaar
de ruimte, die ons nodig heeft
maken…
Zo lang er leven is
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
646 Altijd weer die verrekte vlinders in de buik
het ligt aan de kleur van de ogen
het opflakkeren van het blonde haar
raar maar waar aan breekbaarheid
herkennen van dezelfde eenzaamheid
Alsof eens de goden ons kloofden
uit een gevoel van jaloerzigheid
met onbegrip voor menselijk geluk
Op volmaaktheid lopen mensen stuk…
Ik heb jou mijn naam beloofd
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
636 donker daagt jouw schaduw
op het bankje bij de dijk
je wiegt met de meeuwen
en fluit de golven voor je uit
de geur van pijptabak
trekt wolkjes in mijn hoofd
ik lees de omrande woorden
laverend boven zee
blijf ik je ontmoeten
ik heb jou mijn naam beloofd…