13867 resultaten.
Verplant
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
578 .
we hebben je in de tuin gezet, toen
de tijd ontbrak
je maakte geen bezwaar
vroeg enkel om een knuffel
en aaide de kat
.…
Variabele Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 Het is morgen voor zijn Vrouw,
Hij leeft den dag,
De avond strijkt voor het Kind,
Wanneer de tijd variabel is,
Het Kind is stervende hier,
Als vuur dat dooft,
De morgen Vrouw vervloekt de tijd,
Tot de klok die slaat,
Mannen van geschiedde dagen,
Marcherend te voort,
Bij het verlichtend dorp,
Waar de kerktoren stomp is,
Luid koor…
De pijn van trots
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 het was zijn hand
vragend in
gespreide vingers
reikend naar
houvast en steun in
onverwacht afhankelijk zijn
de pijn van trots
stil verborgen
in ogen vol zorgen
nog speelt de lichte
humor in zijn woorden
met de ernst van nu
maar het besef van
eindigheid klinkt donker
in de stilte van ons samenzijn…
visje
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
870 niemand praat tegen hout
vraagt erom een boom te zijn
het leven soms laat het je huilen
het lijkt net ijs en ik lach
jouw tijger toch
van binnen stroomt het
ongetemd rauw zei je
we bouwen sneeuwkastelen in de tuin
en op die wolken het is mijn tijd
nog niet…
Er van door
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.919 Bij het verlaten van het huis
wisten we nog niet of we ooit
nog eens zouden terugkeren
Wij konden verdwijnen zoals een gebouw
tot stof kan verkruimelen door nagelaten
onderhoud of oorlogsgeweld
In ons schuilen vertrouwde plekken
het licht van de zon en de warmte
waarin we onszelf geheel vonden…
Mijn vader
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.403 Mijn vader die het geluk van vreemde belangrijker vind,
dan het geluk van zijn eigen kinderen.
Mijn vader die denkt te weten wat voor mij belangrijk is.
Mijn vader met een heel leven achter zich,
met ook heel veel fouten,
waar hij volgens mij niks van geleerd heeft.
Mijn vader die bang is voor zijn eigen geluk te gaan.…
Weet je nog oudje?
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
913 bijkans opgebrand
lijkt jouw oude hout ontkracht
in jaren die vergingen
herinner jij je de ringen
waarin je weer en wind vergaarde?
blussend doorbreekt een lach
die voor een leven vocht
bewaarde…
Schaduwde slechts plicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 ze stonden allemaal
vol in het licht
met zon op hun gezicht
familie vrienden
en bekenden deelden
het leven dat ik leidde
maar in het lengen
van hun schaduwen
verkleinde ook mijn beeld
tot de laatste
vriend mij vroeg
wat er aan scheelde
ik schaduwde slechts plicht
het volle licht had mijn leven
al geruime tijd vergeven…
Uit de tijd
gedicht
3.4 met 21 stemmen
9.305 Ik rijd naar huis in de bellende leegte
Van de laatste tram. Het wordt mijn tijd.
Verlaten straten komen samen, gaan uiteen
Op steeds dezelfde, stroevende punten.
Ik zit in mijn ijzer, lees de haltes, steeds
Dezelfde, door het raam dat wie weerkaatst.
Ik zoen de koude naam op de achterkant
Van mijn adres, verscheur de enige brief.…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 jij ruimde op
wat overbodig was
vergat de uren van de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond…
Doodgewoon een belletje
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.470 Een leven lang lief en leed
altijd was je er voor ons
Een thuis een vriend een pa
een voorbeeld voor ons allen
Ma nog ondersteunend
ook als zij het niet meer weet
Het lijkt nog gisteren
dat je naar de camping reed
Alles nu toch plotseling voorbij
na ma ook jij ons toch ook ontvallen
Zonder pa en ma voel me geen kind meer
ineens ben ik…
Lieve Papa
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.630 Jij was ook altijd aardig
voorzichtig, braaf, beleefd,
bescheiden en hardwerkend,
kreeg je het op je bordje
Je werd ook toch maar geleefd
door oorlog en omstandigheden
Wat had je voor een keuzes
Wat heb je afgeleden
Lag je lang wakker van die kampen
wat je in Indie verloor
je vrouw, je broer, je moeder
die maatjes aan dat spoor
Gedichtje…
Het was niet mijn stek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 heb als jonge loot
het bos zien groeien
in seizoenen bloeien
samen ringden
we de jaren in
voor en tegenspoed
tot kreun en steun
het bladgeruis
ging overheersen
ik zag ze vallen
in de laatste zomerstorm
geknapt als lucifers
mijn bos is weg
ben kwetsbaar en alleen
de wind jaagt langs me heen
ze hebben me gestut
verplaatst…
Zandkorrels tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 Terwijl de tijd
dag en nacht verbindt
telt hij de zandkorrels
die door z’n vingers glippen
telkens en telkens weer
kijkt naar de patronen
die ontstaan en veranderen
waarom de tijd almaar sneller gaat
terwijl hij langzaam ouder wordt
sneller de tel kwijt raakt
trager de tel terugvindt
telkens en telkens weer
telt hij de zandkorrels
die…
Foto van vroeger
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.344 Je raapte het leven
als dwarrelende bloesems
van bomen in de lente,
gevangen door de zachte bries
van Astarte.
Je had er een in je haar gestoken,
als symbool van vruchtbaarheid
en eeuwige vreugde.
Het was een leven dat je zelf niet mocht tekenen:
je verwachtte zoveel,
en zou zo weinig krijgen
En terwijl je een stil gevecht leverde,…
Helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
851 Helden van vroeger
Zijn hun heldhaftigheid kwijt
Als ze van eigenwaarde beroofd
Doorliggen op klefklamme lakens
Helden van toen
Zijn hun voorbeeldfunctie kwijt
Als ze van motoriek beroofd
Kwijlen op vlekvolle hemden
Helden van gisteren
Zijn hun krachten kwijt
Als ze van zelfvertrouwen beroofd
In stilte huilen achter halfgesloten ogen…
grijze ganzen in de winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
935 grijze ganzen kondigen de winter aan
ploegen voren in een angstige lucht
met daarachter de contouren van de dom
en de leegte van de stad na sluitingstijd
lege agenda in zwart leer gevangen
argwanend de onbeschreven pagina’s
wachtend op wat gaat en is geweest
de Alzheimers van de nieuwe tijd
vader en moeder nog even samen
als kinderen spelend…
De kinderliefde
poëzie
3.1 met 21 stemmen
12.054 Hij noemt mij steeds zijn lieve kind.
'k Ontzie hem, zonder bang te vrezen.
En ga ik hupplend aan zijn zij,
Ook dan vermaakt en leert hij mij;
Er kan geen beter vader wezen!…
haast..haastig...haastiger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 haast is een haastig
gedicht zonder einde
de amechtige woordenstroom
die als een heel lange
goederentrein zijn weg zoekt
naar verre bestemming
tevergeefs echter
het doel blijkt onbereikbaar
het verlegt telkens zijn grenzen
zoals bij mij de haargrens
bij het ouder worden…
dat komt gewoon
gedicht
3.3 met 6 stemmen
7.324 dat komt gewoon doordat zijn vader eens.
gewoon omdat zijn vader in zijn jeugd.
doordat zijn vader in zijn jeugd gewoon.
gewoon al in zijn jeugd zijn vader toen.
omdat zijn vader ooit eens tegen hem.
ooit gewoon eens in zijn jeugd hem tegen.
dat komt gewoon doordat zijn vader ooit.
gewoon hem in zijn jeugd toen ooit al eens.
ooit eens tegen…
Hun chaotisch bestaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 zij wiegen niet meer
als bloem op de wind
laten hun bladeren vallen
de een nog sierlijk
de ander theatraal
zij verpieteren allemaal
het verdorren van stelen
kan hen niet meer schelen
zij wortelen al in het verleden
vrezen de storm
zijn bang voor de knak
morgen is hun enig houvast
het onkruid tiert welig
in hun chaotisch bestaan…
Babykoop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 De rechter vond dat het kind verkocht werd "als een ijskast".
-----------------------------------------------
De regels bij de koop zijn waterdicht:
Volledige garantie van zes weken,
(Best handig bij defecten en gebreken)
Zolang krijgt u de aanschaf dus op zicht.…
Een nieuwe border
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 met zorg gekoesterd
zijn zij opgegroeid
tot in de volle wei
blij en zorgeloos
tot zij later weer
in borders zijn geplaatst
geselecteerd op groei
totdat hun bloei
volwassen is geworden
een tuin met generaties
die voorspelbaar waren
tot achter de geraniums
daar krioelt het van jong goed
zij groeien tegen wind en weder
ook al worden…
moeizaam converseren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
753 is het koud
vraagt mijn vader
niet veel aan
zegt mijn moeder
zuinig als altijd
op haar woorden
daarmee is het
gesprek bevroren
aan mij de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door 't ijs
doch wat rest er nog
behalve kou en weerbericht
misschien een storm op komst
maar ik zeg tegen beter weten
het zal het voorjaar zijn…
Iedereen weet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
966 Zij zegt dat ze liever alleen
te veel pijntjes van binnen
zij zichzelf niet meer kan zijn
zodra iemand bij haar aanwezig is
Achter niemand wil zij zich verschuilen
moet op zoek naar waar het stil kan zijn
zichzelf opnieuw ergens kan ontdekken
worden kan wie zij wil ondanks alle pijn…
Draagmoeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.476 In Maine (Amerika) is een moeder draagmoeder geweest voor haar dochter, zodat zij van de pasgeboren jongen zowel moeder als grootmoeder is.
-------------------------------------------
Hij kan dus mama tegen grootmoe zeggen,
En tegelijk is mama ook zijn zus,
Hij is zijn moeders broeder dus,
Maar later is hem dat wel uit te leggen:
“Het is…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Ooit,
lang geleden,
plukte ik voor jou
de sterren uit de hemel.
Je moest
mij soms temperen
en zette mij telkens weer
met beide voeten op de grond.
Maar nu
help je mij omhoog,
wanneer ik bukkend tracht
op te rapen wat jij liet vallen.
Er is nu
niets meer over
van de fysieke kracht
waarmee wij eens elkaar behaagden.
Misschien,…
Daar waar nergens heen lag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
976 Ik zag ons lopen, daar
mijn ouders en ik,
onder Gouden Regen,
groene bomen, bruine boomtakken
en op zilveren tegels.
De straatlantaarns schenen
in de duistere, donkere avond,
bijna nacht !
Ik liep daar met ze, altijd bij ze
tussen hen, hún beschermend
en ik liep, ergens, achteraan.
Achteraan in een bepaalde ontwikkeling...…
de DOOD van voetbalvader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
951 DOOD VAN GRENSRECHTER
Zo sta je te vlaggen bij een wedstrijd van je zoon.
De wind raast over het koude veld.
Ineens verandert de wedstrijd van toon.
Vlag omhoog voor buitenspel.
Schelden en ruzie is het gevolg.
De vader die vlagt krijgt lel op lel.
Iedereen kijk toe en kijkt naar de opstoot.
Te laat de VADER krijgt schoppen en klappen tot…
Titanic
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.441 Het zingen is mij goed vergaan door niets;
louter dagtaken, scheren, ouder worden.
De blauwe stad hangt als een baard aan iets
dat ik 'ik' noem. Ben half-veertig geworden.
Een blauwe namiddag maakt niet meer een barst
- uit- in mij. De taal is wit en mistig.
Ik ben door bijna niets tot bot geharst.…