6255 resultaten.
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
elkaars gelijke zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 stofzuiger aan de hand
zing ik tot de menigte
op de tafel staande
dat ik vrij wil zijn en kan
de dames rondom
joelen en juichen
luid scanderend
kom uit de menigte
onderscheid je gerust
van de donkere schaduw
die jaren al de mannen
steeds over onze werpen
jij verdient het podium
het volle spotlicht ook
omdat jij de moed hebt
gracieus…
Profielfoto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Bladerend door mijn foto's
koos ik de kleurige olifant
als mijn naambordje in het web
Mijn huid voelt elke vlieg
die met telepootjes op mij landt
alsof ik ooit beloofd heb
om voor altijd verbonden
te zijn met hen en voor hen
klaar te staan
Maar ik wil er zijn
voor wie het voelt trillen
wanneer ik op grond stamp
De vliegen zwiep ik…
O, Nederland, let op u saeck
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
700 Als wij niets doen dan is het straks voorbij
Het warenhuis waar ik geregeld kom
Een Nederlands icoon valt bijna om
Dus steun de Eenheidsprijzen Maatschappij
Mevrouw, u wilt de HEMA toch niet kwijt?
Waar vindt men zo voordelig een ontbijt?…
Puur Poëtisch Leven
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
814 'De dichter is een koe', schreef Achterberg
Zij graast, herkauwt, wat bundels melk doet vloeien
Zij soms, als Hanlo, oote-boe gaat loeien!
Wie luistert, snapt haar taal tot diep in ’t merg:
Ik wil géén krachtvoer, gras slechts uit de wei
Ter wille van de Pure Poëzij…
In mijn schrijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Tussen het tastbare verleden
weeg ik af wat ik kan
opruimen, weeg ik
herinneringen af
Al deze vertrouwde spullen
kleinigheden, een grote koffer
voor een grote reis, met een kopie
van mijn paspoort van toen
Voor ik de dozen open, draai ik
het opschrift naar me toe
Ja, ik weet het nog
Het is er nog, stofvrij
Keukengerei en serviesgoed…
Lef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Iedereen is moedig, echt waar
want alle mensen hebben een hart
waarin vrienden en wensen wonen
en geheimen, en hartstochten
misschien niet alle vier, maar
nooit staan de kamers leeg
Harten kloppen voor hun gasten
en heel het lichaam bestaat
om hen te beschermen
met moed die moet
Dit is een onbekend geheim
dat slechts weinigen begrijpen…
Liefde nu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Jou daar te zien
bedienen in zwart
met strakke haren
ik dacht die man
lijkt erg op jou
Je herkent me niet!
zei jij uitdagend
Of is uw schoonheid
mevrouw, soms te
mooi voor mij?
Ik was een meisje, maar jij
leidde me als een dame
gewikkeld in een handdoek
uit een duur hotel naar je bed
en na afloop dronken we warme chocola
Zou het…
[ Samen leven we ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Samen leven we
in voor- en in tegenspoed –
onze eigen droom.…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 een kunstenaar legt lange
lange wegen af geeft niet op
hij schept leegte in de ruimte als een
pleisterplaats waar men ademen kan
toont ons het onbegrijpelijke leven
wat hijzelf niet bevatten kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als…
Hier en daar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Als je niets meer hoort of voelt
zodat wellicht vroeg onbedoeld
je niet meer bent
waar je denkt te zijn
verdwijnt alle aardse pijn
want oh,
wat is het er fijn
met die gedekte tafels
en romige engelen
die met blote borstjes
boven je bengelen
Hé daar is Jezus, Jesses nog aan toe
Hier wil ik wel blijven
Hier word ik niet moe
Die 70 maagden…
Het krantenmeisje
hartenkreet
4.9 met 66 stemmen
823 Voor mijn slaapkamerraam zit ik op de uitkijk
Te wachten op het meisje van de krantenwijk.
In haar ene hand heeft zij de krant
En maakt een kom beweging met haar andere hand.
Snel ren ik van de trap af naar buiten
Van blijheid begin ik te fluiten.
Maar was haar wenk wel voor mij
Of was ik voor niets blij.
Al vlug was ik bij haar fiets…
mag ik binnenkomen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
545 mag ik binnenkomen
in jouw begrensde
wereld het eiland
waar jij niet af kan
maar waar ik naar
toe kan zwemmen
zelfs in het meest
eenzame gedeelte
van je bestaan
ben jij iemand
je bestaat zelfs
uit velen dat
geeft ruimte je
kunt je niet
onttrekken aan
het leven je
doet er altijd toe
nooit ben je
niemand
mag ik naar…
Sonisch
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 Al is de oorsprong goed,
het wordt steeds beter
Het blijft niet bij een klankencryptogram
In deze helix stijf van eruditie
Een ware rederijkers exercitie
In jambische ritmiek,
zoals het moet
Ook in het onbewuste schuilt genie
Geen onvermogen door zich
te verhullen
In voor de leek gelegenheidsmystiek
Of cerebrale hersengymnastiek
Historische…
Buitenwerfs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Geschoren schapen warmen zich in de zon
schaduw onder de schuine bomen
een badkuip gekanteld tot trog
de dijksloot een lint roodalg
afgebladderde borden op de grens
water en land
het kabbelen knabbelt aan het talud
langs het kruinpad kraagt gras
ik wandel langs het wijde water
hier gieren geen banden
soms op zuidwester dagen
de…
Plan gewijzigd
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
627 Ik wou naar Duitsland, ongevaccineerd,
Maar moest in quarantaine, liefst vijf dagen
Om toch maar de vakantie te doen slagen
Zijn wij subiet ter plekke omgekeerd
Niet als gepland, maar ja, zo gaan die dingen
Nu doen we dus twee weken Scheveningen…
Zonnen om elkaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Jouw reis voert je steeds verder
weg, misschien zien we elkaar
alleen nog op een scherm
ontmoeten we elkaar alleen in woorden
We blijven hetzelfde
we blijven even sterk
verbonden, maar
ik heb je liever bij mij
thuis, bij jou thuis --
lichamen bij onze stem
de blonde haartjes op onze huid
dezelfde geuren in onze geest
Jij bent altijd…
nieuw leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 eerst nog trok zij zich stiekem terug
om zekerheid stilletje voor zichzelf
het plastic van het pakket openend
dat de toekomst voorspellen moet
zou ze het zijn en zou het er wezen
het wachten duurt monsterlijk lang
minuten zijn eerder dagen dan uren
haar adem ingehouden stokt de tijd
als hoop en verwachting wakkeren
in wat de boodschap haar…
Het leven is:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 balanceren
manouvreren
compenseren en /heb lief
produceren
en zegen, amen.…
hoedje af (50)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 gisteren nog maar lijkt het
leerde je van harte zingen
hoedje van hoedje van
hoedje van papier
gisteren nog maar lijkt het
leerden jou schade en verdriet
hoed je voor zelfingenomenheid
hoed je voor de basserool
gisteren nog maar lijkt het
leerde je dat niet het hoedje
maar eerlijk en oprecht zijn
je overal brengen kan en zal
gisteren…
Gepaste stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 letters van scharlakenrood
sijpelen stilletjes over de dag
van morgen
eentje die stilte behoeft
gepaste stilte
omdat zij nog altijd niet worden geloofd
hoe mensen werden ontmenselijkt
ze opgeroepen werden, er niet geraden
maar verraden werd, mensen die zich
veilig waanden werden vernederd, geslagen
verjaagd, opgesloten, in veewagons vervoerd…
Een zoete dood
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
733 In het donker van de nacht,
heel keurig, allemaal in gelid,
wachten ze op de morgen.
De zakjes waar de thee in zit.
Angstig en huiverend,
ze wachten op hun beurt.
Wie wordt er gekozen,
wie wordt goedgekeurd.
De voorste probeert het
zich klein te maken.
Hij vreest het al ten zeerst.
Hij is natuurlijk ‘ eerst.’
In de vroege morgen,…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 In jou heb ik mij verloren,
mijn hart met alle toebehoren.
In jou zie ik de toekomst gloren,
die zich door storm, regen en wind niet laat storen.
Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.
Ik wil met jou huilen,
ik wil met jou lachen.…
Toverbal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zolang de verf nat is
schrijft mijn vinger
bont overvloeiend
mijn dagboek
Onuitgesproken vragen
tint na tint en krul in krul
op het topje van mijn vinger
gedoopt, laag op laag
een toverbal van herinneringen
die ik langzaam aflik, elke keer
dat ik hun smaken wil proeven
en mijn leven herlees…
Sinnach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
586 Trickster, slim, sluw
en snel van geest,
straatwijze weetgraag;
flexibel overlever.
Sensuele,
speelse charmeur,
vleier met flair en schwung;
extravert pragmaticus.
Verdekt, verborgen
en voorzichtig
dag-, nacht-, schemerdier;
ongrijpbare geestverschijning.
Doelgericht, dreigend
en dodelijk,
amorele rover;
capabel kostwinner.…
Al spelevarend...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 Wat heb ik toch weer zin in een sonnetje
zo'n lekker klinkdicht uit de schoenendoos
die mijn herinneringen spaart met eindeloos
geduld? wat dacht je? nee, o nee! kom, zet je,
en luister naar 't verhaal van Fram en Boos
die vrolijk bliezen op hun neptrompetje
mijn oren dul maar 'k gunde hen 't verzetje
hoewel ik het mij anders had gedroomd…
Open eindes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Niet uit elkaar
gegroeid
nog even vertrouwd, veranderd
/door elkaars aandacht
Meegegroeid
in de ander
in wie we zijn
Voor alles
kan er een tijd zijn
Voor langzame dagen
/Voor dichter bij huis
Voor steeds weer orde scheppen
Voor nieuwe projecten
en oude vrienden
Af en toe
een bericht
zonder houvast
/of het past
in het moment
en…
voor altijd goed genoeg
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 en weer…
duikt
het oude verdriet
de pijn
op
maakt het
prille.
mooie liefde
klein
samen met
mijn
angst
voor
het eeuwige
goed genoeg
of niet
zijn
het doet pijn
nog steeds
zo veel….
pijn…
Schemering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Alle luikjes opengezet
voelen wat er gaande is
in de schemering
in mij
niet fantaseren
voelen wat er gaande is
daar buiten een afscheid
hun armen om elkaar
en heel de laan lang
zijn mijn benen moe
van de trimmer die lacht
naar de gelukkige…
Witte ridder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 Elíme gaat naar haar vriend in wonderland
waar alice woont, dat weet toch iedereen
en wie die ridder is zeg ik
meteen
die strooit met euro's uit de vrije hand
Zo zijn er van die radicale
dagen
moments in love, waarin de nachtwind hangt
die als we thuiskomen de geur verdrijven
en niet per se om moeilijkheden vragen
O achahbar enigma…