6780 resultaten.
Raak me als een vlinder aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
663 Alsof je me in een droom zag
die je je probeert te herinneren.
Als je je ogen opendoet
ben ik er niet,
maar je zult niets vergeten.
Door mijn woorden heen zie je me.
Voor jou om van te houden
zal ik er altijd zijn.…
Voorheen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 voorheen keek ik niet achterom
steeds vaker nu
wandel ik langs oude wegen
het verleden binnen
waar de nestgeuren binding geven
aan alle losse delen
van het boek dat toekomst heet
ik blijf het lezen
opdat ik niet vergeet…
Rondeel
gedicht
2.3 met 35 stemmen
11.305 Mijn wonder jij aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt:
gij waart gemeenlijk zo innemend naakt
en liet u zo welwillend voor mij winnen.
(Uw warme lijfjes tegen 't witte linnen,
de legerstede die tevreden kraakt;
mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt.)
Soms schiet het mij…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.144 hij heeft kind noch kraai
wel twee kanariepieten
twee bunder land
en twee kolenschoppen
van handen
samengevouwen
twee brieven van zijn vrouw
een haarlok en twee ringen
in een laatje bewaard
tja, zo gaan die dingen…
REGEN VAN PIJN
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
941 Zachte druppels vallen op mij
zilte druppeltjes, één voor één
Ik ben bijna de wanhoop nabij
na gisteren ben ik thans alleen
Zachte druppeltjes regenen er
in ’t donkerstil, nachtelijk uur
Waarom schijnt mij geen ster?
nu ik wat rust tegen een muur
Zachte druppels stromen stil;
hebben al hun uitweg ontdekt
In deze nacht wint vlug het kil…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 En hij is ook
de tranen op je wang,
wat later
Hij is
in je herinnering,
in alles wat je samen deed
en deelde,
voor hij ging.…
NACHT VOL VAN LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
702 Haar handen voelden zo zacht aan
dat ik in golven vol tederheid deinde
In ‘t gelaat scheen het geel der maan
dit meisje was voor mij wel ’t einde
Haar lippen voelden zacht, zo teer
dat ik ze wel jarenlang kussen wou
Na elke kus wou ik altijd maar meer
van dit mooie meisje uit lentedauw
Haar ogen blonken zo van het licht
dat ik haar in ‘…
Luzern
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 wiegen met bladeren
huiverig voor kilte
wentelen ze in dromen
ik ben in Luzern
op de Kapellbrücke groet ze me
wat woorden
of een foto van water
zand geribd haar lichaam
jij dwaas
schemert haar stem
jij dwaze dichter
bespeler van vonken
en gebroken harten
proost en drink met mij
zo lang de maan
mijn liefde verlicht
en andere herinneringen…
Oude hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 Zie het huisje in de regen
bomen bij de oude sloot
land voor oogst bewerkt
herinner me die dagen
dat we door de polder liepen
in mijn hart nog zoveel vragen
die in dromen verder sliepen
gevoel van jouw oude hand
die de brief had vastgehouden
berichten van het platteland
mensen die we blind vertrouwden
de ansichtkaart van toen
we…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.
De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.
Dan vliegt gij soms door 't open venster…
AFSCHEIDSBRIEF
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
951 Ik schrijf je dit laatste briefje, schat
daar ik je hierna graag wil vergeten
Je ziet wellicht dat ’t verdriet bevat
met tussen de regels vele pijnkreten
Je hebt mij het hart gebroken, schat
toen die ander in jouw leven kwam
Vergeten was jij dat ik je nodig had
jij doofde eenvoudigweg onze vlam
Ik heb jou zo in mijn hart gedragen
dat geen…
MASKER DER LACH
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 Levendig dartelde zij rond
onder de warme zomerzon
Wat zij van het leven vond
bleek op ’t donkere perron
Vrolijk op deze mooie dag
lachte zij met vriendinnen
Edoch hoe zij het leven zag
wist zij alleen..van binnen
Monter straalde zij steeds
bij de meisjes van de stad
Levenslustig leek..zij reeds
als zij de hangplek betrad
Opgewekt…
VADER ZIJN...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.459 Vaders van zovele kinderen
van een dochter van een zoon
Vader zijn van die kinderen
voelt doorgaans doodgewoon
Vader worden was een makkie
met en door die korte daad
Vader zijn op je gemakkie
grenst aan 'onder de maat'
Vader blijven vergt wat inzet
met soms vreugde, soms een traan
Vader zo herinneren was mijn aanzet
hoewel het met mij…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Dit is Uw aard, o uren van 't verleden,
Steeds als gij wordt gewenkt, bereid te staan,
Om uit Uw rijk van schemering te treden
In zonglans of het glinstren van de maan.
Een glimlach is genoeg, een diep verzuchten,
En ijlings snelt gij, uit de slaap gewekt,
Elk met een korfje aan, vol geurge vruchten,
Door vochtig mos of een bruin blad bedekt…
WAAROM HUIL IK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
823 Waarom huilt mijn hart
en tranen mij nu de ogen
Waarom ben ik verward
en loop ik altijd gebogen
Waarom vergeet ik niet
en blijf jij in mijn wezen
Waarom heb ik verdriet
en blijf je briefjes lezen
Waarom ben jij gegaan
en liet je mij toen alleen
Waarom traan voortaan
is je hart echt van steen
Waarom huilt mijn hart
en glijden mij die…
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van…
Een relikwie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 slechts oude foto’s
geven aan hoe ver
het zicht was toentertijd
nog tornen kerk
en kloostermuren op
tegen de westenwind
groeven geladen
met zout van zee
en stof van de aarde
in gebed met
onvervuld verlangen
gedragen door de wind
een relikwie die aan
het heilig roomse snoer
is blijven hangen…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
Ontdekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Zoals iemand terugvinden, die verdwenen is
zij bleef op dezelfde plek en de wereld veranderde
Haar terugvinden, verdroogd en gemummificeerd
vervolgens jezelf tegenkomen en jezelf gedeeld
De tijd die je met haar was en gebleven omwille
van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn
De zwarte engel op de linkerschouder tekent op
de witte…
Een puntje in de tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
528 Het leven uit een uur
Een grote glijbaan
En zwemmen in de zee
Spannend,
maar er kon niets gebeuren
Want papa,
die gaat mee
Herinneringen en vergankelijkheid
Vastgeklonken in een beeld
Als jullie later groter groeien
zullen de gevoelens bij de plaatjes
zich verbergen
in een mistgordijn
Toch hoop ik, dat ook deze weken
sterke schakels
aan…
het malse spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 toen zij spraken over flarden
herinneringen die al te traag
overgaan tot ontbinding
verduisterde het late uur
een stekeblind veld
waar zij de vrieskoude van het overspelig verhaal
verwarmden met woorden
die straatarm verdampten
in de onontkoombare krater
van een morsdode nacht
maar berijpte handen hervonden het pad
en gejaagd volgden zij…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen droomde
en elke voetstap een streling
in een tuin die zij kleedde met kleuren
en het lied dat zij zong
was vol dromerig dauw
vertel van het wit dat in stilte daalt
aan de kim van herinnering…
De acceptatie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.417 Ik begin de herinneringen al mooier te vinden.
In plaats van daar alleen een “ik mis het” aan te binden.
Natuurlijk mis ik het wel en zal het niet meteen vergeten.
Maar het begint al een stukje minder aan mij te vreten.
Ik hoop dat we straks weer verder kunnen zonder venijn.
En dat we weer gewoon goede vrienden kunnen zijn.…
HET SPROOKJE DAT NIET BEGON
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.097 Misschien had ik niet moeten komen
op die dag dat jij mij dat briefje zond
Dan had je mij de adem niet benomen
toen je daar in al je schoonheid stond
Misschien had ik door moeten lopen
op die dag dat ik even stil bleef staan
Dan was ik nooit in je hart gekropen
en leefde ik nu zonder smart en traan
Misschien had ik nooit mogen kijken
die…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…
NACHT MET HAAR
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
763 Zwoele warmte hing als een gordijn
in ‘t ravenzwart duister rondom ons
Liefde vloeide royaal uit ons fontein
door ons opgezogen gelijk een spons
Verlangend in mijn armen gegleden
al in het begin van die zwoele nacht
Haar pyjama? Op het tapijt beneden
Onnodig..nu de liefde werd betracht
Verheugd glimlachte de volle maan
tussen wat wolkjes…
Bekentenis
gedicht
3.2 met 23 stemmen
7.941 En dit is de liefste herinnering:
hoe op het plein, een honinglied van linden,
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
sloegen de gele zijde van je kleed
tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.…
Elastiektwist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Meters elastiek
omspannen kinderenkels
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien
nog een keer springen
in en uit
op swingend twistgeluid
floept het wit
van enkel naar kuit
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien…
Niemand deed mee
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik wilde spelen
zoals vroeger met
emmertje schepje en zand
was op het strand
het rook en voelde
weer net zo als toen
maar mijn hand
was te groot
of de emmer te klein
het zand
wilde niet bakken
de vormpjes te fijn
ging later naar zee
maar de golven
waren verdwenen
wilde springen
hollen en zingen
maar niemand deed mee
pas…
mijn 'oude' oom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.025 In je gedachten terug te varen naar de tijden van weleer
Al wat karakter kan verklaren, een herinnering en nog veel meer
Een glimlach terug naar al die jaren, de geur en smaak van toen, die keer...…