24594 resultaten.
ONTWAKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 De tederheid
die de stilte is
Zo minnend
en sereen
De sluimer
die de droom
heeft teruggebracht
Vervaagt en
gaat slechts heen
De naaktheid
die mij niet vervreemdt
Weldadig, zonneklaar
Brengt licht
in al haar lieflijkheid
De dageraad
is daar…
Een mythe?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 gesmoord in twijfel en
maakt subjectief, dat
pad alleen te gaan over
een naakte pagina van
het laatste hoofdstuk
waarin we werden getroost
steeds door een andere lief,
eeuwen geluk op perkament
wordt soms een mythe,
maar altijd cursief,
wat niet vergeelt.…
Miljonair
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
661 Ik moet met jullie allemaal een geheimpje delen,
Met een aantal mensen op fb hoor niet met zo velen
Zonder dat jullie het wisten ben ik ontzettend rijk,
Hoewel ik dat zo in het dagelijks leven niet lijk.
Mijn rijkdom bestaat niet uit een bak geld op mijn rekening,
Mijn rijkom is een heel persoonlijk gevoels- en levensding.
Mijn rijkdom zijn…
In mijn rookkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Koffie drink ik. Slok na slok.
Omringd door geuren van tabak.
Ik kijk door witte wolken heen.
Ik hoor het tikken van zijn klok.
Ik weet en heb altijd al gedacht,
dat verleden tijden niet vergaan.
Mijn grootvader verschijnt en zegt:
Zestig jaren heb ik al gewacht.
Zestig jaar heb ik je gemist.
We roken pratend zijn sigaren.
Nu weet ik wat…
Waar woont 't Geluk?
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.047 En ik dacht: ‘Men loopt geheel zijn leven
Om 't geluk te zoeken en te vinden,
Maar men vindt, men vindt het niet.
En misschien, daar tussen boom en bergen,
In dit klein, verdoken, stille huisje
Woont 't geluk en zingt zijn lied.’…
Vinden wat je zoekt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Altijd ben ik rusteloos op zoek,
naar iemand met wie ik praten kan.
Meestal is die mens dan al begraven,
in een mooi gedicht of in een boek.
Gelukkig dat er een gezichtsboek is,
waarin je iets met iemand delen kunt,
maar er blijft iets knagen wat ik mis.
Altijd ben ik rusteloos op zoek,
maar na een handdruk of een knuffel,
want dan pas…
Gezien vanaf een duintop.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Verlangen deed ik,
naar idealen die onbereikbaar zijn.
Vrede in een mannelijke wereld.
Gelijke rechten voor allemaal.
Idealiseren van vrienden en vrouwen,
van wie je nooit iets hoeft of moet.
Edel van geest, een tijdloos lijf.
Helemaal trouw en alleen maar goed.
Onbestemd zoeken naar betere huizen,
met chique keukens en grote tuinen.
In…
Een nieuwe fiets voor Stijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Door de kleurenfoto heen
zie ik hoe hij met enige aarzeling
op zijn spiksplinternieuwe fiets wipt.
Daar trapt hij er reeds vinnig op los
en suist bij manier van spreken
over het tuinpaadje.
Tussen de seringenstruik
en de berk met het nestkastje
zwaait hij toch nog onzeker
een groet.
Nu afdrukken: knip.
Glanzende ogen.
Zijn broer staat…
Een zachte klik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Traag verstroopt de tijd.
Alles telt,
de uren slaan in aanzien naar de dag.
Ik wacht,
en raak gestaag,
mezelf kwijt.
Het zijn van die momenten..
Die onverhoopte, zacht omfloerste componenten.
Een klein gebaar, die ene snaar.
Je treft een woord,
een blik die essentieel de diepte raakt.
Zo zacht.
Zo vol van onverwachte pracht.…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen
in de ruimte, offert zijn gedachten
aan de wind die ons luistert
poëzie is de honing in de melk
het zoet van het verhaal van de gedichten
strofes aan elkaar gelijmd met het verdriet…
Oogst-tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Ongevraagd geboren worden.
Opgevoed worden.
Naar school toe gaan.
De eerste liefde.
Een nieuwe baan.
Méér van hetzelfde?
Ouder worden.
Verval.
De dood nadert.
Al-tijd en over-al.
Blijven zaaien heeft geen zin.
Nemen we tijd om te oogsten?
Tijd om lief te hebben?
Heb ik wel geïnvesteerd?
En waarin?…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…
Gouden zonnestreepjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
710 Streepjes
streepjes zon
gouden zonnestreepjes
op de weg.
Stralen
zonnestralen
prachtige zonnestralen
op de weg.
Vleugjes
vleugjes warmte
vleugjes zonnewarmte
op mijn weg.…
Woordvlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 woordenschat
op de lange duur als ik hierin
ten onderga, een hopeloze
strijd tegen taal en tijd, vertil
me aan de bodemloze letterkast,
waarin het doel wordt ondermijnd
denk ik de waarheid
te onderschrijven, zelf ik heb
er zovelen, onmogelijk
te noemen in getal, om
die bij de Muzen in te lijven
herschik de herkomst
op goed geluk…
Winnaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 Heb mijn ziel onder de arm genomen
en dans door de straat
droom de dolste dromen
kijk wel hoe het verder gaat
voor leven is het nooit te laat
zie mij dansen door de straat
de klok tikt achter mij de seconden weg
voelt als jaren vol tegenslag en geluk
maar ik probeer en ben de winnaar
met dit toneelstuk.…
Wat is er mooier dan puur geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Wat is er mooier dan puur geluk.
Een vrolijke glimlach opent de
deur naar de vriendschap.
Vestigt een gunstige impressie;
in een eerste stap zonder regressie.
Is een eerste voorzichtige poging
met de hand aan de kruk; van een
aspect in het leven dat veel vreugde
kan geven op de gezochte weg naar geluk.…
Een avond als deze
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Een mooie avond
Gewoon wat momenten
Wat vriendschap
Herkenning
Van tonen
Van tekst
Soms een enkel woord
Zo'n avond als deze
Waar stukjes
Plots passen
Waar is
Wat er zijn moet
Zoals het ook hoort
Geen wanklank
Geen storing
Geen troubles
Niets valt uit de toon
Zo'n avond als deze
Die nergens in uitblinkt
Hij doet niet veel extra's…
geluk zit in een klein hoekje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
695 een heel uur lang heb ik besteed
geluk is mij wat waard
aan 't zoeken naar één klavertje
met dat kenmerk in zijn aard
het hoeft niet heel erg groot te zijn
om voorspoed aan te dragen
nee, als het zich maar ongeremd
aan mijn geluk wil wagen
maar aan alle steeltjes die ik zie
tel ik er helaas slechts drie…
Puzzelstukjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
601 Het leven is vaak
een soort zoektocht
als dat ene stukje
dan eindelijk past
moet je al weer op zoek
naar het volgende
vooral dat wisselstukje
ook wel genaamd geluk
blijft een zoekplaatje
ontbreekt raadselachtig
of valt alleen sporadisch
op de juiste plek…
Zaterdagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Zaterdagochtend ontbijt
op bed, elk stukje van
mijn lichaam op de plaats
rust, geluk tot in mijn tenen
de zon straalt andante over
de vogels in de tuin en jij
zegt: je bent mooi
de olifanten kleuren
bij je huid
De bruine olifanten
op de kussens
en daar onze dans
op de foto bij de tafel
het bestaat hier en nu
tijdloos en ruim…
[ Dag 1 van Jaar 1 ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.187 Dag 1 van Jaar 1:
er bloeit vrede in ons land –
een tijd van geluk.…
Louteringen lonen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
729 Geween ook tandengeknars
Dokters hadden het opgegeven
Landloopster had er niets aan
Gesmeekt en oh zo vaak gebeden
Opgesloten in zielige barre toren
Net niemand bleek me nog te horen
De vuisten bloedend geslagen
Zombie die nog slechts kon ademhalen
Sidderend in mijn pikzwarte hel
Verstikt in eigen schril gejank
Beneveld door een muffe…
Het geluk bracht mij naar de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Het geluk bracht mij naar
de zee. Het bracht met het
zout van de golven ook het
zoet met zich mee. Ik hoorde
reeds van verre het minnelijke
gezang van die vrouw vis uit
de zee. Zij dreef op onstuimige
golven en nam mij op haar staart
mee.
Het geluk bracht mij naar de zee.…
Zeehonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Twee zeehonden bij elkaar,
fantastisch!
een blij moment
tijdens mijn wandeling langs de
zee en op de pier.
Het was vooral genieten
met de zeehonden.
Vanmorgen dacht ik nog
voor mijn wandeling: kon ik
maar een zeehond zien.
Het werd nog mooier
dan het al was: twee zeehonden
bijeen.
De natuur bracht een wonderlijk moment op
deze…
Levensgeluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Ik werd verwelkomd
door vele zwanen
dichtbij de pier in Hoek
van Holland.
De camera had ik nog
maar net in mijn hand
toen een aantal zwanen
aanstalten maakte om
op te stijgen.
Waanzinnig is het om te
mogen zien en te
bewonderen.
De stralende zon gaf
nog eens een extra
dimensie aan het fraaie
geheel.
De zee met haar licht
deinende…
HET VERKEERSLICHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
698 Toen ze nog een lief tienermeisje was
van zo rond vijftien a zestien jaar oud
Leek ze het minst schone van de klas
van die bloem was de knop van goud
Op zekere dag ontmoette ze een man
haar man dat wist ze eventjes nog niet
Hij vond haar aantrekkelijk o, dat kan
voor haar was er al wat veel geschied
Getuige was ‘t spiegeltje aan de wand…
Ontluikende dagdroom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 van het ochtendgloren
dacht hij nog na
over de droomcyclus
die hem zo had weten
te ontroeren in het duister
een ontluikende dagdroom
viel hem ten deel
op het bord, met zijn ontbijt
naast een spiegelei
ontwaarde hij zich
een innerlijke bespiegeling
zuinig in huisvlijt
nijverig in eenvoud
in dat bijzondere moment
viel al het geluk…
[ Op een feest altijd ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
569 Op een feest altijd
even de nacht in lopen --
en de vreugde zien.…
Er is, er zijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
599 wandeling in allenigheid met zacht vertraagde stap
het inhalen van mezelf en het negeren van de regels
de geur van vers brood, er is niemand die ik ken
er is niets wat nog moet in deze plotse regenbui
hier stap ik in een plas op de harde blauwe weg
en ginds staat mijn huis, de redding is nabij
er zijn altijd droge sokken, er is altijd geluk…
[ Altijd is het zo ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Altijd is het zo,
wanneer ik gelukkig ben --
voel ik me eenzaam.…