2904 resultaten.
sasja
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.571 naar buiten zoals zovelen
maar je hebt een zonne-allergie
dus je kunt dit allemaal niet
je moet een pet
en handschoenen dragen
als jij je buiten wilt wagen
stonden de mensen maar eens vaker stil
bij de waarheid
dat niet iedereen kan doen wat hij wil
ik hoop dat voor jou ooit de zon weer mag schijnen
en dat jeuk en pijn voorgoed zullen verdwijnen…
zonder woorden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
848 handen
we spraken zonder woorden
het was puur samen delen
je verdriet laten gaan
proberen je hart te helen
ik neem je mee naar de sterren
waar geen tijd bestaat
daar waar alleen liefde is
waar verdriet je hart verlaat
ik wil je ogen weer zien stralen
een lach om je mond zien verschijnen
je weer vrij laten voelen
verdriet laten verdwijnen…
bibberkoorts
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.469 Mijn ademnood
Als ik verdwijn in haar armen.…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
Schaduw
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.728 Tussen het woelige mensendeinen
Glijdt mijn schaduw sereen mee
Lijkt soms alsof hij wil verdwijnen
Maar komt dan weer heel gedwee
Hij voegt zich naast mijn persoon
Om bij mijn voeten aan te sluiten
Gedraagt zich als een zotte clown
En is dan echt niet meer te stuiten
Kronkelend en buigend over muren
Buitelend over straat en stoeprand…
Ballade in F mineur - Chopin
gedicht
3.1 met 52 stemmen
20.107 Een oogwenk
zal zij het liefste merrieveulen zijn, zal hij
zal zij verdwijnen in haar wond van eenzaamheid.
O schenkelen gespannen, schamelte gestut -
een rasp, om zich tot bloedens toe te schaven.
----------------------------------
uit: 'Timiditeiten', 2003.…
gedachten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.289 de lucht is opgeklaard
donkere wolken houden desondanks
de wacht bij sombere gedachten
de zon schijnt de horizon staart
achter de horizon verdwijnt de zon
de hemel vertoont vlekken opvallend
lijkend op de donkere wolken
die wacht houden bij sombere gedachten
de weerman voorspelt een heldere nacht
de vlekken verdwijnen aan de horizon
sombere…
Maïsoogst
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.344 Een vreemde angst
zocht langzaam zijn weg in mij:
zou na het verdwijnen
van de geelgroene stengels
de wereld aan mijn achterdeur
nog herkenbaar zijn?
Het geratel rukte nu
ongehinderd mijn hersens binnen.…
IK DANS.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.086 Ik dans het licht tegemoet
en laat het donker verdwijnen
dan mogen alle hemellichamen
voor mij weer gaan schijnen.
De maan en de sterren
en de zon overdag
zij zullen er samen voor zorgen
dat mijn dag begint met een lach.…
Merel
gedicht
2.9 met 138 stemmen
41.756 Vervolgens
voor het eten gezorgd voor die smekende,
zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin
wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer
medelijden gevoeld met de logge, pluimloze,
niet-vliegbare monsters daar beneden in de
tuin. Hoe rechtvaardigen zij toch hun bestaan?…
een sterretje
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.231 niet langer hangen
zacht fluisterde hij me in het oor:
'ik geef hoop en liefde,
ik hoop dat je het goed hoort'
daarom is dit bijzondere sterretje
helemaal voor jou alleen,
voor als je straks kijkt naar de sterren
en je ziet er helemaal geen
weet dan,
dat deze sterretjes toch schijnen,
ook als ze soms achter donk're wolken verdwijnen…
Geen woorden...
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.687 waar iedere verklaring het magische ervan doet verdwijnen..?
Hoe krijg je zo iemand,
Die jou ook met geen pen weet te beschrijven,
Jou, op zijn beurt, de liefde ook niet weet te verklaren,
En je in het diepst van je ziel tot uitbarsten brengt bij de minste aanraking..
Eindelijk aan jouw zijde..?…
De lipbloemige
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.329 de blauwe lipbloemige
de afdruk van geuren
het gezicht dat ontroerd
over hoe mijn handen jou ontdekken
het blote spelen in de schemering
hoe gulzig je uit mij eet
en jij zingt in mijn slaap
Schrijf vandaag zeg jij
hoe we vochtig liggen te zoenen
strelen hijgen bijten
in eenzelfde blindheid
over het zoet en de schreeuw
en wij hevig verdwijnen…
Waar ben je?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.358 Ik heb haar even mogen beleven
Geschrokken van haar kracht
Heb ik haar opgegeven
Afgesloten van de wereld
Heb ik mijn liefde doen verdwijnen
Achter mijn muur verscholen
Heb ik haar doen wegkwijnen
En met mijn hart in mijn handen
vraag ik:
Mijn liefste waar ben je nu?…
Ik moet je wat bekennen...
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.390 Ik moet je wat bekennen
Met het schaamrood op mijn kaken
Zou ik je nog eens graag willen kussen
Je nog eenmaal liefdevol aan willen raken
Je de wereld doen laten vergeten
Op mijn vleugels neem ik je mee
Samen zweven totdat we verdwijnen
Het hieros gamos beleven met z’n twee
Jouw liefde heeft mijn hart geraakt
Mijn lippen hebben je doen…
MIJN NIEUWJAARSWENS
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.632 Verdwijnen zullen pijnen,
het leven wordt weer licht!…
je schaduw speelt de hoofdrol
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.555 je verschuilt je als het giet
droomt zon in het verschiet
je schaduw speelt de hoofdrol
ook al wil je dat vaak niet
jouw gevoelens zijn decor
ze kleuren met verschijnen
in belichting zullen ze verdwijnen
dan gaat haar stem weer voor
ze spreekt van echt
terwijl jouw emoties figureren
de sterkste zal triomferen
ze weet van goed of slecht…
Langs verleden .....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.065 de straten
stampende passen door donkere plassen
laat geen glimlach mijn ogen meer verrassen
elke stap maakt een groot spoor van gaten
Geplaveide woorden ben ik gaan haten
wat ik wil zijn lijkt niet meer te passen
simpele scheuren kun jij niet lassen
de kracht om te leven heeft mij verlaten
tijd en ruimte zullen ons passeren
jaren verdwijnen…
ik was de slaaf
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.715 er was altijd weer dat maar
je vloerde mij met kracht
kreunde in extase
genoot van iedere fase
verwoestte mij die nacht
ik was de slaaf
vond jouw passie gaaf
je maakte me bedeesder
zo werd jij mijn meester
je boeide mij
met kettingen van vrij
tartte alle zinnen
haalde me leeg van binnen
ik graaf een graf
om naamloos te verdwijnen…
Prikkelbaar
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.380 zijn alle mensen stom
En iedereen doet raar
Die dag zet ik mijn stekels uit
Niemand komt in mijn buurt
Voor mijn omgeving is het goed
Dat zo'n bui nooit lang duurt
Een vogel voor mijn open raam
Een kleuter zwaait gedag
Een oude vrouw met een rollator
Schenkt mij haar liefste lach
Die dingen doen mijn stekels dan
Heel langzaam weer verdwijnen…
Eindelijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.122 Vermoeid het gezicht gedrapeerd langs zijn ogen
verdronken in het conformisme van belang
de automatische handeling voorspelbaar
bewaakt onbewust de verdringing
verlangen snakt naar zuurstof
aan de oppervlakte even
verdwijnen kringen op het water
klamme, warme, drukkende stilte
storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen
de grond hard, geel,…
heb een spiegelbeeld gekocht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
713 ik zag je verdwijnen
in de gouden lijst van
vrijdagmiddag verschijnen
heb een spiegelbeeld gekocht
je lacht de ander toe
die met het kaartje speelt
de prijs was geen geruststelling
ik heb jou er niet mee verveeld
antieker lijkt het beeld
dat jaren ouder schijnt
het valse licht speelt parten
alsof het zonlicht zo verdwijnt
onwennig…
Vuurzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.075 Verdwijnen zij soms allen?
Het zou me waarlijk niet verbazen, want
wie vliegt er bij dat vuur nou niet in brand?
Nog even en de kast is weer gevallen.
Dat fouten zijn gemaakt hoeft geen betoog.
De burgers raken zelfs eraan gewend.
De zee is voor ministers vaak te hoog.…
zonder afscheid en zonder iets...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
3.019 Zonder afscheid zonder iets
verdwijn je zomaar in het niets
Waarom heb je dit gedaan?
Achteraf waren er tekenen
van afscheid.
Door niemand gezien,
nooit aan gedacht,
dat het ook zo kon gaan.
Lieve tante Gusta,
het zal altijd een vraag blijven waarom,
maar één ding weet ik zeker,
Wij vergeten je nooit!…
crisissonnet
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
841 normaalgesproken krijgt u twee kwatrijnen
en twee terzinen, samen een sonnet
door mij met liefde in elkaar gezet
een stevig bouwwerk, veertien vaste lijnen
maar nu een zware crisis ons doet kwijnen
zie ik naast levensvreugd en bankbiljet
mijn moeizaam opgespaarde dichtersvet
met lede ogen gaandeweg verdwijnen
vergeeft u mij dat ik zal moeten…
geluk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.414 laat jij in mijn hart
de zon weer schijnen
en donkere wolken
totaal verdwijnen
zo klein en pril
je nu nog bent..
mijn liefde voor jou is
rotsvast en ongekend.…
De elfen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.198 Zodra ik mijn ogen sluit
Zie ik ze weer verschijnen
Eentje blaast mij kaarsje uit
En ik zie mezelf verdwijnen.…
Het jaar van het misverstand
gedicht
2.7 met 30 stemmen
10.769 Maar verdwijn geen moment uit mijn zicht.'
Schiepen mijn woorden een band?
Wij hadden immers al gewonnen.
En waar begon ik, zo laat nog, een oorlog?
-----------------------------------------
uit: 'Zijn opkomst in de voorstad', 2000.…
een kruik vol gedachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
815 leven meeneemt
zodra de traagste wijzers lonken
naar het ratelend gewicht
der waarden
heftig
aan het einde en van jarenlang
vermeden
alsof het dwingt tot schrapen
nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling
van werkelijkheid
zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste
adem
barsten
vraagtekens uit
in een ander verdwijnen…
Verkiezingskater
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
914 De overwinning van twee rechtse partijen,
die haast al het sociale willen laten verdwijnen,
stemt mij tot zorgen en droefenis,
niet te geloven dat dit de uitslag is!…