6196 resultaten.
Tot oester gedicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 waar woorden ooit dwarrelden
ongedwongen een weg zochten
in vrolijk tintelende volzinnen
staan ze nu door elkaar gehusseld
in onuitsprekelijke onzinnen
naar parels vissende melodieën
overstemmen eens gezinde duetten
vervalsen een ooit zo zuiver geluid
in een schelp vol verwaterde vriendschap
die zich langzaam in vergetelheid sluit…
De lijzijde van ‘t gebed
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 Waar verblijft mijn hart nu toch
wanneer telkens mijmeringen
die als gevallen appels me verstrooien
en de regen ze wil rapen
tussen de stromen die als
kleine beekjes de gaard
veranderden in dromen
die ik niet wil kennen
ik hou me vast aan
de lijzijde van ‘t gebed
en laat de wind
rusten tegen mijn zij
en sluit mijn ogen
totdat ik…
Koninginnedag 2009
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.882 Wat kan een mensenhart nog dragen
als kettingzagen komen aandraven
en snijden in het zo gewilde leven
zodat ik mijn eigen boek wil sluiten
Oranjebitter, de smaak van
een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt
voor zure wijn waarvan het bezinksel
de golven worden van deze aardse oceaan
laat de slachtoffers de vruchten wezen
waarop wij…
Mijn echt heerlijke Slet
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.626 Die heerlijkheid in een wolk van parfum
in een sexy catsuite geweven in net
Zo gleed zij wederom geil fluisterend langszij
in het omgewoelde en bezwete bed
Vingers glijden zoekend langs mijn dij
terwijl volle natte lippen mijn wang bezetten
Hoop ik dat mijn paranoïde vrees ongegrond is
dat zij eens zal aan sluiten bij de netten…
uitdaging
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.007 Het is nieuw
Je voelt je onveilig
Kijkt om je heen
En sluit je ogen
Je droomt iets moois
Alles is bekend
En je ziet je vrienden
Het voelt zo veilig
Je legt je neer bij het onbekende
En gaat alles aan
Je hebt een winnaars mentaliteit
En gaat overal voor
Je staat open voor verrassingen
En gaat de uitdaging aan
Je zult het goed doen…
Haar droomland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 soms zonder onbespiede
ogen die blikken
brokkelt er een steentje af
van de door haar
opgebouwde muur
laat ze de fluister toe
bevangen
in een droomland
van verlangen
het zou zo anders
kunnen zijn
slaat ze koesterend
haar warme dekbed
om zich heen
als ze maar weer durfde
dan weer sluit ze het gordijn
stapt terug
in haar echte wereld…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
Zonder twijfel
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.143 Maar ook mijn sterktes
Verveel jij je met mij geen tel
Je wilt niet zonder mij
Al is het slopend
Om levenslang in touw te zijn
Met mijn tempo
En ook mijn snelheid
Doet jouw lichaam soms wat pijn
Ik wil niet zonder jou
Dat weet ik zeker
Ook al kwam niet alles uit
Ondanks dat
Ben jij degene
Naast wie ik straks mijn ogen sluit…
Rancune
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
519 Ik sluit af met een gedicht
dat alle moois wegjaagt
iets vets en goors zoals
je het zelden hoort
Dat afrekent met poëzie
als iets moois. Dat as strooit
in je ogen en je haar ver-
wilderd achterlaat
Ik hoop dat dit gedicht
je op de een of andere
manier schaadt.
(terwijl ik wegrace
op mijn brommer..)…
Geurende stilte van respect
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
726 Ik sluit mijn ogen
uit diepe bewondering
voor jou, oh zoete
bloemengeur.
Stroom maar
in mijn hart en
verblijdt mijn lichaam
met je heerlijke weldadigheid.
Als ik je ruik
ben je het enige
wat voor mij bestaat.
Want alle gedachten
verdwijnen dan in een
geurende stilte van respect.…
Ik gooi wat blokken op het vuur
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 Angèle heet ze, Angèle
Haar wijze witte haren
geven haar een aureool
van onoverwinnelijkheid
Als de avond de ruimte vult
met stilte en verwachting,
krult de kat haar rug
tot een boog
en vlijt ze zich bij het haardvuur
Dan sluit ik de gordijnen
en breek abrupt de dag af
De stilte voelt vertrouwd
Ik gooi wat blokken op het vuur……
Hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
774 Ik heb een rivier
gevuld met tranen
die ik om jouw gelaten heb
wanneer mijn sterven
met rasse schreden nadert
laat mij dan verdrinken
in het water
van mijn deemoed
als jij hier niet meer
bij mij wilt zijn
dan hoop ik dat ik je in de hemel
weer in mijn armen mag sluiten
de tijd heelt voor mij geen
wonden, slechts het sterven…
Exit.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
967 ik las in je ogen
geen wens naar
weder tederheid
ik hoorde in je stem
vreemde woorden
van ontluistering
ik las in je brief
met weinig zinnen
een antwoord
voor jou is
opnieuw beginnen
mijn tegenzin
ik wacht op mijzelf
in de benarde kilte
van verwarring en leegte
ik sluit mijn hart
in jouw afwezigheid
en wacht op verdriet…
ontkenning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 niet wil weten
dat ik van je houd
slik ik mijn liefde in
met als gevolg
een steeds groter groeiende vuurbal
die door mijn lichaam raast
op zoek naar een way out
waardoor soms
in een moment van onachtzaamheid
als ik naar je kijk
de liefde uit mijn ogen spuit
en jij
daardoor
ineen krimpt van schrik
en ik
bij die aanblik
snel mijn ogen sluit…
100 kilometer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 We sluiten eerder bij de files aan
Omdat we nu veel sneller mogen gaan.…
Rouwt afscheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 waar stilte
ademt in de
laatste tekens leven
rouwt afscheid
in het alom
aanwezig zijn van pijn
er is geen strijd
maar een serene rust
van overgave
de hand
voelt warm in
bevestiging van samen
nog klonk je naam
in de herkenning
van zijn laatste blik
inkeer ademt stilte
heel zachtjes
sluit ook zijn gezicht…
huiswerk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.009 het is laat
dan denk je
vraag niet
want je bent moe
je luistert
naar muziek
je hoort
de regen het onweer
de muziek
die z'n gang gaat
steeds verder weg
steeds dichter bij
sluit je je af
opeens een gedachte
schrijf je iets
op een rechte lijn
voor morgen op school
neem ik je
in mijn armen
fluister je…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 je bloeide
blad voor blad
maar de kring
wilde niet sluiten
omdat er een ontbrak
diep in je hart
heb je dat geweten
het onvoorwaardelijke
is in de tijd vergeten
maar eist nu zijn part
om de krans
volmaakt te laten zijn
heb je gekozen
voor de pijn
van een nieuwe start
waardoor jouw bloem
langer in warmte
zal blijven en met
onvoorwaardelijke…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen…
Kijk maar naar mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
799 Kijk maar naar mij
speel maar zachtjes mee
sluit je ogen
zing maar zachtjes naar de toon van de vogels.
Kijk maar naar mij
je bent hier veilig
kijk naar buiten
tot het morgenrood je angsten wegschroeit.
Kijk maar naar mij
vergeet de muziek
slaap rustig
ik zal er nog zijn als je wakker wordt.…
Magische bescherming
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.325 Slaap in en geloof dat ze
elk onheil buiten sluiten.
Dan is het zover en kom je
je eigen huis niet meer binnen.
-----------------------
uit: 'Gaandeweg' 2009.…
Bonbon en boterbabbelaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
505 dronk thee in doorzichtig porselein
sierlijk met de pink omhoog
in de lucht geurtjes van jasmijn
jij slurpte, glimlachte verlegen
zo kom ik jou nog steeds tegen
denkend aan jou, de ogen sluit
reden geef en daarom mij uit
jouw stem blijf horen in de regen
druppels, die ons namen geven…
Uit eigenzinnige bron
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 Het hiaat in de communicatie
blijft zich moedeloos herhalen
in deze woordloze gebaren
in broze kalmte broeit stilte
op nieuwe geheimzinnigheid
om open deuren te sluiten
nieuwe wegen te vinden
er groeit een pril verlangen
door diepe rust gevonden
om de stilte te verfraaien
uit eigenzinnige bron
nieuwe sereniteit in de nacht.…
Bemoediging
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.387 Troost is een vader vertrokken naar hierna
wiens stem woont in het hoofd van haar
die steeds meer van hem in zichzelf vindt
Zoals bij het branden van wierookstaafjes
geurend naar waterlelies en boerenjasmijn
op graven en het kleine altaar thuis
Zijn stem die iedere onrust bezweert
met zijn verhalen bagatelliseert
houdt haar overeind bij…
Vlucht zonder retour
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.097 We probeerden
mee te leven
aan te klampen
maar zijn geest
was verduisterd
en de wolken
reeds voorbij
Hij ontsteeg
zichzelf definitief
en ontvluchtte
alle anderen
Ons vertwijfeld
lamgeslagen
achterlatend
in schuldgevoel
en boosheid
Zoveel talent
nog onbenut
teveel verdriet
achterlatend
En alweer
had de dood
z’n onschuld…
Dwarsligger
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.054 Zo droog stonden mijn woorden
nooit; de bladspiegel verlaten
in zichzelf.
Schijnbaar onzicht lijnt ook
de vulling van het verhaal.
Doordr oordr draai doordraai-
en klinkt de mede-val
uit het verband.
Bleekneuzend mager geeft nu ook de spraak
de geest terwijl letters nog een laatste
druk pogen uit de greep…
starende ogen in de spiegel...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
996 door die ogen in de spiegel
staart zij in haar jeugd
op zoek naar toekomstdromen
haar verdriet nog te gaan
waar herinneringen vervagen
in verdwenen helderheid
een keuze ooit gemaakt
haar wil ontneemt te leven
en zij bevrijd van alle tranen
zichzelf verliest in het staren
breekt het geluid
van spelende kinderen
haar hart
een laatste…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
Perspectief
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.222 De nacht staat ver onder de zon
toch treurt ook zij niet om zichzelf
het fundament van de berg bedekt
de stroom die haar langzaam slijt
de vogel leerde de honger overwinnen
oneindig blauw versterkt een sterrenleger
in de borst sterft de denkers droom
verdiept het inzicht via omwegen
is de zachtzinnige glimlach geluk…
De denker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 Mijn lichaam is het huis
van een reizende geest
die komt en vertrekt om
te reizen door 't heelal
vrienden die langs komen
als mijn geest afwezig is
ontmoeten 'n zielloze zitzak
dat blijkt geen probeem
ze fluisteren bij vertrek
fijn mens om mee te praten
ze horen slechts zichzelf
ik heb geen woord gezegd…