inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1284):

Merel

Om vier uur opgestaan. De nok van dit dak
heroverd. Op slag beginnen fluiten als een
gek. Pas opgehouden toen iedereen hier
zijn plaats weer leek te kennen. Vervolgens

voor het eten gezorgd voor die smekende,
zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin
wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer
medelijden gevoeld met de logge, pluimloze,

niet-vliegbare monsters daar beneden in de
tuin. Hoe rechtvaardigen zij toch hun bestaan?
Hoe wil de zon zelfs maar schijnen op hun
tot vervelenstoe veranderende buitenkant?

---------------------------------
Uit: 'Kritische massa', 2002.

Schrijver: Marc Tritsmans
Inzender: MAP, 5 Dec. 2004


Geplaatst in de categorie: humor

2.9 met 138 stemmen 40.339



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:June
Datum: 1 Feb. 2005
Emailadres:geflipte_theepothotmail.com
Bericht:Het gedicht op zich is goed...maar redelijk saai om te lezen.. Je moet intressantere woorden gebruiken!

Naam:Ton Peters
Datum:12 Dec. 2004
Emailadres:jameselpxs4all.nl
Bericht:Mooi gedicht vanuit een verrassend perspectief.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)